 "اتـفـاق عاشقـی "

»»»»»»»»»»»

نوشته : دختــر دريــــا

کاربر انجمن نودهشتيا

نوع کتاب: EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

ساخت نرم افزار :.Farid.S

تهيه و ساخت در وبلاگ :

گولدجار - بلاگفــا

http://goldjar.blogfa.com

»»»»»»»»»»»

سازنده کتاب

اتـفـاق عاشقـی

خلاصه رمان :

درباره ي يک دخترس به اسم آرميلا که دوست داره شوهرش بر حسب اتفاق وارد زنديگيش بشه و برا همين همه ي خواستگاراش رو رد ميکنه

اما حالا يه خواستگاري براش پيدا شده که خانوادش کاملا راضين و .........ادامه ماجرا

»»»»»»»»»»»

اتـفـاق عاشقـی

نوشته : دختــر دريــــا

کاربر انجمن نودهشتيا

نوع کتاب: EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

ساخت نرم افزار :.Farid.S

تهيه و ساخت در وبلاگ :

گولدجار - بلاگفــا

http://goldjar.blogfa.com

فهرست صفحات کتاب

بخش 1

بخش 2

بخش 3

بخش 4

بخش 5

بخش 6

بخش 7

بخش 8

بخش 9

بخش 10

بخش 11

بخش 12

بخش 13

بخش 14

بخش 15

بخش 16

بخش 17

بخش 18

بخش 19

بخش 20

بخش 21

بخش 22

بخش 23

بخش 24

بخش 25

بخش 26

بخش 28

بخش 29

بخش 30

بخش END 31

" اتفاق عاشقـــــی "

نوشته : دختــر دريــــا

کاربر انجمن نودهشتيا

نوع کتاب: EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

ساخت نرم افزار :.Farid.S

تهيه و ساخت در وبلاگ :

گولدجار - بلاگفــا

http://goldjar.blogfa.com

خلاصه رمان :

درباره ی یک دخترس به اسم آرمیلا که دوست داره شوهرش بر حسب اتفاق وارد زندیگیش بشه و برا همین

همه ی خواستگاراش رو رد میکنه

اما حالا یه خواستگاری براش پیدا شده که خانوادش کاملا راضین و .........ادامه ماجرا

**********

مقدمـــه :

با تو بوده ام

همیشه و در همه جا با تو نفس کشیده ام

با چشمان تو دیده ام

مرا از تو گریزی نیست چنانکه جسم را از روح و زمین را از آسمان و درخت را از آفتاب

تو دلیل من برای حیات بودی و هستی و چنان با این دلیل زیسته ام که باور کرده ام

علتبودن من تو هستی

پاسخ من به آغاز و پایان زندگی این است

همیشه با تو.......همین.......

»»»»»»»»»»»

" اتفاق عاشقـــــی "

-وای مامان ترو هرکی دوست داری بیخیال ما شو....مگه من آخه روی سرتم که هر روز هر روز برا من یه

خواستگار جور میکنی..

الکی حرف نزن دختر....چرا چرت و پرت میگی من میگم این دیگه چه ایرادی داره که همش نه شده ورد زبونت

برا جواب دادن به این خواستگارای فلک زده...

-مامان....

-بزار حرفم تموم شه،تو الان 26 سالته،بچه که نیستی،خیر سرتم تحصیل کرده ی این مملکتی،فکر کردن هم

چیز بدی نیستا،مطمئن باش فقر مغزم نمیگیری با فکر کردن تازشم من اصلا حوصله ی ترشی انداختن هم ندارم

نه دوست دارم نه جاشو،حالا هم بجا اینکه مغز گرانبهام را تلیت کنی و بعد بجویش پاشو برو تو اتاقت فکر کن

بعد بیا برام فک بزن.

بعدشم از روی صندلی میز نهار خوری بلند شد و با ملاقه ی محترمش در کمال ادب بیرونم کرد.

به اتاقم رفتم و جوری رو تخت افتادم که اول ستون فقیر فقرات خودم شکست هم اگه این تخت فلک زدم زبون

داشت چند تا فوش آبدارش رو نصیبم میکرد که بدنه ی عزیزش نزدیکه بود به دیار باقی شتافته بشه!!!

همیشه همین طور بود ،مامانم رو میگم، همه چیز رو به شوخی میگرفت و به قول خودش زندگی همش یه

شوخی بزرگه با کلی هیجان مهم و تصمیمات جدی!!!

داخل خونه همیشه یه مامان شوخ و باحال بود و بیرون از خونه هم یه دندونپزشک حاذق و دوست داشتنی و صد

البته با شخصیت.......جوری که من رفتاراش را در این دو تا جا یه روی مختلف سکه میدونستم...

وای این رو بیخیال این خواستگار رو چکار کنم،مردک پاشده اومده خواستگاری من.....بابا من به کی بگم

ایهاالناس این همه دختر بابا دو روز دیگه جهان از دست ماها ترشی لیته میشه(با عرض پوزش از دخترا

،اینجوری نیستا ،از زبون این گفتم که الان شاکیه مگرنه ما خودمون قصد ازدواج نداریم!!!حالا نه ما خیلی

بخشنده ایم میگذاریم یه جا این پسرا الکی شاد شن.....وای چقدر ور زدم ....بریم بقیه داستانمون)بعد میان سمت

منی که شوهرنمیخوام .....واییی....یعنی میخوام ها اما دوست دارم با یه اتفاق اون شاهزاده ی سوار بر

لامبورگینی بیاد!!!نه با خواستگاری....

راستین...راستین راستاد...........خواستگارم یکی از سرمایه گذارای جوون و خوشتیپ و دخترکش شرکته که

حدود نصف سهام بزرگه شرکت متعلق به خودشه،نصفش برای بابا و یه مقدار کمی که اونم همچین کم نیست

مال بقیه.......بابا یه شرکت دارو سازی و پخش داروی بسیار بزرگ داره که بسی زیاد معروفه و رقبای زیادی

داره که همه را پشت سر گذاشته و فعلا سکان دار این عرصه است،حالا این آقا راستین راستاد بعد مرگ پدر

محترمشون که همون آقای مسعود راستاد بزرگ سرمایه ای که به ارث میبره در شرکت ما میذاره که اونموقع

آقای صدری یکی از سهام دارای بزرگمون براش مشکل مهمی پیش میاد که من هیچوقت کنجکاوی نکردم که

چه مشکلی، و نیاز داشتن که سرمایه را خارج کنن و این وسط در اوضاع گیرو واگیر بابای ما ،این آقای

سوپرمن(همون راستاد کوچک)میاد و سرمایش را به جای سرمایه ی آقای صمدی قرار میده و خانواده هایی را

از نگرانی درمیاره و کارشون را حل میکنه و بعد اون میشه نور چشمی بابای ما در شرکتشون........

این وسط منم به عنوان داروساز در شرکت کار میکنم و پدر افتخار دادن که منو که داشتم برای دارو سازی

درس میخوندم در شرکت بپزیره (که البته باید از خداشم باشه ) و هر ماه حقوق منو سر وقت بده تازه تمامی

وسایل مورد نیازم رو هم فراهم کنه (که البته بازم وظیفشه)ایشون نور چشم منن و منم ه شدت وبسته ی ایشون

بابای من کسی نیست جز آقای بردبار اشتیاق ،بابای بنده، بانو آرمیلا اشتیاق ،دختر مامانش آویسا اشتیاق (

آویسا آب پاک و تمیز،آرمیلا دختری در ایران باستان ).مامان و بابام دختر عمو و پسر عمو بودن و ازدواجشون

به سبک سنتی بوده ،که خودشون میگن و سراسر عشق و دوستی.......

حالا این آقای راستاد بعد از گذشت پنج ماه از فداکاریشون با اینکه خیلی کم پیش میاد بیاد شرکت و همیشه سر

کار خودشه که نه من میدونم چیه نه بابا .....اصولا کنجکاو نبودم ...

اومده از من فلک زده خواستگاری کرده و بد تر از اون اینه که ندگه هیچ ایرادی روی این دیگه نمیتونم

بزارم....بیچاره مسعود اولین خواستگار رسمی من پسر بدی نبود اما دماغش که دماغ نبود بربخت خرطوم فیل

بود.....وای چه بی ادبم من ...اینم دلیل شد برا نه گفتن من...دومیش فک کنم سعید بود که یه گسر لوس و ننرو

مامانی بود که حتی به خودش زحمت داد حداقل اون شب فیلم یه مرد جنتل من و بازی کنه و این شد یه دلیل قاطع

برا نه گفتن.....سومی را حتب اسمشم یادم نمیاد مردک روانی را ،برگشته با اون صدای نکرش بم میگه زن

نباید سرکار بره و باید تو خونه شوهر داری و بچه داری کنه منم با یه بفرمایید بیرون محترمانه اول از اتاقم و

بعد از خونمون بیرونش کردم و خیلی کسای دیگه که بالاخره به عیب افلاطونی براشون میذاشتم و از دابره

بدرشون میکردم........وای یادم میاد یکی به اسم سروش اومد خواستگاری و اتفاقا نظر مامان و بابا هم جلب

کرده بود و من که نمیدونستم از این بی نقص چه عیبی بیابم دست به دامن ساینا دختر خاله ی گرام شدم که یه پا

شیطون را هم درس میداد و مدرک میدادو استخدامم میکرد و بسیار هم کمک احوالم بود!!!!!!!!!!اونم یه نقشه ای

برام ریخت کارستون...... شب خواستگاری در حالی که مثل همه دخترا در آشپزخونه بسر میبردم و داشتم رو

نقشمون کار میکردم که با صدای ناناس مامانم احضار شدم...

-آرمیلا جان چایی را بیار دخترم

یه بسم الله گفتم و به سوی خانواده آقا داماد رفتم

مادر آقا داماد یه لباس کرم پوشیده بود که ختده را به لبم مهمون کرد و بابای داماد هم کت و شلوار مشکی

وخود آقا داماد گلم که یه کت اسپرت مشکی با پیراهن طوسی و شلوار مشکی کتان پوشیده بود و آآآآآآآه یه

پارچه ماه......

همه به احترام برپا دادن و منم تشکر کردم از رو بدجنسی هم کفش پاشنه بلند پوشیده و بودم و سعی میکردم

مثل چنمنگ ها راه برم و خلاصه چشم رو همه چشم عره های مامانم بستم و مثلا با بدبختی به بابا خوانشون و

بابا خ.انمون چای دادم و حالا نوبت اجرای نقشه بود به سمت مادرشون رفتم و در یه عمل کاملا آرتیستی وقتی

در 30 سانتش بودم تعادلمو از دست دادم و تلپب افتادم روش و اونم مثل ماهواره امید 2 متر پرید هوا شروع

کرد سوختم و سوختم کردن .....222 آخ که چقدر سخت بود به اون بشکه ی در حال پرش نخندیدن....صحنه ی

باحالی بود همه در حال باد زدنه مادر شور آینده ی من بودیم و منم مثل این دیوونه ها داشتم اینورو اونور

میرفتم و مثلا دنبال دستمال بود.....تا اینکه بعد بیست دقیقه عذر خواهی کردن مامان و بابای بیچارم اونا عزم

رفتن کردن و تازه شلیک نصیحت ها بود که به طرف من پرتاب شد

مامان-آخه دختره ی دست و پا چلفتی ..خدا بگم چکارت نکنه که با آبروی من و بابات بازی میکنی...من به تو

چی بگم ها؟؟؟؟؟؟ها چی بگم؟؟؟؟؟؟؟یعنی تو تا حالا برا مهمون چای نیاوردی نه ؟؟؟؟؟بابا من از دست تو سر

به کدوم بیابونی بزارم؟؟؟؟؟؟؟؟

من که حالا واقعا گریه ام گرفته بود و داشتم برا مامان آب قند درست میکردم با التماس بهش گفتم:مامانی

خواهش میکنم انقدر حرص نخور برات خوب نیست فشارت میفته؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ای من بمیرم از دست کارای بچگانت راحت بشم!!!!!!!من که میدونم نشستید با اون ساینای ورپریده نقشه

کشیدید؟؟؟؟؟؟؟واقعا که هنوز بچه ای!!!!!!مگه نه تو که دفعه اولت نیست که کفش پاشنه بلند پوشیدی......

بابام میون بحثمون اومد و گفت بسه خانم حرص نخور انقدر،با حرص خوردن که چیزی درست نمیشه ...نه این

عاقل میشه نه زمان برمیگرده عقب .....حالا هم پاشو برو استراحت کن امروز خسته شدی!!!!! پاشو که من با

این دختر کار دارم.....

مامان که بلند شد با خودم گفتم آآخ که گاوم زایید ...ای خدا نسلت را از زمین برداره ساینا ی مغز نخودی با اون

نقشت....همیشه بابا وقتی وارد عمل میشد که کار بیخ پیدا کرده و من هم چون هیچوقت از بابا از گل نازک تر

چیزی نشنیده بودم بی نهایت از این موقعیت بدم میومد و وحشت داشتم.......

بابا-خوب؟؟؟؟؟؟؟من با ترس-خوب چی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟بابا-یه دلیل منطقی بیار برای اینکارت...چون هم من و هم

خودت میدونیم که حرفای مادرت درسته.......حالا دلیل اینکار بچگانه رو توضیح بده.......فقط لطفا منطقی باش...

چی داشتم که بگم....دلیل هایی که فقط به نظر خودم بدون اشکال میاد.....من چیزی نداشتم برای گفتن.....با چشم

های اشک آلود به بابا خیره شدم و گفتم :چیزی ندارم که بگم.....دلیلم فقط برا خودم خوبه و نخواید که اونو

بگم!!!!!

پدر با تاسف سر تکان داد و به سمت اتاق خوابشون رفت و من تا حدود دو هفته کم و بیش سرکوفت

شنیدم!!!!!!!!!!

با صدای مامان از عالم هپروت و فکر و خیال دراومدم.....وای که از دست این پسر جماعت که از دستشون

آسایشم را دادم به غول چراغ جادو برده داخل اون قوریش(همون چراغ جادو)!!!

-بله مامان چکارم داری فدات؟؟؟؟؟؟

مامان-بیا پایین دیگه بابا من گفتم فک کن ولی نه درحد انیشتن!!!مخت عادت نداره می هنگه آرمیلای مامان

-ماااااامااااااان...

مامان-جانمممممم........

بدو رفتم پیشش و از پشت بغلش کردم و بعدم گونش را بوسیدم و روی صندلی نشستم.

مامان-خوب در این دقایث چه کشفیاتی به عمل آوردی فرزندم(با صدای قدیمی مخصوص دانشمندا)

منم مثل خودش جواب دادم:عرضم به حضور محترم و قابل احترام شما....اِ اِ اِ اِ.....ناراحت نشوید عالی جناب

اما...

مامان با این حرفم ملاقه سلاح همیشگیش را برداشت و در حالی که به طرفم میومد گفت :خوب؟؟؟ منم در حالی

که با هر قدمی که برمیداشت یک قدم به عقب میرفتم گفتم:هیچ چیز عایدمان نشد.....

و بدو که رفتیم به سمت مبل ها......مامان دنبالم دوید و همینجور که دور مبل ها میچرخیدیم گفت:پس تو داشتی

اون داخل چکار میکردی ورپریده؟ها؟؟؟

منم گفتم:مامان خوبم،گل من،من که شادی میارم برات ،هیم نمک میریزم برات برات،دلت میاد منو

بزنی؟؟؟مامان هم در کمال نامردی کوسن مبل را به سمتم پرتاب کرد که دقیق خورد به هدف....ملاج بنده.......

بعدش هم مامان دستاش را به حالت بامزه ای پاک کرد و به سمت آشپزخانه رفت و گفت:اینو زدم تا شاید اون

مخت سرجاش اومد!

فردا با صدای بابا که میخواست منو از خواب بیدارکنه بلند شدم و گفتم بیدارم بابا ....بابا که رفت با خودم گفتم

آخه تو کجات بیدار بود و دوباره ولو شدم رو تخت گرم و نرمم....اما تو عالم خواب انقدر صدای بابا که بهم

میگفت داره دیر میشه را شنیدم که کلا بیخیال خواب نازنینم شدم و تلو تلو خوران به سمت دستشویی به راه

افتادم.......آب را که به صورتم زدم از هپروت در اومدم و خودم و تو آیینه دیدم موهای قهوه ای که با نسکافه

ای به طور خدادادی رنگ و مش بود و هیچکس باور نداشت که من اصلا به اونها دست نزدم اما بعد از چند وقت

که میدیدن هیچ تغییری توشون ایجاد نشده باور میکردن که بله این خانم چوپان دروغگو نیست و شروع

میکردن به تعریف که به به و چه چه،بینی قلمی و لب های قلبه ای ناز و کوهان مانند و رنگ ابرو هم که شبیه

موم بود و چشمای مشکی که به قول بابا سگ داره و یه برق خاصی توشونه که آدم خوشش میاد و بعضی وقتا

میترسه...به خودم لبخند زدم و شکر کردم که خدا قیافه ی خوبی به من داده و خوش هیکلم،چال گونمم که

مشخص شد زیباییم بیشتر شد،با اعتماد به نفس بالا به سمت آشپزخانه رفتم و بعد سلام و علیک و خوردن یه

صبحونه ی اساسی به سمت اتاقم رفتم و یه مانتوی قهوه ای و شلوار جین ذغالی و روسری مدل دارم که سه

رنگ قهوه ای و مشکی و طوسی بود را پوشیدم و بعد پوشیدن عینک دودی قهوه ایم سویچ آزرای مشکیم را

برداشتم و به سمت شرکت به راه افتادم با اینکه مسیرم با بابا یکی بود اما هیچوقت با اون نمیرفتم که نه من

معطل اون بشم نه اون معطل من.

تا رسیدم به شرکت لامبورگینی نقره ای راستاد رو دیدم به کل پنچر شدم.....این اینجا چکار میکرد؟؟؟نفس

عمیقی کشیدم تا اگه دیدمش جفت پا نرم تو شکمش....مثل همیشه آروم شدم و با متانت به راه افتادم و تصمیم

گرفتم مثل همبشه مودبانه رفتار کنم ،یه بار با آبروی خانوادم بازی کردم برا هفت پشتم بس بود،دیگه فکر

همچین غلطی به ذهنم هم نمیرسه...یعنی نباید برسه!!!

داخل شرکت شدم و با آقا صادق نگهبان شرکت سلام و علیک کردم و به طرف نازنین منشی شرکت رفتم:سلام

به جیگر ترین و ناناس ترین و همه چی ترین منشی عالم.

نازنین-سلام عزیزم.....

من-چه خبر از عاشق دلخسته؟؟؟؟

نازنین-هیچی آقا سر و مر و گنده بالا سرماست....

من-ای شورذلیل خاک برسر ،همین کارا رو میکنی که درو روز دیگه ازت سواری میگیره دیگه!!!

نازنین-آخی دلت میاد عمرمنه سامان...

من-اااااه اه اه جمع کن بابا این بساطت را ببینم.....

راستاد-سلام خانم اشتیاق سلام خانم معزی......

به سرعت به طرفش برگشتم و گفتم:سلام آقای راستاد....

نازنین هم جواب سلامش را داد و بهش صبح بخیر گفت.

راستاد-ببخشید خانم معزی آقای اشتیاق تشریف آوردن یا نه؟

نازنین-هنوز نیامدن اما فکر کنم تا ده دقیقه دیگه برسن...مگه نه خانم اشتیاق؟؟؟

وای که از دست این راستاد نقطه جوشم بالا رفته بود....مردک انگار نه انگار منم اینجام و ناسلامتی دختر بابام

تشریف دارم بعد سراغ بابای من را از نازنین میگیره....یه حالی ازت بگیرم....

منم روبه نازنین گفتم :آره عزیزم یکجا کار داشت الان دیگه میاد...من میرم تو اتاقم فعلا عزیزم.....

نازنین:قربانت و بدون اینکه به اون خرفت بی نزاکت محل بزارم به سمت اتاقت راه افتادم.در اتاقم سمت راست

راهرویی قرار داشت که بغل در ورودی شرکت بود وبعد از باز کردن در اتاقم به سمت میزم که گوشه اتاق

روبروی پنجره قرار داشت رفتم و پرونده هایی را که نیاز به بررسی داشتن باز کردم و در حالی که سخت

مشغول اونا بودم در اتاقم زده شد....

من-بفرمایید.

راستاد-سلام دوباره...

ای خدا امروز میخوای بد حال من را بگیریا ،اصلا اگه امروز از دست وجود این گذشت....با سردی گفتم سلام

،بفرمایید... سرم راپایین انداختم و با پرونده ها الکی بازی کردم....بعد چند دقیقه دیدم هیچی نمیگه سرم و بلند

کردم که دیدم زل زده به من.....ای مردک هیز ...ای اون چشای عسلیت از کاسه دربیاد...مگه خودت خواهر و

مادر نداری ناموس مردم و دید میزنی...حالا خواهر نداری مادر که داری!!

من –من امروز تغییری کردم یا شما تاحالا منو ندید؟؟؟

با ریلکسی کامل همیشگیش که حرص من را در میاورد گفت :نه همه چی آرومه و عادی ،من منتظرم تا کار

شما تموم بشه تا کارم را عرض کنم .....

وای چه روی داره این بشر به سنگ پای قزوین گفت تو که ابریشمی!!!! با کلی تلاش که تو صدام نباشه بش

گفتم:پس منتظر باشید!!!

آی که قیافش دیدنی بود فکر کرده کیه ....یه بیست دقیقه نیم ساعت علافش کردم و چون خیلی سرخوش بودم چند

تا از مشکلات پرونده ها هم حل شد....زیرچشمی میدیدم داره پاش را به حالت عصبی تکون میده....آخر سر با یه

لحن ملامت گری گفت:خانم اشتیاق...

گفتم :بله .....

گفت:کارتون تموم نشد......

منم با یه لبخند بدجنس گفتم :مگه شما عجله دارید؟؟؟ من که همون موقع گفتم کارتون را بفرمایید،شما گفتید

منتظر میمونید،حالا اگه خواستید میتونید عرضتون را بفرمایید...عمدا روی کلمه ی عرض تاکید کردم که بفهمه

حرفش امر نیست عرض است!!!

گفت:باشه من میگم چون باید عجله کنیم مگه نه به هیچ کاری نمیرسیم....

این چش بود عجله کنیم ....نمیرسیم ...چرا ازسوم شخص استفاده میکرد؟؟؟ابروهام را بالا انداختم و با حالت

پرسشی گفتم:عجله کنیم؟؟؟

گفت:بله خانم پدرتون به من و شما که از طرف پدرتون نائب شدید سپردن بریم برای بازدید مواد اولیه

داروی(.....) و بعد با یک لبخند بدجنس و یه ابروی بالا رفته نگام کرد....

دقیقا یک متر از جام پریدم و گفتم:اون وقت الان باید به من بگید؟؟؟الان دیگه همه کارها را باید با سرعت جت

انجام بدیم تا به همشون برسیم.......

گفت:تا شما باشید که فکر اذیت کردن به سرتون نرسه ...تازه کار خودم مونده مگه نه شده بود تا آخر وقت

اداری در خدمتتون بودم.....من تقریبا به سمت در پرواز کردم و در همون حال گفتم:در و پشت سرتون ببندید

،اگه مثل الان که دارید مثل رادیو پیام دارید حرف میزدید اونموقع چه چه میزدید الان کارا تموم شده بود و هم

شما سر کار بودید هم من!!!

تازه فهمیدم چی گفتم.....اوه اوه آخه رادیو پیام دیگه چه صیغه ای بود دیگه ......نگاش کردم که دیدم کیفم

دستشه و داره با لبخند نگاهم میکنه......کیف را از دستش قاپیدم و زیرلب خیلی آروم گفتم متاسفم و د بدو که

رفتیم.....

-از رادیو پیام به خانم دکتر از این طرف....صدای خودش بود ،حس میکردم که مثل لبو شدم .....برگشتم و گفتم

:کدوم طرف؟؟؟

به سمت جای پارک ماشین نازش اشاره کرد که با نگاه پرسش گر نگاهش کردم که گفت:با یه ماشین بریم هم

بهتره هم سریعتر...

حوصله چک و چونه زدن و نداشتم و از یک طرفم ماشین نازش به من چشمک میزد.درجلو را باز کرد و بعد به

سمت در راننده رفت و گفت:بفرمایید.تشکر کردم و سوار شدم و سریع به سمت محل قرار پرواز کردیم!!!

راستاد در طول راه درباره این پروژه و منفعت هاش سوال کرد و هرچند وقت یه بار میگفت اگه از دست این

رادیو پیام خسته شدید ،بگیدا......وبعد قه قه میزد زیر خنده و من هم چند تا فوش نون و آب دار نثار خودم و

خودش میکردم.

حدود 45 دقیقه بعد از حرکت:راستاد -بفرمایید رسیدیم .....

من-میدونم ،ممنون....

از ماشین پیاده شدم و به سرعت به طرف در ورودی ساختمان نما مشکی شفا رفتم و قبل از ورود یکم سرو

وضعم را مرتب کردم....راستاد هم رسیده بود و با هم وارد ساختمان شدیم و به سمت دفتر آقای ملک پور که

همیشه مواد اولیه را از اونجا خریداری میکردیم رفتم......من به منشی جدید که نمیشناختمش و در نتیجه اونم

من و نمیشناخت گفتم: سلام خانم،روز بخیر، ببخشید به آقای ملک پور بگید اشتیاق اومده......

منشی-بله البته ،منتظر بمونید چند لحظه،ببخشید آقای ملک پور.........

از ساعت یازده و نیم تا دو در شرکت شفا کار داشتبم و بعدش من تقریبا روی صندلی ماشین ولو شدم......

راستین-خسته نباشید...

من-مرسی، شما هم........

راستاد-من که کاری نکردم شما چند ساعت به جای من سرکار بودید.....چی گفت؟؟؟یعنی چی به جای

من؟؟؟نکنه قضیه ی رادیو را میگه؟؟؟جیغم رفت هوا:بابا آقای راستاد ، جان هرکی دوست دارید حرف منو

فراموش کنید ،بابا من که معذرت خواهی کردم!!!از اونموقع تا حالا حدود دویست بار به من سرکوفت زدید!!!

راستاد-چرا عصبانی میشید شما؟؟؟من خوشم اومده که انقدر تکرار میکنم ،آخه واقعیتش تا حالا از هیچکی

نشنیده بودم پرحرفم چه برسه به رادیو پیام!!!حالا اگه اجازه بدید بریم یه نهار هم بخوریم که ساعت نهار شرکت

هم تموم شده البته میدونم که دختر مدیر عامل هر وقت بخواد میز شاهانه براش آماده است...

وای که واقعا رادیو پیام بود ،من موندم چرا با بقیه اینطور نبود و جواب سلامشون هم بزور میداد،بعد به ما که

میرسید کلا یکی دیگه میشد،اینم از شانس کهیر خورده ی ما......در جوابش چیزی نگفتم و سرم را به پشته ی

صندلی تکیه دادم و نگاهم را به پنجره دوختم، اونم ضبط ماشین را روشن کرد.....آهنگ قسمت حسین توکلی بود

و من خیلی دوسش داشتم:قسمت شده که عشقت ...تو قلب من بشینه ....چشمای عاشق من فقط تو را ببینه ....

تو چشم من نگاه کن....یه دنیا التماسه......به من نگو که قلبت عشق و نمیشنایه....عشق و نمیشناسه.......من

که هنوز دوست دارم....من که هنوز عاشقتم ...من که هنوز به عشق تو اسیرم..... تو رو خدا کاری نکن ....یه

روزی از همین روزها .....به جرم دوست داشتن تو بمیرم.... من که هنوز دوست دارم....من که هنوز عاشقتم

...من که هنوز به عشق تو اسیرم..... تو رو خدا کاری نکن ....یه روزی از همین روزها .....به جرم دوست

داشتن تو بمیرم.... به جرم دوست داشتن تو بمیرم....(تکرار دوباره آهنگ) وای که عجب آهنگی دو دقیقه دیگه

ادمه داشت رفته بودم هپروت....

راستاد-رسیدیم خانم اشتیاق...

نگاش کردم با چشمای عسلی بامزش داشت نگاهم میکرد ، یه لبخند زیبا زد و موهای قهوه ایش را که همش تو

صورتش میریخت کنار زد....به خودم اومدم و سریع نگاهم را ازش گرفتم.....ای کاش ازم خواستگاری نمیکرد

و با یه اتفاق بامزه و اکشن وارد زندگیم میشد....وای دارم دیوونه میشم(به قول ساینا دیوونه تر)لباس هام رو

مرتب کردم و با هم وارد رستوران شدیم.بعد از اینکه دستام رو شستم با چشم دنبالش گشتم که دیدم یک گوشه

ی دنج روی یک میز دونفره نشسته و چشم به منو

(menu)

دوخته ....قبل از رفتن به هپروت نگاهم را ازش گرفتم و به سمت میز رفتم......

راستاد –چی میل دارید؟؟

همیشه از اینکه بگم فرقی نداره بدم میومد چون اعتقاد داشتم وقتی حتی مارک خودکارم با هم فرق داره پس

همه چیز ها با هم فرق دارن واسه همین گفتم:شیشلیگ،متشکرم....

اونم دوتا شیشلیگ با مخلفات سفارش داد وقتی گارسون ازمون دور شد کمی درباره ی پروژه بحث کردیم ،دربین

صرف نهار گفت:خانم اشتیاق ؟؟؟

من –بله ؟؟؟؟

راستین-فکراتون را کردید؟؟؟؟

من-راستش ،بله این که دیگه فکر کردن زیاد نداره ما قبول میکنیم...

راستاد-واقعا؟؟؟شوخی میکنید؟؟؟

من-من چه شوخی با شما دارم ،تازه این چیز دور از انتظاری نبود که؟؟؟

راستاد-آخه من فکر میکردم پدرتون......

من-نه اتفاقا پدرم از اول میگفت که این پروژه به نفع شرکته و .....

یهو دیدم پنچر شد...

من-چیزی شده آقای راستاد؟؟؟

راستاد-شما دارید درباره ی چی حرف میزنید؟؟؟

من-خوب این پروژه ی ساخت و صادرات داروی(....)دیگه!!!داشتیم درباره ی اون بحث میکردیم!!!

راستاد-خانم اشتیاق من درباره ی خواستگاری گفتم!!!!

غذا پرید تو گلوم و به سرفه افتادم.....حالا این وسط خندمم گرفته بود ..بیچاره چه فکرا که با خودش نکرده.....

حتما با خودش گفته دختره چقدر هوله!!!لیوان آبی را که به سمتم گرفته بود گرفتم و کمی که حالم جا اومد تشکر

کردم و ادامه دادم:ببخشید آخه ما داشتیم درباره ی پروژه حرف میزدیم ،سوء تفاهم نشه....

لبخند تلخی زد و زیر لب آروم گفت:کاش همون درست بود...

اما من شنیدم...

ادامه داد:خوب حالا جواب من چی میشه؟؟؟

من-ببخشید،اجازه بدید بعدا درباره ی این مورد صحبت کنیم ...چیزی نگفت و مشغول بازی کردن با غذاش

شد،مثل من....بعد از کمی هم بلند شدیم و به سمت شرکت راه افتادیم....تو راه هردوتامون ساکت بودیم و من به

این فکر میکردم که چرا بش نگفتم من جوابم منفیه....مگه نبود؟؟؟...چرا بود پس چی؟؟؟....نمیدونم بابا از دهنم

پرید....انقدر به این موضوع فکر کردم وکه نفهمیدم کی به شرکت رسیدم،کی سوار ماشینم شدم و کی به خانه

رسیدم!!

من-سلام من اومدم...

مامان-سلام عزیزم خسته نباشی،بیا اگه چیزی نخوردی یه چیز بخور......

من-نه مامان با آقای راستاد برای خرید مواد اولیه رفته بودیم دیگه نهارم همون بیرون خوردیم...

مامان با یه لبخند مرموز گفت :خوش گذشت؟؟؟

من-مامان اذیت نکن، قرار کاری بود ،من دوش میگیرم بعدم میخوام بخوابم....

مامان- باشه عزیزم برو.

به اتاقم که رفتم رنگ آبی و سبزش به من آرامش خاصی داد ،پرده اتاقم بلند بود و چهار خونه ی بزرگ که

زیرشم یه حریر کار میشد،بقلش هم یه درختچه ی کوچک گذاشته بودم،روبه روی پرده یه دست مبلمان گذاشته

بودم که بالای اون مبلمانم یه چراغ کار شده بود که با رنگ مبلمان و پرده ام ست بود، یه میز تحریر که سفید و

آبی بود و کمد دیواری و میز آرایش، وسایل های اتاقم را تشکیل میداد،اتاقم دری برای حمام نداشت و باید به

راهرویی میرفتیم که سه تا در یعنی در اتاق من،مامان و بابا ودر حمام قرار داشت.به حمام رفتم و بعدش سرم

نرسیده به بالشت خوابم برد. با صدای بابا بیدار شدم.بابا-آرمیلا،آرمیلا،بابا بیدار شو دیگه،خواب بسه،بیا کارت

دارم نازنینم......

من-اومدم بابایی. به ساعت که نگاه کردم مخم سوت کشید...من از 5 تا 9 خواب بودم؟؟؟واقعا که.....تیشرت

سفید و شلوارک قرمزم را مرتب کردم و پبش بابا رفتم........

من-سلام بابایی....

بابا-سلام بابایی ،ساعت خواب!!!!!

من-اااا خوب بابا ببخشید که رفته بودم دنبال کارای شرکت.....

مامان-ونداد اذیت نکن بچم رو....

کلی خرکیف شدم از حمایت مامان جونم ....خدا سایه ات را از بالا سرم کم نکنه ...ای پیربشی عزیزم!!!

مامان-آخه نه با پای پیاده بوده و شکم گرسنه!!!بچم اصلا اسم لامبورگینی هم به گوشش نرسیده......

بابا شروع کرد به قه قه زدن و من سرخ شدم آه مثل لبو...بیا،یه بارهم نشد من در اندرونم از مامان تعریف کنم

بعدش نزنه خرابش کنه....ای مامان من به تو چی بگم ...انگار نماز خدا غلط میشد که بابا از چیزی سر

درنیاره!!!

بابا گفت:حالا نمیخواد خجالت بکشی خود راستین برام تعریف کرد جریان کارای امروزتون رو!!

ای مردک دهن لق....

بابا-خوب نظرت چیه؟؟؟

جریان ظهر را که یادم اومد سریع گفتم:در چه مورد؟؟؟

بابا-در مورد راستین دیگه.....

خوب بدو آرمیلا خانم،بگو جوابت منفیه،وای خدا کی جرئتش را داره؟؟؟چه دلیلی بیارم دیگه برای این همه چی

تموم؟؟؟بابا هم که چند روز پیش میگفت از هرکجا هم که تحقیق کردن چیزی جز خوبی عایدشون نشده!!!وای

چکار کنم؟؟؟

بابا-خوب،ما منتظریم......

سعی کردم اعتماد بنفسم را جمع کنم ،بابا مرگ یه بار شیون یه بار...

من-راستش بابایی من کاملا مطلعم که آقای راستاد یه آقای بسیار محترم و همه چی تمومه اما،اما متاسفانه من

نمیتونم به ایشون جواب مثبت بدم....

بابا با تعجب گفت:کسی را زیر نظر داری آرمیلا؟؟؟

یا بسم الله بابا اینو از کجاش درآورده بود....سریع گفتم:نه بابا شما هم،آخه این حرفا به زرافه هم بیاد به من

نمیاد.....

بابا-پس حالا که نه کسی را زیر نظر داری و نه دلیل منطقی داری،پس خوب به حرفام گوش کن....من هیچوقت

دلم نمیخواست تو زندگیت دخالت کنم،من فقط باید وظیفه ی پدریم را انجام میدادم که بگم اون کسی را که مدنظر

داری صلاحیت زندگی داره یا نه...الانم بازم نمیخوام تو زندگیت دخالت کنم چون انقدر به تربیتم ایمان دارم که

میدونم کیس مناسب خودت را خودت انتخاب کنی....تو رو چشم ما جا داری تا هروقتی که باشه اما بابا من

میدونم که خودت خسته میشی،درسته که الان جوونی و زیبایی داری اما این پایا نیست و دخترم که سنش زیادی

بره بالا خواستگارای مورد قبولش هم کمتر و کمتر میشه....حالا حرف اصلی من ،شما تا یک مدتی ،مثلا سه یا

شیش ماه با این آقا راستین که من از هرجهت تضمینش میکنم ،به عنوان نامزد میمونید اگه دیدی که نه، این آقا

اصلا اینی نیست که تو میپسندی،که من بعید میدونم اینجوری باشه،که هیچی،اگر هم با هم به توافق رسیدین که

بازم هیچی، راه خودتون را ادامه میدید!!!

این وسط من مخم هنگیده بود و تو شک بودم یه دفعه مثل این برق گرفته ها گفتم:بابا چی میگید، من اصلا

حاضر به چنین کاری نیستم .....من برای خودم ملاک هایی دارم که با این برنامه ریزی شما کلا کن فیکون

میشه.......

بابا به سمت اتاقشون رفت و گفت:همین که گفتم!!!

منم به دنبال بابا روان شدم و گفتم:بابایی جونم ،مگه شما نمیگه من دخالت نمیکنم،من به تو ایمان دارم،به

انتخابت احترام میذار،خوب این انتخاب من نیست...

بابا-اولا من نگفتم به انتخابت احترام میذارم شاید تو رفتی یه قاچاقچی را انتخاب کنی!!!من گفتم وقتی به انتخابت

احترام میذارم که صلاحیت فرد را قبول داشته باشم در ضمن من اصلا چیزی را که به ضرر دخترم باشه حتی

اگه به نفع منم باشه انتخاب نمیکنم و به خدای احد و واحد هم اصلا به فکر اینکه شاید با نه گفتن تو سهامش را

از شرکت خارج کنه ،نبودم و نیستم ،اینهمه من به نظراتت احترام گذاشتم یه بار هم تو جبران کن!!

من-بابا ولی شاید آینده و کیس های مورد علاقه ی من دیگه به طرفم نیان!!!

بابا- کسی که قراره به خاطر به نامزدی ساده که کاملا هم شرعیه ،مخالفتی داشته باشه،همون بهتر که

نباشه،این همه دختر و پسر که قبل و حتی بعد ازدواجشون هم دوست دختر و دوست پسر دارن عیب نیستن

اونوقت دختر من به خاطر یک رابطه ی کاملا پاک و شرعی مورد داره؟؟؟

دیدم حرفاش واقعا منطقیه و از طرفی مرغشم یه پا داره،بنابراین گفتم:به من مهلت بدید فکر کنم...

بابا-باشه تا فردا فکرات را بکن و به من خبر بده.....

داشتم به سمت در اتاق میرفتم که بابا گفت:مطمئن باش هرچی که سخت گیری میکنم به نفعته بابا.......

من –میدونم........

روی تختم افتادم و به آینده ای فکر کردم که داشت از اونچه که دوست داشتم دور میشد و به سمت ناکجا آباد

میرفت....سرنوشت نا معلومی که شاید مهم ترین بخش زندگیم بود.....و بود.

صبح با صدای زنگ گوشیم بلند شدم و بعد از شست و شوی دست و صورتم به سمت مامان و بابا رفتم.

-سلام......

مامان-سلام به روی ماه نشستت.....

بابا –سلام عزیز بابا....

به سمت آشپزخونه رفتم و بعد خوردن یک صبحانه ی مختصر مشغول آماده شدن شدم.مانتوی آبی نفتی،شلوار

جین مشکی با شالی ست این دو رنگ سر کردم و عینک دودی و سوویچم را برداشتم دبرو که رفتیم....

مامان-چیه؟؟؟خیر باشه صبح جمعه ای کجا شال و کلاه کردی؟؟؟

من-میرم خونه ی خاله اینا پیش ساینا..........

مامان-گیس هات را میکنم ورپریده بری اونجا با اون بدتر از خودت نقشه کشی کنید برای اون بیچاره!!!

من – نه خیالت راحت اون تا من را بیچاره تر از این که هستم نکنه خودش بیچاره نمیشه!!!مامان احتمالا برای

نهارم همون جا میمونم.......

مامان-احتمالا دیگه چه صیغه ای بود وقتی میخوای بمونی؟؟؟سلام برسون به همه ،بگو من عصری یه سر

بهشون میزنم...

من در حالی که پشت کفشم را درست تو پام جا میزدم!!!گفتم :باشه ،بای...........

مامان – خداحافظ. بابا-آرمیلا،فکرات را کردی؟؟؟؟ من شب بهتون میگم،فعلا....

بابا-خداحافظ....

ضبط ماشین را روشن کردم و با آهنگ منحصر به فرد امیرعباس زمزمه کردم،حالا چه خاکی تو سرم

بریزم؟؟؟هیچی،مگر اینکه فرارکنم!!خودمم خندم گرفت،من و فرار اونم به خاطر یه چیز مسخره!!!جک ساله،من

میدون خالی نمیکنم هر چی بادا باد،قیافش که درجه یک،پولش هم همینطور،بی عیب که نیست تو این سه یا

حداکثر شیش ماه یه عیبی از خودش بروز میده دیگه،آدم بی عیب که نیست...هست؟؟؟والا از شانس من شده یه

آدم بی عیب باشه به من میوفته....وای دیوونه شدم رفت ...دارم میگم چرا آدم بی عیب بصیبم شده!!خنده داره

خداییش.....وای رسیدم....چه جور رسیدم ؟؟؟خانه ی ساینا اینا برعکس خانه ی ما که یک آپارتمان بزرگ

بود،ویلایی بود و حیاط نازی داشت که پر از درخت بود،بابای ساینا،عمو محمد در صنف طلا فروش های شناخته

شده ی بازار طلا بود که مرد خیلی خوبی بود و من عین بابا دوسش داشتم،خاله سپنتا(به معنای مقدس ایرانی)

که دیگه یک پا جواهر و سورن پسر خاله ی یازده ساله ی مودبم که همیشه سرش تو کار خودش بود و اکثر

مواقع در حال درس خوندن بود و بی نهایت برام عزیز......

-تویی عزیزم؟صدای خاله بود..

من-سلام خاله جون ...

خاله-قربونت برم ،بیا داخل.

در را که باز کرد جاده ی سنگی منتها به پله های ساختمون وصل میشد و سمت چپش هم استخر کوچک و

تمیزی بود که دوستش داشتم زیاااااد.ساینا را دیدم که با یک تاپ و شلوارک راه راهی کرم و قهوه ای ایش جلوم

وایساده و موهای مشکیش که دم اسبی بسته بود و یه مقدارشم کج ریخته بود رو صورتش با اون چشم های

عسلی نازش داشت نگاهم میکرد و لبخند میزد.

-وایسا،وایسا ،همون جا وایسا....

من-چی شده؟؟؟

ساینا-از الان بهت بگم اگه اومدی که از مغز من استفاده کنی به عنوان دیدن ما از همین جا برگرد...بعد دمپایی

ابریش را درآورد و گفت:مرده شور اون چشمای مشکیت را ببرن که داره منو میخوره،توی نامرد نمیگی یه

ساینایی هم هست که شاید این چندوقت که سراغش را نگرفتم مرده باشه.....وایسا جرئت داری وایسا.....من

همینجور که دور استخر میچرخیدم با نفس نفس گفتم:بابا امون بده نامرد....بزار بتوضیحم......

ساینا-یا الله زرت رو بزن....

همینجور که یک قدم اون میومد جلو و یک قدم من میرفتم عقب،گفتم: اولا که تو سگ جونی و به این راحتی ها

نمیمیری....

ساینا-پس نه انتظار داری میمردم،مطمئن باش من تا حلوات را نخورم نمیمیرم....

من-انقدر تو حرفم یورتمه نرو یابو!!!آخ.....آخرشم پرت کردی اینو ....دیوونه دردم گرفت...

ساینا-حقته......

-بچه ها،بچه ها کجایید پس؟؟...صدای خاله بود که دنبالمون میگشت......

من-خاله جون اینجاییم..اومدیم.....بعد روبه ساینا گفتم:حالا بیا بریم داخل وحشی تا بعد.....بعدش هم به سرعت

بادتا دم خونه دنبال هم دویدیم....

من –استپ...بسه دیگه...سلام خاله....

خاله-سلام عزیزم،خوش اومدی،باز نیومده دارید میزنید تو سروکله ی هم....بیاید بریم تو یک چیزی بخورید بعد

همدیگه را بکشید حداقل گشنه از دنیا نرید اون دنیا ندید بدید بازی دربیارید آبرومون بره!!

سه تایی زدیم زیر خنده و خاله گفت:بیاید تو...

یه پس گردنی به سایه زدم که یکی هم نوش جان کردم و بعد مثل جوجه اردک ها پشت خاله وارد خونه ی

لوکسشون شدیم که به رنگ سفید و مشکی و خاکستری بود ،خاله به سمت آشپزخونه رفت.

ساینا-چه عجب؟؟؟بعد قرنی اومدی اینجا یه سر؟؟؟؟.......

من-من نیومدم تو چرا پیدات نشد؟؟؟ والا تو دیگه چه رویی داری؟؟؟

ساینا-ببخشید که من دفعه آخر اومده بودم!!! ...

من-خوب بابا حالا که اومدم،تو پکارا کردی این چند وقت خانم وکیل؟؟؟

ساینا-هیچی،کار همیشگی دنبال بدبختی مردم!!!تو چی هنوز شاهزاده ی سوار برا لامبورگینی پیدا نشده؟؟؟

من-اتفاقا چرا ،با لامبورگینی هم اومده اما متاسفانه شاهزاده آقا کمی تا قسمتی اجباریه!!!

ساینا-چی میگی تو؟؟؟

خاله-خوب بچه ها بفرمایید یه شربت خنک....

من-دست و پنجولت طلا خاله جونم.....

خاله خندید و گفت ای دیوونه.....منم خندیدم و به ساینا نگاه کردم که داشت بال بال میزد جریان را بفهمه،منم از

قصد لفتش دادم تا جونش در بیاد،آخرش هم گفت:آرمیلا بیا کارت دارم....

خاله –ااا ساینا بزار شربتش را بخوره....همینجور که دست منو دنبال خودش میکشید گفت:اونجا هم میتونه

کوفت کنه....

منم خندان به دنبالش به اتاقش رفتم.....اتاق ساینا از کرم و صورتی و هر رنگی که تو طیف صورتی باشه

درست شده بود و بی نهایت بامزه بود.

من-هوی وحشی دستم کنده شد.......

ساینا-زر نزن بابا،تعریف کن ببینم جریان چیه؟؟؟

یک دقیقه همینجور ساکت نگاش میکردم که گفت:چته؟؟؟بابا بنال دیگه.......

من-خودت گفتی زر نزن!!!!

ساینا-تروخدا اذیت نکن دیگه....

من-باشه،باشه،التماس نکن،دلم سوخت،الان میگم.....

نشستم از سیر تا پیاز همه چی را براش تعریف کردم...

ساینا-ببین آرمیلا،منم با نظر بابات موافقم،اینطور هم که تو میگی ظاهرا این بابا چیزی کم نداره،خوب چه

اشکالی دار،من و تو بزرگ شدیم،درستا کارامون بچگونه هست اما در اصل باید فکرامون بزرگونه باشه،اینی

که تو میگی باید با یه اتفاق وارد زندگیت بشه کیس مورد نظرت،جیز قشنگیه اما تو نباید به خاطر یه رویا لگد به

بخت خودت بزنی،فوقش هم اگه دیدی نه این بابا کیس مورد نظرت نیست که قضیه را تمام میکنی ولی اولش این

موضوع را بهش بگو که احتمال داره تو قبول نکنی که ضربه ی عاطفی هم نداشته باشه این ماجرا و اون هم

الکی باتو خوش نباشه،هرچند آدم بالاخره میتونه با خر هم خوش باشه با تو که دیگه جای خود داره البته

بلانسبت خر......

با کوسن مبل اتاقش زدم تو سرش و گفتم :ای خاک عالم تو سرت که تو اوج جدیت،رگ دلقکیت باد میکنه......

ساینا-ولی میگم آرمیلا عرضه داشته باش حداقل تواین مدت ماشینش را از دستش بکش بیرون یه حالی بکنیم با

هم!!!

من-ای ندید بدید.....تا عصر کلی تو یرو کله ی هم زدیم و عصر بعد از اینکه مامان هم اومد،بعد دو ساعت

رفتیم.شب وقت شام بابا گفت:خوب آرمیلا جواب؟؟؟

من-موردی نیست بابا،من قبول میکنم!!!

بابا-تصمیم عاقلانه ای گرفتی،پشیمون نمیشی...

با یه بااجازه به اتاقم رفتم و درباره ی تصمیمم انقدر فکر کردم تا خوابم برد...

-سلام آقا صادق......

آقا صادق -سلام خانم اشتیاق،صبح بخیر....

من-صبح شما هم بخیر....

به سمت نازنین رفتم.-سلام نازی شور ذلیل......

-سلام عزیزم،من انقدر دلم میخوام ببینم بعد عروسیت برا شوهرت چکار میکنی؟؟؟

من که میدونم خودتم به روزگار من دچار میشی!!

من-عمرا ،من بمیرمم عین تو براش بال بال نمیزنم،واقعا که کارات من را یاد مرغ میندازه دیدی وقتی یک

خروس بینشونه چکار میکنن؟؟؟دقیقا تو وقتی سامان رو میبینی همین کارها را میکنی!!!

نازنین-آآآآآآآآآآآآآآآآآرمیللللل للللللللللللاااااااا......

من-جانم...جانم چرا حنجره میترکونی؟؟؟من میرم آزمایشگاه،کاری داشتی اونجام......

نازنین-باشه.....من-به سامان هم سلام میرسونم!!!

نازنین-برسون تا جونت دربیاد......

من-ای خاک بر سر.....(سامان هم رشته ای من بود و با من همکار بود تو شرکت)

چهار ساعتی بود که داشتم روی یکی از ترکیب ها کار میکردم،چشمام داشت از کاسه در میومد که آقای راشدی

یکی از همکارامون صدام کرد و گفت:خانم اشتیاق؟؟؟؟؟؟.....من-بله،بفرمایید......

آقای راشدی-پدرتون تماس گرفتن ،گفتن که کارتون دارن و در دفترشون منتظرتونن....

من-بله،متشکرم.... خدایا خودت این داستان ما را به خیر بگذرون....مامان جون خدابیامرز چی میگفت یا وکیل

ال....نمیدونمم چی چی...اه چی بود ...آآآآآ....یا قاضی الحاجات....ای خاک بر سر من که دوتا ذکرم بلد نیستم......

من-نازنین بابا تو اتاقشه دیگه؟؟؟

نازنین-آره اتفاقا منتظرته،برو داخل......

من- باشه عزیزم ،مرسی.....در اتاق را زدم و وارد اتاق شدم،بابا در حال صحبت کردن با تلفن بود و به من

اشاره میکرد که بشینم....بعد از پنج دقیقه تلفنش تمام شد و گفت:ببخشید که معطل شدی،راستش راستین زنگ

زده بود و جواب را میخواست که من از طرف تو ساعت پنج باهاش قرار گذاشتم،آرمیلا بابا،سوال هایی که

داری ازش بپرس و جریان نامزدی را بهش بگو،بعد ازش جواب بخواه،باشه؟؟؟راستی بهش هم بگو که این

تصمیم کل خانواده است.....

من در حالی که سرم پایین بود و داشتم با انگشت هام بازی میکردم گفتم:باشه....اگر کار ندارید،من دیگه برم

سر کارم......

بابا-باشه،برو،ساعت پنج میاد همین جا..

من-فعلا خداحافظ......

بابا-به سلامت......ای خدا شانس بگیره خانوادش اصلا اجازه ی این کار را ندن....ای خدا یعنی میشه؟؟؟

تا ساعت چهار و نیم انقدر کار داشتم که وقت فکر کردن نداشتم،تا ساعت را دیدم عین جنی که بسم الله شنیده

باشه از آزمایشگاه پریدم بیرون،به سرعت به سمت سرویس بهداشتی دویدم و بعد از شستن ودیت و روم و

یکمی هم سرخاب سفیداب کردن وقتی که از تیپم راضی شدم،به سمت دفتر بابا رفتم،از دور راستاد را دیدم، اوه

اوه چه تیپی هم زده بود،یک کت اسپرت ذغالی،یه تیشرت نسکافه ای ،یک شلوار کتان ذغالی با یک کفش

اسپرت مشکی پوشیده بود و داشت به سمت دفتر بابا میرفت،من را که دید ایستاد.....

راستاد-سلام خانم اشتیاق،حالتون خوبه؟؟؟

من با لحن سردی گفتم:سلام ممنونم......راستاد در دفتر را زذ و وقتی بابا اجازه ی ورود داد،روبه من کرد و

گفت:بفرمایید.....من-مرسی،سلام بابا... راستاد-سلام آقای اشتیاق......

بابا-سلام ،سلام ،بفرمایید.......

بعد از یکمی احوال پرسی بابا گفت:خوب من دیگه مزاحمتون نمیشم،برید حرفاتون را بزنید.....

دوتامون ساکت بودیم.....

بابا-برید دیگه..... راستاد بلند شد و ضمن دست دادن با بابا نشکر کرد و روبه من گفت:بفرمایید.....

من-خداحافظ بابا......

بابا-به سلامت.....

تا پارکینگ در سکوت رفتیم و راستاد از من پیشی گرفت و در ماشین نازش را باز کرد و به سمت در راننده رفت

و سرجاش نشست......اه اه اه مردک مضخرف، حداقل صبر میکردی تا سوار بشم بعد میرفتی نزول اجلال

میکردی......دارم برات.....به سمت در کمک راننده رفتم و در را بستم!!!بعد به سمت پنجره خم شدم و در حالی

که به چهره متعجب راستاد نگاه میکردم گفتم:با ماشین خودم میام.......و به سمت ماشینم رفتم....ای حالت را

گرفتم حالا بیا منت کشی....داشتم در ماشین را باز میکردم که گفت:کافی شاپ(....)میبینمتون،صد متر بالاتر از

خیابان (...)سمت راست وگازش را گرفت و رفت......

وای این دیگه کیه،از عصبانیت پام را چند بار رو زمین کوبیدم و سوار شدم.....مردک مضخرف،یکم ادب هم

خوب چیزیه.....تا رسیدن به محل قرار داشتم بهش فحش میدادم......دیدم که روی یک میز دنج نشسته و داره

شمع روی میز را نگاه میکنه، ای مرده شور اون چشمات را ببرن...اگه به من بود که الان میرفتم روی یه میز

دیگه مینشستم،اما حیف که ادب حکم نمیکنه و در ضمن بدم میاد وسط دید چند تا چشم فضول بیاد سر میزم

بشینه.....آروم به سمت میز رفتم و روی صندلی رو به روش نشستم...

راستاد-بازم سلام،چی میل دارید؟؟؟

من-یه لیوان آب لطفا.....

راستاد-بله....

با خودم گفتم مردک بیشعور یه تعارفی هم نکرد یک چیز بهتر بخورم!!!بی ادب!!!

راستاد-ببخشید،یک لیوان آب و دوتا بستنی میوه ای......

نه پس یه نخود شعور داره.....

راستاد-من اصولا اهل تعارف نیستم،پس کارهام را حمل بر بی ادبی نزارید......

بابا نزاکت!!!!

راستاد-خوب پدرتون فرمودن که با من صحبت دارید،بفرمایید من گوش میدم.......

من-راستش من سوالاتی از شما داشتم و بعدش تصمیم خودم و خانواده ام را میگم.....

راستاد-بفرمایید.....

من-راستش من چیز زیادی از شما نمیدونم،لطفا درباره ی خودتون و خانوادتون کمی توضیح بدید........

راستاد-من راستین راستاد،سی و یک ساله فوق لیسانس شیمی مواد هستم و سرمایه دار شرکت شما،پدرم فوت

شده و مادرم هم پیش داییم آلمان هستن چون بعد فوت بابا خیلی افسرده شدو برای عوض کردن حال و هواش

رفت اونجا ،در حال حاظر هم بهتر هستن و به زودی برمیگردند،دیگه چی؟؟؟

من-مرسی،شما چرا تا الان ازدواج نکردین؟؟؟

راستاد-شرایط پیش نیامده بود و سال پیش هم که بابا فوت کردن و من گرفتار بودم......

من-خدابیامرزتشون.....

راستاد-متشکرم......

من-واقعیتش من اصلا قصد ازدواج را نداشتم،نه با شما و نه با هیچ کس دیگه،اما بابا اصرار دارن که ما مدتی

با هم نامزد بمونیم تا بیشتر باهم آشنا بشیم،مثل اینکه واقعا شما را قبول دارن.....

راستاد-لطف دارن.....

من-اما من میخوام از الان بگم که من فقط به این خاطر که احترام بابا را نگه داشته باشم قبول کردم و این

امکان وجود داره که بدون هیچ دردسری من بعد مدت معین نامزدی را برهم بزنم و اصلا...

آهنگ گوشی راستاد بلند شد..راستاد-معذرت میخوام....بله....چرا چی شده...باشه الان میام...باشه باشه مشکلی

نیست....نه گفتم که اشکالی نداره....اومدم....

بعد رو به من گفت:معذرت میخوام خانم اشتیاق برای یکی از بچه ها مشکلی پیش اومده من باید برم....خیلی

معذرت میخوام اگه ضروری نبود نمیرفتم.....

از روی صندلی بلند شدم و گفتم :خواهش میکنم...مشکلی نیست،خداحافظ........به سمت در خروجی رفتم و وقتی

داشتم سوار ماشین میشدم،ماشینش با سرعت از کنارم گذشت......

روی تخت دراز کشیده بودم و به همه چی فکر میکردم،فکرام حد و مرز خاصی نداشت،فقط داشتم فکر

میکردم.......با صدای زنگ مبایلم به خودم اومدم......شماره ناشناس بود،پس احتمالا باید راستین باشه.

من-بله بفرمایید..

-سلام،حالتون خوبه خانم اشتیاق؟؟؟راستین هستم..

من-بله سلام،متشکرم آقای راستاد...

راستین-زنگ زدم از شما بابت جریان دیروز عصر عذرخواهی کنم..

من-مهم نیست...

راستاد-اگه سوالی مونده فردا در خدمتتون هستم...

من –نه ممنون،لطفا با پدر تماس بگیرید مثل اینکه کارتون داشت...

راستاد-بله حتما،خداحافظ...

من-خداحافظ...

خداکنه این ماجرا به خیر بگذره.....الان بابا میخواد باهاش قرار خواستگاری را بذاره.....وای خدا،من دارم

چکار میکنم؟؟ خسته از این فکرایی که به هیچ جایی نمیرسه بلند شدم و از اتاق خارج شدم.

بابا-بله ،بله،جمعه شب زمان مناسبیه،متشکرم،خوش آمدید.

مامان-چی شد بردبار؟؟؟؟

بابا-هیچی دیگه،برای شب پنجشنبه قرار خواستگاری گذاشتن.....

مامان-خوب به سلامتی،امیدوارم تصمیم درستی گرفته باشی ونداد!!!

بابا-انشاالله...آرمیلا،آرمیلا، بیا بابا

من-سلام..

بابا-سلام عزیزم،میخواستم بهت بگم راستاد با خانواده ی داییش شب جمعه میان اینجا برای خواستگاری.....مثل

اینکه مادرش آلمانه.....

من آروم گفتم:بله میدونم.....خوش اومدن . به سمت اتاقم رفتم......

خیلی زودتر از اونچه فکر میکردم روز خواستگاری رسید....آخه نه من مشتاق دیدارشون بودم!!! ساعت با

میگ میگ کورس گذاشته بود!!!!

ساعت ده دقیقه به هفت بود.....وای مامان پایین شکمم داغ شده.....قلبم داره از دماغم میزنه بیرون.......دستم

یخ زده.....حس کنکور بهم دست داده.....دینگگ دینگگ دینگگگ........وای اومدم......

مامان-چته دختر،توچرا امروز هولی،انگار دفعه ی اولشه که داره براش خواستگار میاد......بعدم رفت. ببخشید

که دفعه ی اولمه که دارم نامزد میکنم.....اونم اجباری......ای مرده شور هرچی اجباره....یک سرک تو پذیرایی

کشیدم،تو اتاق بودم و هرچقدر که مامان گفت:دختر باید چایی بیاره....گفتم:همینم مونده،برم تو آشپزخونه ای که

دقیقا روبه روی نشیمنه........ای مرده شور هرچی رسمه رو ببرن.... یک مرد نسبتا مسن و یک زن که باید

دایی و زن دایی راستاد باشن،باهاش اومده بودن،خودش هم یک کت و شلوار مشکی با یک پیراهن پوست

پیازی پوشیده بود و از همیشه خوشتیپ تر شده بود..... ای خدا،دوست داشتم جفت پشمای عسلیش را از کاسه

دربیارم که گند زده تو همه آرزوهای من....... دوباره به لباسام نگاه کردم،نمیخواستم چیزی ازش کم داشته

باشم،یک کت و شلوار سفید پوشیده بودم که نوارهای مشکی هم داشت،آرایش کمی هم کرده بودم ،در کل خوب

شده بودم.....

مامان-آرمیلا جان

با بسم الله وارد شدم....همه با ورودم بلند شدن.

من-سلام،راحت باشید.

مرد-سلام عروس خانم،میدونستم راستین خوش سلیقست ولی نه در این حد.

یه تشکر زیرلبی کردم.

زن-سلام عزیزم.خوبی؟؟؟راستین هم یک سلام زیرلبی کرد و سر نکان داد که منم به سر تکان دادن اکتفا کردم.

کمی که صحبت ها درباره ی خواستگاری رسمی شد،مرد،که حالا مطمئن شدم دایی راستاد بود، گفت:آقای

اشتیاق اگه اجازه بدید این دوتا جون صحبت های آخرشون را با بکنن،که بعدش ما قرار ها را بزاریم....

بابا-بله،آرمیلا جان،راستین را به اتاقت راهنمایی کن.

من-بفرمایید.......بلند شدم و به سمت اتاقم رفتمو

راستاد-اتاق قشنگی داری.......جوابی ندادم و فقط سرم را تکان دادم.

راستاد-هنوز ناراحتی آرمیلا؟؟؟

جانممممممم!!!!چه زود پسرخاله شد....میزاشتی شربت از گلوت بره پایین.....بچه پرو.

من-آقای راستاد من همون روز هم ناراحت نشدم،کار دیگه پیش میاد.....

راستاد-اولا فامیل من برای محیط کاریمه و الان فقط راستینم...دوما پس چرا ناراحتی؟؟؟؟

من- جواب اولا و دومانتون اینه که به خودم مربوطه آقای راستاد!!!

راستاد-ولی جواب دومانم برام مهمه...........

من-برای من مهم نیست!!!درباره ی حرفای دیروزم فکر کردید؟؟؟

راستاد-آره،مشکلی نیست،شش ماه نامزدی چیزی نیست.......

من-خوبه.....اینکه امکانش هست من نامزدی را به هم بزنم چی؟؟

راستاد-دارید میگید امکانش هست.....پس شاید هم به هم نزنید!!! در هر صورت من مشکلی ندارم.

من-دیگه حرفی ندارم.

راستاد که بلند شد،من هم بلند شدم و با هم به سالن برگشتیم.

راستاد- -ما مشکلی نداریم..............همه کف زدن و ما هم سرجامون نشستیم......قرار بر این شد که جمعه ی

هفنه ی بعد یک جشن نامزدی برگزار کنیم و ما هم تا این مدت،خرید ها را انجام بدیم....... بعد از رفتنشون

سریع شب بخیر گفتم و اجازه ی هر پرسشی را از مامان و بابا گرفتم...

مامان-آرمیلا،آرمیلا،بلندشو دیگه دختر......راستین الان میاد

ای خبر مرگش را برام بیارن که آسایش را از زندگیم گرفته،ای حناق بگیره،ای دردو بلای همه ی عالم تو

سرش بخوره،ای با اون لامبورگینیش بره زیر هجده چرخ....نه نه این نه حیف ماشینش!!!حالا واقعا باید امروز

صیغه محرمیت خونده بشه؟؟؟!!! واییییی نه!!!

حالا چی بپوشم؟؟؟یک مانتو ی یشمی با شلوار کتان تو همون مایه ها(رنگش را نمیدونم چی چیه!!!!)با شال

رنگ شلوارم پوشیدم و کیف و عینکم را برداشتم و شروع کردم به سرخاب سفیداب،رژ صورتی مات،رزگونه ی

گلبهی و یک خط چشم نازک

دینگ دینگگگ دینگگگگگ....خبرمرگش چه وقت شناس هم هست،از اتاق اومدم بیرون..... اوه این مامان و

بابای ما را نگاه کن...چه تیپی زدن...یکدونه زدم تو سرخودم.....ناسلامتی دارن دخترشون را شوهر میدن...اه

شالم...مرده شورم را ببرن

راستین-سلام آقای اشتیاق...سلام خانم....سلام

همگی جوابش را دادیم.....مرده شورت را ببرن،آخه خدا این چقدر خوشکله،موهای قهوه ایش را چتری رو

صورتش ریخته بود،بینی قلمی،چشم عسلی کشیده،لب ها قلبه ای،ابروهای بلند و همرنگ موهاش،خداوکیلی خدا

تو آفرینش این وقت گذاشته بود...هی هی هی......بعد تعارفات معمول از خانه خارج شدیم و به سمت دفتر

وکالتی رفتیم که راستین آدرسش را به بابا داد.

دستم عرق کرده،نفسم بالا نمیاد،بغل مردی روی یک نیمکت نشستم که توی یک اتفاق باهاش آشنا نشدم!!!حس

میکنم بی حس شدم ،لپ هام گرم شدن و گل انداختن.....

حاج آقا-مهریه ی عروس خانم توی این شش ماه چیه؟؟؟

مهریه برای چمه؟؟من این بازی مسخره را تموم میکنم....حتی اگه از این چیز بدی نبینم خودم انقدر اذیتش

میکنم تا از دستم عاصی بشه......پس لازم به مهریه نیست....

من-لازم به مهریه نیست حاج آقا

راستین-چرا حاج آقا 1365 تا سکه بزنید...

منرو به راستین زمزمه کردم:نیاز نیست

راستین-هست،اینرو من میگم

حاج آقا-چی شد پس؟؟؟

من-مگه کی هستی تو،ماله منه،میگم نمیخوام

راستین-امکان نداره اجازه بدم

من-فکر کردی میزارم حرفت را به کرسی بشونی؟؟؟حاج آقا ،ما به توافق رسیدیم فقط یک سکه به یگانگی

خدا،یکدونه سکه،متشکرم.....راستین خواست حرف بزنه که یک تلنگر به پهلوش زدم.

حاج آقا-وکبلم؟؟؟

خداحافظ آرمیلای مجرد:با اجازه ی پدر و مادرم بله

صدای دستها بلند شد......زن دایی راستین که اسمش پروانه بود اومد جلو......

رن دایی پروانه-امیدوارم زوج خوبی برای هم باشید عزیزم و یک جعبه را به من داد....جعبه را که باز کردمیک

سرویس برلیان خیلی قشنگی را دیدم که خیلی ازش خوشم اومد.....

من-ممنون زندایی....دستتون درد نکنه.....

زن دایی-قابلت را نداره گل من.

چند دقیقه ای به تبریک گذشت و من به این فکر میکردم که داره چه اتفاقی تو زندگیم میوفته؟؟؟

راستین دستم را گرفت،مور مور شدم،میخواستم دستم را از دستش بکشم بیرون،سفت تر گرفت،جلو بقیه دوست

نداشتم اینکارش را،نگاه کردم ببینم عکس العملشون چیه؟؟....پس بقیه کجان؟؟چرا من با این تنها بودم؟؟؟؟کی

تنها شدیم؟نگاهش کردم،چشمای عسلیش در محاصره ی موژگان مشکیش بود و داشت دقیق نگاهم

میکرد،انگار تا حالا ندیده بودم.......موهاش که ناز روی صورتش ریخته بود......تو چشمام خیره شد.....طاقت

نیاوردم و چشمام رو انداختم پایین،گرمی دستاش را زیر چونم احساس کردم،میخواستم برم عقب،با دستاش

شونم را گرفت و به طرف خودش کشید......سینه به سینش شدم....لپ هام گل انداخته بود......صورتش را آورد

جلو،نفس های داغش که به صورتم میخورد،حالی به حالی میشدم،دوست نداشتم این حالت رو،اینکه از خودم بی

خود بشم را دوست نداشتم،چشمامش را بست،چشمام داشت اتوماتیک وار بسته میشد......

تق تق تق......کشید عقب،به خودم اومدم،چه غلطی داشتم میکردم،ای خاک عالم بر سر بی جنبه ام کنن.....

دایی-عروس و داماد،نمیاید،طلا فروشی بسته شدها.......

داشتم پرواز میکردم سمت در که دستم را گرفت......

راستین-ناسلامتی نامزدیم ها کجا میری........سرم را انداختم پایین و با هم از در اومدیم بیرون...... بازم دست

زدن و بازم تبریک....کی این برنامه ی مسخره تمام میشد......راستین دستم را مثل کنه چسبیده بود.....

دایی مسعود-راستین دیگه ما برای خرید حلقه نمیایم،دوتایی با هم برید،فقط برو طلا فروشی رسولی،طلاهاش

قشنگه.......

راستین-دستتون درد نکنه...چشم،مرسی....خداحافظ

همگی جوابش را دادن و من هم زیر لبی خداحافظی کردم و به دنبال راستین که دستم را میکشید کشیده شدم.....

دستم را محکم از دستش کشیدم بیرون.....

من-هوووووی،مگه داری گاری میکشی،دستم کنده شد......آروم زیر لب گفتم :وحشی

راستین-شنیدم.....

من-مبارکت باشه!!!!

سوار ماشینش که شدیم تا مقصد نه من حرف زدم نه اون......لعنت به من بی عرضه....لعنت....

راستین-رسیدیم....پیاده شو

من-خوب شد گفتی،مگه نه سوار میشدم.....پیاده شدم و در را بستم.

داخل مغازه که شدیم راستین شروع به سلام و احوال پرسی کرد و من را نامزدش معرفی کرد.

آقای رسولی-به به مبارک باشه راستین جان،مبارک باشه خانم،الان جدیدترین مدل هامون را براتون میارم.

مدل ها را که جلوم گذاشت،واقعا گیج شدم،هر کدوم از اون یکی قشنگ تر.....

راستین-اون چطوره؟؟؟و به سمت یه حلقه اشاره کرد،سه ردیف نگین تاج مانند داشت و خیلی شیک بود،اما

نمیخواستمش،انگار روی دست ظریف من سنگین بود.

من-نه،این زیادی بزرگه.....

راستین-اون چی؟؟؟؟حلقه یک نگین مربعی وسطش داشت و هرگوشه اش دو تا نگین داشت که مثل مثلث

محاصرش کرده بود.اصلا دوست نداشتم که اون برام انتخاب کنه با اینکه سلیقش جالب بود اما اصلا دوست

نداشتم حرفش را به کرسی بنشونه.یک حلقه ی ساده که نگیناش به طرز قشنگی کنار هم چیده شده بود چشمم را

گرفت.....

من-من اونرو میخوام؟؟؟

راستین-قشنگه،میخوای یک نگاه دیگه هم بنداز......

من-نه نیاز نیست.....

راستین-باشه.

بعد از حساب کردن پول به سمت خونه به راه افتادیم.....

راستین تو ماشین گفت:آرمیلا ناراحتی؟؟

من-تو خوشحال میشی که هی میخوای منو ناراحت نشون بدی؟؟برای سومین بار نه ناراحت نیستم....ای

بابا.......

راستین-خوب بابا چرا ناراحت میشی؟؟؟

من-آخه راست میری میگی ناراحتی؟؟؟چپ میری میگی ناراحتی؟؟؟بابا نا...را...حت...نیس تم....اوکی؟؟؟

راستین-بداخلاقی ها........

من-همینه که هست......

راستین-همینم خوبه..........پیاده شو......

من-این جا کجاست؟؟؟

راستین-بیا میخوام بهت بستنی بدم......

پیاده که شدم،حرصم گرفت که آخه این قده یا نردبون.......من با این قدم تا نصف گردنشم.....

راستین که با بستنی برگشت،گفت:خوب بفرمایید،میگم آرمیلا امروز ناراحت بودیا؟؟؟!! و زد زیر خنده.

من-روی آب بخندی......

راستین- فعلا که روی زمینم و دارم میخندم.....و بلند تر خوابید.....

من-دیشب تو کفش کی خوابیدی انقدر بانمک شدی ؟؟؟

راستین-تو کفش خودم،ببینم ما دیشب خونه شما بودیم نکنه تو نمک ریختی تو کفشم که زودتر برم؟؟

من-لطفا تنبلی خودت را که ازبس جورابات را نشستی شوره زده تقصیر من ننداز.....

راستین-گذاشتم برای وقتی که زن گرفتم کاری داشته باشه که انجام بده!!!!

من-هر وقت قطب جنوب از گرما جهنم شد ،من هم جوراب های تو را میشورم.......

راستین-پس تو به چه دردی میخوری؟؟؟

من-این که زبون تو را کوتاه کنم...

راستین-هر وقت موفق شدی مال خودت را کوتاه کنی بعدا به این فکر باش که برای من را کوتاه کنی......

من-والا فکر کنم زبون تو را هر چقدر هم بچینم بازم مثل علف هرز دراز بشه.....

راستین-این دیگه یک نعمته...

من-تو دیگه کی هستی؟؟؟؟

راستین-راستین راستاد....و هرهر خندید...

من و راستین با هم-سلام

همه جواب سلاممون را دادن،مامان برای نهار دعوتشون کرده بود که باقی کارا را هم انجام بدن.

مامان-خریدید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من-آره ایناهاش......و حلقه را به مامان دادم .

مامان-خیلی قشنگه عزیزم،مبارکت باشه.

دیگه نایستادم تا نظرات دیگران را بشنوم و به سمت اتاقم رفتم.لباس هام رو با یه تونیک نارنجی و شلوار سفید

عوض کردم و روی تخت ولو شدم.بعد از ده دقیقه مامان برای نهار صدام کرد.چیدن سفره که تموم شد ،مامان

همه را دعوت کرد تا سر سفره بشینن،منم رفتم تا سس را بیارم.وقتی اومدم طبق معمول همهی جاها بقل

راستین برام جا باز کرده بودن،نشستم و مشغول شدیم،زیر چشمی راستین را میپاییدم که چه باکلاس غذا

میخوره.

مامان-برای راستین جان دوغ بریز آرمیلا.

پارچ دوغ را برداشتم و داشتم لیوان را براش پر میکردم که بابا گفت:راستی جشن را داخل باغ برگزار کنیم یا

سالن؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین-آرمیلاااااااااااااااااااا اااااااا........

من-وایییییییییییییی ییی،ببخشید تو را خدا

ای خدا حالا اگه دوغ نمیریخت،آسمان به زمین میافتاد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟،بابا آخه این همه وقت الان وقت حرف

زدن بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

زن دایی پروانه-فدای سرت عزیزم....................

من-برو تو اتاقم تا برات شلوار بیارم..............

بدو رفتم تو اتاق بابا و برای راستین یک شلوار اوردم.

من-بیا،عوضش کن.......دیدم داره بر و بر نگاهم میکنه.......من-بدو دیگه،داره نگاه میکنه منو........

راستین-آرمیلا واقعا چجوری دانشگاه قبول شدی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟شلوار بابای تو اندازه ی منه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ آخ که بد

سوتی داده بودم،بابا قد متوسط روبه بلند داشت اما این نردبون بود!!!!!!!!!!!!!!!!!!

من-ببخشید که من پیشبینی نکرده بودم که یک نردببون قراره بشه نامزدم،مگرنه برات شلوار راحتی

میدوختم.......بعدم چپ چپ نگاهش کردم،کرمم گرفت یکم اذیتش کنم،برای همین ادای فکر کردن به خودم گرفتم

و بعد یک بشکن زدم و داد زدم:

من-اها فهمیدم............

راستین-ااااااااااااا،چرا داد میزنی،کر که نیستم.

من-اولا من از این نظر مطمئن نیستم!!!!!!!!!!!!!دوما بزار راه حلم را بگم.....

راستین-خیلی پرویی!!!!!!!!!!!!حالا بگو ببینم چی کشف کردی دانشمند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من-من بک دامن دارم که برام بلنده،میخوای بدمش تو بپوشیش؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!یکم نگاهش کردم و بعد زدم

زیر خنده.....

راستین-هرهر،بامزه بود........ و چپ چپ نگاهم کرد.....

من-ولب خدایی خودت را با دامن فرض کن......و با این فرض بلند تر خندیدم.....

راستین-کوفت.......و خودش هم زد زیر خنده.......

مامان-دارید به چی میخندید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ساختما ن داره میلرزه!!!!!!!!!!!!!

من-هیچی مامان،مامان برای این بابا لنگ دراز شلوار نداریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین دقیقا متکا را تو ملاجم زد.......

من-آییییییییییییییییییی دیوونه،دردم گرفت،چه دقیقم میزنه......

راستین-ما اینیم دیگه.....و لبخند پیروزمندانه ای زد،بعد داد زد:ممنون مامان نیاز نیست،خشک شد دسته گل

دخترتون........متکایی که بغلم گرفته بودم را زدم تو سرش........

صدای زنگ مبایل راستین بلند شد.....

راستین-مامانه....

اوه اوه اوه...مادرشور گرام زنگ زدن.......

راستین-الو،سلام مامان،خوبی؟؟؟؟؟؟؟؟؟........نه بابا این چه حرفیه.....آره،اینجاست.....ختده ای کرد و کفت:نه

بابا....خیالت جمع....باشه باشه گوشی خداحافظ......رو به من گفت:بیا میخواد با تو حرف بزنه.....

صدام را صاف کردم:سلام.....حالتون خوبه؟؟؟؟؟؟

مامان نگین-سلام عروس گلم،ممنون،تو خوبی؟؟؟؟

کمی که به تعارف و تعریف گذاشت،مامان ازم عذرخواهی کرد که نتونسته تو مراسم باشه و قول داد برای

عروسی سنگ تموم میزاره و بعد از کمی خداحافظی کرد.....گوشی را که به راستین دادم با خودم گفتم :چه

خوش خیالن اینا.....هه عروسسسسسسیییییی.... ..

خانواده ها عصر برای سفارشات و ما برای انتخاب لباس راه افتادیم.

تو ماشین بودیم که راستین گفت:آرمیلا از الان گفته باشم لباس باز انتخاب نمیکنی،که هرچقدر هم قشنگ باشه

قبول نمیکنم.

با اینکه خانواده ی ما روی لباس پوشیدن گیر نمیداد اما من خودم لباس باز اصلا دوست نداشتم ولی برای اینکه

حرصش را دربیارم گفتم:لباس من به خودم مربوطه،اگر هم تو پیزی را که من میپسندم نخری من خودم

میخرم!!!!!!!!!!!!!!!!!

راستین-اااااااااااااااا،لجبازی میکنی............

من-من کارم را میکنم...هیچکی تا حالا جلوم را نگرفته.....

راستین-و من انگار اولین نفریم که جلوت را میگیرم.....خوشحالم که این را افتتاح میکنم........

من-عمرا......

راستین-خواهیم دید.......

تا جلوی پاساژ مورد نظر باهم حرف نزدیم.

داشتیم لباس ها را میدیدیم که یک لباس بادمجونی چشمم را گرفت که باز هم نبود زیاد و روش هم یک کت

خورده بود که آستیناش به طرز قشنگی منجوق دوخته شده بود(بچه ها من فرق منجوق و پولک را نمیفهمم،به

بزرگی خودتون ببخشید منو اگه اشتباه کردم) اما زود ازش رد شدم که راستین نبینتش تا بتونم اذیتش کنم و بعد

بیام بخرمش........

یک لباس آبی که خیلی قشنگ بود اما بی نهایت باز پیدا کردم که نگه چقدر کج سلیقست!!!!!!!!!

من-اون خوبه......و با دستم لباس را نشون دادم......

راستین-بیا بریم بقیه را ببینیم حالا.....

من-نه من این چشمم را گرفته.......

راستین-عمرا اجازه بدم.....

من-از تو اجازه نخواستم...سرم و با غرور گرفتم بالا و داشتم میرفتم داخل مغازه که دستم را کشید.

راستین-آرمیلا منو عصبانی نکن،دارم میگم این خیلی بازه بگو چشم!!!!!!!!!!!!

من اداش را درآوردم و گفتم:چشم.....باعصبانیت دستم را کشیدم بیرون و گفتم:شتر در خواب بیند پنبه دانه........

راستین-جهت اطلاعتون عرض میکنم،اجازه ی جنابعالی تا وقتی که زن منی چه بخوای و چه نخوای دست

منه،پس بیخود حرص نخور،پوستت خراب میشه بعد آرایش تو صورت نمیشینه ها.....وبعد خندید و من را دنبال

خودش کشید و برد جلوی همون مغازه ای که لباس بادمجونی بود.

راستین-تو که انقدر خوش سلیقه ای چرا میخوای حرص من را در بیاری بچه جون؟؟؟؟؟؟؟؟

من-اولا بچه خودتی،دوما تا تو باشی زور نگی به من......

لباس را از متصدی فروشگاه گرفتم و تو اتاق پرو امتحانش کردم.....واقعا که سلیقم حرف نداشت....چه ناز

بود......

متصدی-در را باز کن ببینم.....

در را که باز کردم متصدی گفت:وای چه خوشکل شدی تو......خوش به حال شوهرت....اونشب چه هلویی گیرش

میاد ها.......

وای داشتم از خجالت آب میشدم،حالا خوبه آروم گفت....سرم را که آوردم بالا راستین را دیدم که با لذت زل زده

به من،کت را نپوشیده بودم و با اینکه لباس زیاد باز نبود بازم یک قسمتی از سینم معلوم بود،سریع در را بستم

و لباس هام را عوض کردم.

راستین-ممنون آقا،همین را میبریم،چقدر شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بعد از حساب کردن پول اومدیم از مغازه بیرون.....

راستین-مبارک باشه....

من-ممنون-میگم تو عینکی هستی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین با تعجب نگاهم کرد و گفت:نه چطور مگه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من-آخه نزدیک بود چشمات از حدقه بزنه بیرون الان!!!!!!!گفتم شاید عینکت را فراموش کردی!!!!!!!

راستین-نه،صاحاب طرف بودم،دوست داشتم ببینمش.

باکیفم زدم تو سرش:خیلی پرویی.....

راستین -اصولا میگن با طرفت این خودش رفتار کن......

من-واقعا که،میگن جواب ابلهان خاموشیه،بهتر که جوابت را ندم.

راستین-جواب نداری که نمیگی،الکی ضرب المثل را بهونه نکن.

وای که واقعا داشتم حرص میخوردم...این بشر زبون داشت به اندازه ی اتوبان........

بعد از خرید صندل و هزار تا خرت و پرت برگشتیم خونه.

مامان از تو پذیرایی داد زد:آرمیلا،بلند شو دختر دیرت شد......

انقدر تو این یک هفته دوندگی داشتم که اصلا به مامان گوش ندادم.......

با احساس یه چیز نرم توی بینیم پتو را روی صورتم کشیدم و غر زدم:آخه مامان این چه طرز بیدارکردنه،مدل

جدیده؟؟؟ بعد آروم غر زدم:داماد دارم شدی تغییر نکردی.......

-دامادش بامزگیش را دوست داره تو؟؟؟

صدای راستین بود،زود نشستم:تو کار و زندگی نداری سرت را بگیرن اینجایی و تهت را بگیرن بازم اینجایی؟؟

راستین-تو که دیدن نداری برای دیدن مامان و بابا اومدم........

من-خوب دیدی؟؟پاش و برو به سلامت......

راستین-آرمیلا سریع باش برسونمت آرایشگاه باید برم هزار تا کار دارم......

من-آرایشگاه برای.........واییی

مخم آکبند شده این روزا،امروز خبرم نامزدیم بود...........عین جت بلند شدم و لباس هام رو سر هم کردم و

همینجور که هم لقمه ای که مامان گرفته بود و میخوردم و هم پشت کفشم را درست میکردم،با دهن پر داد زدم:

آقای داماد بجنب دیگه........از تو حیاط شنیدم که میگه:خانم عروس من ده دقیقست که معطل شمام......

ای خاک بر سر دیوونم کنن......بگو اول بدون طرفت کجاست بعد در دهن گشادت را باز کن.......

من-بدو که دیرم شد،خانم امیری(آرایشگر)خفم میکنه......

راستین-بش بگو زیبای خفتم دیگه منتظرم تا شاهزاده بیاد و بلللهههه.......

من-کوفت،بی ادب بی تربیت......

سوار که شدم تو راه تمامی نکات را به راستین گوشزد میکردم....

راستین-وای آرمیلا دیوونه شدم،میگن خدا در و تخته را با هم جور میکنه...تو هم که یک پا رادیو پیامی

دختر........پیاده شو رسیدیم...انقدر فک زدی نفهمیدم راه را چجوری اومدم......

من-حواس پرتی خودت رو پای من نزار،سفارشات یادت بره کلت را میکنم.....

راستین-اوه اوه خطرناک.....یادم نمیره برو......

داشتم میرفتم که سریع یک چیزی یادم اومد.....

من-وایسا وایسا.....

راستین-دیگه چیه؟؟؟؟؟

من-دسته گل یادت نره.......

راستین یه فوتی کرد و گفت:برو آرمیلا خفم کردی.......

من-سرساعت بیا دنبالم،نکاریم اینجاها......

راستین-تو من را نکار من آن تایمم.........

من-دیگه برو......

راستین-نه بابا؟؟؟؟ عرضی نیست؟؟؟

من- امری نیست...برو

راستین-خیلی پررویی تو........

دیگه دیرم شده بود،بدو رفتم داخل آرایشگاه......

تا نیم ساعت غرغرای خانم امیری را با گوش جان پذیرفتم.

بعد از چند ساعت صدام دراومد:وای خانم امیری مردم دیگه،کی تموم میشه؟؟

خانم امیری-عروس انقدر عجول......الان دیگه تموم میشه بزار این گل را توی موهات کار کنم......

با اینکه این نامزدی برای من فرمالیته بود اما دوست نداشتم از راستین چیزی کم بیارم،برای همین همه چیز را

در حد عالی خواستم.......

خانم امیری-دیگه تموم شد،بزار ببینمت...دستم طلا!!!!!عجب جیگری درست کردم......

من-دستتون درد نکنه،خسته نباشید..... خانم امیری-شوخی کردم عزیزم،تو خودت نازی که اینهمه ماه شدی......

من-دلم آب شد،اجازه میدید خودم را ببینم.......

جلوی آیینه که رفتم میخ خودم شدم......چه ناز شده بودم من......آرایشی که نقره ای بود و از بنفش و بادمجونی

هم به طور نامحسوسی که فقط سایه بندازه استفاده کرده بود و رژ بادمجونی هم که لبام را قالب گرفته بود،هم

زده بود که خودم از دیدنشون کیف کردم........موهام را مشکی کرده بود و رگه های شرابی هم توش بود و به

طرز زیبایی شنیون شده بود و با رنگ چشمام هارمونی داشت و زیباتر از همه گل طبیعی بود که گوشه ی موهام

کار کرده بود........در کل عالی شده بودم.....

-شازده داماد اومدن عروس خانم......

شنلم که بازم بنفش بود و داده بودم که خیاط مامان برام بدوزه را برام درست کردن و من را پیش راستین

فرستادن.......

راستین فقط چند دقیقه همینطور نگاهم کرد که سرم را انداختم پایین......دستش را زیر چونم گذاشت و سرم را

آورد بالا......

راستین-قشنگ شدی آرمیلا...

داشتم به چشمای عسلیش نگاه میکردم که..........

راستین-قشنگ شدی آرمیلا.........

داشتم به چشمای عسلیش نگاه میکردم که داغی لباش روی لبام حس کردم............... یه چیزی مثل برق 220

ولت بم وصل شد،تنم داغ شده بود..... مخم در هنگیدن موقت به سر میبرد........اما تا به خودم اومدم هلش دادم

عقب..........

من با لحن عصبانی-چکار میکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟تو این چند وقت دلم نمیخواد از این اتفاقا بیافته......این اولین و

آخرین بارت باشه.....فهمیدی یانه؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین در حالی که اخماش تو هم بود-برو بابا،فک کردی تحفه ای،منم دارم بهت میگم:من یه پسرم و بعضی

مواقع مثل حالا کارام دست خودم نیست،پس انقدر خودت را دست بالا نگیر.....میدونی که با این آرایشت جلب

توجه میکنی......پس داد نزن.....

من-بی عرضه،حتی نمیتونی خودت را کنترل کنی.......

بدون اینکه پیزی بگه رفت بیرون آرایشگاه و در را برام با عصبانیت باز کرد و نشست.....

من با خنده گفتم:مجبوری که تو اوج عصبانیتت در را باز کنی؟؟؟؟؟؟؟

راستین در حالی که حالا یه لبخندی هم به لب داشت گفت:متاسفانه عادته......خوب باید بریم آتلیه.....

من با غر غر-از وقتی که یادم میاد از آتلیه بدم میومد،باآدم عین عروسک رفتار میکنن....بعد لبم را کج کردم و

گفتم:هی میگن:این کارو بکن و بیا اینور،چرا مدل دستات اینه،چرا اینجوری میخندی،پبشونیت را پین

ننداز.......دیوونه میکنن آدم رو.........

راستین خندید و گفت:کلا برعکس دخترایی!!!!!!!!!!!!!!

من-آخی بمیرم،میشه بدونم با چند تا دختر بودید تا حالا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین با لحن جدییه که فقط اوایل سرمایه گذاریش ازش دیده بودم گفت:من هیچ رابطه ای با هیچکس

نداشتم....

من-باشه بابا.....یکی ندونه میگه چه بچه ی مومنی هست این!!!!!!!!!!!!!

راستین-هستم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

من-چیییییییییییییییییییی؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟تووووووووووووو؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین-آره مگه چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من-مثلا تو نماز میخونی؟؟؟؟؟؟؟؟پس چرا نگفته بودی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین-چون نپرسیده بودی.........نماز هم میخونم.......من تا کسی ازم توضیح نخواد بجز در موارد اضطراری

درباره ی خودم توضیح نمیدم

من-و این رو میدونستی که من با این توصیفاتی که تو از خودت کردی نقطه ی مقابلتم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین آروم گفت:آره،میدونم

من-پس چرا من رو انتخاب کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین-دلیلش به خودم ربط داره.......

من-گفتی اگه بپرسم جواب میدی.......

راستین-گفتم درباره ی خودم.......حالا هم پیاده شو رسیدیم.......

تو آتلیه کلافه شده بودم از دست این عکاسه.....

عکاس-عروس خانم دستت را بذار رو شونه ی داماد و به دوربین نگاه کن،آقا داماد شما هم کمرش را بگیر و

به چشماش نگاه کن.......

عکاس-عروس پشت به داماد بشینه و داماد خالتی بگیره که انگار داره گردن عروس را میبوسه..... وای که

وقتی نفساش به گردنم میخورد نفسم بند میومد

عکاس-عروس چشمات را بنداز پایین و داماد چشمات را ببند،بعد هم لب هاتون را به حالت بوسه نزدیک هم

بزارید ولی روی هم نه..........ای مرده شور مدلات را ببرن......مردم و زنده شدم تا این عکس را گرفتم.....تو

بدترین موقعیت عمرم قرار گرفته بودم و خلاصه بعد از هزار توع مدل های دونفره و تک نفره رضایت داد که

بریم و به کار و زندگیمون برسیم.....

به سالن که رسیدیم،سرم سوت کشید....حدود 200 نفر برای یک نامزدی کوچیک!!!!!!!!!!!!!

راستین-از اینطرف......

من-برای چی؟؟؟؟؟

راستین-چون مجالس از هم جداست.....

من-چیییییییییییییییییییییی؟؟ ؟؟؟؟؟؟پس چرا کسی به من نگفت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین-چون من اینجوری میخواستم......

من-دارم برات بعدا.......

به مهمانان خوش آمد گفتیم و به سمت جایگاهمون رفتیم...بعد از یک ربع هم راستین که همش سرش را پایین

انداخته بود از مجلس رفت

-سلام بر عروس خانم گگگگگگگگگگگگگگگگگگگگگل.....

به طرف صدا برگشتم......

من-واییییییییییییییییی ساینا عززززززززییییییییییزززززز ززززززم

از بغلم درش آوردم و نگاهش کردم،پیراهن بلند طلایش که تو دامنش از قهوه ای هم استفاده شده بود و کیپور

طلایی براق هم خورده بود واقعا با چشمای عسلیش همخونی داشت و آرایش طلایی با رژ مسیش هم با موهای

فرکردش تکمیلش کرده بود....

من-ناز بودی نازتر شدی ساینا......

ساینا-زر نزن،امید الکی هم نده،ما گفتیم اینجا یه کاسبی بکنیم چندتا خواستگار تور کنیم ولی تو که اجازه نمیدی

دخترها به چشم بیان.....

من-مرسی عزیزم،حالا خوبه داری هرروز 100 تا خواستگار رد میکنی هنوز سیرایی نداری؟؟؟؟؟

ساینا-اینا رو بیخیل،این شورت که چشم پاکه!!!!!!!!!!وقتی دیدم مجلس از هم جداست داشتم شاخ

درمیاوردم!!!!!!!!!!!!!آخه تو و این کارا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من-منم نمیدونستم،حالا دارم براش،من حتی نمیدونستم بچه مسلمونه طرف!!!!!!!!!!!

ساینا-حالا بعدا با هم حرف میزنیم بیا بریم وسط......

من و ساینا با هم کلاس رقص رفته بودیم و هردوتامون قشنگ میرقصیدیم....بعد از اینکه من کامل با یک آهنگ

رقصیدم سرجام نشستم و مشغول دید زدن بقیه شدم.....نازنینم اومده بود و داشت با یکی از همکارا حرف

میزد،خاله و مامان در حال تدارکات بودن و خیلی های دیگه.....

اعلام کردن که راستین داره میاد تا کسایی که میخوان حجاب بگیرن....

وقتی اومد و من نگاهم به قد و بالاش افتاد یه لبخند اومد روی لبم...آخ که چقدر قشنگ و خوش هیکل

بود......کت و شلوار مشکی براقش با پیرهن بادمجونی و کفشاش که از تمیزی برق میزد با من ست بود و خوب

قالبش گرفته بود.....

اومد و به من دست داد و بغلم نشست:چه خبر؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من-وسط مجلس نامزدی میخوای چه خبری باشه فیلسوف؟؟؟؟؟راستی فامیل شما هم زیاد به جحاب گیر

نمیدن!!!!!!!!پس تو چرا اینجوری هستی؟؟؟؟؟؟؟؟

راستین-زندگی هر کس به خودش مربوطه،اونا قرار نیست جای من جواب پس بدن و منم جای اونا جواب پس

نمیدن.......

زندایی پروانه-عروس و داماد گل،وقت برای حرف زدن زیاده فعلا بیاید برقصید......بعد دستمون را گرفت و

بلندمون کرد......

راستین هی میگفت من بلد نیستم و از این حرفا....بقیه هم راضی شدن که فقط بغلم بایسته

من وسط در حال رقصیدن بودم و راستین کنار ایستاده بود و داشت با لبخند نگاهم میکرد و دست میزد،به وسط

آهنگ که رسیدیم راستین از جیبش پنج تومنی درآورد و روی سرم شاباش ریخت...بعدش هم دستم را گرفت و

یک دور چرخوند...آهنگ که تموم شد برام دست زد و پیشونیم را سریع وآروم بوسید.

جشن که تموم شدکمی هم داخل شهر چرخیدیم و به سمت خونمون رفتیم......

داخل اتاق بودم و راستین روی تختم دراز کشیده بود تا بعد از مدتی که مثلا عروس و داماد را با هم تنها میزارن

،برن خونشون و من داشتم با گیر های داخل موم ور میرفتم......انگار نه انگار من دارم جون میکنم...بگو

میمیری بیای کمکم....حتما من باید بگم......

من با لحن مسخره-میشه کمک کنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟البته اگه خستتون نمیشه!!!!!!!!!

راستین-خوب زود تر میگفتی.....گفتم شاید خوشت نیاد.....

من-حالا بیا دارم از دست این گیرها روانی میشم.....روی صندلی نشستم و راستین اومد بالا سرم و شروع کرد

بهباز کردن گیرهام.....انقدر تو موهام دست برد(برای در آوردن گیرها)که خوابم برد.....

راستین-آرمیلا بلند شو،دختر موهات رو بشور بعد بخواب راحت....

من-بزار بخوابم خواهش میکنم

راستین-بلند شو بهت میگم

من-نمیخوام....

راستین-باشه....در یک حرکت بلندم کرد،انقدر خوابم میومد که تازه با گرمای تنش بیشتر خواب آلود شدم و حس

اعتراض نداشتم......

موهام را خودش زوری زوری برام شست و سشوار کشید،بعدم بلندم کرد و خوابوندم روی تخت و گفت:خوب

بخوابی،من رفتم

بعدم آروم چیزی گفت که نشنیدم و رفت..... و من بودم که با آرامش خوابیدم.

از خواب که بیدار شدم،سرحال سرحال بودم،خدا خیرت بده راستین که موهام را دیشب شستی،اصلا حوصله ی

حمام را نداشتم......

من-سلام بر خانواده ی محترمه......

همه جوابم را دادن...... صبحانم را که خوردم و کمی تو آشپزخونه ور رفتم یاد دیشب افتادم.....

من-ماماااااان

مامان-بله،چرا داد میزنی؟؟؟؟

من-مامان شما میدونستی که جشن از هم جداست و به من نگفتی؟؟؟

مامان-آره میدونستم،راستین مردی نیست که تو اینجور مسائل راحت باشه و من هم نمیخواستم اذیت

بشه،همینجور که تو نمیخوای...مگه نه؟؟؟

من-ها؟؟؟آره آره ولی دوست داشتم به منم بگید.......

مامان-دخترم را میشناسم و میدونستم حتی اگه جلوی ما چیزی نمیگفتی،شده برای اینکه حرص اون بیچاره رو

هم دربیاری مخالفت میکردی.....

من-آخه نه اونم کم میاره.......

مامان-این دیگه به من مربوط نیست....

تو اتاقم داشتم به وسایلم ور میرفتم و تر تمیز میکردم......چرا امروز راستین نیامد؟؟؟چرا حتی یک زنگ هم

نزد؟؟؟ اه اصلا چرا من منتظر اونم؟؟؟به جهنم.........از بس کنه است آدم یک روز نمیبینتش متعجب میشه!!!

تا دو ساعت داشتم الکی خودم را سرگرم میکردم، کم کم داشتم کلافه شدم.

-سلام به عروس جون......

من-وای سایناااااااا.....خوش اومدی....خیلی خوب کردی اومدی دیگه از بیکاری داشتم میمردم.

ساینا-تازه عروس و این حرفا،ناسلامتی دیشب نامزدیتون بودا،الان باید وردل آقاتون باشی...

من-زر نزن بابا،نه خیلی چشم دیدنش را دارم باید بقلشم باشم،مردک از صتح تا حالا حتی زنگ نزده.......

ساینا-آها.....حالا فهمیدم...دلت تنگیده براش؟؟؟

من-برو بابا تو هم،طرف انقدر کنست که یک روز ندیدمش تعجب کردم..

ساینا-خدا از ته دلت بشنوه.......دیگه چه خبر؟؟؟

من-دو هفته دیگه چند تا امتحان دارم و هیپی نخوندم.......

تا شب با ساینا بودم و ساینا هم گفت که امشب اونجا میمونه..

تو رختخواب بودیم که ساینا گفت:آرمیلا.

من-بله؟؟؟

ساینا-دوسش نداری؟؟؟

من-کی رو؟؟؟راستین؟؟

ساینا-آره دیگه..

من-نه ندارم..

ساینا-ولی بنظرم اون دوست داره،نمیدیدی که،دیشب داشتی میرقصیدی انقدر قشنگ نگات میکرد که دل ما دخترا

آب شد......

خندیدم و گفتم:ندید و بدیدید دیگه،تازشم به قول خودش اون یک پسر و هرکسی رقص من و تو را ببینه خوشش

میاد...این که دیگه ربطی نداره به دوست داشتن.....

ساینا-وایسا ببینم،جریان به قول خودش اون یک پسره چیه؟؟؟

جریان آرایشگاه را براش تعریف کردم.....

ساینا-نه بابا،خوب اول اینکه اولین بوسه مبارک.....

بامتکا زدم تو سرش:بی ادب...

ساینا-دوم اونجور که تو مثل وحشی ها رفتار کردی منم بودم این جواب را سر هم میکردم و تحویلت میدادم.....

البته برای جلوگیری از تکرار دوباره،همین کارت خوب بود....

من-خوب دیگه،اگه بزاری کپم را بزارم فردا شرکت کلی کار دارم......

ساینا شب بخیری گفت و روش رو اونور کرد و خوابید...

فردا صبح که بیدار شدم،ساینا نبود........

من-مامان ساینا رفت؟؟؟

مامان-آره گفت که یکی از موکلش باهاش کار مهمی داره..

من-میرم شرکت بعد از اون ورم میرم کتابخونه مامان......

مامان-باشه........

ساعت نزدیک 12 بود و من به اصطلاح داشتم کار میکردم.......پس چرا این یک زنگم نزد؟؟؟ نکنه براش

اتفاقی افتاده؟؟؟.....نه بابا اون جون سگ تر از این حرفاست!!!!.....اتفاق که خبر نمیکنه........چرا من دلم داره

شور میزنه؟؟؟......پسره ی بی فکر..

تو کتابخانه اصلا حواسم به درس نبود......گوشیم را درآوردم و رفتم تو محوطه و زنگ زدم خونه:

من-الو مامان........

مامان-بله؟؟؟

من-راستین اونجا نیومده؟؟؟

مامان-نه چطور؟؟؟

من-زنگم نزده؟؟؟

مامان-دختر نگرانم کردی چی شده؟؟؟

من-نمیدونم،خبری ندارم.........

مامان-خوب یک زنگ بهش میزدی..

من-عمرااااا،اگه براش مهم بود خودش زنگ میزد اطلا به جهنم،خداحافظ.......

و گوشی را قطع کردم.....اصلا حوصله ی اندرز نداشتم.......

صدای زنگ تلفن....اااااا فاطمه است........

من-الو عزیزم

فاطمه-کوفت و عزیزم.....مرض و عزیزم...الهی بگم خدا چکارت کنه......بی معرفت نامرد حالا نمیتونستی این

جشن ساحاب موندت را دو هفته اینور تر بگیری منم باشم؟؟؟ آقای داماد و شما هول بودید از هم جداتون

کنن؟؟؟؟ انگار نه انگار دوستی گفتن چیزی گفتن.......

من-سلام،من خوبم،تو خوبی؟؟؟

فاطمه-آرمیلا واقعا پررویی.......حتی زحمت یک زنگ را به خودت ندادی؟؟دادی مامانت به جات زنگ بزنه؟؟؟

من-فاطی باور کن انقدر هول هولکی شد که خودم هنوز توش موندم......تو که از فکرای من خبر داشتی.....حالا

بیای برات تعریف میکنم.......

فاطمه-خوبی تو؟؟؟

من-نه بابا چه عجب!!!!من خوبم.....

فاطمه-تو که میدونی چقدر دوست دارم بعد انقدر بی معرفت بازی درآوردی برام عجیب بود آرمیلا!!!باور کن.....

من-میدونم،بهت گفتم که برات تعریف میکنم....کی میای حالا؟؟؟

فاطمه-من هفته ای که امتحان ها شروع میشه میام.....کاری نداری؟؟

من-نه عزیزم،به امید دیدار....

انقدر سرم را به کار مشغول کردم تا دلشورم رفع بشه،اما نشد که نشد.......طرفای ساعت 9 بود که گوشیم زنگ

خورد.....شماره ی راستین بود...........عین جت پریدم و بدو رفتم تو اتاقم.....

من-الو......اتفاق عاشقي 4

سلام به آقایان و خانما.....

دعا دعا میکردم صدای اونی نباشه که حدث میزنم،اما سرم را که به سمت صاحب صدا برگردوندم همونی رو

دیدم که دوست نداشتم ببینم!!!

راستین-حالتون خوبه؟؟؟

شایان-به به آقا داماد گل....

محمد-خوش اومدی شاه داماد....من محمدم،ایشون آقا شایان،ایشون هم شهره خانم، خانم بنده هستند و نرگس

خانمم ،خانم آقا شایان....

شایان و محمد با راستین دست دادن و راستین را دعوت به نشستن کردن...راستین یک نگاه بهم انداخت که

حسابت را بعدا میرسم....

وای خدا اصلا یادم رفته بود این آقا رو....چکار کنم من ؟؟؟

بعد از بیست دقیقه راستین روبه همه گفت:با اجازه ی همه من و آرمیلا کاری داریم که باید بریم،منم اومده بودم

دنبال آرمیلا...خیلی از آشنایی با همگی خوشحال شدم....

همگی بلند شدن و شروع کردن به تعارفات...ساینا در گوشم گفت:چه گندی زدی که داری از نگرانی

میمیری؟؟؟....

من-کاشته بودمش در کتابخونه،تا الان هم یادم رفته بود که اطلاع بدم به کسی اینجام...حتما نگران شدن...

راستین-بریم آرمیلا...

ساینا در گوشم-نمیکشتت که،برو،انقدر هم ضایع بازی در نیار....

من-باشه....روبه جمع-خداحافظ همگی،خیلی خوش گذشت....

با دخترا دست دادم و به سمت راستین رفتم...یکدفعه یک فکری به ذهنم رسید...

من-ساینا تو هم بیا دیگه، تو با من اومدی ماشین که نیاوردی...

راستین-سوویچ ماشینت را بده ساینا خانم تو که با ماشین من میای،بعد برو ازش بگیرش....

شایان-راست میگه دیگه....

ای خدا من چکار کنم؟؟؟اگرم مخالفت کنم که ضایع میشه...

من-آره راست میگی،بیا ساینا،اینم سوویچ...ساینا موقع گرفتن سوییچ دستم را آروم فشار داد...

با راستین به راه افتادیم...از جلوی دید بچه ها که رد شدیم راستین دستم را فشار داد و گفت:

که خوش گذشت آره؟؟؟

من-من توض.....

راستین-فعلا هیچی نگو که نمیخوام چیزی بشنوم فقط هیچی نگو...

من-وایس....

راستین با صدای که کمی بلند بود گفت:گفتم ساکت،میقهمی یا نه؟؟؟البته ازتو این انتظارها نمیره...

ساکت شدم چون نمیخواستم مضحکه ی مردم بشم....

به ماشین که رسیدیم راستین برخلاف همیشه که درکمک راننده را برام باز میکرد اینبار به طرف در خودش

رفت و گفت:زود سوارشو....

یک لحظه به فکرم زد در برم اما چه فایده؟؟؟..اصلا مگه من میترسم؟؟؟...نمیترسم؟؟؟...

راستین-سوارشو،نشنیدی...

سوارشدم و در محکم به هم کوبیدم و روم رو به سمتش کردم:ببین آقا راستین،فکر نکن تا حالا چیزی نگفتم

یعنی ترسیدم...چیزی نگفتم چون نمیخواستم جلوی مردم نمایش بدم...پس صدات رو برای من نبر بالا...

فهمیدی؟؟؟؟

راستین-گفتم حرف نزن چون میدونستم احتمال داره بهت چیزی بگم....

من-از مادر زاییده نشده کسی که بتونه به من حرفی بزنه،بابام تا حالا به من چیزی نگفته بعد تو میخوای

بگی؟؟؟

راستین-صدات را نبر بالا...اونی که باید طلب کار باشه منم نه تو دختره ی بی فکر....تو نگفتی این سه ساعتی

که دارم با دوستام هرو کر میکنم..خانواده ی بیچارم در چه حالین؟؟؟...منو کاشتی درکتابخونه هیچ...بدون هیچ

اطلاعی داری خوش میگذرونی؟؟؟اگه خاله ات نبود که بگه تو با ساینا رفتی بیرون و احتمالا پاتوق همیشگی،ما

از کجا میدونستیم کدوم گوری هستی؟؟؟بعد داد زد:هاااا؟؟؟؟بگو دیگه....معلوم هم نبود شما تا کی قراره اینجا

تشریف داشته باشید....خانوادت اونجا از نگرانی تلف بشن که شما خوش بگذرونی؟؟؟؟فکرت در همین حده

آره؟؟؟؟

منم مثل خودش با صدای بلند گفتم:من خودم به خانوادم توضیح میدم...شما هم به حنجرت فشار نیار....در ضمن

به منم درس فکر کردن نده،تو اول خودت فکر کردن را یاد بگیر که خانواده ی نامزدت را تا آخرشب تو مهمونی

ای که برای خانواده ی شماست نکاری بعد بیا شروع کن به موعظه....

راستین-من نگران تو نمیشم،خیالت جمع،بیشتر نگران مامان بودم...دختره ی از خود راضی....در ضمن همه هم

فهمیدن که من دیشب کار داشتم مگه نه مرض ندارم تا آخر شب خودم را گرفتار کنم...تنها کسی که نفهمید

توبودی...فقط تو...

من-تو نمیتونی هر چی که دلت میخواد به من بگی!!!من نه از خود راضیم نه نفهم!!!

راستین-ااا...بعد تو میتونی هر کاری که میخوای بکنی؟؟؟

من-من هر کاری بخوام میکنم،به کسی هم مربوط نیست...این دویست بار...

راستین-پس منم هرچی بخوام میگم...تو هم حق اعتراض نداری....حالاهم یک زنگ بزن به مامان،حرف من رو

که قبول نداره،بنده ی خدا مادره،باید صدای دختر بی فکرش را بشنوه که خیالش راحت بشه...

من-مطمئن باش اگه به خاطر زورگویی تو نبود من الان خونمون بودم،پس انقدر همه ی کاسه و کوزه ها رو سر

من نشکون،غلدر....گوشیت هم بده،گوشیم شارژش تموم شده که خاموش شده...

گوشیش را که داد با خونه تماس گرفتم...

مامان-راستین جان...

من-سلام مامان جان خوبی؟؟؟ من معذرت میخوام بابت بی فکریم...

مامان-آرمیلا تویی،دختر آخه نمیگی خانوادم نگرانم میشن؟؟؟از صبح تا حالا هیچ خبری ازت نداریم...این

گوشیت هم که هرچقدر تماس میگیریم خاموشه...

من-آره مامان جون...شارژش تموم شده بود،خاموش شد..شما به بزرگیت ببخش..

مامان-الان کجایی؟؟؟

من-دارم میام خونه...کاری نداری؟؟؟

مامان-نه مواظب خودتون باشید...

من-باشه عزیزم،خداحافظ...

گوشی راستین را بهش دادم..حق داشتن...الان باید معذرت خواهی میکردم اما غرورم چی؟؟؟ عمرا غرور

نازنینم را بشکنم...اصولا باید با طرف مثل خودش رفتار کرد...تا خونه دیگه هیچکدوممون حرفی نزدیم..

به خونه که رسیدیم،داشتم از ماشین پیاده میشدم که راستین گفت:من دیگه داخل نمیام...کار دارم باید برم...از

طرف من عذرخواهی کن...به مامان هم بگ. تصمیم که گرفتن به من اطلاع بدن...

من-درباره ی چی؟؟؟

راستین-میخواستم ظهر همین را بهت بگم،اما انگارمایل نبودی و رفتی...پس خداحافظ....

از ماشین پیاده شدم....بدبخت،نمیدونه که اصلا کنجکاو نیستم،بعد میخواست با این چیزا کنجکاوی من رو

تحریک کنه....

داخل خونه شدم و تا یک ربع نصیحت را با گوش جان پذیرفتم....پیغام راستین رو هم بهشون رسوندم....

مامان-ما مخالفتی نداریم....

اگه از مامان و بابا میپرسیدم درباره ی چی خیلی ضایع بود...برای همین چشمی گفتم و رفتم روی تختم دراز

کشیدم......

صدای پیامک گوشیم بلند شد....راستین بود:به مامان اینها گفتی؟؟؟

بی ادب نه یه سلامی نه چیزی.....

منم عین خودش گفتم:مخالفتی ندارن....

دوباره اس داد:تو چی؟؟؟

من-من چی؟؟؟

راستین-نظرت چیه؟؟؟

من-درباره ی چی؟؟؟راستین-یعنی تو نمیدونی؟؟؟باشه باورم شد...درباره ی همین مسافرت چنذد روزه....

چییی؟؟؟مسافرت...هه هه هه آقا نمیدونه من امتحان دارم...اوخییی...برنامشون ریخت به هم....

من جواب دادم-خوش بگذره....

راستین-میگذره!!!

واااییی...این چرا اینجوری بود؟؟؟رفتم پیش مامان اینها....

من-بابا این جریان مسافرت چیه؟؟؟

بابا-هیچی بابا، قراره من و مامانت با دایی و زندایی راستینفردا برای دو سه روز بریم بجنورد...گویا دایی

راستین یک آشنایی داره که شرکت پخش دارو داره و برای خرید از شرکت ما چند روزی هم ما را دعوت

کرده....

من-اما من امتحان دارم...

بابا-میدونم،راستین که نمیاد،اونم کار داره...اصلا قرار نبود تو و راستین بیاید....

من-چیییی؟؟؟بعد من این دو سه روز چکار کنم؟؟؟

بابا-تو میمونی پیش راستین شکر خدا میکنی...

من-چییییییی؟؟؟؟شما میخواید دخترتون را با یک مردی که فقط صیغشه تنها بزاری؟؟؟؟غیرتتون اجازه میده؟؟؟

بابا با لحن جدی-آرمیلا راستین هر پسری نیست...من اون رو خوب میشناسم...بهتر از من ناموس حالیشه...تو

هم الکی شلوغش نکن...من به راستین بیشتر از تو اعتماد دارم...

من-چی میگید بابا؟؟؟من دارم میگم من با اون سه روز تمام نمیمونم،حرفمم عوض نمیشه،اصلا من میرم خونه

ی خاله اینا....

بابا-خالت اینها همگی شب میرن تبریز...گویا یکی از برادرای شوهر خالت حالش خوب نیست....

من-من چکار کنم؟؟؟

بابا-راستین مرد خوبیه ساینا،مگر نه انقدر فکر دارم که دخترم را حتی با محرمش تنها نزارم....هر کس دیگه

ای بجز راستین بود اجازه ی اینکار را نمیدادم...مطمئن باش....حالا هم وسایل مورد نیازت را جمع کن....

با فکری گرفته به سمت اتاق رفتم....حرفای بابا رو قبول داشتم اما نمیتونستم هضمش کنم....چند دست لباس و

وسایل شخصی را برداشتم و تصمیم گرفتم بخوابم تا به چیزی فکر نکنم...

صبح که از خواب بلندشدم بعد از صبحونه حرکت کردیم وبه سمت خونهی زندایی اینها راه افتادیم...بعد از سلام و

احوال پرسی وسایلشون را چک کردن که چیزی را جا نزارن....

مامان-خداحافظ عزیزم،مواظبخودت باش...

من-شما بیشتر،زود برگردیدمامان...باشه؟؟؟

مامان-باشه عزیزم....

بابا-خداحافظ عزیزم....

من-خدا حافظ بابایی....

بابا-نگران نباش دخترم،اتفاقی نمیافته...بعد روبه راستین-مثل چشمات مواظبش باش...

راستین-قول میدم بابا...خیالتون راحت.....

همگی خداحافظی کردن و با ماشین بابا به راه افتادن....

راستین-بریم.....

ساکت سوار شدم...ماشین و به حرکت درآورد و به سمت جایی رفت که نمیدونستم کجاست.....

راستین-پیاده شو....

من-اینجا کجاست؟؟؟

راستین-خونه ی منه دیگه....

من-مگه تو خونه داری؟؟؟

راستین-پس فکر گردی با دایی اینها زندگی میکنم یا کارتون خوابم؟؟؟

من-بامزه منظورم اینه که مگه خونهی پدریت نیستی؟؟؟

راستین-نه من از وقتی بابا فوت شد و مامان رفت جدا زندگی میکنم تحمل خونه ی خودمون مشکله.....

من-آها...

راستین-حالا که معما حل شد پیاده شو....بیا اینم کلید،طبقه ی شش واحد 11.....

من-باشه....

جلوی در خونه که رسیدم در را باز کردم و وارد شدم.....خونه ای نسبتا بزرگ جلوم بود که دکورش خاکستری

،نارنجی و قرمز بود،آشپزخونه استیل و قهوه ای بود و در اتاق خواب را که باز کردم با یک اتاق خواب روبه رو

شدم که بیشترش مشکی و سبز بود اما از رنگ های دیگه هم استفاده شده بود...(عکس آشپزخونه،پذیرایی و

اتاق خواب را گذاشتم)....در کل ونه ی قشنگ و تمیزی بود....

راستین-خوشت اومد...

من با صدای راستین ترسیدم به طرفش برگشتم: چرا اینجوری میکنی؟؟؟؟

راستین در حالی که داشت به طرفم میومد گفت من کاری نکردم کردم....

هر چقدر اون میومد جلو من میرفتم عقب....ترسیده بودم از تنهایی....من با یک مرد تنها بودم... مهم نبود این

مرد راستینه یا هر کس دیگه....مهم این بود که یک مرد بود....

راستین-خوشت اومد...

با صدای راستین ترسیدم به طرفش برگشتم: چرا اینجوری میکنی؟؟؟؟

راستین در حالی که داشت به طرفم میومد گفت:من کاری نکردم کردم....

هر چقدر اون میومد جلو من میرفتم عقب....ترسیده بودم از تنهایی....من با یک مرد تنها بودم... مهم نبود این

مرد راستینه یا هر کس دیگه....مهم این بود که یک مرد بود....قلب تالاپ تالاپ میزد...راستین قدم آخر رو

برداشت و من خوردم به یک چیز سفتی که دیوار نبود و نمیونم چی بود...راستینم نزدیک و نزدیک تر میشد...

وای خدا کمکم کن....راستین دستش را روی شونه ام گذاشت.....قلبم از حرکت ایستاد....

راستین-چته تو؟؟؟از جلوی در کمد برو اونور میخوام لباس هام را عوض کنم..... و یکمی به سمت راست هولم

داد.....

هووووف...نفسم را با صدا دادم بیرون....

من-خوب بابا چته تو؟؟؟مثل آدم بگی هم میرم...

راستین-آخه قیافت دیدنی بود،مثل یک موجود سبز زل زده بودی به من،داد میزد ترسیدی...یکم برات لازم بود...

من-اولا چشمای خودت مثل همون موجوده سبزه،ثانیا معلومه که میترسم،اعتمادی به شما نیست،به قول خودت

تو یک مردی....

راستین اخماش را تو هم کشید و گفت:آرمیلا بار آخرت باشه که حتی به خودت اجازه ی همچین فکری را درباره

ی من میدی،تو این سه روز برام فقط یک زنی که محرمه و فقط هم در حد یک خواهره نه چیز دیگه...من انقدر

شعور دارم که بدونم با امانته دستم چجور رفتار کنم،پس لطفا به شعور من توهین نکن...

کتش را که دستش گرفته بود،روی تخت پرت کرد و رفت بیرون....واقعا خاک بر سر بی عرضم کنن،من تو چه

فکریم این تو چه فکری،حالا ناراحت هم شد....واقعا که،منو بگو این چه حرفی بود که تو زدی دختر؟؟

میخواستم کتش را بزارم سرجاش که غرورم اجازه نداد...مگه من نوکرشم..اصلا همینه که هست... ناراحت هم

شدی دیوار تو این خونه زیاده...سرت را با زاویه ی 90 درجه محکم بکوب بهش... از ساکم یک تونیک

خاکستری آستین سه ربع با شلوار مشکی در آوردم و موهام رو شونه زدم...موهای مشکی بهم میومد...

دوسشون داشتم...

کتابم را برداشتم و ازاتاق رفتم بیرون ،راستین رو ندیدم...شاید رفته باشه حمام...اما صدای آب که نمیاد...اصلا

به من چه؟؟؟هر جایی که دلش میخواد بره...قهوه بغل دستگاه قهوه ساز بود اما منکه قهوه دوست نداشتم،من

دلم کاپوچینو میخواد... حالا اونم نه، نسکافه،اما قهوه نه!!!تلخی اصلا با مزاجم نمیخوند...اییییی....بیخیال

نوشیدنی شدم و در یخچال را باز کردم...چیز های لازم توش بود اما نه در حد شیر مرغ تا جون آدمیزاد!!!بزار

میوه هاش را ببینم...آخ جون هلو....این خوبه....تو یک ظرف هلو را گذاشتم و رفتم جلوی تلوزیون....به به این

که ماهواره نداره...من تو این سه روز با این شبکه ها چه گلی به سرم بگیرم...اصلا با این فیلمایی که همش

آخرش عروسی بود راه نمیومدم..تروخدا من رو باش...مرد زندگی انتخاب کردم برای خودم...روی شبکه مستند

نگه داشتم،باز بهتر از برنامه ی صرفه جویی در مصرف سوخت بود!!! اییییی...مرده شورت رو ببرن...حالا اونو

نمیکشتی و پاره پورش نمیکردی نمیشد؟؟؟هلو رو کوفتم کردن...با عصبانیت تلویزیون را خاموش کردم و به

سمت کتابم رفتم که پرتش کرده بودم روی میز نهار خوری....دو صفحه که خوندم یاد راستین افتادم،پس کجا

رفته؟؟؟یعنی انقدر لوسه...اه اه اه..انگار من از قصد اینکار رو کردم...بعد به من میگه ننر...برم یکی بزنم تو

اون سرش تا دلم خنک بشه...بلند شدم و به سمت یکی دیگه از اتاق ها رفتم که هنوز توش را ندیده بودم...آماده

بودم تا بهش بگم ننر تویی نه من...واقعا خیلی بچه ای ...اما در اتاق را که بازکردم دیدم که راستین در حال

سجده کردنه...آخی...داشت نماز میخوند؟؟؟چقدر قشنگ....انگار نمازش را تموم کرده بود چون قرآن را برداشت

و یک صفحه را باز کرد....وقتی قرآن را بست گفتم:قبول باشه....

راستین سرش را به سمت من برگردوند و گفت:قبول حق....اینجایی...ازکی تا حالا؟؟؟

من-تازه اومدم،فکر کردم مثل بچه ها قهر کردی،اومدم حسابت را برسم که دیدم نه بابا،مال این حرفا نیستی...

راستین در حالی که سجادش را جمع میکرد گفت:اااا کدوم حرفا؟؟؟

من-این که بخوای بجنگ من بیای،میدونستی که شکست میخوری....

راستین-کی این کشف بزرگ را کردی؟؟؟

من که بدجوری جو گرفته بودتم چشمام رو تنگ کردم و دست به سینه ژست گرفتم:اصولا مردا در برابر ما

خانوما موشن...

راستین-میبینیم و به سرعت دست من را گرفت و پیچوند...

من-ای ای ایییی،ولم کن دردم گرفت...در حالی که اشکم داشت در میومد گفتم:ترو خدا...ای ای ای

دستتتممممم...مامااااان....

راستین در حالی که میخندیدگفت:اونوقت کی موشه؟؟؟من که هنوز فشار ندادم تو داری غش میکنی...بگو غلط

کردم....

ای خدا....بگو آخه تو که میدونی این با اون هیکلش عین هرکول زور داره چرا بلوف میزنی....

من در حالی که صدام از درد،زوری از گلوم بیرون میومد گفتم :عمرا از دهن من این رو بشنوی....

راستین دستم را یکم دیگه پیچوند...

من-ایییی نکن دیوونه،دستم شکست....

راستین-بگو....

من که دیگه گریم داشت درمیومد:غلط کردم ...ولم کن دیییووونننههه...

راستین با خنده دستم را ول کرد و گفت:حالا شد خانم موشه...بیا بریم یه چیزی بخوریم که آقا گربه گشنست....و

زد زیر خنده....

چون از در اتاق بیرون رفته بود،داد زدم:ناجوانمردانه بود،من آمادگیش را نداشتم....

راستین-هر وقت آمادگی لازم را پیدا کردی بیا تا بازم شکستت بدم...و بازم خندید...

در حالی که دستم را میمالیدم گفتم:نشونت میدم،حالا ببین...

راستین-خواهیم دید..

تو ذهنم به دنبال یک راه حل میگشتم...فلفل ریختن تو غذا که تکراری شده بود...تازه احتمالش هست که حدسش

را بزنه و غذاهامون را باهم جابه جا کنه...قیافه ی منم که ضایع...

راستین-انقدر به ذهنت فشار نیار تا یک راهی پیدا کنه،بدبخت تا همین قدر قد میده دیگه....و بلند خندید...

من-باز از مغزم استفاده میکنم،بهتر از اینه که مخم عین جنابعالی آکبند بمونه....

راستین-فکر کردن با مغز نخود مثل همون فکر نکردن انسان میمونه.....

من-خوبه که میدونی نخود مغزی!!!

من-تو درک نکردی،منظورم با تو بود،البته از تو انتظاری نیست.

من- نه تو همه کارات برعکسه برای همین همچین برداشتی کردم.... در ضمن کی؟؟؟ازتو؟؟؟آره بابا،انتظار

داشتن از تو خطای محضه...

راستین-نه انگارگشنته،سلول های خاکستری مغزت رفتن مرخصی،بیا یک غذایی آماده کنیم تا بخوریم و به کار

و زندگیمون برسیم....

من-خودت گشنته لطفا سلول های خاکستری من را بهونه نکن...در ضمن من ماکارونی میخوام،اگر موادش را

نداری برو بخرتا درست کنم...

راستین-نه بابا تو آشپزی هم بلدی!!!موادش را یکی یکی بگو ببینم دارم یا نه؟؟؟

من-مگه خودت نمیدونی؟؟؟ماکارونی،گوشت چرخ کرده،سویا،پیاز،رب گوجه و قارچ...همینا را میخوام...

راستین-قارچ نداریم،من میرم بخرم...آرمیلا ته دیگش را سیب زمینی بزار....

من-عمرا...من برای ته دیگ ماکارونی نون دوست دارم...

راستین-خوب بابا،نخواستیم،من رفتم...

آخی بچم...دلم سوخت...باشه حالا ته دیگ رو نصف نصف میکنیم،شروع کردم به آماده کردن مواد...داشتم پیاز

ها رو پوست میکندم و همینجوراشک میریختم که صدای راستین اومد....

راستین-نبینم اشکت رو نی نی...

سر چاقو رو به طرفش برگردوندم و گفتم :تا اشک تو رو هم درنیاوردم ،کاهو ها را بشور...

راستین-باشه بابا،عصبانی،ولی زنم زنای قدیم....

غر زدم:برو بابا ،دارم براش نهار درست میکنم،طلبکارم هست با اون پیازات...چشمای نازم رو داغون کرد....و

پیاز ها رو داخل ماهیتابه ریختم تا سرخ کنم....

راستین-گاز رو کثیف نکنی ها....

من-مطمئن باش از تو تمیزترم....با دقت ماکارونی را درست کردم و دم گذاشتم تا بهونه دست آقا ندم...کلا از

آشپزی خوشم میومد...راستین سالاد را درست کرده بود و داشت اخبار میدید...حواسم رو جمع کرده بودم تا یک

وقت غذا نسوزه....غذا را که آماده کردم و سفره رو خوشگل چیدم صداش زدم....

من-نهار آمادست....

راستین دستش را شست و اومد پشت میز.....

راستین-دست شما درد نکنه،میبینم که برعکس بیشتر دخترایی که برای اولین بار غذا درست میکنن،ظاهرا

غذات مشکلی نداره...یکمی چشید و گفت:مزه شم خوبه....

من-اولین بارم نیست که آشپزی میکنم آقا...در ضمن شستن ظرفا با توه،پس دلت را خوش نکن که من اومدم

اینجا همه چی ردیفه....همه ی کارا به نوبت،شام با توه،ظرفاش با من....

راستین-ای دل غافل...باشه بابا چه کنیم دیگه،کلا حرف گوش کنیم.....

نهار را که خوردم ظرفا را تو سینک گذاشتم و گفتم:مواظب باش اینجا استخر نشه.....بلند خندیدم و از آشپز

خونه زدم بیرون...به اتاق رفتم و کتابم رو بازکردم و درس هام رو خوندم....شش روز دیگه امتحان داشتم و

نسبتا درسا رو خونده بودم....بعد از یک ساعت از اتاق اومدم بیرون که دیدم راستین روی مبل خوابش برده...

لبخندی شیطانی زدم و به سمت آشپزخونه به راه افتادم....یک پارچ آب پر کردم و بالای سر راستین ایستادم...

نازی چه قشنگ هم خوابیده بود...اما دلم داشت برای نقشم قیلی ویلی میرفت... در کمال بی رحمی پارچ پر از آب

یخم رو روی سرش خالی کردم و د بدو که رفتیم......

صدای ایییییییییی راستین بلند شد.....:دستم بهت برسه آرمیلا با موش یکیت میکنم....

من-شتر در خواب بیند پنبه دانه...دو ساعتی بود که داشتم درسای تکراری مرور میکردم...صدای آب حمام که

اومد از خوشحالی در حال پرواز بودم....از اتاق اومدم بیرون و به سمت آشپزخونه رفتم تا آذوقه بردارم....

صدای ناله ضعیف راستین اومد-آی ،آی، آی ،خدا ،آی

چش شده؟؟؟وای خدا نکنه چیزیش بشه،نه بابا اون جون سوسول نیست که،هفت تا جون داره....ولی این چیزا

که شوخی حالیش نمیشه....نکنه آبگرمکن تو حمام باشه؟؟؟چرا صداش جون نداره؟؟؟وای خدا...بدو رفتم پشت

در حمام و در زدم....

من-راستین،راستین....هنوز فقط صدای ناله میومد،یا خدا خودت کمکم کن،راستین راستین.... راستین خواهش

میکنم خودت رو به در برسون و در رو باز کن....اما هرچی صدا بود صدای دوش آب بود و آی و وای کردن

آروم راستین....

من-راستین،راستین....هنوز فقط صدای ناله میومد،یا خدا خودت کمکم کن،راستین راستین.... راستین خواهش

میکنم خودت رو به در برسون و در رو باز کن....اما هرچی صدا بود صدای دوش آب بود و آی و وای کردن

آروم راستین....

هر چی در رو هل میدادم قفل از جاش تکون نمیخورد.....بشکنمش؟؟؟ بهتر از اینه که اون تو تلف بشه....

من-راستین از پشت در برو کنار تا در رو بشکونم....عقب رفتم و شمردم:یک.....دوووو.....سهههههه. ...

تا به در رسیدم در باز شد و یکی از پشت گردنم رو گرفت....

راستین-من رو خیس میکنی آره؟؟؟

هلم داد زیر دوش آب یخخخخخ......هرچی میخواستم حرف بزنم،تا چشمم را باز میکردم یک کاسه آب روی

صورتم ریخته میشد.....وای خدا...جونم داره در میاد....

راستین در حالی که میخندید:آهههاااا...خوش میگذره....آب تنی تو تابستون مزه میده مگه نه؟؟؟ با خندیدنش

اعصابم داغون میشد...یک لحظه که حواسش پی پر کردن آب کاسه بود هولش دادم تو وان و خودمم نشستم

روی سینش....من که خیس شده بودم اینم روش....وای چقدر آبش سرده....

راستین-آرمیلا یخ زدم،آرمیلا خواهش،خواهش...

من-حقته ،یک یک ربعی که این تو نشستی حالت جا میاد....و محکم تر خودم رو روی سینش پرت کردم که آخش

در اومد....کاسه رو که توی دستش بود گرفتم و از آب وان پر کردم و رو سرش ریختم و ادامه دادم...آی که وقت

چشم باز کردنم نداشت...تو یک حرکت به پهلو شد و منم افتادم کنارش توی وان.....

من-خیلی بدجنسی راستین...

راستین-همینه که هست.....

من-یخ زدم تو رو خدا ولم کن......

راستین-مگه تو اینکار رو کردی که من انجام بدم؟؟؟

همینجور دستش رو روی قفسه ی سینم گرفته بود و اجازه ی حرکت نمیداد...منم که دیدم دست و پا زدن بی فایده

است،همینجور آروم گرفتم...کم کم بدنم به سردی آب عادت کرد و حالا گرمای تن راستین داشت آتیشم میزد...

نگاهی بهش انداختم...در حالی که دستش رو برای نگه داشتن من روی قفسه ی سینم گذاشته بود،دست دیگشم

روی چشماش بود و سرش رو هم به وان تکیه داده بود... موهای قهوه ای لختش خیس شده بود و روی

صورتش ریخته بود...روی تمام صورتش قطره های آب بود...قفسه ی سینش با آرامش بالا و پایین میرفت،معلوم

بود داره نفسی تازه میکنه...دلم میخواست الان نازش کنم و قطره های روی صورتش را لمس کنم...الان دلم

میخواست سرم رو روی سینش بزارم که داره با آرامش بالا و پایین میره...وای خدا من چرا اینجور شدم...بابا

راست میگفت که بیشتر از من به راستین اعتماد داره،دخترش را میشناخت،یعنی انقدر ضایعم؟؟؟باید میرفتم...

باید میرفتم...باید...

من-راستین میخوام برم خواهش میکنم....

بدون هیچ حرفی دستش رو از روی قفسه ی سینم برداشت و گفت:در رو ببند پشت سرت...

آروم بلند شدم و از حمام رفتم بیرون...چقدر زود قبول کرد...یعنی صدام انقدر ضایع بود؟؟؟ سعی کردم خودم رو

از فکر و خیال بیارم بیرون....باید خودم رو سرگرم میکردم....تازه احساس سرما کردم...رفتم تو اتاق و لباس

هام رو عوض کردم....از بیرون صدای زنگ تلفن میومد....بعدش هم صدای راستین که داشت صحبت

میکرد....شونه زدن موهام که تموم شد،از اتاق اومدم بیرون...راستین موهای خیسش را به بالا شونه زده بود

و لباس بیرون را پوشیده بود....

راستین-آرمیلا من باید برم،سعی میکنم شب زود بیام....

سعی میکنه؟؟؟واقعا جالبه...سعی کردن برای نگهداری از یک امانت...چه لوس شدم من...انگار بار اولمه که

شب تو خونه تنها میمونم....صدای در من رو از فکر اورد بیرون....قهوه که هیچی،چای که میتونستم آماده

کنم...سریع جای چای رو پیدا کردم و برای خودم ریختم که گرم بشم...موهام هم دور حوله پیچیده بودم...حوصله

ی سرما خوردگی رو نداشتم....واییی...بزار به مامان اینها زنگ بزنم ببینم کجان؟؟؟گوشی رو برداشتم و به

مامان اینها زنگ زدم....

مامان-الو...

من-الو ،سلام مامان،خوبید؟؟؟رسیدید؟؟؟

مامان-سلام عزیزم،خوبیم...آره رسیدیم،الان هم خونه ی دوست بابات اینها هستیم،خیالت راحت،شما خوبید؟؟؟

من-ما هم خوبیم،مامان خواهش میکنم مواظب خودتون باشید...

مامان-آرمیلا این منم که باید این سفارشات رو به تو بکنم،در هر صورت چشم،شما هم همینطور،باید برم

عزیزم،کار نداری؟؟؟

من-نه ،سلام برسون،امیدوارم بهتون خوش بگذره،خداحافظ....

مامان-خداحافظ....

خوب اینم از این،چایم رو که خوردم گرم شدم،هرچی فکر کردم کاری به ذهنم نرسید که انجام بدم،بهترین کار

خواب بود!!!بدنم هنوز کوفته بود...

رفتم و روی تخت راستین دراز کشیدم...رخت خوابش بوی خودش رو میداد،بوی عطر ملایمی که همیشه استفاده

میکرد ...شاید خوشش نیاد که من روی تختش خوابیدم!!!...برو بابا دلشم بخواد،پس نه تخت به این نرمی و گرمی

و ول کنم برم رو کاناپه بخوابم!!!...عمرا....

کش و قوسی به بدنم دادم و چشمام رو باز کردم...ساعت روبه روم ده شب را نشان مییداد...به سرعت روی

تخت نشستم....من پنج ساعت خواب بودم؟؟؟!!!....واقعا که....

از جام بلند شدم و به آشپزخونه رفتم...حالا چی بخورم؟؟؟کی حوصله ی غذا درست کردن و داره؟؟؟همون تخم

مرغ میخورم!!!راستی راستین چرا نیومده؟؟؟ساعت ده شبه...

صدای جلز و ولز تخم مرغ ها که بلند شد،به خودم اومدم و خاموشش کردم...دیگه اشتها نداشتم...نصفش رو که

خوردم از جام بلند شدم...توی سالن کمی قدم زدمو به تابلو ها و درو دیوار چشم دوختم...تلویزیون رو روشن

کردم و به طنزی که پخش میشد نگاه کردم...نه پس سریال جالبم داره این جعبه ی جادو!!!وقتی که سریال تموم

شد،ساعت رو نگاه کردم...یازده و نیم بود و هنوز خبری از راستین نبود...میخواستم بهش زنگ بزنم،اما از

طرفی هم نمیخواستم ترسو جلوه کنم...پس بیخیال زنگ زدن شدم....تا دوازده دور خودم میچرخیدم....خدایا این

چرا پیداش نمیشه؟؟؟پس کجاست؟؟؟خدایا چکار کنم؟؟؟بیخیال غرورم شدم و شمارش رو پیدا کردم و بهش زنگ

زدم...هنوز حفظش نکرده بودم...برام مهم نبود و اصلا زیاد کارش نداشتم....

((مشترک مورد نظر در دسترس نمیباشد،لطفا بعدا شماره گیری بفرمایید))

وایی خدا...من چقدر از این جمله بدم میاد،آدم رو تو منگنه میزاره،آدم نمیدونه چکار کنه،چند بار دیگه هم تماس

گرفتم و باز هم همین جواب....روی کاناپه دراز کشیدم و به ساعت چشم دوختم...

دوازده و سی و دو دقیقه و بیست و سه ثانیه!!!صدای در اومد و قامت راستین پدیدار شد...

بلند شدم و به طرفش رفتم....

رفتم و جلوش ایستادم...داشت کتش رو آویزون جالباسی میکرد...سرش رو که برگردوند و من و دید،ایستاد و

متعجب و منتظر نگام کرد...تو تاریکی بود،نمیتونستم واضح ببینمش،نگاه حقیری به سر تا پاش انداختم که

نمیدونم دید یا نه؟؟؟مهم نبود...

من-لیاقت امانت داری نداری...واقعا که...

راهم رو به سمت اتاق پیش گرفتم که گفت:آرمیلا من.....وسط حرفش گفتم:مهم نیست،اصلا مهم نیست،توضیح

نمیخوام چون هرچی در رابطه با تو باشه برام مهم نیست...کارای یک آدم بی مسئولیت برای هیچکس مهم

نیست...توضیحت رو هم برو به کسی بده که براش مهم باشی....

راستین-آرمیلا!!!

صدام بلند شد-ها؟؟؟آرمیلا چی؟؟؟توقع داری ساعت دوازده اومدی برات فرش قرمز پهن کنم؟؟؟یا جایزه بهترین

موبایل رو بهت بدم که همیشه در دسترسه؟؟؟راستین کارات شورش رو دراورده...پس انقدر با تعجب صدام

نکن...

در اتاق رو محکم بهم کوبیدم و در رو از پشت قفل کردم...خدا من از دست این به کی پناه ببرم؟؟؟ اعصاب برام

نذاشته؟؟؟روی تخت دراز کشیدم و به سقف خیره شدم...حس میکردم مثل تام(تام و جری)بخار از سرم بلند

میشه....ستاره های فرضی رو شمردم تا خوابم ببره....

با صدای سرفه ی شدیدی از خواب بیدار شدم...همه جا تاریک بود...به صفحه ی گوشیم نگاه کردم که ساعت دو

نیم شب رو نشون میداد...از جام بلند شدم و از اتاق بیرون رفتم...صدای سرفه های شدید راستین از اتاقش

میومد...در اتاق رو زدم اما جوابی نشنیدم....در رو باز کردم و وارد شدم...راستین روی تخت نشسته بود و در

حالی که سرش رو توی دستاش گرفته بود،سرفه میکرد...سرش را که بلند کرد دیدم از شدت سرفه اشکاش در

اومده...بدو رفتم آشپزخونه و یک لیوان آب ولرم براش آوردم...معلوم بود که بعد از اون آب بازی سریع رفته

بود بیرون سرما خورده بود...

من-راستین این آب رو بخور...همینجور که سرفه هاش ادامه داشت لیوان رو ازم گرفت و تا ته سر کشید که

بازم به سرفه افتاد....

من همینجور که پشت کمرش میزدم گفتم-یوااااااااش...هیچ کارت به آدم زاد نرفته،بعد از اون آب بازی رفتی

بیرون ،بدون اینکه به خودت زحمت بدی موهات را سشوار بزنی یا حداقل مثل آدم خشک کنی...اینم از وضع آب

خوردنت.....

سرفش که بند اومد گفت:ببخش از خواب بیدارت کردم دست خودم نبود....بعد روی تخت دراز کشید:حالم بده

آرمیلا،برو تا تو هم مریض نشدی....

دستم رو گذاشتم روی پیشونیش....داغ داغ بود...از اتاق رفتم بیرون ،یک تشت آب خنک پر کردم و دنبال حوله

بودم...اه...حولش کجاست...توی آخرین کشو حوله بود...سریع برداشتمش و رفتم تو اتاق..راستین در حالی که

نفس های خس خس داری میکشید،دراز کشیده بود و آرنجش روی چشماش بود....حوله رو که تو آب زدم و

درش آوردم ،دستش رو برداشت و گفت:تو که نرفتی؟؟؟

من-ببخشید که بر خلاف دستور عمل کردم قربان!!!

راستین-آرمیلا خوب میشم من،تو برو استراحت کن تا دیر وقت بیدار بودی...

من-من بیشتر به استراحت روانی نیاز دارم که اونم اگه تو حرف نزنی فراهم میشه...حوله رو چلوندم و روی

پیشونیش گذاشتم...دیگه هیچی نگفت و منم به کارم رسیدم...انقدر انجام دادم که خنکی آب از بین رفت...داشت

زجر میکشید معلوم بود،نفس هاش در نمیومد،سرفه هاش هی قطع میشد و بازم روز از نو روزی از نو!!!پتو رو

هی رو خودش میکشبد و دقیقه ای بعد کنار میزد...قرص ها هم فایده ای نکرد...داشتم عذاب میکشیدم از سختی

کشیدنش...ناراحت بودم از مریضیش...راستینی که همیشه من دیده بودم محکم بود،انقدر محکم که میتونستم

تکیه کنم بهش...اما حالا توی جاش از درد کلافه شده بود و به خودش میپیچید...به سمت اتاقم رفتم و لباس هام

رو پوشیدم....اینجور فایده نداشت...باید میرفت دکتر....

از کمدش یک پیراهن براش در اوردم که روی تک پوشش بپوشه...

من-راستین پاشو اینو بپوش بریم دکتر...

بدون هیچ حرفی با تکیه به دستاش روی تخت نشست....اذیت شده بود که بی چون و چرا قبول کرد...داشت تلاش

میکرد آستینش رو بپوشه اما معلوم بود نمیتونه...بدنش جون نداشت...رفتم کمکش کردم...دوست نداشتم راستین

عذاب بکشه...مهم نبود چه حسی بود...مهم این بود که بیشتر از این نباید اذیت میشد...

من-تکیه کن به من ،بلند شو....

دستش رو گذاشت رو شونم اما فشار نیاورد....بازم بیشتر سنگینیش رو خودش بود....نمیخواست اذیت بشم....

بلند که شد،بهش گفتم تا تو بیای ماشین رو روشن میکنم.....سریع از خونه زدم بیرون و به سمت پارکینگ

رفتم...ماشین رو روشن کردم و جلوی در ورودی پارک کردم و داشتم پیاده میشدم که برم کمکش که از در اومد

بیرون...از طرف خودم درو براش باز کردم...ساکت نشست و سرش رو تکیه داد به پشته ی صندلی و چشماش

رو بست....به بیمارستان که رسیدیم،صداش زدم: راستین...رسیدیم،پاشو...راستی ن....با بیحالی چشماش رو

باز کرد و در رو باز کرد و پیاده شد...منم پیاده شدم و کنارش به راه افتادم....ویزیت رو که حساب کردم نشستیم

تا نفری که توی مطب بود بیاد بیرون...وقتی نوبت ما شد،رفتیم داخل که دکتر بعد از معاینه براش دو تا آمپول و

سرم نوشت....

من-راستین همینجا باش تا من برم دارو هات رو بگیرم.....

راستین-خیلی زحمت کشیدی آرمیلا...

لبخندی زدم و رفتم تا دارو ها رو بگیرم....دارو ها رو که گرفتم راستین رفت تا آمپولش رو بزنه....وقتی روی

تخت برای سرمش دراز کشیده بود گفتم:بهتری؟؟؟به چیزی نیاز نداری؟؟؟

راستین-نمیدونم چی بگم آرمیلا...ممنون ازت بابت همه چی...

من-کاری نکردم،وظیفم بود!!!

لبخندش محزون شد و چشماش را بست...ااا این چرا اینجوری شد؟؟؟مگه من چی گفتم؟؟؟بیخیال....

از خستگی داشتم تلف میشدم...سرم را به تختی که راستین روش دراز کشیده بود گذاشتم،اما نخوابیدم...حواسم

به همه چی بود...نفس های آرومش رو چک میکردم...میدونستم با یک سرما خوردگی چیزیش نمیشه اما

ناخودآگاه نگران بودم...نگرانی که نمیدونم از کجا منشا گرفته بود...به آخر سرمش که رسید پرستار رو صدا

زدم که بیاد سوزن رو از دستش دربیاره...کارش که تموم شد،راستین از درد بیدار شده بود....

من-پاشو بریم...دیگه تموم شد...حالا برو استراحت کن تا حالت جا بیاد...بعدم لبخندی زدم که با یک لبخند جوابم

رو داد....

توی ماشین هر دو تامون ساکت بودیم....به خونه که رسیدیم،براش یک لیوان آب پرتغال بردم که از بیمارستان

گرفته بودم....

روی تخت نشسته بود که من وارد شدم...

من-اینو بخور بعد استراحت کن....خوب بخوابی....داشتم میرفتم که مچ دستم رو گرفت...لیوان رو روی عسلی

کنار تختش گذاشت و بلند شد...توی چشمام نگاه کرد...آفتاب داشت طلوع میکردو هوا گرگ . میش بود...رنگ

عسلی چشماش آروم و مهربون بود...برای من مهربون بود نه هیچ کس دیگه...این چشما نباید غیر از من برای

کسی باشه...خدایا من چم شده؟؟؟نمیدونم....

راستین-محبتت رو فراموش نمیکنم آرمیلا....من و به سمت خودش کشید و محکم بغلم کرد....سرم رو روی

سینش گذاشت و موهام و نوازش کرد....گرماش بهم آرامش میداد....توی سینه ی ستبرش پنهون شده بودم...

صورتش لای موهام بود و داشت نفس میکشید....یا بو میکرد!!!نمیدونم....حالت خوبی بود...آرامش داشتم...

خستگیم با محبتش در رفته بود...حس کردم قلبم داره از جا بیرون میزنه....نه به خاطر بغل کردنش....نمیدونم به

خاطر چی بود.....مهم نبود....

از بغلش در آومدم و گفتم:استراحت کن...با لبخند از در اتاق بیرون اومدم....

روی تخت دراز کشیدم و چشمام رو بستم...

چشمام رو که باز کردم و نگاهم به ساعت رو به روم افتاد،تعجب کردم...ساعت سه ظهر بود و من اینهمه مدت

خواب بودم!!!البته زیادم دور از انتظار نبود...با اون شب بیداری که من داشتم جای تعجب نداشت....از جام بلند

شدم و لباس برداشتم و پیش به سوی حمام...بعد از یک دوش درست و حسابی لباس هام رو پوشیدم و رفتم تو

آشپزخونه....باید یک چیزی برای این شکم بیچارم درست کنم که روده بزرگم داره کوچییکه رو میخوره...تنبلی

رو کنار گذاشتم و تصمیم گرفتم برای نهار خوراک مرغ درست کنم...موادش رو داشت،برای همین سریع مشغول

شدم.....مواد رو که بار گذاشتم،یک چای برای خودم ریختم و جلوی تلویزیون نشستم....بوی غذا کل خونه رو

برداشته بود و اشتهارو تحریک میکرد...سالاد و سس هم آماده بود،برنجمم دم گذاشته بودم...از جام بلند شدم تا

راستین رو بیدار کنم...در اتاق رو زدم اما هیچکی جوابم را نداد...حتما تو خواب نازه...در رو که باز کردم با یک

تخت خالی رو به رو شدم....ااا پس راستین کو؟؟؟...این چرا آدم نمیشه؟؟؟خوبه تا امروز صبح آقا رو به قبله

بودا!!!دوباره صبح بلند شده رفته بیرون...یکی ندونه رئیس جمهوره که نباشه کار دولت لنگ میشه!!! صدای

دراومد و پشت سرش هم صدای راستین بلند شد:آرمیلا کجایی؟؟؟از اتاق بیرون اومدم که دیدم داره در قابلمه رو

باز میکنه و توش را نگاه میکنه...من پشتش بودم و نمیتونست من رو ببینه....

من-فوضولی موقوف آقا...

راستین-ا سلام،عجب بویی راه انداختی!!!

من-به به چشممون به جمال آقا روشن شد!!!کجا رفته بودی اول صبحی؟؟؟

راستین-والا اگه شما به دوازده و نیم میگید صبح که بله،صبح رفته بودم امامزاده و برگشتم!!!

من-امامزاده برای چی؟؟؟

راستین-امروز پنجشنبه است...رفته بودم سر مزار بابا...

من-خدا رحمتشون کنه...پس چرا منو بیدار نکردی با هم بریم؟؟؟

راستین-تو دیشب خیلی زحمت کشیده بودی...حق نبود از خواب و استراحتت بندازمت....انشاا... یک وقت

دیگه...میبینم که حسابی زحمت دادی به خودت...نکن اینکارا رو...بدنت عادت نداره اوخ میشیا....و بعدش لبخند

زد...

من-تو باز حالت خوب شد،زبون باز کردی؟؟؟ تو باید الان استراحت کنی بعد پاشدی راه افتادی ؟؟؟

راستین-من از استراحت های توی رختخواب بدم میاد...بیشتر کسل میکنن آدم رو...راستی آرمیلا شب خونه ی

دوستم حسین دعوت شدیم....بچه های خوبین....

من- مشکلی نیست،راسیتش از تو خونه نشستن خسته شدم....اما راستین من هیچی با خودم نیاوردم...

راستین-خوب میریم اونجا تا آماده بشی...

من-باشه حالا تا شب،برو کنار از جلو گاز برنجم ته گرفت...و با دستم هولش دادم کنار...

راستین-وای خدا مامانم اینا.....و با دستش ادای بامزه ای درآورد....لبخند زدم و گفتم،قیافه ی خوبی برای دلقک

بودن داری....و بلند خندیدم....

راستین هم خندید و چیزی نگفت....فکر کردم الان چه جوابی میده که بازم رفتارش تمام پیش بینیام رو به هم

زد...

من-آقا راستین حالا که حالتون مصاعد شده لطفا سفره رو بندازید تا غذا بخوریم،در ضمن یادمم نرفته که امروز

نوبت تو بود به من نهار بدی،من فکر کردم حالت بده که دست به کار شدم،مگرنه ترجیح میدادم با دستپخت تو

بمیرم اما خودم غذا درست نکنم....

راستین بلند خندید و گفت:اولا اگه من از دستپخت تو نمیرم،تو از دست پخت من نمیمیری،در ضمن حالا گریه

نکن،فردا برات کباب درست میکنم بزنی تو رگ....

سرم و تکون دادم و گفتم :خوبه،حالا هم دست و صورتت را بشور و بیا سفره رو بچین...

سرش را تکان دادو با حالت این بدبخت بیچاره ها از آشپزخونه رفت بیرون....خدایا این بشر چقدر ناز بود

کاراش...چقدر برام جالب بود...چرا دارم به بودنش عادت میکنم...به دیر کردناش...به کل کلاش...به گیراش...به

اعتقادش...به همه چیزش عادت میکنم....خدایا چرا دارم تمام اون تفکراتم رو که میگفتم:شوهرم باید با اتفاق

وارد زندگیم بشه رو فراموش میکنم؟؟؟مگه من از اینکه با خواستگاری مرد مورد نظرم انتخاب بشه بدم

نمیومد؟؟؟چرا راستین با یک خاستگاری وارد زندگیم شد و داره سکان دار قلبم میشه....

راستین-سفره آمادست....

من-چیدی؟؟من اصلا متوجه اومدنت هم نشدم...

راستین-چون تو هپروت سیر میکردی...

مننگاهی به سفره انداختم و گفتم: چه خوش سلیقه چیدی آفرین...میدونستم خوش سلیقه ای مگرنه من رو

انتخاب نمیکردی که!!!

راستین-متاسفانه تو این یک مورد دچار افت سلیقه ی مضمن شده بودم....

نمکدون را به طرفش پرت کردم که جا خالی داد....

راستین-برای بار دوم...نشونه گیریت افتضاحه....

من-تو جا خالی دادی مگرنه الان بجای مرغ نهار کله پاچه میخوردیم....و زدم زیر خنده...راستین به حالت

نمایشی کلش را خاروند و گفت راست میگیا!!!

من-پس چی فکر کردی....نهار سرد شد...بفرمایید جناب...

با خنده پشت میز نشستم و میخواستم اولین قاشق را تو دهنم بزارم که راستین گفت:آرمیلا یک لحظه نخور من

الان میام....

قاشق رو توی بشقاب زاشتم و منتظر شدم ببینم میخواد چکار کنه....

با دو تا برگه و دوتا خودکار اومد و از هرکدومشون جلوی منم گذاشت....

راستین-خودکار رو بردار....

من که از کاراش تعجب کرده بودم برداشتم که ببینم آخرش میخواد به کجا برسه....

راستین-حالا بنویس...و خودش مشغول نوشتن شد...پنج دقیقه داشتم همینجور نگاش میکردم و آخر سر گفتم:

چی بنویسم؟؟؟تو داری چی مینویسی؟؟؟

راستین نگاهم کردو گفت:اااا تو هنوز ننوشتی،بابا میگم وصیت نامت رو بنویس که اگه بعد از خوردن نهار

مردیم بدونن چکار کنن خانواده هامون....

من-راااااااااااااسسسستتتت تتتیییییییین...از روی صندلی بلند شدم که اونم بلند شد....بدو رفتم سمت ملاقه و

برش داشتم و دنبالش کردم...اون بدو من بدو.....من-دستم بهت برسه وصیت نامه لازمت میکنم راستین....

راستین-آرمیلا اینجور که تو داری حرص میخوری خودت زودتر از من بهش نیاز پیدا میکنی و دوباره خندید....

ملاقه را به سمتش پرت کردم که خورد تو گونش...فکر نمیکرد که پرتابش کنم و غافلگیر شد....خندم گرفتاز بس

تو این چندوقته چیز پرتاب کرده بودم نشونه گیریم دقیق شده بود....

راستین-ای نامرد....من در حالی که میخندیدم و همینجور قدم به سمت مبلی برمیداشتم که پشتش بود گفتم:همینه

که هست....اونم در حالی که دور میشدگفت:تلافی میکنم،مواظب خودت باش....پشت مبل بودم،به طرز ی که

نفهمه داشتم دمپایی رو فرشیم را درمیاوردم....

راستین-راحت درش بیار انقدر خودت رو عذاب نده...من باهوش تر از این حرفام...ایندفعه هم انتظارش را

نداشتم....

دمپاییم را تو پام درست کردم و گفتم:خدا خفت کنه،نهارم سرد شد....به سمت آشپزخونه رفتم و چهار دنگ

حواسم پی راستین بود تا کاری نکنه...البتهخ اون زرنگتر از من بود و به این زودی که هنوز داغ بودم فکر

تلافی نبود....نهار رو دوباره گرم کردوم و اینبار با کلی مسخره بازی راستین نهار رو خوردیم...هنوز هم گه گاه

سرفه میکرد....بعد از نهار رفت بیرون و گفت بهم زنگ میزنه تا آماده بشم و بیاد دنبالم....

ساعت شش بود که زنگ زد و گفت:سلام آرمیلا تا هفت آماده باش که بیام دنبالت.....

من-آقای حواس جمع من باید برم خونه ی خودمون....

راستین-وای یادم رفته بود،آرمیلا من الان کار دارم،میشه با تاکسی بری من بعد بیام دنبالت؟؟؟؟

من-اشکال نداره...اما راستین،خدا شاهده هفت بشه هفت و نیم قید مهمونی رو میزنم...یادت باشه....

راستین-اوه اوه ترسیدم....باشه بابا،میام...فعلا....

آماده شدم و تاکسی گرفتم....تو راه خونه به این فکر میکردم که چی بپوشم....آخرشم تصمیم گرفتم مانتو سفیدم

رو که نوار های مشکی داشت با لی مشکیم بپوشم و شالم که تو این مایه زیاد دارم.... به خونه که رسیدم هجوم

بردم سمت کمد و سریع لباس هام و پوشیدم....جوراب هام کو؟؟؟ وای اینا که پامن،حوصله هم ندارم

بشورمشون...اونا هم که کثیفن...مامان میگه بی انضباطی میگم نه!!!سریع گوشی رو برداشتم و زنگ زدم به

راستین:الو راستین....

راستین-بله،سلام....

من-سلام،داری میای برام جوراب بگیر،سفید و مشکی باشه....

راستین پقی زد زیر خنده.....من:برا چی میخندی؟؟؟

راستین در حالی که هنوزم صداش ته مایه خنده داشت گفت:جورابات رو گم کردی کوچولو؟؟؟گریه نکن بابا

برات میخره....و بازم خندید....

من-لوس نشو...دیر نکن،سر راهت هم گل و شیرینی بخر....

راستین-مگه میخوایم بریم خواستگاری؟؟؟

من-ببخشید که اولین باره من دارم میرم خونشون....

راستین-باشه،دارم میام میخرم...

من-جوراب یادت نره ها!!!زودم بیا،خداحافظ....

راستین-خداحافظ.....

آرایش که کردم خودم رو تو آیینه دیدم....خوب شده بودم،رژ صورتی و خط چشم و رژگونه....داشتم شالم رو مدل

گیس میکردم که زنگ زدن....نمیتونستم ولش کنم چون خراب میشد...تند تند درستش کردم و بعد به سمت در

شیرجه زدم.....راستین بود....

اومد داخل:چرا انقدر دیر باز کردی؟؟؟

من چون تو اتاق بودم، داد زدم: داشتم شالم را مدل میدادم،ولش میکردم خراب میشد....اومدم تو سالن که

دیدمش....چقدر قشنگ شده بود....آماده برای مهمونی....من را که دید،چند لحظه بدون حرف نگام کرد،داشت

آنالیزم میکرد....

راستین-بهت میاد،خوب شدی....

من-تو هم بدک نشدی!!!میشه تحملت کرد...البته من بهترم....

راستین-باشه بگو عقده نشه تو دلت....

من-بهتر از خودت نمیتونی ببینی؟؟؟ یهو داد زدم:راستین خریدی؟؟؟؟

راستین-چرا داد ممیزنی؟؟؟آره بیا...جوراب را که دیدم پنچر شدم...از اینا گرفته بود که مال بچه ها بود و سفید و

لب توری بود....دادم دراومد:اینو گرفتی؟؟؟نفهمیدی مال بچه هاست؟؟؟واقعا که....حالا من چکار کنم؟؟؟شاکی

خودم رو روی مبل پرت کردم و با اخم دست به سینه نشستم....

راستین-اااا مگه تو بزرگ شدی؟؟؟کی؟؟؟

من-واقعا که....بی ادب...نشد یک کاری رو درست انجام بدی....گل و شیرینی کو؟؟؟

راستین با پشت دست زد تو پیشونیش:واییییی پاک یادم رفته بود...

من جیغم دراومد:پس خوش بگذره خودت برو مهمونی....

بلند شدم و دکمه های مانتوم را باز کردم....

راستین-آرمیلا....بیا....

من همین طور که روم اونطرف بود-عمرا....

راستین-دارم بهت میگم بگیرش....

روم رو اونور کردم که دیدم یک جوراب بزرگونه!!!دستشه....

من-خیلی بدی راستین...فقط دلش میخواد حرص من رو دربیاره....

راستین همینطور که میخندید گفت:بریم؟؟؟

من-حتما دست خالی؟؟؟

راستین-شیرینی تو ماشینه...گلم سفارش دادم،سر راه میگیریم...

لبخندی زدم اما بعدش یکی زدم پشت گردنش:کلا یه موجودی رو زیاد داری برای اذیت کردن من...

راستین-حال داره دیگه...چه کنم؟؟؟....دنیایی داره برای خودش....

یکم عطر زدم و راه افتادیم...

من-خانواده ی دوستت چجورین؟؟؟

راستین-حسین هم خوش معرکست هم خانوادش....

من-اونا هم مثل تو مقیدن؟؟؟

راستین یک نگاه بهم انداخت که معنیش را نفهمیدم...بعد گفت:آره...عموی حسین شهیده،باباش هم تو جنگ

مجروح شده....

من-واقعا؟؟؟اوه اوه...

وای خدا حتما از اینان که عصا قورت دادن و نمیشه باهاشون حرف زد!!!فکر کنم وضعم رو ببینن دوست دارن

کلم رو بکنن!!!

با این فکر خندم گرفت و یه ته خنده ای کردم....

راستین-به چی میخندی؟؟؟

من-میخواستم فضول رو دریابم که پیداش کردم....

راستین-من فضول نیستم اما تو هم اگه یکی یکدفعه مثل این جنی ها خندش میگرفت،برات سوال پیش

میومد.....و لبخند زد....

من- جنی خودتی بی تربیت...و سرم رو به حالت قهر به طرف پنجره برگردوندم....

راستین-اوخی نازی،قهر نکن نی نی،ممخشید،غلط کردم...و با حالت نمایشی بینیش را بالا کشید....از صداش

خندم گرفت و لبخند زدم....

راستین-خندیدی...آشتی؟؟؟

با این که دخترلوسی نبودم اما دلم خواست یکمی ناز کنم....

من-نخیر...تو هر چی دلت میخواد میگی...هرچی هیچی نمیگم بدتر میکنی....

راستین-چشم ،راست میگی،ببخشید دیگه،خودت رو بیشتر لوس نکن که تا همین جا هم کشتم خودم رو تا آنقدر

نازت رو خریدم....

با اینکه دیگه قهر نبودم،سرم رو به سمت شیشه چرخوندم و گفتم:برو بابا...

یکدفعه دیدم زد کنار و از ماشین پیاده شد...سرم رو که برگردوندم دیدم داره از خیابون رد میشه...با تعجب بهش

نگاه کردم که وقتی رفت تو اون لاین دیگه درختا جلو چشمام بودن و نمیتونستم ببینمش...حتما رفته گل رو

بگیره...سرم رو برگردوندم سمت شیشه که اصلا برام مهم نیست کجا رفته!!!!صدای در رو که شنیدم،از جام

تکون نخوردم...

راستین-بیا آرمیلا....سرم رو که به طرفش برگردوندم،دیدم آبنبات تو دستشه...ادامه داد:بیا بخور،قهرم نکن...

منبا خنده گفتم:دیوونه ای راستین....و آبنبات رو از دستش گرفتم...بلند خندید و ماشین رو روشن کرد...

از این دیوونه بازیاش خوشم میومد...روحم شاد میشد...دلقکی بود برای خودش....ابنبات رو توی کیفم انداختم...

از هر خوراکی میگذشتم آبنبات رو ول نمیکردم....

خونشون توی یکی از محله های غرب بود....

راستین-رسیدیم،پیاده شو....

پیاده شدم و لباس هام و چک کردم...راستین هم یک نگاه انداختم....

من-یقت رو صاف کن راستین....

راستین-باشه مرسی....

-کیه؟؟؟

راستین-مزاحم همیشگی حسین جان...

حسین-به به آقا راستین،بفرما تو شاه داماد.....

در رو که باز کرد،راستین ایستاد تا من برم تو بعد خودش وارد شد...توی آسانسور طبقه ی شش رو زد...در

آسانسور رو که باز کردیم،یک مردی که مثل راستین اندام ورزشکاری داشت با صورت سبزه و چشمای درشت

قهوه ای با مو و ریش و سبیل مشکی جلوم دیدم...در کل قیافه ی مهربونی داشت و از راستین هم بزرگتر میزد...

حسین-به به ،خوش آمدید...همدیگه رو با صمیمیت بغل کردن...وقتی که از هم دل کندن،حسین به سمتم برگشت

و کمی خم شد...:خیلی خوش اومدید خانم،قدم رنجه فرمودین...با لبخند جوابش را دادم و وارد خونه شدیم....

دم در یک خانم جوون که حدث زدم باید خواهرش باشه،ایستاده بود که خیلی شبیه هم بودن اما دختره ریزه میزه

بود و چشماش هم مشکی بود....

-سلام خیلی خوش آمدید...حسین جان چرا اونجا،میومدید داخل بعد...

راستین-ما راحتیم عسل خانم....

من با لبخند روبه عسل گفتم:راحتیم عزیزم،شما خوبید؟؟؟

خلاصه بعد از کلی احوال پرسی و تعارف رضایت دادن که بشینیم ...خونشون یک خونه ی نقلی بود که خیلی

مرتب و خوش سلیقه چیده شده بود...روی عسلی مبل هم با تور صورتی پف کرده بود و ظرف پر از میوه رو

روش گذاشته بود...یک تیکه از خونشون هم از گل های آپارتمانی استفاده کرده بود که باعث شده بود فضا پر از

عطر خوب گل ها باشه....

راستین-قشنگه نه؟؟؟منم اولین بار که خونشون رو دیدم تا ده دقیقه داشتم همه جا رو بررسی میکرد...

من-مگه دزدی که میگی بررسی؟؟؟آره قشنگه...سلیقه ی زن خونه رو میرسونه...

راستین-عسل خانم که بله...سلیقشون حرف نداره اما حسین هم عاشقه گل و گیاهه....

حسین با ظرف شربت وارد شد و گفت:اینجا هم خونه ی خودتون...راحت باشید....

راستین-آرمیلا هم داشت از خونتون تعریف میکرد....

حسین-لطف دارن...میگم خانم شما که انقدر خوش سلیقه اید،این راستین رو چرا انتخاب کردید؟؟؟

من- باور کنید برای خودمم معما شده.....اینو نمیگفتم چی میگفتم؟؟؟میگفتم زوری بود؟؟؟!!!

راستین و حسین خندیدن که عسل از آشپزخونه گفت:آرمیلا جان دقیقا این سوال منم هست!!!

همگی خندیدیم که حسین گفت:داشتیم عسل جان،من به این خوبی....

اوه اوه عسل زنشه...خوب شد سوتی ندادم،میخواستم بگم مگه ازدواج کردی شما؟؟؟!!! اوه اوه خدا رو شکر...

عسل-شما مردا از خودتون تعریف نکنید کی تعریف کنه؟؟؟؟

من-دقیقا.....

راستین-حسین دقت کردی دیگ به دیگ میگه روت سیاه جریان ایناست....

حسین-آره داداش،حالا بزار اینا امشب رو خوش باشن....

عسل-راستین زن گرفتی زبونت باز شده،تو که همیشه طرفدار ماها بودی...

راستین-آخه حالا فهمیدم این بدبختا چه زجری میکشیدن و من خبر نداشتم...

من-راستین؟؟؟حالا خوبه من تو این دو هفته از دست این آقا موهام شده به سفیدی دندونام،بعدش اینو میگی؟؟؟

عسل:آرمیلا جون،تو حرص نخور،من درکت میکنم...کلا این مردا همینطورن....به سنگ پای قزیون گفتن،زکی

تو که ابریشمی....

همه خندیدیم....عسل وارد پذیرایی شد...دوباره بهش دقت کردم...چقدر این زوج شبیه همن!!!..چادر سفیدی

پوشیده بود و شال آبی آسمونیش را لبنانی بسته بود و یک ته آرایشی هم داشت....اومد کنار من نشست و با هم

مشغول صحبت شدیم،راستین و حسین هم داشتن با هم صحبت میکردن، عسل واقعا مثل عسل شیرین

بود،مهربون و خوش صحبت،من رو بگو چی فکر میکردم!!!

عسل-آرمیلا جان با اجازت من میرم یک سر به غذا ها بزنم....

من-راحت باش گلم،اصلا منم باهات میام...

عسل-خودت رو اذیت نکن،راحت باش......از جام بلند شدم:من راحتم عزیزم....

آشپزخونه به پذیرایی دید نداشت برای همین به قول راستین بررسیش نکرده بودم،واقعا آرامشبخش بود،تلفیقی

از سفید و آبی....

عسل چادرش را درآورد،تازه اندام و لباس هاش و دیدم....خوش اندام بود و تونیک سورمه ای و شلوار لی آبی

روشن پوشیده بود....

من-واقعا خوش سلیقه ای عزیزم...هم خونه،هم لباس و البته شوهرت...دور از خودشون میگم رودار نشن،ولی

آقا حسین واقعا مرد برازنده ایه...

لبخند بانمکی زد و گفت:لطف داری،راستینم عالیه آرمیلا قدرش رو بدون...

فقط یه لبخند زدم که ادامه داد:در مورد حسینم آره بابا،جونم براش درمیره اما به هر حال باید گربه رو دم حجله

کشت....

دوتامون خندیدیم و عسل مشغول بازرسی غذا ها شد...

من-کاری نداری؟؟؟

عسل-نه گلم ،همه چی آمادست،فقط بکشمشون که سفره رو بچینیم....کمکش کردم و وقتی کارا تموم شد

راستین و حسین رو صدا زدم....وقتی اومدن سرسفره راستین گفت:حسابی تو زحمت افتادی عسل خانم،ممنون

من-راست میگه،راضی به زحمت نبودیم.....

بازم کمی تعارفات معمول و نشستیم سر سفره....دستپختش عالی بود...مرغ درست کرده بود با قورمه

سبزی....سالاد و ژله و دوغ هم بود....وای دوغ!!! خدا کنه کسی از من دوغ نخواد...

راستین-آرمیلا دوغ میریزی؟؟؟و لیوانش رو به سمتم گرفت...خوب شد من آرزو کردم ایشون یادشون بیفته...با

دقت لیوان رو پر کردم و بهش دادم...موقعی که داشت لیوان رو میگرفت با لبخند و نگاه مرموز همراهیم

کرد....ای بدجنس!!!پس اونم یادش بود....

بعد از شام که با کلی شوخی صرف شد،میخواستم برای کمک بلند بشم که عسل گفت:آرمیلا جان کاری

نیست،زحمت ظرف ها هم با ماشین ظرفشوییه...راحت باش....لبخندی زدم و با هم به پذیرایی رفتیم....حسین در

حال حرف زدن بود و راستین داشت فکر میکرد...با اومدن ما لبخندی زدن و ادامه دادن...من و عسل هم شروع

کردیم درباره ی همه چی حرف زدن....عسل تو نامزدی ما هم بوده و حتی تبریکم به من گفته اما من نه اونموقع

میشناختمش و نه حتی یادم میومد!!!!ساعت یازده و نیم بود که راستین بلند شد:خوب دیگه رفع زحمت کنیم...

منم بلند شدم و از همه دوتاشون خدحافظی کردم...دم در بودیم که عسل گفت:فردا که جمعست...برای نهار اگه

موافق باشید بریم بیرون...

راستین و حسین مشکلی نداشتن...قرار شد عسل با من هماهنگ کنه تا وسایل رو آماد کنیم.... خوشحال از

مهمونی خوبی که گذروندم به راه افتادیم....

توی ماشین که نشستیم راستین گفت:چطور بود امشب؟؟؟

من با لبخند گفتم:همه چی عالی.....

راستین هم لبخند زد و ماشین رو روشن کرد....

صدای زنگ تلفن از خواب بیدار شدم...صدام رو صاف کردم و جواب دادم:بله؟؟؟

عسل-ای تنبل خوابی هنوز؟؟؟

من-سلام عسل جون...خوبی؟؟؟هنوز ساعت هشته؟؟؟

عسل-دختر خوب تا وسایلا رو آماده کنیم ظهر شده....راستی سلام...خوبید؟؟؟

خندیدم و گفتم:به لطف شما...خوب حالا چکار کنیم؟؟؟من در این مورد کاملا بی تجربه ام...

عسل خندید و گفت:من دیشب مواد جوجه رو آماده کردم...میوه و مخلفات هم حاضره...فقط تخمه نداریم که

میخریم....

من-دست گلت درد نکنه...اما یه سوال ،پس من چکار کنم؟؟؟

عسل-ااااا نمیدونم...کاری نیست...اگه خودت چیزی نیاز داشتی یا به نظرت خوب بود بیار....

من-سالاد رو من درست میکنم....چای هم من میارم.....دیگه؟؟؟

عسل-سلامتیت عزیزم...پس آرمیلا ده و نیم بیاید اینجا تا از اینجا حرکت کنیم...بریم همین باغ های اطراف....

من-باشه عزیزم...کاری نداری؟؟؟

عسل-به امید دیدار...

من-خداحافظ.

خوب کار زیادی که نداشتم،دست و صورتم رو شستم و رفتم راستین رو صدا کنم....

در اتاق رو باز کردم که دیدم داره کتاب میخونه....

من-سلام،بیداری....

راستین-سلام،صبح بخیر،نه بابا هنوز خوابم،این روح خرزو خانی منه....

یه ته خنده کردم و گفتم:پاشو بیمزه....تا ده و نیم باید اونجا باشیم....تا من دوش بگیرم یه صبحونه آماده کن...

پاشو ببینم چکار میکنی....

راستین-خوبه والله....

من-همینه که هست...بسه هرچی کار نکردی...پاشو....

رفتم تو اتاق و آخرین دست لباسی که با خودم اورده بودم و برداشتم و رفتم حموم...

از حموم که در اومدم سرحال شده بودم...به سمت آشپزخونه رفتم که دیدم راستین داره چایی میریزه و یک

صبحونه ی معمولی روی میز چیده...پنیر و کره و یک کاسه مربای آلبالو....اه اه همیشه از کره متنفر بودم...اول

صبح یک چیزی مثل روغن بخوری...فکرشم حالم و بد میکرد....

من-آفرین پسر خوب...

راستین فنجون رو جلوی دستم گذاشت و با لبخند نشست...تند تند چهار لقمه خوردم و چاییم رو سر کشیدم و از

جا بلند شدم...

من-ممنون...راستین جمع کردنشونم با تو من باید سالاد رو آماده کنم....

راستین با مسخرگی گفت:به خودت زحمت نده گوشت تنت آب میشه...میخوای سالادم من درست کنم....

من-اگه زحمتش رو بکشی که نور علی نور میشه...

راستین یک حبه قند به طرفم پرت کردو گفت:بچه پررو...کارت رو بکن ببینم....

در یخچال رو باز کردم و وسایل سالاد رو دراوردم....من-راستین کلم سفید که نداریم....

راستین-خوب...منظور؟؟؟

من-منظور اینکه مثل بچه ی خوب پاشو برو بخر بیا...

راستین-بعد تو خیلی زحمتت نمیشه؟؟؟همش کار آسونا رو به من میسپاری؟؟؟

من-میخوای خودم برم؟؟؟باشه...

راستین-باشه بابا...رفتم...دیگه چیزی نمیخوای؟؟؟

من-تنقلاتم بگیر،زشته دست خالی بریم...اونا خیلی زحمت کشیدن....

راستین سر تکون داد و رفت...منم کاهو و خیار و کلم سرخ رو شستم و مشغول خرد کردن شدم...گوجه ها رم

گذاشتم که بعدا همونجا خرد کنیم...

راستین با خریداش اومد تو آشپزخونه....

من-خوبه...حالا برو آماده شو تا دیر نشده...

راستین-میبینم به مزاغت خوش اومده دستور دادن!!!لازم نکرده...تو طول آماده شدن شما زنا ما مردا ده بار

آماده شدیم...

من آروم زمزمه کردم:به جهنم....

وسایل ها رو که آماده کردم...رفتم تا آماده بشم......همون لباسایی که باهاش اومده بودم و پوشیدم،راحت

بودن....باکفش اسپرتمم اومده بودم ،همونم میپوشیدم که دیگه تو اوج راحتی باشم!!!فقط یه روژصورتی مات

زدم و سرمه کشیدم تو چشام....نمیخواستم تو پوششم تفاوت زیادی با عسل داشته باشم.....

از اتاق زدم بیرون ،راستینم آماده داشت به وسایل روی اپن ور میرفت....لباسای اونم تیشرت و شلوار گرمکن

بود.....

من-بریم تا دیر نشده.....

راستین-پس بزن بریم.....

وسایلا رو برداشت و رفت بیرون...منم در و قفل کردم و رفتم....تو ماشین تا خونه ی حسین ساکت بودیم....از

ماشین پیاده شدم که راستین گفت:آرمیلا....

به طرفش برگشتم:بله؟؟؟

راستین-توپ یادمون رفت...من میرم میخرم زود میام...شما هم لفتش ندید...

من-باشه اما نری دیگه نیایا....یک ربع دیگه اینجا باش...

راستین خندید و گفت:میترسیا....

من-والا چشمم از تو آب نمیخوره.....خداحافظ...

در و که باز کردن راستینم حرکت کرد....رفتم طبقه ی شش...عسل داشت در و قفل میکرد و حسینم منتظر

آسانسور بود....

من-سلام....

حسین-سلام خانم....

عسل-سلام عزیزم،پس راستین؟؟؟

من-رفت توپ بخره..الان میاد...ما بریم....

با هم رفتیم پارکینگ...حسین وسایلا رو تو صندوق میزاشت....

من-عسل جون خیلی زحمت کشیدی....

عسل-کاری نکردم عزیزم...

حسین که ماشین رو برد بیرون راستینم اومد...هر کدوم سوار شدیم و راه افتادیم....

من-کجا میریم حالا؟؟؟

راستین-حسین یک باغ سراغ داره که میگه جای خوبیه...منم دقیقا نمیدونم کجاست...حالا میبینیم...

من-نه بابا شوخی نکن....

راستین خندید و چیزی نگفت....یاد آبنباتم افتادم و جلدی از کیفم درش اوردم و کاغذ دورش رو باز کردم....

راستین با تعجب گفت:میخوای بخوریش؟؟؟

من-آره دیگه،پس میخوام چکارش کنم؟؟؟چیز عجیبیه؟؟؟

راستین-نه اما فکر نمیکردم تو خیابون با این سنت آبنبات بمکی!!!

من-اولا همچین میگی سنت آدم فکر میکنه داری با یه آدم سی و خورده ای ساله حرف میزنی...دوما من الان

آبنبات میخوام و برام حرف مردم مهم نیست.....من گناه نمیکنم فقط دارم آبنبات میخورم...و آبنبات رو گذاشتم تو

دهنم....

راستین-خوبه که برات حرف مردم مهم نیست...راحت باش

من-هستم

راستین-پررو هم هستی...تک خوری؟؟؟

من-پس نه الان میدم آبنباتم و دهنی کنی...

راستین-میدادی هم نمیخوردم

من-نمیدادم

راستین-بله میدونم

خندیدم و آبنباتم رو خوردم...مواظب بودم تا به ماشین حسین اینا که رسیدیم زود درش بیارم...مردم

نمیشناختنم،اونا که میشناختن....

بعد از چهل و پنچ دقیقه رسیدم..جای خلوت و با صفایی بود...با کمک هم وسایل رو چیدیم و نشستیم...

راستین-من حوصله نشستن ندارم...حسین بریم بازی...

عسل-چی چیو حسین؟؟؟همگی باهم میرییم...

حسین-باشه بابا،چرا میزنی پاشید بریم...

من و عسل خندیدیم و بلند شدیم...راستین همینجور که توپ رو میزد زمین گفت:خوب حالا چه بازی کنیم؟؟؟

عسل-من استپ هوایی دوست دارم....

من-آره منم موافقم....

راستین-همون که اسم میزاریم بعد توپ و میندازیم هوا؟؟؟بعدش چی بود؟؟؟

حسین-آره همون...هر کی یه اسم برای خودش میزاره و یکی توپ و میندازه هوا و اسم یکی دیگه رو میبره...

اون نفر اگه توپ و تو هوا گرفت بدون اینکه استپ بگه اسم یکی دیگه رو میگه ،اگرم توپ خورد زمین،همون

جا که توپ و گرفته میاسته و استپ میگه و بقیه هم تا همون جایی که دور شدن میاستن و اون باید یکیشون رو

بزنه...اگه خورد که برده..اگرم نبرد که سنش میره بالا و بعد از سه سالگی یه اسم مسخره براش میزاریم....

راستین-راحته ها....من میگم والیبال کتکی بازی کنیم کیفش بیشتره....

من-نخیر...بدن آدم داغون میشه...

عسل –راست میگه..همین خوبه در صورتی که سرعت عمل باشه نه زیاد لفتش بدی...

راستین-باشه...اسم من هلو....

عسل خندید و گفت:تو بیشتر بهت میاد موز باشی یا خیار.....

همگی خندیدیم ....

حسین-منم آناناس...

عسل-منم آلو...

من-منم شاهتوت....

راستین-پس شد..آناناس و آلو و شاهتوت و هلو....من شروع میکنم....توپ و پرت کرد و گفت:آناناس..

حسین به سمت توپ هجوم بد و ما هم د بدو که رفتیم...الفرار....

حسین-استتپپپپ...

همه ایستادیم...فاصله ی زیادی با حسن نداشتیم هیچکدوم زود گرفته بودش....

عسل-منو زدی نزدی حسین....

حسین خندید و توپ و به سمت عسل پرتاب کرد که دقیق خورد تو شکمش....

عسل-منو میزنی...خو شب میریم خونه....

همه خندیدم و حالا عسل توپ و انداخت بالا:شاهتوت....سریع پریدم و تو هوا توپ و قاپیدم و داد زدم:هلو...

راستین که خیلی دور شده بود یه دفعه پرید سمت توپ اما بهش نرسید...منم مثل میگ میگ در رفتم....

راستین-ای نامرد..من آمادگی نداشتم....

هممون فاصلمون باهاش زیاد بود...راستین حسین رو نشونه گرفت اما از بقل پای حسین گذشت...

عسل-آخ جون استینم یه ساله شد...همینجور ازی کردیم و خدایی خیلی خوش گذشت تا اینکه حسین سه ساله

شد و باید براش اسم انتخاب میکردیم....

عسل-حسین بامیه دوست نداره اسمش و بزاریم بامیه....

من و راستین موافقت کردیم و عسل توپ و پرت کرد و گفت:بامیه.....

حسین رفت زیر توپ و گفت:دارم برات عسل....

تا یک ساعت داشتیم بازی میکردیم که دیگه خسته شدیم...عسل جوجه ها رو سپرد به مردا و من و خودشم

مشغول شدیم....داشتیم حرف میزدیم که عسل گفت:آرمیلا بزن بریم که این دوتا افتادن به جون بالا.....

من-ای تک خورا....

عسل ملاقش رو برداشت و با خنده رفتیم سمتشون...

عسل-یادم نمیاد اجازه ی خوردن بال ها رو داده باشیم...نه آرمیلا؟؟؟

من-دقیقا...

راستین-تک خوری هم مزه ای داره...و چپ چپ منو نگاه کرد...ای بدجنس داشت آبنبات رو میگفت....

حسین-عسل جون گریه نکن بیا بابا بهت میده...بیا عزیز بیا....

خندیدیم و عسل رفت سمتش و بال رو ازش گرفت...راستینم یه بال به من داد و آروم گفت:تو مرام ما تک خوری

نیست....

خندیدم و بال رو ازش گرفتم....بعد از نهار و چند تا بازی نشستنی بازی کردیم که اسمشون رو نمیدونستم...میوه

و چایی هم خوردیم و طرفای غروب وسایل رو جمع کردیم....سوار ماشین که شدیم راستین گفت:خوش

گذشت؟؟؟

من-آره عالی بود...واقعا زوج خوبین....

راستین-آره عالین....صدای زنگ گوشیم بلند شدو که دیدم مامانه:جوابش رو دادم:جانم مامان...سلام...

مامان-سلام عزیزم...خوبید؟؟؟کجایید؟؟؟

من-با دوستای راستین بیرون بودیم..شما چی؟؟؟

مامان-خوش بگذره...مواظب خودتون هم باشید...ما داریم میرسیم تهران....

من-واقعا..چه خوب...پس من میرم خونه...

مامان-باشه عزیزم...خداحافظ..

من-مواظب خودتون باشید....

گوشی رو که قطع کردم راستین گفت:مامان بود؟؟؟

من-آره دارن میان،منو برسون خونه دیگه...

راستین-به سلامتی...باشه....

دم خونه حسین اینا از ماشین پیاده شدیم و بازم ازشون تشکر کردیم....بعدش هم خداحافظی کردیم و سوار

شدیم...ساکت داشتم به بیرون نگاه میکردم....جلوی در خونه از ماشین پیاده شدم که دیدم راستین پیاده نشد...

من-نمیای تو؟؟؟

راستین-الان وضعم خوب نیست...عذر بخواه ازشون...فردا یه سر میزنم....

من-باشه پس خداحافظ....یکم ساکت شدم و گفتم:ممنون از همچی....

راستین-من از تو ممنونم...زحمت کشیدی این دو روز....

لبخندی زدم و رفتم طرف خونه....راستینم حرکت کرد....از خستگی داشتم تلف میشدم...سریع دوش گرفتم و یکم

خونه رو تمیز کردم،شام هم کوکو درست کردم...داشتم چایی دم میکردم که زنگ و زدن....مامان اینا بودن....

سریع در و براشون باز کردم و منتظرشون شدم...تا از آسانسور زدن بیرون به طرفشون دویدم و خودم و

انداختم تو بغل مامان....

من-دلم براتون تنگ شده بود...

مامان-ماهم همین طور عزیزم...

رفتم بغل بابا:خوش اومدید به خونتون...

بابا-خوبی عزیزم؟؟؟

رفتیم داخل و مامان اینا بعد از عوض کردن لباساشون کمی از سفرشون تعریف کردن...بعد از شام هم چون

خستشون بود سریع رفتن بخوابن و منم از خدا خواسته خوابیدم....

صبح با صدای زنگ ساعتم بیدار شدم...میل عجیبی داشتم که ساعت رو بزن به دیوار که خرد بشه اما جلوی

خودم و گرفتم و بیدار شدم...دست و صورتم رو که شستم از دیدن قیافم وحشت کردم...چشمام باد کرده بود و

موهام تو هوا بود....مانتویی که بیشتر وقتا سر کار میپوشیدمش و پوشیدم و سورمه زدم و روژ...بعدش هم از

اتاق پریدم بیرون....چون دیشب شام کم خورده بودم گشنم بود مثل گاو...با دیدن آشپزخونه دنیا خراب شد تو

سرم...مامان امروز بیدار نشده بود صبحونه آماده کنه...با لب و لوچه ی آویزون بیسکوییت ساقه طلایی رو

برداشتم و از خونه زدم بیرون....بیا یه روزم ما میخواییم صبحانه بخورییم،اینجوریه...بیچاره مامان..چه پر توقع

شده بودم من...انگار وظیفه ی مامانه...یکی زدم تو لپم تا زیاد لوس بازی در نیارم...به پارکینگ شرکت که

رسیدم دیدم یه پژو پارس جای ماشینم پارک کرده...ای خدا...من چند بار باید تذکر بدم به اینا جای پارک کسه

دیگه پارک نکنید،تو گوششون نمیره...از کیفم یه کاغذ و خودکار برداشتم و روش نوشتم:لطفا در جای پارک من

پارک نکنید...اینجا برای طبقه ی دومه....در جای پارک طبقه ی خودتون پارک کنید...با اینکه میدونستم از نظر

جمله بندی خوب نبود اما حوصله ی تصحیحش رو نداشتم و گذاشتم زیر برف پاک کن ماشینش و زدم تو

شرکت...

ه پارکینگ شرکت که رسیدم دیدم یه پژو پارس جای ماشینم پارک کرده...ای خدا...من چند بار باید تذکر بدم به

اینا جای پارک کسه دیگه پارک نکنید،تو گوششون نمیره...از کیفم یه کاغذ و خودکار برداشتم و روش نوشتم:

لطفا در جای پارک من پارک نکنید...اینجا برای طبقه ی دومه....در جای پارک طبقه ی خودتون پارک کنید...با

اینکه میدونستم از نظر جمله بندی خوب نبود اما حوصله ی تصحیحش رو نداشتم و گذاشتم زیر برف پاک کن

ماشینش و زدم تو شرکت...

نازنین-به به خانم اشتیاق...ستاره سهیل شدی!!!

من با خنده گفتم:شک نکن،سلام،خوبی؟؟؟

نازنین-آره عزیزم...چهارشنبه نیومدی؟؟؟

من که نمیدونستم چی بگم گفتم:والدین محترمه رفته بودن،حس و حال نداشتم،نازی من میرم آزمایشگاه که کلی

کار دارم...

نازنین-باشه برو به سلامت...

سرم تو کار خودم بود که گوشیم زنگ خورد...نازنین بود...

من-الو...

نازی-الو آرمیلا بابات کارت داره پاشو بیا اینجا....

من-باشه اومدم....

لباس هام رو صاف کردم و راه افتادم....دم آسانسور گوشیم زنگ خورد...ااا سایناست...

من-الو...

ساینا-سلام بر خاله دختر...

خندیدم و گفتم:سلام مرا نیز پذیرا باشید خاله دختر...

ساینا-خوبی بی معرفت؟؟؟چه خبرا؟؟؟خوش گذشت این سه روز؟؟؟

وارد آسانسور شدم و گفتم:به خوشی شما...تو چه خبر؟؟؟عموت خوبه؟؟؟

ساینا-آره بهتر شده...آرمیلا پاشو عصر بیا اینجا دلم برات یک ذره شده...

من-باشه گلم...

ساینا-فعلا بای...

من-بای...

چه دلم براش تنگ شده بود تو این چند روز...صدای زن خبر داد که رسیدم طبقه ی همکف...نگام افتاد به

کفشام...ااا چرا بندش باز شده بود...همینجور سر به زیر!!!از در خارج شدم که خوردم به یه چیز سفت...ای ای

سرم....سرم و بلند کردم که ببینم با کی برخورد کردم که دیدم مرده با اخم داره قفسه ی سینش رو ماساژ میده...

با لحن تمسخر آمیزی گفت:اصلا خودتون و ناراحت نکنید...اشکال نداره...

بچه پرو اصلا اجازه ی معذرت خواهی نداده،طلب کارم هست...

من-اگه شما اجازه میدادید حتما عذرخواهی میکردم جناب...ولی ماشاا..امون ندادید...بعد با یک نگاه به قد و

هیکلش گفتم:بهتونم نمیاد با این ضربه کوچیک آسیب ببینید...در هر صورت معذرت میخوام...

بدون اینکه چیزی بگه سوار آسانسور شد و رفت...اه اه اه گند دماغ بی شعور...یکم ادب نداره ننر...

همینجور که داشتم زیر لب بد و بیراه میگفتم بند کفشام و بستم و به سمت اتاق بابا رفتم...نازی تو سالن نبود،در

زدم و وارد شدم...

من-سلام بابا...

بابا-سلام دخترم،بشین...

نشستم و گفتم:نازی گفت کارم دارید،بفرمایید...

بابا-آره بابا،راسیتش یک استخدامی جدید داریم،دکتر کارآمدیه...حالا آرمیلا...صدات کردم بهت بگم که از امروز

تو بخشتون،تو یک همکار جدید داری،که کار کشتست و تو کارش وارده...بیشتر ازتو هم حالیشه...بالاخره

درسش تموم شده و چند ساله داره کار میکنه...پس الکی سر چیزای کوچیک باهاش کل کل نکن...

لبخندی اومد گوشه ی لبم...بابا داشت به جریان رازقی اشاره میکرد...مردک اندازه ی نخود نمیفهمید بعد با من

لج میکرد...منم ثابت کردم که هیچی حالیش نیست و اونم چون ضایع شده بود استعفا داد و رفت...آخ که اون

روز چقدر شاد شدم....

من-بابا جونم،منکه مریض نیستم الکی با کسی لج کنم،میدونید که رازقی چیزی حالیش نبود...در هر صورت

چشم،حالا ایشون کی هست؟؟؟

بابا با لبخند گفت:آفرین...ایمان اشراقی...درسش رو تو دانشگاه(...)خونده و چند سالم سابقه کار درخشان تو

شرکت(...)داره...اما با مدیر عاملش بحثشون میشه و از اونجا درمیاد و میاد اینجا...

اوه اوه...رو به بابا گفتم:پس چرا خودش شرکت نمیزنه؟؟؟

بابا-نمیدونم....شاید سرمایش رو نداره...تازه همه که نباید شرکت بزنن...

من-آره راست میگین...پس با اجازه من مرخص بشم....

بابا-برو عزیزم،به سلامت....

که این طور...پس همکار جدید دارم...وارد آزمایشگاه که شدم،به سمت میزم رفتم و دوباره مشغول کارم شدم..

نیم ساعت بود داشتم با یکی از ترکیبا ور میرفتم اما به نتیجه نمیرسیدم...دیگه اعصابم داشت داغون میشد...

-اگه یک مقدار از سدیم لاکتاتش رو کم کنید،کارتون درست میشه...

سرم رو که بلند کردم مردی رو دیدم که دم آسانسور باهاش برخورد کرده بودم...این اینجا چکار میکرد؟؟؟نکنه

این همون...اییییییییی این گند دماغ اشراقیه؟؟؟

اشراقی با یک پوزخند گفت:میبینم که این بارم که من مهلت دادم بازم چیزی نگفتین!!!

من سریع به خودم اومدم و گفتم:متشکرم،اما خودم از پسش بر میومدم،نیاز به کمک نداشتم...

با همون پوزخند گفت:آره ،من بودم که از عصبانیت الان بالن(نوعی ظرف آزمایشگاه) رو تو دستم

میشکوندم...و دور شد...

اه اه اه...بابای ما رو نگاه کن...چه عتیقه ای رو استخدام کرده...مرده شور پوزخندات و خودت رو ببرن...با این

اخلاق گندت مدیر عامل قبلیت حق داشته باهات درگیر شده...سعی کردم سرم رو به کارم گرم کنم که انقدر حرص

نخورم ازدست کارش،که تا حدودی هم موفق شدم....با صدای گوشیم به خودم اومد... اوه حالا امروزم چه زنگ

خور گوشیم رفته بالا ...راستین بود...

من-الو...

راستین-الو ،سلام آرمیلا،خوبی؟؟؟

من-سلام..خوبم ممنون....

راستین-ساعت پنج میام دنبالت تا بریم یک سر به مامان اینا بزنیم...

من-من دارم میرم خونه خاله اینا...تو اونجا بیا دنبالم....

راستین-مشکلی نیست...کاری باری؟؟؟

من-نه خداحافظ...

راستین-یا علی....

گوشیم رو قطع کردم و به این فکر کردم که چه جالب میگه یا علی!!!بلند شدم و روپوشم رو آویزون کردم و از

آزمایشگاه زدم بیرون...به بابا خبر دادم و به سمت ماشینم رفتم که دیدم پژو پارسه نیست...سوار ماشینم شدم

که دیدم یه برگه زیر برف پاکنمه...برش داشتم و بازش کردم....نوشته بود:متاسفانه تابلو نصب نکرده بودن که

اینجا قبلا خریداری شده!!!در ضمن در طبقه ی خودمون هم پارک کردم!!!

چشمام از تعجب گرد شده بود...ما که غیر از اشراقی امروز تازه واردی نداشتیم...این زبون هم که کار غیر

اشراقی نمیتونه باشه...پس خودشه...مردک نچسپ...با حرص کاغذ و مچاله کردم و انداختم کف ماشین و راه

افتادم...امروز انقدر از دستش حرص خورده بودم که هر چقدر هم سر پدال گاز خالیش میکردم آروم نمیشدم...

سالی که نکوست از بهارش پیداست...این روز اولش بود،بقیه روزا رو خدا به خیر بگذرونه!!!به خودم که اومدم

دم در خونه خاله اینا بودم...

سورن-آرمیلا تویی؟؟؟بیا تو...

من-سلام خاله پسر...

خندید و در و باز کرد...جلوی در ایستاده بود و با اون چشمای بامزش از پشت عینکش داشت نگاهم میکرد....

من-هنوز پرفسور نشدی سورن؟؟؟

سورن-نه هنوز چند سالی مونده...

دوتایی خندیدیم که ساینا تند گفت:سلام چطوری؟؟؟

منم مثل خودش جواب دادم:خوبم تو چطوری؟؟؟

ساینا-میگذره مادر شکر....

من-خاله کو؟؟؟

ساینا-بچم رفته آرایشگاه...

من-اولالا...

ساینا-بیا تودیگه...سوخاری شدم سر ظهری....زود اومدی؟؟؟

من-آره راستین میخواست بیاد دنبالم شرکت که عصر بره مادر زن سلام،منم بهش گفتم دارم میام اینجا که اینجا

بیاد دنبالم...

ساینا-روابط چطوره؟؟؟

من-مثل دو تا دوست...نه جنگ،نه عشق...البته یک شب رفتم تو حس عشق و عاشقی...البته بازم نه به این

شدت...که بعدش از اون حسم دراومدم...حقا که شب است و عاشقی...

ساینا که راداراش فعال شده بود،گفت:بتعریف ببینم چه خبرا بوده،تو باز چشم منو دور دیدی ورپریده؟؟؟

خندیدم و خلاصه وار براش جریان این سه روز رو تعریف کردم که گفت:عجب بی جنبه ای هستی تو بابا!!!

با خنده گفتم:آره تازه خودمم به این نتیجه رسیدم...ولی گذرا بود...همون برای شب خوب بود....

ساینا خودکارش رو زد تو سرم و با خنده گفت:هویییی...خیلی شب،شب میکنیا....

من-خانم باور کنید ما همون آرمیلا ی همیشگی شماییم...وای ساینا اینا رو بیخیال...یک گند دماغی اومده

شرکت،رو اعصاب من داره یورتمه میره!!!

ساینا-کی هست این بابا؟؟؟

هر چی رو از بابا شنیده بودم با اتفاقای امروز براش تعریف کردم...

ساینا-که این طور...فعلا کاری به کارش ناشته باش...بزار کم کم بادش میخوابه...

من-آره راست میگی....

تا عصر تو سر و کله ی هم زدیم و سورن هم از دست جیغ جیغامون حرص خورد...

ساعت پنج و ربع بود که راستین اومد دنبالم...از ساینا و سورن خداحافظی کردم و از خونه خارج شدم....

من-سلام...

راستین-سلام،خوش گذشت؟؟؟

من-آره خوب بود...

راستین-خوبه...بزن بریم...

تو راه ساکت بودم و خیابونا رو نگاه میکردم...به خونه که رسیدیم،پیاده شدم و زود در و باز کردم و نگهش

داشتم تا راستین بیاد...راستین ماشین رو قفل کرد و اومد داخل...بازم تو آسانسور سکوت بود و سکوت....

در خونه هم باز کردم و وارد شدم:سلام بر اهل خانه...

مامان-سلام بر زلزله ی خانه....

راستین-سلام...

مامان-به به آقا راستین...خوش اومدی...خبر ندادی پس آرمیلا؟؟؟

راستین-منم مثل پسرتون...البته اگه لایق بدونید...خبر نمیخواد که...

مامان که تو دلش قند آب شده بود و از چهره اش هویدا بود،گفت:خواهش میکنم...بفرما بشین...

راستین روی مبل نشست و منم به طرف اتاقم رفتم...اه اه اه،خود شیرین لوس..لباسام رو عوض کردم وکتابم رو

برداشتم و رفتم پیششون...

من-به به...یکم از خودتون پذیرایی کنید!!!

لیوان شربت رو بداشتم و یکمش رو سر کشیدم...

مامان-چه خبرا؟؟؟

من و راستین با هم-سلامتی....

مامان خندید و گفت:سلامت باشید...مامان چطوره آقا راستین؟؟؟

راستین-به لطف شما،خوبن...احتمالا تا یک ماه دیگه برمیگردن...

مامان-خوب به سلامتی...بلند شد و گفت:من الان میام...

راستین-زحمت نکش مامان...

مامان-چه زحمتی...

راستین- امتحانت فرداست؟؟؟

من-آره،ساعت ده...

راستین-خوندی یا نه؟؟؟

من-آره خوندم...دارم مرور میکنم....

راستین-خوبه...بخون که من از بچه تنبلا خوشم نمیاد....

من-اونوقت خودتون درستون چطور بوده؟؟؟

راستین-من نمراتم از هجده پایین تر نمیومد...البته یکبارم استاد سر لج و لج بازی بهم پونزده داد...

خندیدم و گفتم:چرا اونوقت؟؟؟

راستین-این دیگه خصوصیه...

خوب نگو...واقعا چقدر خوبه که من اصلا کنجکاو نیستم...مگه نه الان داشتم خودم و میکشتم تا ببینم جریان چی

بوده...

-سلام بر اهل و عیال....

بابا بود....

من-سلام بابایی...

راستینم رفت برای روبوسی:سلام بابا،خوش اومدید...

راستین و بابا مشغول صحبت شدن و منم رفتم تو اتاق تا یک زنگ به فاطمه بزنم....

فاطمه-الو،مرده شور خودتی؟؟؟

من-سلام عشخم....

فاطمه-سلام جیگر...خوبی؟؟؟باور کن فکر میکنم دارم خواب میبینم...تو و این کارا؟؟؟

من-فاطی خیلی بدی...دیگه انقدرم نامرد نیستم....

فاطمه-نه بچم...اصلا...

من-فاطیییییییییی...

فاطمه -بیخیالش بابا...برای جلوگیری از کمبود عریضه یه چیز پروندم...چه خبر؟؟؟درس خوندی؟؟؟

من-آره یه چیزایی خوندم...خبری نیست...تو کجایی؟؟؟

فاطمه-تو قطار...فکر کنم هفت صبح تهران باشم...

من-به سلامتی...پس میام راه آهن...

فاطمه-نه بابا..نمیخواد بیای...

من-لوس نکن خودتو بابا...کاری نداری؟؟؟

فاطمه-نه ممنون،خداحافظ....

من-میبینمت....

وای چقدر دلم براش تنگ شده...کتابم رو الکی برق زدم و بی حوصله پرتش کردم رو تخت...ولش کن

بابا،بلدمشون...از اتاق اومدم بیرون و رفتم سمت آشپزخونه...

من-کاری نداری مامان؟؟؟

مامان-نیکی و پرسش؟؟؟سالاد درست کن...

من-وای مامان،خفه شدیم از سالاد،مگه عدس پلو نیست؟؟؟با سبزی و ماست میخوریم دیگه...

مامان-پس برای چی اومدی میگی کاری نداری؟؟؟لازم نکرده تو کاری کنی...بعد آروم گفت:پس فردا رفتی خونه

شوهر،راستین چی از دستت میکشه؟؟؟

من-نقاشی...بعدش هم خندیدم...

مامانم از خندم به خنده افتاد و سرش رو به علامت تاسف تکون داد...

لی لی کنان به سمت بابا اینا رفتم...یکدفعه یاد اشراقی افتادم...خواستم شکایتش رو به بابا کنم که یاد رازقی و

کاراش افتادم و پشیمون شدم...الان میگه میزاشتی یک روز از حرفام میگذشت بعد میومدی برای شکایت!!!ای

خدا بگم چکارت نکنه رازقی که از اولم برای من دردسر بودی....

بابا-چکارا کردی امروز با همکار جدید؟؟؟

من به حالت مسخره ای گفتم:عااااااالی...

راستین گفت:همکار جدید؟؟؟کسی رو جدید استخدام کردید؟؟؟

بابا-آره راستین جان...ایمان اشراقی....جوون لایقیه...کاربلده...چند روز پیش استخدامش کردم....

راستین در حالی که ابروهاش رو بالا انداخته بود گفت:ااا؟؟؟خوب به سلامتی...

بعد بلند شد و گفت:خوب با اجازتون من مرخص بشم...

مامان از اشپزخونه پرید بیرون:ااا کجا میری؟؟؟من شام رو آماده کرذم...

راستین-دستتون درد نکنه مامان ...قصدم سر زدن بود که ادا شد...مهم همینه...ایشاا... یک وقت برای مزاحمت

زیاده...

بابا-حالا بودی راستین جان...

راستین-ممنون...متشکرم...کاری ندارید؟؟؟

بابا-به سلامت...

مامان-خوشحال میشدیم میموندی...

راستین لبخندی زد و به مامان و بابا دست داد و از زد بیرون و منم دنبالش رفتم...توی آسانسور گفم:زود داری

میری...

راستین-هر اومدنیی یک روز میره...دیر و زود داره،سوخت و سوز نداره...

دیگه چیزی نگفتم...راستین که توی ماشین نشست گفتم:راستی...

راستین-بله؟؟؟

من-میگم شماره ی مامان رو بده بهش زنگ بزنم...

راستین لبخندی زد و گفت:برات اس میکنم...کاری نداری؟؟؟

من-به سلامت...

راستین بوقی زد و ماشین وبه حرکت درآورد....

وارد خونه که شدم بابا گفت:فاطمه فردا میاد؟؟؟

من-آره صبح میرسه،میرم دنبالش...احتمالا از پس فردا بیا سر کار...

بابا-به سلامتی...امتحان داری دیگه؟؟؟

من-آره...

مامان-آرمیلا،ونداد،بیاید شام،بدو که بعدش بری استراحت کنی برای امتحانت...همینجور که داشتم بند کتونیم رو

میبستم گفتم:مامان فاطمه رو از راه آهن میارم اینجاها...

مامان-باشه،آرمیلا تو که چیزی نخوردی...

یک گاز به لقمه ام زدم و گفتم:لقمه گرفتم،خداحافظ....

مامان-به سلامت...

بدو رفتم طرف ماشین و جلدی روشنش کردم...با اینکه دیر نشده بود اما حوصله ی گیر کردن تو ترافیک رو

نداشتم....

***

اه مرده شور...اینم از شانس ما...وای خدا کاش زودتر برسن....یک ساعت تاخیر آخه؟؟؟ خوب تا برسیم خونه

که بازم باید سوار شیم و بریم برای امتحان...

ده دقیقه بعد اعلام کردن که قطار خرمشهر-تهران تا دقایقی دیگه توی سکوی شماره دو قرار میگیره...کلی خدا

رو شکر کردم و بلند شدم برم برای استقبال دوست گرامی...اوناهاش...عزیزم چقدر دلم براش تنگشده بود...

قربونش برم...براش دست تکون دادم که منو دید ،سرعتش و زیاد کرد...یکم که نزدیک شد،زود رفتم سمتش و

خرکی همدیگه رو بغل کردیم...

یکم که حال و احوال کردیم گفت:فکر نکن خر شدم،بی معرفت خر...

من-دست گلت درد نکنه واقعا...

فاطی-خیلی پررویی آرمیلا...من موندم تو چجور دلت اومد بدون من جشن نامزدی بگیری...

من-رو بهت دادم پررو نشو...اولا تو هنوز داستان رو نمیدونی بعدشم تو که انقدر دم از معرفت میزنی،خودت پا

میشدی میومدی..

فاطی-آخه خنگ خدا من کلا دو هفته اونجا بودم،بعد هفته ی اول دوباره بیام اینجا؟؟؟بعدش مامانم اینا نمیگن این

چقدر خره؟؟؟واسه خودت بد میشد بیچاره...عالم و آدم میفهمید دوست به اصطلاح صمیمی من،خبر عقدش رو به

دوستش نداده...

شاکی گفتم:فاطی میدونی که اگه دست خودم بود محال بود الان حال و روزم این باشه...همه چی اتفاقی شد...

فاطی-چی چی رو میدونم؟؟؟من هیچی نمیدونم..زود تعریف کن که یک هفته است از فضولی دارم میمیرم...واقعا

بهت تو این یک هفته حسودیم شد که کنجکاو نیستی....

خندیدم و گفتم:بگو فضول...

یکی زد پس کلم و گفت:من فضولم؟؟؟تو بهتر از من دیدی تو این دنیا؟؟؟تک تکم؟؟؟

همونجور که میخندیدم گفتم:بر منکرش لعنت...

فاطی با لحن لوتی گفت:بشموووور یک...بعد گفت:بعدشم تو شوهر کردیم آدم نشدی؟؟؟ هر روز به طول زبونت

اضافه میشه...

با حالت مسخره ادای گریه رو در آوردم و گفتم:من غلط کردم...ممخشید...

فاطی-شرط داره...

من-چه شرطی؟؟؟

فاطی-تقلب رسانی در حد مرگ...وای آرمی هیچی نخوندم...

این بار من زدم پس کلش و گفتم:خبرت داشتی این دو هفته چه غلطی میکردی؟؟؟

فاطی-وای خواهرهرروز داشتم خواستگار رد میکردم...بعد با چشم غره گفت:آخه این سواله تو میکنی؟؟؟یک

هفته ی اول که همش یا مهمونی بودم یا مهمون داشتیم...هفته ی دومم که از دست تو تا کتاب باز میکردم

حرص میخوردم و افسوس...

من-دیوونه ای به خدا...

فاطی-کمال همنشینه...

من-انقدر فک نزن،پیاده شو رسیدیم....

داخل که رفتیم تا ربع ساعت به سلام و احوال پرسی گذشت...

مامان-خوب فاطمه جان،بیا صبحونه بخور که دیگه باید برید برای امتحان...

فاطمه-ممنون خانم اشتیاق،صرف شده تو قطار،وقتی فهمیدم تاخیر داریم صبحونه خوردم تا دیر نشه...دستتون

درد نکنه...

مامان-پس اگه چیزی خواستی تعارف نکنی ها...

فاطی-نه بابا،من و این حرفا...

من-پس فاطی بیا بریم...امکانش هست تو ترافیک گیر کنیم...

فاطی بلند شد و گفت:باشه بریم...خاحافظ خانم اشتیاق...دعا کنید برامون....

من-خداحافظ مامان...

مامان-به سلامت...موفق باشید...دقت کنید،عجله هم نکنید...

زود از در زدیم بیرون و سوار شدیم....

فاطمه کتاب دستش بود و داشت میخوند...بهش گفتم:واقعا فکر میکنی الان چیزی یاد میگیری؟؟؟

فاطی-بابا اونجورا هم که گفتم نیست،خوندم ولی از خودم مطمئن نیستم...

من-یکاریش میکنیم بابا،بیخیالش...

کتاب رو بست و پرتش کرد عقب:آره راست میگی،هرچی شد شد....

به کارای خرکیش خندیدم و گفتم:از اندیمشک چه خبر؟؟؟

فاطی-آسوده باشید که شهر ما در امن و امان است...هیچی بابا،خبر خاصی نیست غیر از اینکه...

چیزی نگفتم که گفت:واقعا برات هیجان نداره چی میخوام بگم که نمیگی غیر از اینکه چی؟؟؟

بهش خندیدم و گفتم:خوب داری میگی دیگه،برای چی بپرسم...چشم بابا،غیر از اینکه چی؟؟؟

فاطی لبخندی زد و گفت:زیاد خبر مهمی نیست،هول نشو...غیر از اینکه،منم میخوام بیام قاطی مرغا...

چنان زدم رو ترمز که بدبخت فاطی اگه کمربند نبسته بود الان دم دانشگاه بود!!!

فاطی داد زد:بیشعور چکار میکنی؟؟؟

من-فاطمه چی گفتی؟؟؟

شاکی گفت:مرض...انگار چیز عجیبیه...اندازه خر حضرت نوح سن دارم بعدا اینجوری تعجب میکنه...

یکم با تعجب نگاش کردم که صدای بوق ماشینی منو به خودم اورد،زود حرکت کردم که سبقت گرفت و گفت:

عاشقیا....وسط کوچه میاستن؟؟؟

چیزی نگفتم...راست میگفت...شانس اوردم پشتم ماشین نبود...اونم بیخیال راه خودشو پیش گرفت...بعدش هم

بغل کوچه پارک کردم....

با تعجب برگشتم سمت فاطمه...یکم تو چشای یشمیش زل زدم که با خنده گفت:خوب چته؟؟؟

من-چجوری؟؟؟

فاط- همینجوری....بعدشم زد زیر خنده...

زدم پشت کمرش و گفتم:مرض...این چه وضع خبر دادنه؟؟؟تازه حالا هم زده زیر خنده...

فاطی- باور کن دیرمون میشه،بعد از امتحان بهت میگم...

من-باشه...ولی چرا زودتر نگفتی؟؟؟

فاطی-خاک تو سرت...یعنی الان میتونی راحت امتحان بدی؟؟؟واقعا از فضولی نمیمیری؟؟؟

من-برو بابا دیوونه...

ماشین و روشن کردم...فاطمه گفت:آرمی شوهرت چجوریه؟؟؟

من-ااا خوب راستین قیافه ی خوبی داره...چشماش عسلیه،موهاش قهوه ایه،بینیش قلمیه...لباش هم خوبه....اه

بابا چمیدونم...خودت میبینیش بعدا...

فاطی-تو گوشیت عکس نداری ازش؟؟؟

من-نه بابا...اگه همون موقع که بهت گفتم بیا شرکت ما برای کار،ناز نمیکردی و به جای اینکه الان بیای از

اونوقت اومده بودی الان دیده بودیش...

فاطی-یعنی خاک عالم تو سرت که عکس از نامزدت نداری،بعدشم اونموقع من حوصله نداشتم،حالا هم که

میبینی میخوام بیام برای تجربه است...حالا چکارست؟؟؟

من-سرمایه گذار شرکتمونه...فاطی پیاده شو که رسیدیم،بقیش باشه برای بعد از امتحان...

به موقع رسیده بودیم....سریع وارد جلسه شدیم و بعد از ده دقیقه برگه ها رو دادن...زیاد سخت نبود ولی به قول

مامان دقت میخواست...یک ربع مونده به اینکه برگه ها رو جمع کنن،پاشدم و برگم و دادم...تو حیاط منتظر

فاطمه نشستم که بعد از یک ربع اومد...با خنده گفتم:بزور از زیر دستت کشیدنش بیرون...

فاطی-مرده شور این حمیدی رو ببرن با این امتحاناش...عین خودش قراضه بود...

من-تو چی گیر کرده بودی؟؟؟

فاطی-سوال هفت...خاک بر سر خیلی کلیدی بود...

من-آره همونی بود که فقط یک بار تو کلاس توضیح داد...گفته بود میارتش تو امتحان که...

فاطی-آره میدونم...ولی مونده بودم توش دیگه...حالا بیخیال بیا بریم برام بتعریف...

من-باشه بریم...کافی شاپ همیشگی دیگه؟؟؟

فاطی- نه ولش کن،بریم خونه شما که عکساتم ببینم...

من-آره اصلا بهتره اینجوری،راحت تریم...

تو ماشین که نشستیم فاطی گفت:خوب تعریف کن ببینم،چطور شد انقدر سریع؟؟؟

من-تو که از افکار من خبر داشتی؟؟؟راستینم مثل بقیه بود برام تا اینکه ایندفعه بابام نذاشت نه بگم و گفت که

ایندفعه رو ...

شروع کردم تعریف کردن...وسطش بود که رسیدیم خونه و انقدر زود سلام علیک کردیم که مامانم تعجب کرد..

بعدشم رفتیم تو اتاق و با همون لباسا تا آخرش براش تعریف کردم،تا خانم اجازه دادن لباسام و عوض کنم...

فاطی-که اینطور....حالا عکسا رو ببینم...

من-خفم کردی تو...حداقل پاشو لباسات و عوض کن بعدش نشونتمیدم...در نمیرن که....

با خنده بلند شد و دکمه های مانتوش رو باز کرد...به قد بلند و اندام تو پرش نگاه کردم...با اینکه زیاد گوشت

نداشت اما استخون بندی درشتش،پر نشونش میداد اما به هیچ عنوان چاق نبود بلکه خوش اندام بود...پوست

سبزش و چشمای یشمیش به قول خودم با هم ست بود...بینیش هم روبه بالا بود و لبشم معمولی...در کل دختر ناز

و تو دلبرویی بود...

فاطی-مگه خودت ناموس نداری بی ناموس....من شوهر دارما....

من-فاطی چه زود گذشت...انگار همین دیروز بود که سر کلاس غفاری با هم آشنا شدیم..تو هیجده سالت بود من

بیست....بعد تو گفتی دوسال پشت کنکوری بودی؟؟؟

فاطی-تو هم گفتی:رشته ی مورد علاقم رو امسال آوردم....

من-آره بعدش هم درباره ی غفاری و سخت گیریاش حرف زدیم و بعدش هم رد و بدل کردن شماره و حالا بعد پنج

سال و نیم دوستی تو داری ازدواج میکنی و منم که وضعم اینه....

فاطی-آرمیلا من و تو مثل خواهر...به عنوان خواهر کوچیکت نه در غالب نصیحت،ولی میخوام بهت بگم

عجولانه هیچ تصمیمی نگیر...آرمی کاری نکن که بعدش بگی پشیمون شدم...حالا هم پاشو عکسای نامزدیتونو

نشونم بده ببینم...

لب تاپم رو روشن کردم و فایل عکسایی رو که ساینا گرفته بود و آوردم....فاطی چند پانیه ساکت به عکس تکیم

نگاه کرد و گفت:بترکی آرمی،چه خوشکل شده بودی...تو گلوی راستین گیر کنی....

خندیدم و گفتم:بی شعور دیوونه....زد عکس بعدی که من و راستین داشتیم با هم حرف میزدیم و نیم رخ راستین

معلوم بود....

فاطی-اولالا...نیم رخش که خوبه،بریم بعدی...

بعدیش وقتی بود که من داشتم میرقصیدم و راستین داشت دست میزد....

فاطی-بابا آرمیلا به چشم برادری خوب چیزیه...میترسم از گلوت نره پایین خفه شی....

من-نترس راحت الهضمه....و قه قه زدم زیر خنده...

فاطی-خاک تو سرت...

تا یک ساعت فاطی سه بار کل عکسا رو دید و هر بار یک چیز جدید کشف کرد..آخرشم وقتی مامان برای نهار

صدامون کرد رضایت دادو ازشون دل کند....بعد از نهار دوباره رفتیم تو اتاق و کنار هم روی تختم دراز

کشیدیم...گفتم:حالا نوبت توه...

فاطی خندید و گفت:کنجکاو شدی؟؟؟

من-بگو دیگه ننر....

فاطی خندید و گفت:دو روز بعد از اینکه رسیدم اندیمشک،خونه داییم اینا دعوت شدیم،تولد پسر دایی کوچیکم

بود،وقتی که رفتیم بعد از نیم ساعت خونواده ی برادر زنداییم اومدن،علی پسر برادر زنداییمه که من تا حالا ندیده

بودمش...بعد از دو روز زنداییم زنگ زد خونمون و موضوع رو مطرح کرد،گفت بعد از جشن تولد این پسر امون

نداده برسن خونه،همون تو ماشین گفته برای من برید خواستگاری فاطمه...شب جمعه اومدن خواستگاری و

بعدش هم چند جلسه رفتیم بیرون...بهش گفتم که بعد از امتحانا جوابت رو میدم و اونم گفت من منتظر

میمونم،البته انقدرم خشک نیستا من سانسورش کردم...ولی به احتمال زیاد جوابم مثبت باشه....یکمی نگاش

کردم و بعدم زود بغلش کردم:امیدوارم خوشبت بشی فاطی....ولی عجب زوجی....فاطمه و علی....جالبه نه؟؟؟

فاطی-آره خودمم که فکرش رو کردم برام جالب بود....

من-بی تربیت تا کجا تو فکرت پیش رفتی؟؟؟حالا چه شکلی هست؟؟؟

فاطی-علی مثل خودم سبزست...چشماش قهوه ایه پر رنگه،بینیش معمولیه،لباشم باریک و کشیدست،موهاشم

این مشکیه اما رگه های گندمیم توش هست...قدشم شاید پنج سانت از من بلندتره...اندامشم متوسط روبه

لاغره....

من-ایول چه دقیق...بنظرم مرد جذابیه...

فاطی-هویی صاحاب داره...

من-باشه بابا...به چشم برادری گفتم...من خودم یکدونه آقا بالاسر دارم از سرم زیاده...

با صدای زنگ مبایلم بلند شدم و از رو میز براش داشتم:اوه اوه چه حلال زاده هم هست...

فاطی از روی تخت پرید پایین:راستینه؟؟؟

من-آره...

فاطی-بیا اینجا ببینم...

رفتم کنارش نشستم و جواب دادم...

من-بله....

راستین-الو آرمیلا،سلام...

با سرم سر فامه رو که چسبیده بود که گوشی هل دادم و گفتم:بله؟؟؟سلام...

راستین-خوبی؟؟؟امتحانت چجور بود؟؟؟دوستت اومد؟؟؟ببخش نیومدم دنبالت...کار داشتم....

فاطمه غش کرده بود رو تخت و داشت خودش رو باد میزد...

من-چند تا چندتا؟؟؟اولا خوبم...دوما فاطمه هم اومد،سوما میگفتی نمیزاشتم بیای...دفعه اولم نیست که میرم

دنبالش...بعدشم اون هنوز تو رو نمیشناسه...بعد غریبی میکرد...

یک چشمک به فاطمه زدم که خندش رو تو بالش گم کرد...

راستین-امتحانت رو نگفتی؟؟؟

من-از بس سوال میپرسی یادم رفت، اونم خوب بود...

راستین-آرمیلا کارت دارم،فردا میام شرکت اونجا بهت میگم...

من-باشه مشکلی نیست...دیگه کاری نداری؟؟؟

راستین-قربانت...سلام برسون به همه...

من-باشه...خداحافظ...

راستین-یا علی....

قطع کردم و داد زدم:مرده شورت رو ببرن فاطمه،گوشام داغ کرد...

فاطی-خو میخواستم صداش رو بشنوم...

من-اه دیوونه...خو فردا میاد شرکت...انقدر صداش رو بشنو تا بمیری...

فاطی-خاک تو سرت...بعدش هم خندید...

با خنده گفتم:مرض...میخنده....با اون تلت...سرم و سوراخ کرد...

فاطمه خندید و گفت:حالا چکارت داشت؟؟؟

من-نگفت...گفت فردا بهم میگه...

فاطی- آرمی من میخوام امتحان پس فردا رو مرور کنم...باشه؟؟؟

من-اتفاقا منم همینطور...بریم تو فاز درس خوندن...

تا عصر با کلی ادا و اطوار مثلا درس خوندیم و بعد از این که بابا اومد بازم مراسم سلام علیک و شام و بعدشم

خواب..

فاطمه-حالا من تو شرکت باید چکار کنم؟؟؟

من-هیچی برای همه چایی میاری،میزا رو تمیز میکنی و از اینجور کارا...

فاطی-تو قیافت به آبدارچیا بیشتر میخوره ها...تو آینه خودتو ببینی متوجه میشی...

من-خوب این چه سوالی بود آخه؟؟؟تو کارات مثل منه دیگه...وای راستی فاطی یک چیزی یک مرده هست

اونجا...اشراقی....از من و تو بیشتر حالیشه اما خیلی دوست دارم روش رو کم کنم...حواست باشه که آتو دستش

ندیم....

فاطی-ایول رقابت اینجوری رو خیلی دوست دارم...

***

داشتیم وپوشامون رو میپوشیدیم که اشراقی اومد و با تکبر سلام کرد و ما هم آروم جوابش رو دادیم...اونم

بدون اینکه چیز دیگه ای بگه روپوشش رو برداشت و از در زد بیرون....

فاطی-اه اه این چرا اینجوریه؟؟؟

من-ولش کن بابا...فکر میکنه کی هست...از دماغ فیل افتاده بیرون...

فاطی-حالا که دیدمش به این حرفت اطمینان پیدا کردم که باید بشنونیمش زمین....

من-صد در صد...

راه افتادیم و من شروع کردم درباره ی شرکت و کارای فاطمه براش تعریف کردن،وقتی که نشستیم و کارمون

رو شروع کردیم اشراقی اومد بالای سرمون...

اشراقی-فکر میکنم تازه وارد داریم...همینطوره؟؟؟

من به خشکی گفتم:بله....بعد به فاطمه اشاره کردم:خانم نظیفی ...و با اشاره به اشراقی گفتم:آقای اشراقی....

اشراقی-خوشبختم...خوب به کارتون برسید....

فاطمه-ای دوست دارم بکوبونمش تو دیوار،با اینکه بدبخت کاری نکرده ولی خیلی میل دارم نصفش کنم....

من خندیدم و گفتم:حیفه به خاطر این بری پای چوبه دار....ولش کن،بیا کارمون رو بکنیم....

بعد از چهل و پنج دقیقه صدایی گفت:سلام...

به طرف صدا برگشتم که راستین رو دیدم و بلند شدم...فاطمه هم شناختش و بلند شد...

فاطی-سلام...

من-سلام...دوستم فاطمه،ایشونم که میشناسیش،راستین...

راستین به فاطمه نگاه کرد و گفت:سلام عرض شد خانم،خوشبختم از آشناییتون...

فاطمه-همچنین...تبریک میگم نامزدیتون رو...

راستین-متشکرم...بعد رو به من گفت:مزاحم شدم؟؟؟کار داری؟؟؟

من-کار که دارم ولی اگه صبر کنی تا نیم ساعت دیگه تموم میشه...

راستین-مشکلی نیست...منتظرم

-میشه بگید اینجا چه خبره؟؟؟

به طرف اشراقی چرخیدم و برای بار سوم شروع به معارفه کردم:آقای اشراقی همکار جدیدمون هستن و

ایشونم آقای راستاد نامزد بنده....

هر دوتاشون با دقت همدیگه رو زیر نظر گرفته بودن و با هم دست دادن...

اشراقی-بله خوشبختم اما ببخشید میشه بگید برای چی تو شرکت جلسات خانوادگی گذاشتید؟؟؟

راستین با لبخند خونسردی گفت:بنده سرمایه گذار شرکت هستم،در ضمن اومده بودم دنبال خانمم کارشون

داشتم،بعد یکی از ابروهاش رو انداخت بالا:کافیه یا باید توضیح بیشتری بدم؟؟؟

اشراقی-اصلا نیاز به توضیح نبود،شما به خانتون اطلاع میدادید تا بیاد بیرون،فکر میکنم اینجوری بهتر بود....

راستین-من از شما نظر نخواستم...بعد رو به من گفت:آرمیلا جان من همین اطرافم،کارا رو چک کنم...کارت

تموم شد زنگ بزن...

اشراقی-شما تو این کار سر رشته داری؟؟؟

واضح بود داره با لحن مسخره میگه که راستین رو ضایع کنه...راستین با حاضر جوابی گفت:کامل نه اما در

حدفوق شیمی آلی اطلاعات دارم...

اشراقی نزدیک راستین رفت،از لحاظ قد و هیکل مثل راستین بود....اما قیافتن برعکس راستین...موهاش

مشکی بود و چشم و ابروش هم مشکی...بینیش تیز و رو به پایین بود و لباش هم معمولی...بخاطر اخماش هم

ترسناک میزد....به راستین گفت:دوستیم نه؟؟؟دعوا که نداریم...

راستین-صد البته...بااجازه...

راستین که رفت اشراقی روش رو به سمت من کرد و سرش رو به علامت تاسف تکون داد و رفت...

فاطی-آرمی بدو آب قند بیار فشارم افتاد...چقدر دوتاشون ترسناک بودن....

من-هوووو.... تازشم حقشه این اشراقی...دمش گرم راستین...

فاطی-ای گفتی...جواب که بش میداد دلم خنک میشد...

من-آره دقیقا...فاطمه بدو کارا رو باید تموم کنیم تا بریم...

فاطمه-چی میگی؟؟؟من کجا بیام؟؟؟

من-با ما دیگه...

فاطمه-همینم مونده...دیگه چی؟؟؟

من-نمیای؟؟؟

فاطمه-نه بابا،خیر سرم کارمند شرکتم...وقت کاریمه...

من-باشه،پس ساعت پنج میام دنبالت...

فاطی-صددرصد، وظیفته....

من-پررو....

خندید و به کارش مشغول شد،منم سرم و بکارم گرم کردم....دمش گرم راستین،یک جوری جواب داد که اشراقی

رفت سمتش برای دوستی...خوشم اومد....مردک فکر کرده کیه...حتما فکر کرده بود راستین از این بچه

پولداراییه که فقط به خاطر پولشون احترام دارن...

همینجور که داشتم با خودم فکر میکردم گوشیم زنگ خورد،راستین بود:الو

راستین-الو آرمیلا،کارت تموم نشد؟؟؟

من-چرا چرا دارم میام....بعدم قطع کردم و با خداحافظی از فاطمه به سمت رختکن رفتم ....اشراقی توی رختکن

داشت با گوشیش حرف میزد،من رو که دید گفت:من بعدا باهات تماس میگیرم....

بدون توجه بهش رفتم و روپوشم رو درآوردم،داشتم از در میرفتم بیرون که گفت:واقعا به خاطر نامزدتون بهتون

تبریک میگم....

براق شدم سمتش و گفتم:اگه اونجوری حرف نمیزدید از راستینم اینجور جواب نمیگرفتید...

اشراقی-من واقعیت رو گفتم...شرکت جای جلسه خانوادگی نیست...

من-راستین فقط اومده بود منو صدا بزنه یک،دوم اینکه اونجور که شما سوال پرسیدید انگار میخواستید بشنوید

که راستین دیپلمست یا هر چیز دیگه...سوم اینکه از این نوع تبریکتون هم کاملا همه چیز مشخصه...لطف کنید

لحن صحبتتون رو عوض کنید...

اشراقی-من قصدم این نبود،به هر حال اگه شما و ایشون همچین فکری کردید معذرت میخوام....

من-از خودش معذرت خواهی کنید....خداحافظ..

زیر لب جوابم رو داد و من خوشحال زدم بیرون....آخ خدا حال کردم...دمم جیز....

به راستین که رسیدم در طرف من رو باز کردو خودش هم رفت سوارشد....تا سوار شدم حرکت کرد...یکم که

رفتیم گفت:خیلی خوشحالی؟؟؟

من-چرا نباشم؟؟؟

راستین با لحنی که معلوم بود داره تیکه میندازه گفت:آره واقعا خوشحالی داره که همکار بسیارمحترم آدم

نامزدش رو مسخره کنه...

من-چی؟؟؟برای خودت داری چی میگی؟؟؟

راستین-خبر نداشتم دختر ساکتی هستی و زبون نداری؟؟؟

من-لطف کن بفهم داری چی میگی...من رو باش که رفتم همکارم روبه خاطر لحنش شستم که بعدش آقا

اینجوری جواب بده...دست مریضاد واقعا...

راستین-نه بابا بالاخره زبون باز کردی...خوبه یکم دلگرم شدم...جلوی من که هیچی بهش نگفتی...

من-اولا خودت جواب دادی و اجازه ندادی ما حرف بزنیم...دوما اون با تو داشت حرف میزد من جواب میدادم

فکر میکرد زبون نداری و نمیتونی از خودت دفاع کنی...

راستین-مطمئن باش اگه میخواستی چیزی بگی هم من نمیذاشتم و خودم جوابش رو میدادم اما حداقل میفهمیدن

که داری از به اصطلاح نامزدت دفاع میکنی....

من-اون درست حرف نزد ولی نیاز نبود تو هم اونجوری جواب بدی...

راستین-میخواستی وایسم تا همینجوری هرچی خواست بلغور کنه؟؟؟

من-نه خیر،اما اون اونجوری وارد شد،تو کاری میکردی که شرمنده بشه..

راستین-میدونی که نمیشد،سکوت من مهر درستی حرفای نیش دارش بود...تو چی بهش گفتی؟؟؟

من-بهش گفتم مواظب حرف زدنت باش...اونم گفت اگه جوری حرف زدم که ناراحتتون کردم از شما و نامزدتون

معذرت میخوام...منم گفتم خودت برو ازش معذرت خواهی کن....

راستین لبخند زد و چیزی نگفت...معلوم بود از جوابم خوشش اومده...بعد از چند لحظه گفت:سعی میکنم باهاش

رابطه خوبی داشته باشم،دلم نمیخواد بخاطر من تو رو اذیت کنه...

من-راستین اون یک آدم تحصیل کردست...درست که سوالش توهین بود اما اولین حرفشم درست بود،ما نباید

توی محیط کارجلسه معارفه تشکیل میدادیم...

راستین-قبول دارم منم اشتباه کردم...اصلا یادم رفته بود چکارت داشتم،ببخشید اگه تند حرف زدم...خوب حالا

جایی رو مد نظر داری بریم اونجا من کارم رو بهت بگم؟؟؟

من-نه جای خاصی مدنظرم نیست...

راستین-پس میبرمت یک جای خوب...

***

من-چرا اینجا؟؟؟

راستین-اونروز برام جالب بود...اینکه منظور من خواستگاریم بود و تو یک چیز دیگه فرض کرده بودی...وقتی

رفتم خونه خودم کلی خندیدم...

من-برعکس من که کلی خودم رو سرزنش کردم که دختر وقتی نمیدونی درباره ی چیه بحث چرا الکی حرف

میزنی؟؟؟ولی تقصیر تو هم بود که یکدفعه موضوع رو عوض کردی...

راستین-مهم نیست،شد خاطره.... خوب چی میخوری؟؟؟

من-هنوز برای نهار زوده،بگو چایی بیارن...

راستین-باشه...

بلند شد و رفت تا سفارش بده...وقتی اومد گفت:خوب کارم رو بگم؟؟؟

من-بگو...ولی اول من یک چیز بگم....

راستین منتظر نگاهم کرد ومن گفتم:دیشب به مامان نگین تلفن زدم...سلام رسوند و گفت حدودا یک ماه و نیم

دیگه میاد...

راستین لبخند زد و گفت:خوب کاری کردی تماس گرفتی...خوب من بگمحالا یا بازم صحبتتون ادامه داره بانو؟؟؟

من لبخند زدم و گفتم:بگو ببینم این کارت چیه؟؟؟

راستین-برای تولد امام علی جشن داریم...میای؟؟؟

من-خوب بیشتر توضیح بده ببینم....

راستین-ما یک گروهی هستیم که همیشه تو مسجد(...)مراسم ها رو اجرا میکنیم...جشنای خوبی از آب در

میاد...بچه ها بعد از جشن نامزدی چند بار گفتن که تو رو هم با خودم ببرم اونجا...حالا اگه دلت خواست میتونی

بیای...

من-باشه بهت خبر میدم،چهارشنبست دیگه؟؟؟

راستین-میلاد چهارشنبست،ما سه شنبه شب برنامه داریم...

من-باشه...فقط یک چیزی من چطور بیام؟؟؟

راستین-من میام دنبالت دیگه...

من-نه بابا از لحاظ حجاب و این چیزا میگم...

راستین-دوست ندارم بهت چیزی بگم،ببینم خودت چکار میکنی...

لبخند زدم وچیزی نگفتم...بعد از چایی خوردن هم راستین دوباره رسوندم شرکت....

***

-سلام بر فاطمه گل...

فاطی-سلام عزیزم،خوش گذشت؟؟؟

من-جات خالی...

فاطی-چکارت داشت؟؟؟

من-برای تولد امام علی برنامه دارن از منم دعوت کرد برم...منم گفتم باشه...تو هم میای؟؟؟

فاطی-آره چرا که نه....

من-چی بپوشم به نظرت؟؟؟

فاطی-حالا تا اون موقع...

من-تو چکار کردی؟؟؟

فاطمه هم شروع کرد به توضیح کاراش...

فاطمه-حالا من تو شرکت باید چکار کنم؟؟؟

من-هیچی برای همه چایی میاری،میزا رو تمیز میکنی و از اینجور کارا...

فاطی-تو قیافت به آبدارچیا بیشتر میخوره ها...تو آینه خودتو ببینی متوجه میشی...

من-خوب این چه سوالی بود آخه؟؟؟تو کارات مثل منه دیگه...وای راستی فاطی یک چیزی یک مرده هست

اونجا...اشراقی....از من و تو بیشتر حالیشه اما خیلی دوست دارم روش رو کم کنم...حواست باشه که آتو دستش

ندیم....

فاطی-ایول رقابت اینجوری رو خیلی دوست دارم...

***

داشتیم وپوشامون رو میپوشیدیم که اشراقی اومد و با تکبر سلام کرد و ما هم آروم جوابش رو دادیم...اونم

بدون اینکه چیز دیگه ای بگه روپوشش رو برداشت و از در زد بیرون....

فاطی-اه اه این چرا اینجوریه؟؟؟

من-ولش کن بابا...فکر میکنه کی هست...از دماغ فیل افتاده بیرون...

فاطی-حالا که دیدمش به این حرفت اطمینان پیدا کردم که باید بشنونیمش زمین....

من-صد در صد...

راه افتادیم و من شروع کردم درباره ی شرکت و کارای فاطمه براش تعریف کردن،وقتی که نشستیم و کارمون

رو شروع کردیم اشراقی اومد بالای سرمون...

اشراقی-فکر میکنم تازه وارد داریم...همینطوره؟؟؟

من به خشکی گفتم:بله....بعد به فاطمه اشاره کردم:خانم نظیفی ...و با اشاره به اشراقی گفتم:آقای اشراقی....

اشراقی-خوشبختم...خوب به کارتون برسید....

فاطمه-ای دوست دارم بکوبونمش تو دیوار،با اینکه بدبخت کاری نکرده ولی خیلی میل دارم نصفش کنم....

من خندیدم و گفتم:حیفه به خاطر این بری پای چوبه دار....ولش کن،بیا کارمون رو بکنیم....

بعد از چهل و پنج دقیقه صدایی گفت:سلام...

به طرف صدا برگشتم که راستین رو دیدم و بلند شدم...فاطمه هم شناختش و بلند شد...

فاطی-سلام...

من-سلام...دوستم فاطمه،ایشونم که میشناسیش،راستین...

راستین به فاطمه نگاه کرد و گفت:سلام عرض شد خانم،خوشبختم از آشناییتون...

فاطمه-همچنین...تبریک میگم نامزدیتون رو...

راستین-متشکرم...بعد رو به من گفت:مزاحم شدم؟؟؟کار داری؟؟؟

من-کار که دارم ولی اگه صبر کنی تا نیم ساعت دیگه تموم میشه...

راستین-مشکلی نیست...منتظرم

-میشه بگید اینجا چه خبره؟؟؟

به طرف اشراقی چرخیدم و برای بار سوم شروع به معارفه کردم:آقای اشراقی همکار جدیدمون هستن و

ایشونم آقای راستاد نامزد بنده....

هر دوتاشون با دقت همدیگه رو زیر نظر گرفته بودن و با هم دست دادن...

اشراقی-بله خوشبختم اما ببخشید میشه بگید برای چی تو شرکت جلسات خانوادگی گذاشتید؟؟؟

راستین با لبخند خونسردی گفت:بنده سرمایه گذار شرکت هستم،در ضمن اومده بودم دنبال خانمم کارشون

داشتم،بعد یکی از ابروهاش رو انداخت بالا:کافیه یا باید توضیح بیشتری بدم؟؟؟

اشراقی-اصلا نیاز به توضیح نبود،شما به خانتون اطلاع میدادید تا بیاد بیرون،فکر میکنم اینجوری بهتر بود....

راستین-من از شما نظر نخواستم...بعد رو به من گفت:آرمیلا جان من همین اطرافم،کارا رو چک کنم...کارت

تموم شد زنگ بزن...

اشراقی-شما تو این کار سر رشته داری؟؟؟

واضح بود داره با لحن مسخره میگه که راستین رو ضایع کنه...راستین با حاضر جوابی گفت:کامل نه اما در

حدفوق شیمی آلی اطلاعات دارم...

اشراقی نزدیک راستین رفت،از لحاظ قد و هیکل مثل راستین بود....اما قیافتن برعکس راستین...موهاش

مشکی بود و چشم و ابروش هم مشکی...بینیش تیز و رو به پایین بود و لباش هم معمولی...بخاطر اخماش هم

ترسناک میزد....به راستین گفت:دوستیم نه؟؟؟دعوا که نداریم...

راستین-صد البته...بااجازه...

راستین که رفت اشراقی روش رو به سمت من کرد و سرش رو به علامت تاسف تکون داد و رفت...

فاطی-آرمی بدو آب قند بیار فشارم افتاد...چقدر دوتاشون ترسناک بودن....

من-هوووو.... تازشم حقشه این اشراقی...دمش گرم راستین...

فاطی-ای گفتی...جواب که بش میداد دلم خنک میشد...

من-آره دقیقا...فاطمه بدو کارا رو باید تموم کنیم تا بریم...

فاطمه-چی میگی؟؟؟من کجا بیام؟؟؟

من-با ما دیگه...

فاطمه-همینم مونده...دیگه چی؟؟؟

من-نمیای؟؟؟

فاطمه-نه بابا،خیر سرم کارمند شرکتم...وقت کاریمه...

من-باشه،پس ساعت پنج میام دنبالت...

فاطی-صددرصد، وظیفته....

من-پررو....

خندید و به کارش مشغول شد،منم سرم و بکارم گرم کردم....دمش گرم راستین،یک جوری جواب داد که اشراقی

رفت سمتش برای دوستی...خوشم اومد....مردک فکر کرده کیه...حتما فکر کرده بود راستین از این بچه

پولداراییه که فقط به خاطر پولشون احترام دارن...

همینجور که داشتم با خودم فکر میکردم گوشیم زنگ خورد،راستین بود:الو

راستین-الو آرمیلا،کارت تموم نشد؟؟؟

من-چرا چرا دارم میام....بعدم قطع کردم و با خداحافظی از فاطمه به سمت رختکن رفتم ....اشراقی توی رختکن

داشت با گوشیش حرف میزد،من رو که دید گفت:من بعدا باهات تماس میگیرم....

بدون توجه بهش رفتم و روپوشم رو درآوردم،داشتم از در میرفتم بیرون که گفت:واقعا به خاطر نامزدتون بهتون

تبریک میگم....

براق شدم سمتش و گفتم:اگه اونجوری حرف نمیزدید از راستینم اینجور جواب نمیگرفتید...

اشراقی-من واقعیت رو گفتم...شرکت جای جلسه خانوادگی نیست...

من-راستین فقط اومده بود منو صدا بزنه یک،دوم اینکه اونجور که شما سوال پرسیدید انگار میخواستید بشنوید

که راستین دیپلمست یا هر چیز دیگه...سوم اینکه از این نوع تبریکتون هم کاملا همه چیز مشخصه...لطف کنید

لحن صحبتتون رو عوض کنید...

اشراقی-من قصدم این نبود،به هر حال اگه شما و ایشون همچین فکری کردید معذرت میخوام....

من-از خودش معذرت خواهی کنید....خداحافظ..

زیر لب جوابم رو داد و من خوشحال زدم بیرون....آخ خدا حال کردم...دمم جیز....

به راستین که رسیدم در طرف من رو باز کردو خودش هم رفت سوارشد....تا سوار شدم حرکت کرد...یکم که

رفتیم گفت:خیلی خوشحالی؟؟؟

من-چرا نباشم؟؟؟

راستین با لحنی که معلوم بود داره تیکه میندازه گفت:آره واقعا خوشحالی داره که همکار بسیارمحترم آدم

نامزدش رو مسخره کنه...

من-چی؟؟؟برای خودت داری چی میگی؟؟؟

راستین-خبر نداشتم دختر ساکتی هستی و زبون نداری؟؟؟

من-لطف کن بفهم داری چی میگی...من رو باش که رفتم همکارم روبه خاطر لحنش شستم که بعدش آقا

اینجوری جواب بده...دست مریضاد واقعا...

راستین-نه بابا بالاخره زبون باز کردی...خوبه یکم دلگرم شدم...جلوی من که هیچی بهش نگفتی...

من-اولا خودت جواب دادی و اجازه ندادی ما حرف بزنیم...دوما اون با تو داشت حرف میزد من جواب میدادم

فکر میکرد زبون نداری و نمیتونی از خودت دفاع کنی...

راستین-مطمئن باش اگه میخواستی چیزی بگی هم من نمیذاشتم و خودم جوابش رو میدادم اما حداقل میفهمیدن

که داری از به اصطلاح نامزدت دفاع میکنی....

من-اون درست حرف نزد ولی نیاز نبود تو هم اونجوری جواب بدی...

راستین-میخواستی وایسم تا همینجوری هرچی خواست بلغور کنه؟؟؟

من-نه خیر،اما اون اونجوری وارد شد،تو کاری میکردی که شرمنده بشه..

راستین-میدونی که نمیشد،سکوت من مهر درستی حرفای نیش دارش بود...تو چی بهش گفتی؟؟؟

من-بهش گفتم مواظب حرف زدنت باش...اونم گفت اگه جوری حرف زدم که ناراحتتون کردم از شما و نامزدتون

معذرت میخوام...منم گفتم خودت برو ازش معذرت خواهی کن....

راستین لبخند زد و چیزی نگفت...معلوم بود از جوابم خوشش اومده...بعد از چند لحظه گفت:سعی میکنم باهاش

رابطه خوبی داشته باشم،دلم نمیخواد بخاطر من تو رو اذیت کنه...

من-راستین اون یک آدم تحصیل کردست...درست که سوالش توهین بود اما اولین حرفشم درست بود،ما نباید

توی محیط کارجلسه معارفه تشکیل میدادیم...

راستین-قبول دارم منم اشتباه کردم...اصلا یادم رفته بود چکارت داشتم،ببخشید اگه تند حرف زدم...خوب حالا

جایی رو مد نظر داری بریم اونجا من کارم رو بهت بگم؟؟؟

من-نه جای خاصی مدنظرم نیست...

راستین-پس میبرمت یک جای خوب...

***

من-چرا اینجا؟؟؟

راستین-اونروز برام جالب بود...اینکه منظور من خواستگاریم بود و تو یک چیز دیگه فرض کرده بودی...وقتی

رفتم خونه خودم کلی خندیدم...

من-برعکس من که کلی خودم رو سرزنش کردم که دختر وقتی نمیدونی درباره ی چیه بحث چرا الکی حرف

میزنی؟؟؟ولی تقصیر تو هم بود که یکدفعه موضوع رو عوض کردی...

راستین-مهم نیست،شد خاطره.... خوب چی میخوری؟؟؟

من-هنوز برای نهار زوده،بگو چایی بیارن...

راستین-باشه...

بلند شد و رفت تا سفارش بده...وقتی اومد گفت:خوب کارم رو بگم؟؟؟

من-بگو...ولی اول من یک چیز بگم....

راستین منتظر نگاهم کرد ومن گفتم:دیشب به مامان نگین تلفن زدم...سلام رسوند و گفت حدودا یک ماه و نیم

دیگه میاد...

راستین لبخند زد و گفت:خوب کاری کردی تماس گرفتی...خوب من بگمحالا یا بازم صحبتتون ادامه داره بانو؟؟؟

من لبخند زدم و گفتم:بگو ببینم این کارت چیه؟؟؟

راستین-برای تولد امام علی جشن داریم...میای؟؟؟

من-خوب بیشتر توضیح بده ببینم....

راستین-ما یک گروهی هستیم که همیشه تو مسجد(...)مراسم ها رو اجرا میکنیم...جشنای خوبی از آب در

میاد...بچه ها بعد از جشن نامزدی چند بار گفتن که تو رو هم با خودم ببرم اونجا...حالا اگه دلت خواست میتونی

بیای...

من-باشه بهت خبر میدم،چهارشنبست دیگه؟؟؟

راستین-میلاد چهارشنبست،ما سه شنبه شب برنامه داریم...

من-باشه...فقط یک چیزی من چطور بیام؟؟؟

راستین-من میام دنبالت دیگه...

من-نه بابا از لحاظ حجاب و این چیزا میگم...

راستین-دوست ندارم بهت چیزی بگم،ببینم خودت چکار میکنی...

لبخند زدم وچیزی نگفتم...بعد از چایی خوردن هم راستین دوباره رسوندم شرکت....

***

-سلام بر فاطمه گل...

فاطی-سلام عزیزم،خوش گذشت؟؟؟

من-جات خالی...

فاطی-چکارت داشت؟؟؟

من-برای تولد امام علی برنامه دارن از منم دعوت کرد برم...منم گفتم باشه...تو هم میای؟؟؟

فاطی-آره چرا که نه....

من-چی بپوشم به نظرت؟؟؟

فاطی-حالا تا اون موقع...

من-تو چکار کردی؟؟؟

فاطمه هم شروع کرد به توضیح کاراش..

من-چطور بود؟؟؟

فاطی-چشم نزنم خودمو خوب دادم...

من-خیلی آبکی بود ...اینهمه خر زده بودم براش،همچین گفته بود سخت میاره گفتم چی هست حالا...

فاطی-آره بابا،فقط دک و پز داره و یک من ادعا....

من-ولش کن،فاطی بیا بریم یک چیز برای جشن سه شنبه بگیرم،دیگه مانتو هام ته کشید...بقول مامان این سه

تا مانتوم دیگه پوسیده شدن...

فاطی-خوب چرا نمیخریدی؟؟؟

من-وای اصلا حوصله بازار رو ندارم،جونم درمیاد واسه خریداش،برای خرید حلقه هم مجبور بودم مگه نه اونم

نمیرفتم!!!

فاطی-خاک تو سرت،کلا برعکس دخترایی...

خندیدم و گفتم:اتفاقا یک نفر قبل تو هم بهم گفته بود...

فاطی-او او کی؟؟؟

من-راستین...

فاطی خندید و گفت:کی؟؟؟

من-بابا من از آتلیه بدم میاد که با آدم مثل رباط برخورد میکنن،به راستین که گفتم اونم همین رو گفت...

فاطی-بزن بریم پس که کسی که با من بره بازار باید تا آخر شب با من راه بره....

میخواستم اعتراض کنم که گفت:اعتراض نکن،یک زری زدی باید تا آخرش باشی...

میخواستم حرف بزنم که گفت:باز که میخوای ور بزنی،دهنت رو ببند و راه بیفت...بعدم خندید و گفت:خدایی

اقتدارم مزه داره ها....

زدم پس کلش و گفتم:ااا روانی....بزن بریم که معلومه راه زیادی در پیش داریم...

با خنده راه افتادیم و گفتم:کجا بریم حالا؟؟؟

فاطی-من به تو چی بگم ها؟؟؟ شهر شماست از من میپرسی؟؟؟

من-ماشالا برعکس تو که تمام مراکز خرید رو تو این چند سال حفظ شدی من زیاد از اینجور جاها سر

درنمیارم...

فاطی بادی به غبغب انداخت و گفت:بگو ببینم میخوای چقدر خرج کنی؟؟؟زیاد،متوسط یا کم؟؟؟

من-نه زیاد زیاد نه اونقدر کم که آبروم بره...

فاطی-اوکی گرفتم بزن بریم اونجا که بهت میگم...

به پاساژ که رسیدیم،فاطی شروع کرد زیر و رو کردن مغازه ها...به مغازه ی سوم که رسیدیم یک مانتو ی

طوسی رو به فاطمه نشون دادم که گفت:اگه فکر کردی به این زودی میخری و خلاص،کور خوندی،این بد نیست

ولی بزن بریم بقیه رو هم ببینیم.....

در عرض دو ساعت من بیست تا مانتو انتخاب کردم که همشونم قشنگ بودن اما جواب فاطمه بازم همین

بود...طبقه ی آخر پاساژ یک مانتو قهوه ای سوخته ای بود که گفتم:فاطمه این خوبه مگه نه؟؟؟؟تا خواست

دهنش رو باز کنه گفتم:خدا شاهده اگه بازم جوابت همون باشه دهنت رو سرویس میکنم!!!

فاطمه خندید و گفت:نه بابا میخوام بگم این قشنگه اما سه چهار تا مغازه اونورتر دوستمه مانتوهاش حرف

نداره،بعدشم برای من از اون زیر میرا مانتو میاره،خیلی دختر باحالیا بیا بریم اونجا....

راه افتادم و با غر غر گفتم:مرض گرفته...آخرم کار خودش رو میکنه...بعدم یکم بلند تر گفتم:کدوم گوریه؟؟؟

همینجور که میخندید دستم و گرفت و برد یک مغازه بزرگ که دوتا دختر توش نشسته بود،یکی از دخترا تا فاطی

رو دید گفت:به به فاطمه گل،خوبی؟؟؟

فاطی-به الناز جون...من توپم چه خبر؟؟؟

الناز-ممنون،دوستم مریم...

فاطی-خوشبختم اینم دوست خوبم آرمیلا...

من-خوشحال شدم از آشناییتون...

الناز-همچنین،حالا امرتون چیه؟؟؟

فاطی-برای این دوستمون مانتو میخواستم خفن،از اون زیر میزیا...

الناز خندید گفت:بروی چشم،یک کار جدید اوردم فقط برای مشتریای خاص،همون رو نشونتون بدم دیگه بقیش

رو نمی خواید ببینید...

من و فاطمه خندیدیم و منتظر شدیم،یک مانتو آبی نفتی مدل بلند که توی کمرش تنگ میشد و از کمر به پایین مدل

کلوش میشد و تا وسط رونم پشت سر هم دکمه های ریز میخورد و لب آستیناشم برگشته بود و با دو تا از همون

دکمه ها نگه داشته شده بود و از جنس چرم قهوه ای روش خورده بود که در کمال سادگی خیلی شیک بود...

الناز-ننظرتون چیه؟؟؟

من-واقعا عالیه....

فاطی-آره دیگه،خداییش خیلی شیکه....آرمی برو بپوشش ببینم...

مانتو رو از الناز گرفتم و تو اتاق پرو پوشیدمش...به خودم که نگاه کردم خیلی خوشم اومد،اندامم رو قالب

گرفته بود خفن!!!

از اتق پرو زدم بیرون که اونجا هم کیلو کیلو هندونه گذاشتن زیر بغلم و خلاصه با کمی چک و چونه خریدیمش

و زدیم بیرون...

فاطی-مبارکت باشه،شلوار داری اینرنگی؟؟؟

من-مرسی،آره هم قهوه ای دارم هم سورمه ای،فاطمه دارم میمیرم،دیگه بریم خونه...

فاطی-بریم شالم بگیر بعد بریم....راستی آرمیلا برای راستین چیزی نمیگیری؟؟؟

من-نه بابا دیگه چی؟؟؟

فاطی-خاک تو سرت به عنوان دوست که هست...نیست؟؟؟روز مردی گفتن،چیزی گفتن...

من-حالا بعدا تصمیم میگیرم،اگرم بخوام بخرم خودم میام میخرم،دیگه با تو در هیچ موردی خرید نمیام...

فاطی-خیلی خوب...بعدا نیای بگی فاطمه خواهش میکنم بیا خریدا...میزنم تو سرت...

خندیدم و راه افتادم...حالا چکار کنم؟؟؟برای راستین چیزی بخرم یا نه؟؟؟پررو میشه ها...فکر میکنه خبریه...بابا

به عنوان نامزدمم نه به عنوان یک دوست که مشکلی نداره...شاید فردا براش یک چیزی خریدم...

برای یک شال کوفتی چهار تا مغازه رو گشتیم تا فاطمه بالاخره اجازه ی خرید یکیشون رو داد...ساعت نه

برگشتیم خونه....

***

آخرین نگاه رو به خودم کردم،خداییش هلویی شده بودم برای خودم...توی چشمام خط سورمه ای کشیده بودم که

چشمام رو بزرگ کرده بود،روژ صورتی مات هم زده بودم و دیگه هیچی،نمیخواستم زیاده روی کنم...خیر سرم

داشتم میرفتم مسجد...موهامم توی شالم بود...بسته ی کادو ی بنفش و طوسیم رو انداختم تو کیفم...بالاخره با

خودم کنار اومده بودم و صبح براش ست کمربند و کیف پول چرم گرفته بودم...مشکی بود و شیک...

فاطمه برای کارای خوابگاهش علاف شده بود و نمیتونست بیاد...صدای زنگ گوشیم اوردم این دنیا...راستین

بود...

من-الو...

راستین-الو آرمیلا،بیا پایین من دم درم،بدو تا دیر نشده...

من-اومدم...

کیف قهوه ایم رو برداشتم و رفتم پایین... از پشت شیشه در راستین بیرون ایستاده بود و داشت با گوشیش ور

میرفتیکی از پاهاش رو هم روی چرخ لامبورگینی عشقش گذاشته بود که صحنه رو خیلی جالب میکرد...موهاش

رو که ریخته بود رو صورتش با حرکت قشنگی داد بالا که بازم سر خورد پایین....انگار اعصابش داغون شد

چون سریع سرش رو آورد بالا....هول شدم،شانس آوردم شیشه مون از اینایی بود که نمیشد داخل رو دید...

یکمی خودم رو راست و ریست کردم و ازدر زدم بیرون....راستین چند لحظه نگاهم کرد و لبخند کوچولویی

زد...بعدشم دماغش رو با حالت بامزه ای جمع کرد و گفت:الان شما خانم منی؟؟؟خانم من که از این مانتو ها

نداشت...

دلم ضعف رفت برای قیافش اما زود خودم رو توبیخ کردم و با خنده گفتم:دیروز با فاطمه خریدم،در ضمن سلام...

راستین-به به چه خانمی،سلام بر شما....بعد در رو باز کرد و گفت:بریم که دیر شد....

سوار شدم و اونم بعد از سوار شدنش ماشین رو به حرکت انداخت....

بهش گفتم:راستین تیپم خوبه؟؟؟زیاد تو ذوق نیستم؟؟؟

راستین-تو که کلا قیافت نور بالاست ....بعدش هم زد زیر خنده...

با شت آروم زدم به بازوش و گفتم:بابا قیافه ی تو رو که نگفتم...خودم رو میگم،مگر نه میدونم تو نور بالایی....

راستین-که اینطور،پس تو هم چراغ راهنمایی هستی...

من-القاب محترمت رو به رخم نکش....خودم میدونم....

راستین-به خودت امیدوار باش،بلکه با این لباس ها و آرایش چیزی شدی که بشه حداقل تحملت کرد!!!

من-حداقل اینا کمک میکنن،تو رو کجای دلم بزارم که هیچکارت نمیتونم بکنم؟؟؟حالا خدایی چطور

شدم؟؟؟راستیمن اونجاکسی رو نمیشناسم....

راستین- تیپت خوبه...باید خودت بعد از مراسم نظر بدی...در ضمن عسل خانمم هست...حتی اگه کسی رو هم

نمیشناختی ترس نداشت که....خوب دیگه داریم میرسیم،نیم ساعت بعد از مراسم بیا بیرون....بعد سریع گفت:زود

تر نیای ها تو کوچه بیاستی...اصلا ولش کن خودم بهت زنگ میزنم بعد بیا بیرون....

با خنده زدم بیرون و زیر لب گفتم:خود درگیری اره با خودش بچم....

راستینم گفت:شنیدم مادربزرگ...من گوشام تیزه....

با خنده گفتم:خوش به حالت خرگوش...

.به سمت در مسجد راه افتادم...اونجور که فکر میکردم الان همه روی من زوم میکنن نشد،دم در ورودی یک

چادر سفید برداشتم و رفتم داخل....اوه اوه اوه چه خبره این همه جمعیت...همینجور چشم میچرخوندم که صدایی

گفت:آرمیلا بیا اینجا....دنبال صدا گشتم و عسل رو دیدم کهیک گوشه ایستاده بود و داشت دستش رو تکون

میداد....با خنده به طرفش رفتم:سلام عسل جون....

عسل-سلام آرمیلا خانم...خوبی؟؟؟

من-من خوبم،از کجا متوجه شدی اومدم؟؟؟

عسل-راستین به حسین گفته بود که به من زنگ بزنه و بگه،خوب حواسش بهت هستا...

من لبخند زدم و گفتم:کی جشن شروع میشه؟؟؟

عسل-بعد از نماز سخنرانی میکنن و بعد مولودی میخونن...

خدا رو شکر نماز خوندن و بلد بودم و مایه آبرو ریزی نبود!!!

من-همیشه میای اینجا؟؟؟

عسل-هر وقت حسین بیاد منم بتونم میام ولی خوب حسین همیشه که نمیتونه بیاد...

صدای مکبر بلند شد که داشت اقامه رو میخوند...عسل بلند شد و منم پشت سرش بلند شدم...صدای قشنگ مکبر

الله اکبر گفت و ماهم قامت بستیم....

داشتم کفشم رو تو پام درست میکردم که عسل گفت:چطور بود؟؟؟

من-واقعا عالی بود،دستون درد نکنه...

عسل-ما که کاری نمیکنیم،اگه دوست داشته باشی میتونم هروقت مراسم بود خبرت کنم...

من-خیلی خوبه،ممنونت میشم...

عسل-من که کاری نمیکنم،تو خودت دوست داری،خوب دیگه برو که راستین الان هم گوشی خودش رو میسوزنه

هم گوشی تو رو....

من-باشه عزیزم،کاری نداری؟؟؟

عسل-سلام برسون...

من-سلامت باشی...

بهم خوش گذشته بود،مراسم شاد بود و دوستای عسل هم خیلی بامزه بودن...به سمت ماشین راستین رفتم که از

داخل در رو برام باز کرد و منم سوار شدم...

من-سلام...

راستین-سلام خوش گذشت؟؟؟

من-آره عالی بود همه چی،ممنون

راستین-من که کاری نکردم،خوشحالم که دوست داشتی...

من-تا حالا تو مسجد مولودی نرفته بودم،با بچه ها برای محرم بعضی وقتا میومدیم اما جشن نه....

راستین لبخندی زد و چیزی نگفت...حالا کادوش رو چجور بهش بدم؟؟؟همینجوری از کیفم در بیارم بگم این مال

توه؟؟؟نه باب اینجوری که خیلی ضایع است...به سمتش برگشتم و گفتم:راستین؟؟؟

راستین-بله؟؟؟

من-میزاری بشینم پشت فرمون؟؟؟

راستین-آره اما برای چی؟؟؟

من-بعدا میفهمی...راستین اهنما رو زد و یک گوشه نگه داشت و پیاده شد،منم پیاده شدم و جاهامون رو با هم

عوض کردیم...

داشتم آینه رو تنظیم میکردم که راستین گفت:فقط حواست باشه ترمز وسطیست...

من-خوب شد گفتی واقعا...

راستین-نیاز به تشکر نبود،ماشین رو لازم دارم،نمیتونم بسپارمش تعمیرگاه...

من-صلاح مملکت خویش خسروان داند...درضمن اگه میخوای غر بزنی پیاده بشم...

راستین-نه بابا،خوب حالا میخوای کجا ببریمون؟؟؟

من-میفهمی....ماشین رو روشن کردم و گاز دادم،ماشین خیلی نرم شروع به حرکت کردم،ده برابر بهتر از

آزرای عروسک خودم بود،ترمز رو با پام لمس میکردم درجا میاستاد...یک جا که خیابون خلوت بود زدم

کنار....به راستین نگاه کردم که با تعجب داشت نگاهم میکرد...

من-چیه؟؟؟

راستین-اگه اشکال نداره توضیح بدید دارید چکار میکنید؟؟؟

من-میشه از این بستنی فروشی دوتا بستنی بگیری؟؟؟

راستین ابروش رو انداخت بالا و گفت:امشب حالت خوبه؟؟؟

من-اه خسیس...بعد از پشت کیفم رو آوردم و از تو کیف پولم ده تومن درآوردم:بیا اینم پولش...

راستین دستم رو به طرفم هل داد و با اخم کمربندش رو باز کرد و در حالی که میخواست پیاده بشه گفت:حالا

مطمئن شدم حالت خوب نیست...

وقتی از خیابون رد شد کادوم رو درآوردم و گذاشتمش تو داشبورد...هرکاری کردم که رودررو بهش بدم

نمیشد،دوست نداشتم...آقا زور نبود که اصلا نمیخواستم....روی کادو هم فقط یک کارت زده بودم که روش نوشته

بود روزت مبارک...بدون عزیزم و قدردانی و عشق!!!...فقط همین...روزت مبارک...از سرشم زیاده...

صدای باز شدن در من رو به خودم آورد،راستین با دوتا بستنی میوه ای سوار شد...

خشک گفت:بفرمایید...

من-ناراحتی؟؟؟

اونم نه گذاشت نه برداشت گفت:آرمیلا دفعه آخرت باشه جلوی من از کیفت پول در میاری...

کوتاه خندیدم و گفتم:به خاطر این؟؟؟انقدر مهمه؟؟؟

راستین-غرورمشکسته میشه،حس میکنم طرفم میگه تو به پول من نیاز داری...

من-اما من همچین فکری نکردم....

راستین-اما گفتی خسیس نگفتی؟؟؟در صورتی که من منظورم به پول نبود...

من-خودم میدونم،منم باهات شوخی کردم....فکر نمیکردم بدت بیاد....با خودم گفتم معذرت خواهی کنم

الان؟؟؟عمرا مگه چکار کردم؟؟؟...برگشتم و بهش گفتم:در هر صورت فراموشش کن...

راستین-مشکلی نیست....

من-از اولم نبود...

راستین-راست میگی از اولم نبود،حالا کارت چیه؟؟؟

خندیدم و گفتم:اوردمت بستنی بهم بدی،مهم تر از این؟؟؟

راستین-نه خوب،رسیدگیبه خندق بلا مهمه دیگه....بفرما....

من-خوب شد تعارف کردی،آب شد بستنیم....

راستین-بستنی دوست داری؟؟؟

همینجور که یک قاشق تو دهنم میزاشتم گفتم:اوهوم...از چند تا چیز نمیگذرم...بستنی،آبنبات چوبی مخصوصا

اگه وسطش آدامس باشه و چیز...

راستین در حالی که میخندید گفت:چی؟؟؟

من-هیچی ولش کن...

راستین-عمرا...زود تند سریع بگو...

من-آخه مسخره است...

راستین فقط منتظر نگاهم کرد....نفسم رو با صدا فرستادم بیرون و گفتم:اگه بخندی جونت حلاله برام...خوب...

ااا...شیرخشک...

راستین فقط نگاهم کرد اما چشماش از شادی برق میزد...کم کم صورتش سرخ شد...در حالی که ماشین رو

روشن میکردم گفتم:بخند بابا داره میترکه...

تا این رو گفتم صدای خندش بلند شد...آخرش رفت رو اعصابم:کوفت،خو چته دوست دارم....

در حالی که اشکایی که از شدت خنده تو چشمام جمع شده بود رو میگرفت گفت:نه نه باور کن به شیر خشک

نمیخندم...

من-پس دو دقیقه است داری به چی میخندی؟؟؟

راستین-اعتراف میکنم منم به شدت به شیر خشک علاقه دارم اما تا بحال به احدالناسی راضی نشدم بگم،اینکه

آنقدر راحت گفتی برام جالب بود....

با شوق گفتم:چقدر خوردی؟؟؟وای راستین میبینی چه باحاله؟؟؟انقدر شیرینیش رو دوست دارم...

راستین-باشه دختر انقدر پشت فرمون ورجه وورجه نکن...آره بابا منم از چند تا از فامیلامون که بچه کوچیک

داشتن یکم کش رفتم،اما در خفای کامل...

من-پس یکار کنیم؟؟؟

راستین-چی؟؟؟

من-برو یه قوطی شیر خشک بگیر بیار بخوریم....

راستین-زشته دختر خجالت بکش....

من-خجالت رو عروس کردم رفته خونه شوهر....کی میبینه مگه؟؟؟تازه ببینن هم مگه میدونن چیه؟؟؟

راستین-صددرصد موافقم....یک امشب رو مردم چشم میبندیم....

لبخند زدم و چشمام رو مثل میکروسکوپ راه انداختم تا به سوپری که رسیدم بایستم....تا یکی پیدا کردم زدم کنار

و راستینم جلدی پیاده شد و با یک قوطی شیر خشک برگشت...

من-ایول...

حرکت کردم و رفتم جایی که نسبتا خلوت بود و کسی رفت و آمد نداشت...ماشین رو خاموش کردم و به راستین

نگاه کردم...

راستین-حمله....

من-آماده هستم....

راستین درش رو باز کرد و من دستم رو بردم جلو....

راستین-بریزم کف دستت؟؟؟

من-آره دیگه....

راستین خندید و گفت:ببین به چه کارایی که مجبور نشدم از دست تو....

قوطی رو از دستش گرفتم و گفتم :پس نخور،تو فقط نگاه کن...

زود از دست گرفت و گفت:چشم،بعد یک عمر میخوام راحت شیر خشک بخورم الان هم تو نزاری....

من-پس غر نزن...

راستین-بابا اون کلاس اضافه اولش بود...دوتایمون زدیم زیر خنده و شروع کردیم...حین خوردن به هم که نگاه

میکردم خندمون میگرفت از قیافه هامون...دوتا خرس گنده داشتیم شیر خشکای کف دستامون رو لیس میزدیم!!!

بعد از شش تا از پیمانه هاش گفتم:من بسمه...

راستین-منم همینطور...

دستامون رو پاک کردیم و گفتم:بیا بشین پشت فرمون....

راستین-تا خونه خودت بشین....

من-نه دیگه پاشو....کارم رو انجام داده بودم،دلیل نداشت بازم رانندگی کنم...

جاهامون رو با هم عوض کردیم و اینبار در کمال سکوت راه افتادیم....دم خونه که رسیدیم راستین گفت:شیر رو

چکار کنم؟؟؟

من-بندازش دور دیگه...در ضمن بابت امشب ممنون،خیلی خوش گذشت....

راستین-دست تو درد نکنه،به یاد ماندنی بود امشب....

بازم خندیدم و به سمت در رفتم،در رو که باز کردم گفتم:تو داشبورد رو نگاه کن...خداحافظ....

و زود اومدم داخل و در رو بستم...از پشت شیشه نگاهش کردم...یکم به در با تعجب نگاه کرد و بعد داشبورد رو

باز کرد و کادو رو از داخلش درآورد....زیر و روش رو داشت نگاه میکرد،بعدش هم از ماشین پیاده شد و پشت

به من سرش رو به سمت آسمون گرفت....بعدش هم نفس عمیقی کشید و با یک نگاه به در بسته موهاش رو بالا

داد و سوار شد و رفت...

رفتم تو خونه و بعد از یکم سلام و علیک و توضیح رفتم تو اتاق و با لباس هام افتادم رو تخت...

خدایا چقدر قشنگ بود...چقدر رفتارش رو دوست داشتم...چقدر ساده بود و پاک....مسخره ام نکرد که شیر خشک

دوست دارم هیچ،خودش هم باهام خورد...تو کف دستش...با لیس!!!چقدر کاراش بجا بود...غیرتش...خوش به حال

کسی که بعد از من زنش میشه...زنش میشه؟؟؟کی؟؟؟لیاقتش رو داره زنه؟؟؟یک طرف مغزم فریاد کشید؟؟؟تو

داری؟؟؟اون طرف گفت:اتفاقی نبود!!!اتفاقی نبود...به خدا نبود...اون طرف مغزم فریاد زد:به جهنم،بی لیاقت،تو

نداری این لیاقت رو...گوشام رو گرفتم...داشتم کر میشدم از بلندی حقیقت،از تلخیش...اما بازم به خودم گفتم:هر

چی هست،هر کی هست،برای من اتفاقی نیست...و این یعنی خط بطلان...

صدای اس ام اس رومد...با یک هولی گوشیی رو بداشتم و بازش کردم،خودش بود،راستین:به یادم می ماند

کسی که به من نیازی نداشت اما فراموشم نکرد و محبت ورزید و من تا ابد مدیون این محبت هایم....

شاید ده بار خوندمش...با لبخند گوشیم رو پرت کردم روی عسلی و انقدر این جمله رو تکرار کردم تا خوابم

برد....

.اطمه-آرمیلا درست فکر کن...فقط همین یک کلام...

من-نمیدونم فاطمه...نمیدونم...راستی یک پروژه جدید داریم...کار صادراتی هم هست،قیمتش تو بازار همینجا

خیلی بالاست...

فاطی-برای شما که کار سختی نیست،قبلا هم این کار رو تولید کردید....

من-آره اما این بار تعداد خیلی بالاست....

فاطی-به امید خدا....

من-بابا امروز جلسه گذاشته...ساعت چهار...

فاطی-باشه....

***

بابا-خوب هماران محترم،همینجور که اطلاع دارید سفارش تولید داروی(...)رو داریم،تعداد سفارشات بالاست و

اگر کار درست بشه سود خیلی خوبی خواهیم کرد،پس لطفا کارتون رو به دقت انجام بدید،در ضمن ما باید هزینه

مون رو بیاریم پایین تا سوددهی افزایش پیدایش کنه،اگر کسی نظری داره میشنویم....

من-ما میتونیم مقدار پانتنول رو که قیمتش نسبتا بالاست کاهش بدیم و به جاش از پالمیتویل استفاده

کنیم،اینجوری قیمت میاد پایین و در نتیجه سوددهی افزایش پیدا میکنه...

اشراقی-من مخالف حرف ایشونم،درسته که پالمیتویل قیمت پایین تری نسبت به پانتنول داره اما بازده دارو رو

هم کمی پایین میاره،با اینکه مقدار زیادی کاهش پیدا نمیکنه اما به هر حال اگه بازده دارو بیاد پایین شرکت

سفارش دهنده دیگه به سفارش برای ما رو نمیاره و این به ضرر شرکت میشه...

من-حرفتون رو قبول دارم اما اگه اینکار رو نکنیم،شما پیشنهاد بهتری دارید که ارائه بدید؟؟؟

اشراقی-الان نمیتونم بهتون اطلاع بدم،من روی نظرم فکر میکنم و بعد از آزمایش به اطلاعتون میرسونم...در

صورتی که بعد از ارائه نظرم کسی مخالف بود بگه چون من قانعش میکنم...من به کارم ایمان دارم...

بابا-بسیار خوب،اما در صورتی که شخص شما رو متقاعد کرد که نتیجه درست نیست چی؟؟؟

اشراقی-اینطور نمیشه،من بدون اطمینان حرف نمیزنم،اگر این اتفاق افتاد بعدا دربارش تصمیم میگیریم...

بابا-خوب همکاران دیگه نظری ندارن؟؟؟

چند نفر از همکار ها شروع کردن به نظر دادن... زیر چشمی حواسم به اشراقی هم بود که سر پایین حرفاشون

رو گوش میداد و سر تکون میداد و اگه با نظری مخالف بود بعد از اتمام صحبت مخالفتش رو اعلام میکرد و

علت هم میورد...خداییش دهنم بسته شد،همه ی دلیلاش منطقی و درست بودن...هر چی باشه اون درسش رو

تموم کرده بود و تجربش هم از من خیلی بیشتر بود....

بابا-خوب همکاران محترم خسته نباشید،میتونید به کاراتون برسید...

همه از جامون بلند شدیم که دیدم خانم نیکزاد رفت طرف اشراقی...بی توجه بهشون اومدم سمت در ...یکدفعه

بابا صدام زد:دخترم یک لحظه بیا...

اوه این بابا هم وقت گیر اورده...حالا من باید از جلوی اینا بگذرم تا برم سمت میزش...چاره ای نبود،رفتم طرفش

و از جلوشون گذشتم که اشراقی یکم خودش رو کنار کشید...بابا داشت با قاسمی حرف میزد و من منتظر

بودم...صداشون میومد:

نیکزاد-واقعا بهتون تبریک مبگم جناب دکتر،خیلی با معلومات صحبت کردید...من آدم شناس خوبیم،از همون روز

اول که دیدمتون حدس زدم که باید خیلی با کمالات باشید...

اه اه خود شیرین بیشعور...

اشراقی چند لحظه ساکت بود و بعد گفت:با اجازه...

ها ها ها دمت گرم...سوزوندیش...حتی تشکر هم ازش نکرد...ایول خوشم اومد...

بابا-آرمیلا زنگ زده بودم به مادرت،گفت که بهت بگم عصر میخواد برای شام بره خونه دوستش سوده،ما هم

هستیم...اگه میای که میام دنبالت خونه اگر هم که نه هیچی....

من-نه مرسی شما برید،خوش بگذره....

همینم مونده برم خونه اونا،از وقتی به مسعود جواب رد دادم چشم دیدن من رو نداره،انگار وظیفم رو در برابرش

انجام ندادم....فاطمه دم در ایستاده بود و منتظرم بود،تا رسیدم گفت:آرمی نشنیدی نیکزاد به اشراقی چی گفت؟؟؟

من-آخه فضول به تو چه؟؟؟

فاطی-آرمی اگه میدیدی بعد از اینکه نیکزاد حرفش رو تموم کرد چجور نگاهش کرد...من که از اینجا نگاهش

رو دیدم حس حقارت و ضایع شدن بهم دست داد...

خندیدم و گفتم:دمش گرم...حقش بود....

فاطی با هول و ولا گفت:شنیدی؟؟؟چی گفت مگه بهش؟؟؟

من-با یک خودشیرینی اومده بهش میگه: واقعا بهتون تبریک مبگم جناب دکتر،خیلی با معلومات صحبت

کردید...من آدم شناس خوبیم،از همون روز اول که دیدمتون حدس زدم که باید خیلی با کمالات باشید...

فاطی-نه بابا...اون چی گفت؟؟؟

من-اولش یکم ساکت بود،فکر کنم داشت نگاهش میکرد بعدش هم بهش گفت:با اجازه!!!

فاطی-نه بابا...ایول...

من-آره،بدبخت نیکزاد...

فاطی-سوسک شد...آرمی از دست رفتیا...کنجکاوی و فضولی تو کار مردم؟؟؟استراق سمع؟؟؟تو؟؟؟واقعا که...

من-برو بابا،اصلا برام مهم نبود،بابا با قاسمی حرف میزد اونا هم پشت من ایستاده بودن،حرفاشون رو شنیدم...

فاطی-ولشون کن،اصلا به ما چه؟؟؟راستی علی زنگ زد...

من-ااا چی گفت؟؟؟

فاطی-گفت فکرات رو نکردی؟؟؟منم پررو پررو گفتم:چقدر هولی؟؟؟من تازه شش روزه برگشتم...اونم پرروتر از

من جواب داد:خو غیر از این بهونه دیگه چیزی به ذهنم نمیرسید بهت زنگ بزنم!!!

خندیدم و گفتم:واقعا؟؟؟

فاطی-آره منم گفتم بس که کودنی...

اینبار با تعجب گفتم:واقعا؟؟؟

فاطی-نه بابا تو ذهنم گفتم...من گفتم:خوب پس کار دیگه ای نداری من قطع کنم...گفت:چرا؟؟؟با تعجب گفتم:خو

درباره ی چی حرف بزنیم؟؟؟گفت:دربارهی آیندمون...با خودم گفتم چه پرروه...بعد بهش گفتم:کدوم آینده؟؟؟خوبه

من هنوز جواب ندادم...گفت:من دلم روشنه...منم گفتم:مواظب باش پول برقت زیاد نیاد...اونم خندید و تا یک ربع

ور زد...

من-بی ادب...باید مرد باحالی باشه...

فاطی-با حالیشواسه صاحابشه جونی....

من-خوبه جواب ندادی بهش ذلیل...

فاطی-خودتی ذلیل...جواب رو که میدونم اما زود نمیگم پررو نشه...راستی راستین زنگ نزد؟؟؟

من-نه برای چی؟؟؟

فاطی-تشکر دیگه،با همون اس سر و تهش رو هم اورد؟؟؟

من-چه میدونم بابا...ولش کن بیا بریم برسونمت....خوابگاه خوبه؟؟؟

فاطمه آهی کشید و گفت:به لطف شما...

با خنده فاطمه رو رسوندم و رفتم سمت خونه...واقعا چرا راستین زنگ نزد؟؟؟بچه پررو...رودررو نمیتونستی

یک تشکر کنی...خندم گرفت:چه توقعی هم داشتم!!!اما این که توقع بیجایی نبود...ولش کن به جهنم انگار من

محتاج تشکر آقام...

گوشیم زنگ خورد،ااا راستین بود:بله؟؟؟

راستین-سلام آرمیلا خوبی؟؟؟

من-سلام ممنون...

راستین-گوشیت خاموش بود از یک ساعت پیش...

من-آره جلسه داشتیم...

راستین-چه جلسه ای؟؟؟

من-سفارش بزرگی رو گرفتیم،برای توضیحات کار جلسه داشتیم...

راستین-ااا به سلامتی...آرمیلا 8 میام دنبالت...

دلم خواست یکم اذیتش کنم:تو که دیشب دیدی منو...درسته خوشگلم و دلت برام تنگ میشه اما انقدر زود به

زود؟؟؟

راستین-ماشالا اعتماد به سقف کاذب،برای عرض تشکر کارت دارم مگر نه تو که دیدن نداری!!!

من-بهره از حضور من لیاقت میخواد که تو نداری...

راستین با ته مایه خنده گفت:جمله بندیت رو درست کن بی تربیت...میبینمت...

بوق بوق بوق...چرا مگه من چی گفتم؟؟؟؟گفتم: بهره از حضور من لیاقت میخواد که تو نداری...خوب؟؟؟ یکم

فکر کردم و بعد یکی زدم تو سر خودم...اوه اوه اوه...بی تربیت منحرف...وای خاک عالم تو سرم...بعد خندیدم و

گفتم:چی گفتم...بعد بلند خندیدم...

ماشین بقلی بوق زد که برگشتم سمتش...یک دختر و پسر توش بودن،دختره داد زد:از دیدن یار دیوونه شدی

آره؟؟؟

بعدش هم گاز دادن و رفتن...بی ادب،حالا من یک کار کردم تو باید اینجوری حرف بزنی؟؟؟

***

با صدای زنگ ساعت بیدار شدم...ای خدا چقدر این خواب خوبه...بلند شدم و بعد از کوش و قوس دادن به خودم

رفتم دوش گرفتم...بعدش هم یکمی هله هوله خوردم و شروع کردم آماده شدن...همون مانتو نوام رو پوشیدم

اینبار با شلوار قهوه ایم و شال قهوه ای...ده تا ده تا مانتو که ندارم،عوضش تا دلم میخواست شال داشتم...

آرایش درست و حسابیم کردم و نشستم پای تلوزیون...

ساعت پنج دقیقه به هشت...خوب الان میاد...هشت و ده دقیقه...شاید تو ترافیک مونده....هشت ونیم...حوصله ام

سر رفت خو...ساعت ده دقیقه به نه...به جهنم که نمیاد...بلند شدم و لباسام رو عوض کردم و صورتمم

شستم....ساعت نه وچهل پنج...داشتم چرت میزدم که گوشیم زنگ خورد،شماره راستین بود،گوشی رو خاموش

کردم و به خوابم ادامه دادم...

ساعت پنج دقیقه به هشت...خوب الان میاد...هشت و ده دقیقه...شاید تو ترافیک مونده....هشت ونیم...حوصله ام

سر رفت خو...ساعت ده دقیقه به نه...به جهنم که نمیاد...بلند شدم و لباسام رو عوض کردم و صورتمم

شستم....ساعت نه وچهل پنج...داشتم چرت میزدم که گوشیم زنگ خورد،شماره راستین بود،گوشی رو خاموش

کردم و به خوابم ادامه دادم...

با صدای زنگ در بیدار شدم و رفتم سمت آیفون....مامان و بابا بودن،در رو براشون باز کردم...

من-سلام،خوش گذشت؟؟؟

مامان-سلام،آره جات خالی بود،خواب بودی؟؟؟

من-آره ،سلام بابا...

بابا-سلام عزیزم،راستین زنگ زد گفت گوشی رو برنمیداری...ما هم زنگ زدیم خاموش بود،گوشی خونه هم

بدبخت سوخت از بس زنگ خورد...

مامان-مردیم از نگرانی دختر...

من-معذرت میخوام دیگه،خواب بودم...

بابا-به راستین زنگ بزن بهش اطلاع بده...

باشه نه آقا خیلی براش مهمه،حتما الان بهش اطلاع میدم،بی فرهنگ...برای اینکه مامان اینا بهش زنگ نزنن

گفتم:باهاش تماس میگیرم...

مامان-خوبه..راستی آرمیلا سوده تو و راستین رو برای پنجشنبه دعوت کرد خونشون....

صدام دراومد:ااا مامان مگه من نگفتم دیگه خونه اونا نمیام؟؟؟برای چی قبول کردید؟؟؟

مامان-غر نزن الکی...من هرچی گفتم نیاز نیست همش حرف خودش رو میزد،میگفت:حالا که الان نیومده حتما

باید با نامزدش دعوت بشن دیگه..یا چمیدونم میگفت:اصلا از اولم باید خصوصی دعوتشون میکردم و از این

حرفا...

من-مامان من نه حوصله ی خودش رو دارم نه اون پسرش رو نه مهمونی...بعدش هم زیر لب گفتم:مخصوصا

راستین...اه...

مامان-من نمیدونم،میخوای خودت بهش زنگ بزن لغوش کن،اما آرمیلا زشته ها...

من-اصلا هم زشت نیست...من میرم بخوابم...

مامان-شب بخیر...

جوابش رو دادم و رفتم تو اتاق و دراز کشیدم رو تخت...ای خدا از دست اینا من چکار کنم؟؟؟ نه خیلی حوصله

ی راستین رو دارم حالا هم بیام باهاش برم مهمونی...باشه،دیگه چی؟؟؟آخه نه آقا خیلی هم آن تایمه،دوباره

مسخره ملت بشم...همینم مونده...تصمیم گرفتم گوشیم رو روشن کنم...هر چقدر هم زنگ میزد جواب نمیدادم...

اینجوری بهتره...گوشیم ر روشن کردم و اس ام اس و تک ها جاری شد...خوب چهار تا تک از راستین،چقدر هم

آقا براش مهم بوده واقعا!!!یک وقت ورشکست نشه با این ولخرجی ها!!! دو تا از فاطمه...حالا اس ها..

راستین-آرمیلا گوشی رو بردار توضیح میدم.....

-میخوام ندی اون توضیحت رو...

راستین-کار سند یکی از زمین های بابا که اهداش کرده به آسایشگاه طول کشید...در هر صورت معذرت

میخوام...

-تو گفتی و منم باور کردم...باشه اصلا تو راست میگی من که نباید انقدر زود کوتاه بیام...کار داشتی قرار

نمیزاشتی..انگار یقه اش رو چسبیده بودم بیا از من تشکر کن!!!

فاطمه-چرا گوشیت خاموشه؟؟؟ هر وقت خوندی بزنگ سوال دارم ازت....

زنگ زدم به فاطمه:سلام دوستی...

فاطمه-سلام بر تو...چرا گوشیت خاموش بود؟؟؟

من-داشتم چرت میزدم،خاموشش کردم کسی مزاحم نشه...

فاطی-ای تنبل...

من-سوال داشتی؟؟؟

فاطی-آره البته سوال که نه مشورته...آرمیلا اگه بخوام به علی جواب بدم چجور بگم که زیاد ضایع نباشه؟؟؟

من-ااا مبارک باشه..نمیدونم زنگ زد بهش بگو مشکلی نداری...

فاطی-واقعا متشکرم...آخه اگه میخواستم اینجوری بگم که دیگه به تو زنگ نمیزدم،میخوام یک جوری بگم که

همیشه یادش بمونه....

من-اولالا...بابا احساس...من نمیدونم به ساینا بگو اون بهتر این چیزا رو بلده...

فاطی-آره راست میگی،اون از تو بیشتر حالیشه...

من-من اصلا حالیم نیست!!!

فاطی-زدی تو خال...کاری باری؟؟؟

من-به سلامت...

خوب اینم از فاطمه عاقبت به خیر شد...انقدر به همه چی فکر کردم که خوابم برد...

***

داشتم مقنعه ام رو درست میکردم که اشراقی وارد شد....

من-سلام...

اشراقی یک نگاه کوتاه بهم انداخت و آروم جواب داد و بعد روپوشش رو برداشت و رفت بیرون...

ای خاک تو سر من که به این سلام کردم....واقعا که...

با اخم هایی در هم وارد آزمایشگاه شدم و بدون توجه به اشراقی رفتم سمت کار خودم...هر کار کردم که

نگاهش نکنم نمیشد و آخر هم یک نگاه کوچیک بهش انداختم که سخت مشغول آزمایش بود و یه چیزهایی هم

یادداشت میکرد...به خودم نهیب زدم:خجالت بکش دختر...تو آدم نمیشی،حتما باید دوباره ضایع بشی که حساب

کار دستت بیاد؟؟؟واقعا که...آخه این دیدن داره؟؟؟

دوباره زیر چشمی نگاهش کردم:نه بابا انقدر هم بد نیست بدبخت...از جذابی بداخلاق میزنه...نمیدونم کدوم مغز

فندوقی ای بهش گفتم:هواخواه زیاد داره...شایدم داشته باشه...جذابیش همه رو به سمتش میکشونه...واقعا چرا

دخترا اونایی رو که سگ محلشون میکنن بیشتر میپسندن؟؟؟حالا من چرا دارم از پسندیدن حرف

میزنم؟؟؟بیخیالش...

فاطی-سلام،صبح بخیر...

من-سلام کی اومدی؟؟؟

فاطی-داشتی فکر میکردی متوجه نشدی...به چی فکر میکردی شیطون؟؟؟

پیچوندمش:چی کار کردی؟؟؟با ساینا حرف زدی؟؟؟نتیجه؟؟؟

فاطی در حالی که مشغول بررسی کارش میشد گفت:آره به ساینا زنگ زدم...یک راه حل داد خفن...

من-چی؟؟؟

فاطی-گفت اول بهش جواب رد بدم و زود قطع کنم،قطعا اونم بعدش چند بار زنگ میزنه که دلیل بخواد...چهارم یا

پنجمین بار جواب بدم و اول با لحن گرفته کعه ناامیدش کنم بعدم که جواب اصلی...

من-ای ساینای ورپریده همیشه اینجوریه،داستان سروش که یادت هست؟؟؟

فاطی-آره دمش گرم...

هر دو تامون گرم کار شدیم...دلم میخواست ببینم اشراقی داره چکار میکنه که انقدر مشغوله؟؟؟هر کار کردم رو

این خواسته ام پا بزارم نشد که نشد...بلند شدم که فاطمه گفت:کجا؟؟؟

من-الان میام...

به سمت روشویی رفتم که پشت اشراقی نصب شده بود...به بهانه شستن دستام از پشت داشتم کاراش رو نگاه

میکردم و فاطمه هم با تعجب زل زده بود به من...

اشراقی-اگه میخوای ببینید انقدر گردنتون رو اذیت نکنید،بیاید بشینید اینجا نگاه کنید...

اوه اوه این چطور فهمید زل زدم بهش؟؟؟اگه انکار میکردم خیلی ضایع بود،صندلی بغلش رو کشیدم بیرون و

گفتم:متشکرم...

یک نگاه سریع به چشمام کرد و زود سرش رو انداخت پایین و گرم کارش شد...سعی کردم به جز کارش به چیز

دیگه ای فکر نکنم اما نگاهم بیشتر به دستاش بود که با مهارت کاراش رو میکرد و با دست خط قشنگ

یادداشتاش رو مینوشت،دست چپش رو که اورد بالا شوکه شدم،حلقه تو دستش بود!!!یعنی زن داره؟؟؟؟خو داشته

باشه به من چه؟؟؟پس چرا تا حالا متوجه نشده بودم؟؟؟؟دارم میگم به من چه؟؟؟چرا نمیدونستم؟؟؟سر خودم داد

زدم:به تو ربط نداره آرمیلا کارت رو بکن...اینبار با تمام سوال هایی که توی ذهنم بود به کارش نگاه کردم و چند

جا هم ازش سوال هایی پرسیدم که اونم همون طور سر پایین قشنگ جوابم رو میداد،مثل یک استاد خبره...انگار

میخورمش که نگاه نمیکنه...بابا فهمیدم زنت رو دوست داری...انگار میخوام بدزدمش از زنش...کارش که تموم

شد بلند شدم...

من-متشکرم آقای اشراقی،مفید بود...

اشراقی-کاری نکردم...

دیگه چیزی نگفت و منم سرم رو لانداختم پایین و رفتم سمت میز خودم....

فاطی-تو اونجا چه غلطی میکردی؟؟؟

من-داشتم کارش رو نگاه میکردم که فهمید و گفت: تا گردنم نشکسته بشینم تا راحت تر نگاه کنم ،منم نشستم...

فاطی-خاک تو سرت تکذیب میکردی...

من-نه بابااونجوری ضایع بود،تازه فکر میکرد داشتم خودش رو نگاه میکردم....

فاطی-من که از کارات سر درنمیارم...

من-بیخیالش،زیاد درگیرش نشو...

بعد از تموم شدن کارمون لباسام رو عوض کردم و رفتم طرف پارکینگ،فاطمه باهام نیومد گفت جایی کار دارم

که هم راهت دور میشه و هم معطل میشی....

توی پارکینگ اشراقی رو دیدم که داشت سوار ماشینش میشد،سریع گفتم:خوشحال میشم خانمتون رو ببینم...

برای اینکه خیلی ضایع نباشه و یک جوری نشون بدم که طعنه است گفتم:میخوام اینبار سلیقه ی شما رو ببینم...

همونجور سر پایین پوزخند زد و سوار شد و از پارکینگ خارج شد....

بامشتم زدم رو سقف ماشین:لعنتی....لعنتی....گندت بزن....هم خودت رو هم پوزخندات رو هم اون گردنت رو!!!اه

اه اه

.بعد از تموم شدن کارمون لباسام رو عوض کردم و رفتم طرف پارکینگ،فاطمه باهام نیومد،گفت جایی کار دارم

که هم راهت دور میشه و هم معطل میشی....

توی پارکینگ اشراقی رو دیدم که داشت سوار ماشینش میشد،سریع گفتم:خوشحال میشم خانمتون رو ببینم...

برای اینکه خیلی ضایع نباشه و یک جوری نشون بدم که طعنه است گفتم:میخوام اینبار سلیقه ی شما رو ببینم...

همونجور سر پایین پوزخند زد و سوار شد و از پارکینگ خارج شد....

بامشتم زدم رو سقف ماشین:لعنتی....لعنتی....گندت بزن....هم خودت رو هم پوزخندات رو هم اون گردنت رو!!!اه

اه اه...

با اعصابی داغون سوار شدم،حس میکردم نیاز دارم جیغ بزنم تا آروم بشم،ببین پنجشنبه ام رو چه جور خراب

کرد با اون اخلاقش...نیاز به هوای آزاد داشتم...رفتم طرف پارک ساعی،باید خودم رو بین کاجاش پنهون میکردم

و نفس عمیق میکشیدم....باید...مگر نه از زور حرص کارم به بیمارستان میکشید....

روی صندلی نشسته بودم،هر چی نفس میکشیدم بی فایده بود....اعصابم داغون بود واسه کارای امروزم....

راستی اشراقی زن داره!!!....من نمیدونستم....خوب مثلا میدونستم اونوقت چی میشد؟؟؟...سر خودم داد زدم:

میشه انقدر به این مردک فکر نکنی؟؟؟تا عصر از خودش حرص خوردم الان از فکرش...اصلا من چرا دارم به

اون فکر میکنم؟؟؟ساعت چنده؟؟؟

ساعت رو که دیدم سرم سوت کشید،ساعت شش و نیم شد...چه زود...از پنج تا حالا دارم تو ذهنم چی

میگم؟؟؟خوب شد به مامان گفتم میام پارک ساعی،مگر نه نگران میشدن... راستی راستین کجاست؟؟؟چرا دیگه

زنگ نزد؟؟؟چرا امروز همه میخوان منو اذیت کنن؟؟؟کاش اینجا بود...حداقل به اشراقی و کسای دیگه فکر

نمیکردم....وقتی بود من فقط خودش رو میدیدم،همه جا مه میشد اما راستین واضح بود...نگاهاش،محبتاش،کل

کلامون،خنده های از ته دلش،تعصبش.... به غیر از آن تایم نبودنش دیگه چیزی نداشت که حرصم بده....خدایا

کاش اینجا بود...چرا انقدر بی وفاست؟؟؟من به کی بگم به آقا اطلاع بده دختر ناز داره!!!هر گوری بودی

جهنم،حداقل بعدش یک عذرخواهی بکن از این به اصطلاح نامزدت...گوشیم رو دراوردم و بهش خیره شدم...

راستین تا ده میشمرم زنگ بزن...خواهش میکنم...نیاز دارم به صحبت باهات...

یک...با انگشتم صفحه گوشی رو تمیز کردم....

دو...هنوز چراغش روشن نشده....

سه...من ناامید نمیشم.....

چهار...چرا زنگ نمیزنی نامرد؟؟؟کم کم دیر میشه ها...

پنج...-آخی جوجو منتظری؟؟؟کی تو رو تنها گذاشته عروسک؟؟؟

شش-با چشمای اشکی نگاشون کردم،حوصله جواب دادن نداشتم....

هفت-یکی دیگشون گفت:وحید ولش کن بیا بریم،حالش خوب نیست؟؟؟

هشت...-چی چی میگی؟؟؟خودم از دلش درمیارم به جای اون نامرد....

نه-خیلی بی معرفتی راستین.....پسر-با من میای؟؟؟

ده...تموم شد...سرم رو انداختم پایین که صدای داد پسره بلند شد...

پسر-ول کن یقه ام رو یابو...تو چی میگی این وسط؟؟؟

سرم رو آوردم بالا که دیدم راستین با پسره دست به یقه شده...نمیدونستم بخندم یا گریه کنم...خوشحال بودم...زبل

خانی بود برای خودش...این جا اون جا و همه جا...مرسی که اومدی راستین....ممنون خدا...یکدفعه به خودم

اومدم و پریدم سمتشون:راستین ولش کن...راستین خواهش میکنم...

راستین یقه اش رو ول کرد اما هنوز نزدیکش بود و خطرناک نگاهش میکرد...

پسر-ااا این همون آقا نامرده است؟؟؟دلت اومد این جوجو رو اذیت کنی؟؟؟منتظرت بود این هلو....

راستین دوباره به سرعت یقه اش رو گرفت و چسبوندش به تنه ی یکی از کاج ها...

از زیر دندون های به هم چسبیدش غرید:تا این نامرد دهن نجست رو با خونت شست و شو نداده هری....هری

زود...

پسر یقه اش رو صاف کرد و به راه افتاد...داشتم با بند کیفم بازی میکردم که دوباره صدای پسره بلند شد که یکم

از ما فاصله گرفته بود:با ما اینجوری هستی اما با این عروسک به از این باش...طفلک گناه داره....

راستین سریع کت اسپرتش رو دراورد و به سمتش دوید که پسر هم پا به فرار گذاشت...منم با دو دنبال راستین

رفتم..وقتی که ایستاد نفس نفس زنون پرسیدم:تو اینجا چکار میکنی؟؟؟

راستین که هنوز زیر لب داشت به پسره بد و بیراه میگفت یکدفعه به سمت من چرخید و داد زد:تو تنها این جا

چه غلطی میکردی؟؟؟؟خوشت اومده بود که یک کلام جواب نمیدادی؟؟؟

عقب عقب رفتم و روی نیمکت نشستم...سرم رو انداختم پایین که متوجه اشکام نشه...چی میگفت؟؟؟چی

میگفتم؟؟؟میگفتم از دست خودم و کارام اومده بودم اینجا؟؟؟یا میگفتم:چون منتظر تو بودم نتونستم جواب

بدم؟؟؟؟بگم به خاطر اینکه نبودی و تنها بودم چشمام ابری شده بود؟؟؟خدااااااااایا چی بگم؟؟؟

راستین بغلم نشست و گفت:آرمیلا چرا جواب نمیدی؟؟؟

راه نفسم از بغض بسته شده بود...مجبور شدم یکم هق هق کنم تا بتونم نفس بکشم....

راستین متوجه ام شد و دستش رو گذاشت زیر چونه ام،سرم رو اورد بالا و باناباوری نگاهم کرد...همه ی

اجزای صورتم رو تند تند نگاه کرد و به چشمام که رسید متوقف شد...میخواست از چشمای دریاییم بخونه چی

شده؟؟؟

طاقت نیاورد و گفت:گریه برای چیه؟؟؟نامزد من یک دختر مهربون و خندون بود نه یک دختر اخمو و زر زرو....

با خنده اشکای روی گونه هام رو پاک کرد و گفت:دستمال بیارم فین میکنی؟؟؟دماغت پر شده خس خس

میکنی!!!

از لحن و حرفش خندم گرفت...اونم خندید...وسط گریه داشتم میخندیدم...دو تاش به خاطر راستین بود...

داشتم به چشمای مهربون و خنده ایش نگاه میکردم که با نگاهش غافلگیرم کرد...چشمام هنوزم نم اشک رو

داشت...با اینکه همه جا رو تار میدیدم اما راستین برام واضح بود...و چه خوب بود که میتونستم ببینمش...

یکدفعه منو کشید تو بغلش...سرم رو گذاشتم رو شونش و چشمام رو بستم...حالا که بود دیگه گریه نیاز نبود...

چشمام رو روی هم فشار دادم تا آخرین قطره های اشکم هم بریزه...دیگه هق هق هم نکردم...آروم شدم...یه

مسکن قوی پیدا کرده بودم....از تمام دارو ها و مسکن های تولیدی خودمون هم بهتر بودم...اما این فقط مال

منه...مال من....مال من؟؟؟تا همیشه؟؟؟سعی کردم به آینده فکر نکنم و به خودم گفتم:تا هر وقت که قراره با هم

باشیم...راستین منو به عقب کشید و با دوتا دستش صورتم رو محاصره کرد...همونجور که به چشمام نگاه

میکرد گفت:کسی آبنباتت رو ازت گرفته بود که ناراحت شده بودی؟؟؟یا پستونک؟؟؟نه اصلا شیر

خشک؟؟؟آره؟؟؟

لبخند زدم و یکی زدم تو بازوش که اونم خندید...یکدفعه جدی شد و گفت:چی شده آرمی؟؟؟

من-دلم گرفته بود...

راستین-خوب میدادی خیاط گشادش کنه دیگه گریه برای چی؟؟؟

خندیدم و گفتم:جنس پارچه اش جوری بود که با آب شل و ول میشد خودش،منم گفتم دیگه پول اضافه ندم به

خیاط...

لبخند غمگینی زد و گفت:اگه انقدر گرونه که تو میگی،شده همه چیز رو بفروشم این پول رو جور میکردم،تا من

هستم خانمم چشماش دریایی نباشه،باشه؟؟؟بعد با لحن شوخی اضافه کرد:بابا آدم با برگ چغندرم میتونه درد و

دل کنه،یعنی من اندازه برگ چغندرم نیستم؟؟؟

خندیدم و گفتم:بلند شو یه چرخ بزن تا چک کنم!!!

زود بلند شد و روبه روم ایستاد و کم کم چرخید...خدایا عجب قد و هیکلی...چی آفریدی....دست مریضاد...

راستین-به نتیجه رسیدی؟؟؟

لبم رو لوچ کردم و با تکون دادن سرم گفتم:هی میشه روت یکم حساب باز کرد...

راستین-باز من به تو رو دادم زبون کلفتِ گردن دراز شدی؟؟؟

خندیدم و گفتم:زبون کلفتِ گردن دراز؟؟؟در ضمن به اطلاعتون برسونم که اصلا از بین نرفته بود...

راستین-اووو...فکر کردم زیاده روی کردم دیگه زبون نداری که جواب نمیدی...پس عملیات کوتاه کردن هنوز

ادامه داره...

چند بار پلک زدم و گفتم:تو از تلاش دست برندار...راستی از کجا فهمیدی اینجام؟؟؟بلند شدم و راه افتادم،راستینم

حرکت کرد...

راستین-مامان....

من-این مامان ما هم برای خودش خبر گذاری بی بی سی هستش ما نمیدونستیم....

راستین-میخوام برای چهار روز ببرمت شیراز....میای؟؟؟

من-به چه دلیل؟؟؟

راستین-تشکر،معذرت،آب و هوا عوض کردن و از این چیزا....

من- بیام که قالم بزاری؟؟؟

راستین-ایندفعه رو تعهد نامه امضا میکنم دربست در خدمتم....

من-ما که اسممون تو شناسنامه هم نیست،نکنه میخوای تو چادر بخوابیم؟؟؟

راستین-نترس...یکی از بچه ها اونجا یک آپارتمان کوچیک داره،میریم اونجا...

من-ماشینم اونوره...داخل ماشین که نشستم گفتم:بهت اطلاع میدم...

راستین-منتظرم،آرمی یک راست بری خونه ها...جایی نرو دم غروب تنها...

من-خداحافظ...

راستین-به سلامت....

خدایا مرسی بابت خوبیات...مرسی که اومد...نمیومد یا حتی زنگ نمیزد داغون میشدم...وقتی اومد دیگه فکرم

سمت هیچ جا نرفت....راستین میشد قبله ی فکر من...

-الو....

راستین-سلام،چی شد پس؟؟؟خوابم میاد هر چی منتظر شدم زنگ نزدی...

من-داشتم سریال میدیدم، برای سفر مشکلی نیست اما قولت یادت نره،اگه یادت رفت همون موقع برمیگردم

بدون اینکه منتظر بشم مطلعت کنم....

راستین-وای مامان،از ترس خوابم نمیبره الان!!!بهت میگم قول میدم دیگه...

من-برای کی؟؟؟

راستین-پس فردا...

من-اوکی،پس تا اون موقع،کاری نداری؟؟؟

راستین-یا علی...

گوشی رو قطع کردم،شیفته ی این یا علی گفتنتم بشر...

رفتم از اتاق بیرون و به بابا گفتم:سفرمون برای پس فردا شد،فکر کنم چهار روز طول بکشه...

بابا-باشه،مرخصی برات رد میکنم!!!

من-بااااااااااااااباااااااا.. .

بابا-پس فکر کردی چون دخت رئیسی هر وقت دلت بخواد نمیای سر کار بعد حقوق کامل هم دریافت میکنی؟؟؟!!!

من-باشه بابا،گردن ما از مو هم باریک تر...

راستین-همه چیز رو آوردی؟؟؟

من-آره فکر نکنم چیزی جا مونده باشه...

راستین-خوب خوبه...بعد رو به مامان و بابا گفت:با اجازتون مرخص بشیم....

به سمت مامان رفتم و بغلش کردم...

مامان-مواظب خودت باش آرمیلا،کار دستمون ندی....

من-مامان....

مامان خندید و گفت:برو خدا به همرات....با بابا هم خداحافظی کردم و سوار شدیم...

مامان زیاد به این سفر راضی نبود،از دست بابا عصبانی بود که اجازه میداد دخترش با کسی که فقط یک صیغه

بینشون بود بره مسافرت،اونبارم که داشتن میرفتن و من مجبور بودم خونه راستین بمونم زیاد راضی نبود اما

بلاخره بابا هم مرد خونه بود و حرفش سند...

اینبار دیگه ترسی نداشتم،به راستین اطمینان داشتم،حد خودش رو میدونست،برعکس خیلی هم بدم نمیومد از

این سفر...

راستین-به چی فکر میکنی؟؟؟

من-به نخودچی،پیچ پیچی،لئونارد و داووینچی....

راستین-به به میبینم شعر خوونیت خوب شده،البته همه ی بچه های چهار-پنج ساله شعر بلدن...

من-تو که اونم بلد نیستی،در ضمن این شعر نبود و کلمات هم قافیه بود...

راستین-متاسفانه من طرفدار شعر های زبان کوچه و بازار نیستم...

من-آها نه اونوقت ادب فارسی رو فول هستید...

راستین-زیاد نه اما شرط میبندم از تو بیشتر بلدم...

من-حاضرم باهات مشاعره کنم...

راستین خندید و گفت:اوه اوه کی میره این همه راه رو...

من-از همین اول جا زدی؟؟؟

راستین-تو شروع کن که همین اول کاری گیر نیوفتی ضایع شی....

من-هر هر خندیدم...از بزرگتر بگو...

راستین-باشه...بعد صداش رو صاف کرد ،من زود گفتم:یه لحظه وایسا...بعد براش یه لیوان آب ریختم و با

شوخی گفتم:بیا آب هم بخور تا صدات خوب باز بشه!!!

لبخند زد و لیوان رو ازم گرفت و گفت:

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

شاید بهانه ایست که قربانیت کنند

یوسف به رهایی از چاه دل مبند

اینبار می برند که زندانی ات کنند

نه بابا ایول...حالا نوبت منه...گفتم:

در تُنگ، ديگر شور دريا غوطهور نيست

آن ماهي دلتنگ، خوشبختانه مرده است

يك عمر زير پا لگد كردند او را

اكنون كه ميگيرند روي شانه، مرده است

راستین سریع جواب داد:

تو را با غیر می بینم صدایم در نمی اید

دلم میسوزد و کاری ز دستم بر نمی اید

من-

دریای دل از لطفش،پر خسرو و پر شیرین

وز قطره ی اندیشه صد گونه گهر سازد

راستین-

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

واندر این ظلمت شب آب حیاتم دادند

من-

دوش می امد و رخساره بر افروخته بود

تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود

راستین-

دل می رود ز دستم،صاحبدلان خدا را

حقا که راز پنهان،خواهد شد آشکارا...

حدود نیم ساعت داشتیم با هم مشاعره کردیم،نه من کم می اوردم نه اون،تا اینکه راستین گفت:استپ،بپر بریم

نهار،هم گشنمه،هم از بس حرف زدم دهنم کف کرده،بزن بریم اینجا یک چیزی بخوریم تا بعد...

خدا رو شکر کردم که به یک رستوران رسیدیم،هم نفسم بند اومده بود هم اگه پنج دقیقه دیگه ادامه پیدا میکرد

کم می اوردم...

روی یکی از میزایی که تو محوطه ی حیاطش بود نشستم و به حوض روبه روم نگاه کردم که هندونه توش

بود،آخ چقدر چشمک میزد،مخصوصا الان که دهنم خشک شده...

راستین-آرمی بهم بگی برات میخرم،نیاز نیست با نگات قورتش بدی...

من-آخه نه ماشالا شما نرسیده دم صندوق حسابداری بودی،دیگه گفتم اینهمه زحمت کشیده سفارش ندم.

من،خودش میدونه...

راستین-یعنی تو نمیخوای ازت بپرسم چی میخوری آره؟؟؟در ضمن دختر انقدر شکمو،یه بچه خوب اول باید

چکار کنه بابا؟؟؟باید بره دستاش بشوره تا میکروب نره تو شکمش اوخش کنه....

من-بابابزرگ جان توجه کردی دیگ به دیگ میگه روت سیاه؟؟؟

راستین بلند شد و گفت:پیش به سوی پاکیزگی...

بلند شدم و به سمت دستشویی رفتم...بعد از اینکه دست و صورتم رو شستم و آرایشم رو تجدید کردم اومدم

بیرون،راستین هنوز نیومده بود،رفتم نشستم لبه ی حوض که صدایاس ام اس گوشیم بلند شد،از طرف راستین

بود:

من نماز میخونم بعد میام،اگه خیلی گرسنه ای هر چی میخوای سفارش بده تا من میام حاظره اذگر هم که نه

صبر کن تا بیام،جایی نری ها...

انگار میخوان بخورنم که میگه جایی نری ها...دیوونه...

صدایی گفت:خانم خوشگله؟؟؟میخوای فالت بگیروم؟؟؟

به سر و وضع زن نگاه کردم،حالا که بیکار بودم خوب چیزی بود برای رفع بیکاری...

من-بله بفرمایید...

با شوق اومد رو به روم نشست...موهای فرقش رو از تو صورتش کنا زد و کیفش رو رو پاش گذاشت...چند تا

ورق رو تو لایه های یه دستمال پارچه ای حاشیه دار جابه جا کرد و گفت:کف دستتو بده ببینوم...

با لبخند دست به دستش دادم که دستم رو گذاشت روی دستمال و شروع کرد به نگاه کردن به کف دستم:این خط

رو می بینی؟؟؟می بینی چه بلنده؟؟؟عمرت درازه،تو زندگیت سرگردونی زیاد داری،دو راهی فراوونه،خوب

تصمیم بگیر،دوستات رو بشناس،نزار گرگا با لباس میش گولت بزنن،به بعضیا نباید اعتماد کرد،مواظب باش تا

گرفتار نشی،پایان این خط رو می بینی؟؟؟نا معلومه،سرنوشتت دست خودته،خوب یا بد کار خودته،کاری نکن که

تو آینده بگی:خودم کردم که لعنت بر خودم باد...دستم و مشت کرد و گذاشت رو پاهام،بعد وسایلاش رو جمع کرد

و گفت:من باید برم،موفق باشی...

پولش رو حساب کردم و با انگشتم رو آب حرکت کردم...چرا حرفاش اینجوری بود؟؟؟سرگردونی؟؟؟دو

راهی؟؟؟ای مرده شور این فال ها که خودشون از همه بیشتر آدم رو سرگردون میکنن،از اولم از این خرافات

حالم به هم میخورد...حیف پولم،زنیکه دیوونه...ولش کن بابا...

با دستم آب ها رو مشت مشت به هندونه میپاشیدم،قطره هاش که روش لیز میخورد سر ذوقم می اورد...انقدر

غرق خودم بودم که وقتی رو صورتم آب پاشیده شد یک متر پریدم هوا...

به طرفی که آب پاشیده شده بود نگاه کردم که راستین رو دیدم که داشت میخندید...

من-هه هه هه چته؟؟؟دیوونه،همه آرایشام ریخت تو صورتم...

راستین-تو چرا انقدر کوچولویی؟؟؟

جااااااااااااااان کوچولو؟؟؟

من-من جوونم تو پیرمردی....

یکدفعه از پشت خودش چاقو درآورد و همین طور که بهم نزدیک میشد تو چشمام خیره شد و گفت:حیفه نه؟؟؟

این چرا اینجوری میکرد...وای خدا چاقو چرا؟؟؟ با صدایی که ترس توش موج میزد گفتم:چی حیفه؟؟؟

راستین بلند خندید...خنده ای که مهربون نبود...وحشتناک بود...این راستین بود؟؟؟

بعد یک دفعه خندش رو قطع کرد و اومد جلو و چاقو رو هم جلوم گرفت و تو چشمام خیره شد،به طرز نفس بر و

وحشتناک،به طرزی که داشتم پس می افتادم....

کدفعه از پشت خودش چاقو درآورد و همین طور که بهم نزدیک میشد تو چشمام خیره شد و گفت:حیفه نه؟؟؟

این چرا اینجوری میکرد...وای خدا چاقو چرا؟؟؟ با صدایی که ترس توش موج میزد گفتم:چی حیفه؟؟؟

راستین بلند خندید...خنده ای که مهربون نبود...وحشتناک بود...این راستین بود؟؟؟

بعد یک دفعه خندش رو قطع کرد و اومد جلو و چاقو رو هم جلوم گرفت و تو چشمام خیره شد،به طرز نفس بر و

وحشتناک،به طرزی که داشتم پس می افتادم...

-راستین چته؟؟؟چی حیفه؟؟؟

پوزخند زد....خدایا راستین چرا اینجوری شده بود...من دارم میمیرم...

همینجوری تو چشمام نگاه کرد...بعد کم کم لبخند زد،بعدش هم بلند بلند خندید...من همینطور هاج و واج نگاهش

میکردم،یکدفعه چرخید سمتم که خودم رو کشیدم عقب....

راستین-میدونی حیف چیه؟؟؟

منتظر نگاهش کردم که دستش رو کرد تو حوض و هندونه رو درآورد و بعدش هم با چاقو نصفش کرد،بعد

گفت:حیف این هندونه است که ما صاحابشیم و بعد همینطور دست نخورده باقی بمونه!!!بعد نگاهم کرد و گفت:

ترسیده بودی نه؟؟؟

بهم برخورد،روانی زنجیری،انگار ترسوندن من بازی که باهاش خودش رو سرگرم میکنه...از جام بلند شدم و

گفتم:خیلی مسخره ای راستین خیلی،اشک تو چشمام جمع شده بود،هم از ترسی که کشیدم هم از بازیچه بودن:

هیچوقت فراموش نمیکنم...هیچوقت...

بعد به سمت باغی که پشت رستوران بود دویدم....

راستین-آرمیلا...وایسا...دختر بهت میگم وایسا....

آره وایسم که مسخرت بشم...حتما...دستت درد نکنه آقا...از اول سفر داره اینجوری میکنه دیگه آخرش رو خدا

میدونه...اشکام صورتم رو خیس کرده بود،هنوز صداش رو میشنیدم که داره دنبالم میکنه...باید یه بلایی سرش

می اوردم که دلم خنک بشه...کم کم سرعتم رو جوری کم کردم که نشون بدم خسته شدم،همونجور که حدث زدم

سرعتش رو زیاد کرد تا بهم برسه...یکم که نزدیکم بود چرخیدم و به سمتش دویدم،بهش که رسیدم یه زیر پا زدم

بهش که نتونست خودش رو کنترل کنه و افتاد رو زمین اما لحظه آخر دست منم کشید که چون انتظار نداشتم پرت

شدم به سمتش،خودمو سنگین کردم،جوری که وقتی افتادم رو سینش آخش بلند شد...

نگاهم کرد و گفت:مرسی...

دستم و بردم بالا و یکی خوابوندم تو گوشش:این برای این بود که دفعه آخر باشه منو مسخره میکنی...

راستین در حالی که صورتش رو میمالید گفت:بازم مرسی...

همونجور که داشتم لباسام رو میتکوندم گفتم:اصلا قابل نداشت...

راستین-اونکاری که کردم دلیل داشت...

داد زدم:نمیخوام دلیلت رو بشنوم مسخره...

اونم داد زد:ولی من میگم...بعد آروم گفت:یادته بهت گفتم کوچولویی،اینو گفتم چون هستی..آرمی تو انقدر دلت

کوچولوئه که صحبت های زن فالگیر روت تاثیر گذاشت،شاید وقتی که تو حالت ترس بودی،اصلا حرفای اون رو

یادت نمیومد اما ضمیر ناخودآگاهت یادش بود...بعد مسخره کرد:گرگند تو لباس میش...تو نباید انقدر ساده تحت

تاثیر قرار بگیری،نباید نگاهت به کسی که میشناسیش تو کسری از ثانیه تغییر کنه...قبول دارم بعضیا واقعند

گرگ میش نما هستند اما تو باید خوب اطرافیانت رو بشناسی تا انقدر زود دربارشون نظر عوض نکنی،آرمی من

شرط میبندم اونموقع که ترسیده بودی منو راستین همیشگی نمیدیدی،شاید فکر میکردی گرگ درونم رو حالا که

فقط من و تو هستیم دارم نشون میدم...من تو فکر تو نبودم که بدونم واقعا این فکر ها رو کردی یا نه اما مطمئنم

فکرات تو همین مایه ها بوده...بوده یا نبوده؟؟؟آرمیلا کوچولو بودن بد نیست،آدمی که دلش مثل بچه پاک باشه بد

نیست،اصلا بد نیست...برعکس باید سرش رو با افتخار بالا بگیره و تو کل زمین جار بزنه بابا ایها الناس من تو

این دنیایی که آدمای گرگ صفت زیادن من پاکم،باید ثابت کنی پاکی...اما ساده نباش،زود گول نخور،بچه های با

سیاست رو دیدی،در کمال پاکیشون همیشه میفهمن چی کجا خوبه چی بد؟؟؟چی واقعیه چی الکی؟؟؟من روانی

نیستم که از ترسوندت خوشم بیاد،منم اصلا اون بازی مسخره رو دوست نداشتم ولی لازم بود،به خدایی که

میپرستمش لازم بود...حالا خود دانی،اگه هنوزم فکر میکنی که نیاز دارم ازت سیلی بخورم،بیا بزن...اما حرفام

یادت نره...

گریه ام بیشتر شده بود...چقدر خوب بود که توضیح داد،چقدر خوب توضیح داد،همه چیز رو فهمیده بود....به

سمتش رفتم...همونجور ایستاده بود سرجاش...جلوش که رسیدم سرم رو بلند کردم و تو صورتش نگاه

کردم،جای دستام رو صورتش مونده بود،دستم رو آوردم بالا و گذاشتم رو جای سیلی که زدم،برام سخت بود

عذرخواهی اما الان نیاز بود،گریه ام بیشتر شد و سرم رو انداختم پایین و با صدای لرزونم گفتم:ببخشید...

دستش رو گذاشت زیر چونم و صورتم رو آورد بالا...با دستش اشکای روی گونم رو پاک کرد و بعدش اشک

چشمام رو گرفت و گفت:هندونه مون گرم شد،بریم؟؟؟

لبخند زدم و گفتم:بریم....

دستم و گرفت به سمت محوطه رستوران رفتیم....لب حوض نشستم و دوباره صورتم رو شستم:خوب هندونه؟؟؟

راستین به دور برش نگاه کرد و گفت:ااا راست میگی هندونه کو؟؟؟

دو تا مون بلند شدیم و یکم گشتیم،خندمون گرفته بود...راستین با خنده گفت:هندونه دزدی تو روز روشن...

خندیدم و گفتم:چقدرم سرخ بود،من بد چشمم گرفته بودش....

راستین-موقع برشش یک صدای قشنگی میداد،از بس ترد بود...

من-وایی راستین نگو....

خندید و گفت:خوب یکی دیگه...

رفتیم به سمت حسابداری که راستین گفت:هندونه هست جناب؟؟؟

مرد با تعجب نگاهش کرد که راستین گفت:آخه قبلیه رو بردن...

سه تامون خندیدیم،حتما مرده فکر کرده بود چقدر ما ها شکموییم که با خوردن هندونه به اون بزرگی بازم

هندونه میخوایم...

مرد گفت:شرمندتونم،اون آخریش بود...

من و راستین مثل لشکر شکست خورده ها به هم نگاه کردیم...گفتم:انگار نباید امروز هندونه بخوریم...اشکال

نداره الان دیزی میخوام...

راستین لبخند زد و دیزی با مخلفات رو سفارش داد و بعد با هم به سمت تختی رفتیم که از اول روش نشسته

بودیم...گفتم:از کجای حرف های فالگیر بودی....

راستین-از اونجا که گفت:دستتو بده ببینوم....

من-تو که از اولش بودی!!!

راستین-آره بودم...میگم آرمی هر جا هندونه دیدیم میخرم باشه؟؟؟

من-باشه بابا،حالا بدونه هندونه که نمیمیرم....

راستین-نه آخه تقصیرمن بود....

من-دستم رو گرفتم جلوی بینیم و گفتم:از این حرفا نزن تقصیر منم بود....

-بفرمایید...

راستین از پسر بچه غذا رو گرفت،پسره داشت میرفت که صداش کردم،برگشت سمتم و گفت بله؟؟؟

من-بیا...

اومدم جلوم...از تو کیفم یک بسته کاکاو دراوردم و گفتم:مال تو...

پسر خندید و زود کاکائو رو گرفت و گفت:مرسی....بعدش هم با خنده دور شد...

راستین با لبخند گفت:کارت قشنگ بود...

بعدش هم دیزی ها رو آماده کرد و بعد از خوردن دوباره تو ماشین نشستیم....

صدای خواجه امیری بود که سکوت ماشین رو میشکست...اینبار من راننده بودم و راستین خوابیده بود...چرا

داشت همه چیز تغییر میکرد؟؟؟من نمیخوام که وابسته بشم...من اصلا اینو نمیخوام...مگه من قرار نگذاشته

بودم که شوهرم اتفاقی باشه؟؟؟راستین که اتفاقی نبود...من هیچوقت قولم رو نشکوندم...خدایا این چه قولی بود

من به خودم دادم؟؟؟بگو آخه دختر این فکر از کجا اومد تو مخت؟؟؟ صورتم رو به سمت راستین برگردوندم که

خواب بود...نیم رخش چقدر قشنگ بود...بگو مگه سه رخ و رخش زشته؟؟؟ این مرد همه چیزش کامل بود...

اصلا آینده رو ولش کن،تا اون موقع هر چی پیش بیاد اومده....یک چیز تو وجودم گفت:چرا از آیندت فرار

میکنی؟؟؟میترسی نه؟؟؟...نه من نمیترسم...میترسم؟؟؟...صدا داد زد:آره میترسی،ترسوی بزدل...

***

خیلی وقت بود که داشتم رانندگی میکردم،دیگه خسته شده بودم،ماشین رو یه کنار پارک کردم که راستین

چشماش رو باز کرد:ایستادی پس؟؟؟

من-یکمی خسته شدم...

صاف نشست و گفت:معذرت میخوام،از بس خسته بودم نمیدونم چطور خوابم برد،دیشب اصلا نخوابیدم...

لبخندی زدم و از ماشین پیاده شدم...روی یک تخته سنگ رو به کوه ها نشستم،راستین نشست کنارم و لیوان

چای رو جلوم گرفت:وقتی خسته ای میچسبه....

لیوان رو ازش گرفتم و به خورشید نگاه کردم که داشت غروب میکرد...

راستین گفت:یک سوال بپرسم؟؟؟

به سمتش برگشتم و گفتم:بپرس اما اگه نخوام،جواب نمیدم....

راستین-برای چی گفتی احتمالش هست نامزدی رو به هم بزنی؟؟؟

ای خدا چرا همه میخوان منو یاد آینده بندازن...چرا میخوان یاد قولم بیافتم؟؟؟میتونستم جواب ندم اما میخواستم

همه چی رو بهش بگم،شاید بعدا پشیمون میشدم اما مهم الان بود...

راستین-جواب نمیدی؟؟؟

من-چرا جواب میدم....

راستین-پس منتظرم....

یکمی سکوت کردم و بعد گفتم:از دبیرستان خواستگار داشتم،تک و توک،اما داشتم...خیلی ها هم اشاره میکردن

که عروس خودمی و از این حرفا...نمیدونم به خاطر چی بود...اصلا یادم نمیاد اما همیشه از اینکه همسر آینده

ام با خواستگاری وارد زندگیم بشه بدم می اومد...همیشه میگفتم:چطور وقتی من رو نمیشناسه میاد

خواستگاریی و فوقش بعد از دو هفته عقد...اصلا عقد هم نه نامزد... حتی اگه جدا بشن از هم به هر دلیلی...مهم

اینه که دختر اسمش برای یک مدت رفته تو لیست متاهل ها...برای همین با خودم عهد بستم شوهرم با یک

اتفاق وارد زندگیم بشه نه خواستگاری...من دوست داشتم قبل ااز خواستگاری شوهرم رو بشناسسم،عاشقش

بشم بعد از اون بیاد خواستگاری...بعد از نوزده خواستگارای رسمیم زیاد شدن،اما بهونه هم زیاد بود...اگه هم

نبود کاری میکردم که فراری بشن..از یادآوری خواستگاری سیاوش لبخند زدم...تا اینکه تو اومدی...باز هم یکی

دیگه مثل همه...من تو رو غیر از چند بار اون هم پاید زیاد زیاد پنج دقیقه تو رو دیده بودم...اینبار مامان و بابا

نذاشتن...تو رو خیلی قبول دارن...

روم رو به سمتش کردم که دیدم رو به خورشید داره لبخند میزنه...ادامه دادم:بابا گفت:یک مدت با تو نامزد

باشم،بعد اگه خواستم میتونم نامزدی رو به هم بزنم البته با دلیل موجه...

بعد پوزخند زدم و گفتم:دلیل موجه....

راستین گفت:کسی رو تا حالا پیدا کردی؟؟؟

با تعجب نگاهش کردم و گفتم:چی میگی تو؟؟؟نه هنوز نیومده...

راستین-دلیل موجه چی؟؟؟برای به هم زدن این نامزدی...

چرا انقدر راحت درباره ی به هم زن نامزدی حرف میزد؟؟؟براش مهم نبود من تو زندگیش نباشم؟؟؟حتما نیست

دیگه...بلند شدم و گفتم:اولا گفتی یک سوال که شد سه تا،دوما من هر کدوم رو نخوام جواب نمیدم...

رفتم سمت ماشین که راستین گفت:آرمیلا اگه کسی رو پیدا کردی زود به من بگو...

برگشتم سمتش و گفتم:میشه دربارش حرف نزنی؟؟؟

راستین-بهتر بود بگم....

من-من صلاح خودم رو میدونم...باشه؟؟؟دیر شد بریم؟؟؟

راستین بلند شد و گفت:بریم...

تو ماشین نشستیم،من فرار از آینده رو به قرار ترجیح میدادم...میخواستم الان خوش باشم،نمی خواستم درباره

ی چیزی که هنوز اتفاق نیافتاده بود غصه بخورم...برگشتم سمت راستین و گفتم: خوب آقا راستین،من حسابی

حوصله ام سر رفته...تو هم که مثلا من رو آوردی مسافرت بعد خودت کمبود خواب هات رو سر من خالی

میکنی...الان چکار کنیم؟؟؟

راستین-معذرت،میخوای تو این چهار روز نه خودم بخوابم نه بزارم تو بخوابی؟؟؟

خندیدم و گفتم:اه اه چه حرفا،اونم تو...فکر نکنم بیشتر از یک روز بتونی بیدار بمونی...

ماشین رو روشن کرد و گفت:خودت خواستی،بعد به غلط کردن نیوفتی...

من-می بینیم...خوب حالا چکار کنیم؟؟؟

راستین-پیشنهاد خودت چیه؟؟؟

من-ااا...نمیدونم میخوای خاطراتت رو تعریف کن...

راستین-بچگی یا جوونی؟؟؟

من-هر کدوم بامزه تره...

راستین-بزار برات یه خاطره از شش هفت سالگیم تعریف کنم...فریبا رو یادته؟؟؟خواهر بزرگ فرین،دختر عمو

هام...

من-آره یادمه...

راستین-اونموقع هنوز فرین به دنیا نیومده بود،من و فریبا همیشه با هم بازی میکردیم...یکبار فریبا گفت:

آرایشگر بازی کنیم...بعد خودش رو کرد آرایشگر و من رو کرد مشتری...هر چی بهش گفتم بزار منم یک بار

آرایشگر بشم قبول نکرد...خلاصه با قیچی پلاستیکی و سشوار و آب پاش اتلکی افتاد به جون موهام و بعداز

اینکه خسته شد وسایلاش رو جمع کرد و گفت من خسته شدم میرم خونمون...منم خسته شده بودم اما نه از

بازی،بیشتر کسل شده بودم،یادم نمیره اعصابم خیلی داغون بود...اون موقع خونه عمو اینا پیش ما بود...خلاصه

من انروز نه تونستم نهار بخورم نه حوصله داشتم،عصر مامان خوابیده بود و بابا هم سر کار بود...منم از

فرصت استفاده کردم و رفتم قیچی خیاطی مامان روبرداشتم و افتادم به جون موهاش...چون موهاش بلند بود

اولش زیاد متوجه نشه اما وقتی موهاش نزدیکی گردنش شد متوجه شد و از خواب بیدار شد،چشمت روز بد

نبینه،هم از مامان کتک خوردم هم بابا دعوام کرد،هم دو هفته ازر دوچرخه بازی محروم شم و این برام مثل

اعدام بود...

همونجور که میخندیدنم گفتم:اصلا بهت نمیومد بچگیت اینجوری باشی....

راستین-این که چیزی نیست فرداش که فریبااومد خونمون موهاش رو که خرگوشی بود انقدر کشیدم و بهش گفتم

اگه مامان اینا دوچرخه ام رو بهم برنگردونن کچلش میکنم...اونم از ترسش رفت به مامانش اینا گفت...البته

ناگفته نماند به خاطر کارم دعوام هم کردن اما عوضش دوچرخه ام رو برگردوندن...

من-نه بابا،چه حقت رو گرفتی...

برگشت سمتم و تو چشمام نگاه کرد و گفت:من هیچوقت نمی زارم حقم رو از دستم بکشن بیرون....بعدش هم

سرش رو به سمت پنجره خودش برد و دیگه چیزی نگفت...

چقدر حرفش دو پهلو بود....چقدر احساس شیرینی داشتم از شنیدنش...نکنه همه ی اینا احساسات خودم

باشه؟؟؟نکنه براش مهم نباشم...راستین هیچوقت اونجور که من پیش بینی میکردم نبود...

یکدفعه ماشین به سمت راست کشیده شد...

.یکدفعه ماشین به سمت راست کشیده شد...ماشین رو پارک کرد و گفت:بپر پایین....خودش هم پیاده شد...

پیاده شدمکه دیدم راستین داره به سمت نیسانی میره که پشت سرمون بود...دویدم سمتش و باهاش شونه به

شونه شدم که دیدم پشت نیسان پر از هندونه بود...

برگشتم سمتش و با خوشحالی گفتم:راستین؟؟؟

به سمتم برگشت و لبخند زد و گفت:گفتم که هر جا ببینم برات میخرم....

از ته دلم لبخند زدم...چقد خوب بود...چه قلب مهربونی داشت...یک هندونه بزرگ گرفت و گفت:الان بخوریم یا

بعدا؟؟؟

من-نه بریم یه جای خوب که آب هم باشه،اولم بزاریمش تو آب...

راستین-باشه...

تو ماشین که نشستم هله هوله هایی که خریده بودم گذاشتم رو پام و از توش اسمارتیز کوچولو هام رو

درآوردم...

من-راستین کف دستت رو بده...

دستش رو داد تو دستم...دستاش نسبت به دستام بزرگ بود...انگشتای کشیده ای هم داشت...

کف دستش رو پر از اسمارتیز کردم وگفتم:من خیلی دوست دارم،خوشمزه ان...

خندید و گفت:تو که انقدر هله هوله میخوری چرا چاق نمیشی؟؟؟

من-آخه استعداد ندارم خواهر....

راستین-برعکس مامان،همیشه مراقب بود یک قاشق بیشتر از اونچه باید میخورد بیشتر نشه تا مبادا چاق

بشه،اما همیشه خوش هیکل بود....

من-خیلی دوست دارم مامان رو ببینم...

راستین-ندیدیش؟؟؟

من-میشه بپرسم چطوری باید میدیدمشون؟؟؟

راستین-عکسش رو دیگه...

من-نه ندیدم....

گوشیش رو درآورد و گفت:تو فایل عکسام هست،برو ببین...

گوشیش اپل بود،تا حالا نمیدونستم گوشیش چیه...

من-بقیه عکسات؟؟؟

راستین-همش رو ببین چیزی توش نیست....

من-من که مامان رو نمیشناسم...

راستین-عکس هیچ زن دیگه ای غیر از مامان توش نیست...

فایل عکساش رو باز کردم....همه ی عکساش تو خونه ی خیلی قشنگی بود که معلوم بود حیاط قشنگی هم

داره،مامان نگین خیلی جوون تر از اونی بود که تصور میکردم...بابا مسعود هم خیلی جذاب و مردونه بود اما

قیافه ی راستین شبیه هیچ کدوم نبود....

من-مامان خیلی جوون تر از تصوراتمه، اما تو شبیه هیچ کدوم نیستی...

راستین-مامان بعد از مرگ بابا خیلی شکسته شد...من شبیه پدربزرگ پدریمم...ده کیلومتر جلوتر یک جای با

صفایی هست اونجا پیاده میشیم....

من-باشه...

-وای خدا چه جای خوشکلی...

راستین-آره خیلی قشنگه...راستین زیر اندازی که آورده بود رو زیر درخت بزرگی که کنار رودخونه بود پهن کرد

و بعد به سمت آب رفت و هندونه رو بین چند تا سنگ بزرگ گذاشت که با جریان آب حرکت نکنه....شیطنتم گل

کرد و پشت سرش وارد آب شدم و شروع کردم به آب پاشیدن به سمتش...برگشت سمتم و اونم شروع کرد...با

جیغ و داد داشتیم آب بازی میکردیکم که پای راستین به سنگ گیر کرد و هندونه شروع به حرکت کرد....راستین

لومد بره دنبالش که پاش روی جلبک های کف آب لیز خورد و افتاد...هندونه یکم ازمون دور شده بود...راستین

زود بلند شد و گفت:هندونه از دستمون بره من میدونم و تو....

با خنده راستین رو تشویق میکردم که دنبال هندونه بود...وقتی که گرفتش هندونه رو گرفت بالای سرش...آب

های سطح هندونه هم میریخت رو موهاش و بعد روی صورتش لیز میخورد...صحنه ی بامزه ای بود،انگار که

وزنه دویست کیلو بلند کرده بود یه قیافه ای گرفته بود خنده دار....

صدام رو تغییر دادم و گفتم:قهرمان وزنه برداری المپیک جهان آقای راستین راستاد...هورررااااا...بعدش هم

براش دست زدم...

اونم هی تا کمر دولا و صاف میشد...

با خنده از آب در آومدیم....

من-حالا با این لباس ها چجور بشینم رو زمین؟؟؟؟مثل موش آب کشیده شدم....

راستین-خو برو عوض کن...

یکمی فکر کردم...فکر بدی نبود،غیر از ما هم کسی اونجا نبود،اما خود راستین چی؟؟؟

من-میرم اونور ماشین عوض میکنم...

یه تونیک و شلوار و شال برداشتم و رفتم پشت سنگر!!!داشتم بلوزم رو در می آوردم که راستین گفت:آرمی

الان میام میخورمت....

من-مرض...بی تربیت،چشمات رو درویش کن...

حالا انگار بدبخت داشت میدید...

راستین خندید و چیزی نگفت،یکدفعه صدای ضبط ماشین رو شنیدم که داشت نزدیک تر میشد...وضعم زیاد

مناسب نبود،یکدفعه دیدم راستین پرید حلوم و زود گفت:زود باش آرمی...

بعد روش رو برگردوند و جلوم ایستاد تا دیده نشم....

قلبم مثل گنجشک میزد،از خجالت سرخ شده بودم،فقط همینم مونده بود راستین منو تو این وضع ببینه...سریع

لباسام رو عوض کردم وگفتم:تموم شد...

راستین برگشت و گفت:خوبه....تو ماشین باش تا منم لباسام رو عوض کنم....

رفتم تو ماشین و صندلی رو خوابوندم تا راحت باشه....

بعد از پنج دقیقه با تیشرت لیمویی و شلوار قهوه ای گفت:بیا پایین...

چفدر خوشکل شده بود،رنگ لباساش با موهاش و چشماش ست شده بود....

نشستیم و راستین شروع کرد به بریدن هندونه،وقتی یک قاچ از هندونه رو داد دستم گفتم:بالاخره طلسمش

شکسته شد...

راستین-آره....

با لذت هندونه مون رو خوردیم.....

اینبار تا نشستم تو ماشین از فرط خستگی زود خوابم برد

.

.راستین-آرمیلا،آرمی،دختر پاشو دیگه رسیدیم....

چشمام رو به سختی باز کردم و دور و برم رو نگاه کردم،تو یک منطقه مسکونی بودیم....

راستین-نمیخوای پیاده شی؟؟؟

خواب آلود پیاده شدم و کیفم رو روی شونه ام جابه جا کردم....راستین داشت وسایل رو از صندوقعقب درمی

اورد اما از خستگی حوصله ی کمک هم نداشتم...روی پله ی مجتمع رو به رویی م نشستم و سرم رو رو زانوم

گذاشتم و چشمام رو بستم...

راستین-ااا دختر تو که باز خوابیدی،زشته پاشو از اینجا....

عصبی گفتم:میشه بفرمایید ساعت چنده؟؟؟

راستین-اوه اوه خطرناک شدی،ساعت دو نیمه شبه....

من-بعد اکثر مردم الان چه کار میکنن؟؟؟

راستین با خنده گفت:نمیدونم والا....

من-مسخره بازی در نیار،کدوم گوری برم تا کپه مرگمو بزارم....

راستین خندید و گفت:من بودم گفتم تو عمرا بتونی چند شب بیدار بمونی،تو که اگه تا ده دقیقه دیگه خواب نباشی

من رو قتل عام میکنی....بعد به سمت یکی از خونه های حیاط دار رفت و درش رو باز کرد:بیا برو...

رفتم جلو و کیلد رو ازش گرفتم و وارد شدم،بدون نگاه کردن به اطرافم در ورودی رو باز کردم و روی اولین

مبل دم دستم خوابیدم...

***

با احساس نور آفتاب چشمام رو باز کردم،راستین داشت پرده ها رو کنار میزد...

من-سلام....

راستین-به به صبح بخیر...

کش و قوسی به بدنم ادم و بلند شدم و شروع کردم به آنالیز خونه...

خونه ای حدود صد و پنجاه متر،دو خوابه، ،یکی از اتاق ها تخت دو نفره نارنجی داشت و سمت راستش هم

کتابخونه و تلوزیون کوچکی بود ،در کل اتاق شاد و قشنگی بود....اتق بعدی اتاق بچه بود که بینهایت بامزه

بود،سفید و پسته ای بود و عروسک های قشنگی توش بود....عکس یک دختر بچه دو سه ساله هم رو دیوار

زده بدن که کلاه سرش بود و چشماش هم به سمت دوربین نبود و تشخیص رنگش سخت بود...اما تو مایه های

قهوه ای بود....آشپزخونه و پذیرایی هم رو به روی هم قرار گرفته بودن و بیشتر کرم و قهو ای بود،در کل خونه

ی شیکی بود...

من-اینجا خیلی خوشکله...

راستین-آره منم اینجا رو خیلی دوست دارم....آرمی بریم صبحانه بخوریم که بزنیم بیرون،اصلا حوصله توخونه

موندن رو ندارم....

با م به سمت آشپرخونه رفتیم،چای رو دم کرده بود...

من-نه می بینم کاری شدی....

راستین-بله،چای دم کردم لب سوز....

من-خوبه خوبه،من که چشمم از تو آب میخوره که نجوشونده باشیش...

راستین-از الان اعلام کنم که شما اجازه خوردن این چای و نداری و میری از لیپتون ها میخوری،تا حالت جا

بیاد....

بعد هم قوری رو برداشت و برای خودش چایی ریخت و گذاشت کنار دستش...

من-چه بهتر،حداقل یک روز بیشتر عمر میکنم....

تو طول صبحانه همش چشمم به چای راستین بود که خیلی خوش رنگ بود و من باید این لیپتون های بیمزه رو

میخوردم...راستین هم هر وقت قیافه ام رو میدید لبخند میزد و به خوردنش ادامه میداد...دارم برات آقا

راستین....

راستین بلند شد و چای رو توی سینک خالی کرد که یک وقت من نخورم....

من-خوش خیال...

منم بلند شدم و لباسام رو که چروک شده بود با یک دست مانتو شلوار آبرومند عوض کردم و راه افتادیم....

راستین-خوب اول کجا بریم؟؟؟

من-معلومه،مقبره حافظ،بعدش هم سعدی...

راستین-خوبه...

***

خدایا چی از این بهتر میشه که دست تو دست کسی که حس میکنی میتونی دوستش داشته باشی،عطر گل ها و

چمن رو حس کنی و رو به مقبره حافظ برای عاقبت به خیریت دعاکنی؟؟؟چی بهتر از این که حس تکیه گاه

داشتن رو حس میکنی؟؟؟حس اینکه یکی همه حواسش به این هست که کسی خیره به تو نگاه نکنه و بهت تنه

نزنه...این که راه باز کنه تا از شلوغی رد نشی و بعدش خودش دستت و بگیره و کمکت کنه؟؟؟اینکه هر قدمی

که برداری یک عکس ازت بگیره و بعدش هم سر مزار حافظ زانو بزنه و بعداز فاتحه بهت بگه دعا کردم هر جا

باشی و در هر موقعیتی خوشبخت باشی...خدایا بهتر از این حسی که الان دارم هست؟؟؟بهتر از این که وقتی از

پسرک فال فروش فال برداری حافظ یکی از نزدیکترین شعراش به حال و هوات رو تقدیمت کنه...بهتر از اینکه

حس کنی حافظ (یار با ماست چه حاجت که زیاده طلبیم)رو برای تو سروده باشه؟؟؟خدایا ممنون که همه ی حس

های خوب دنیا رو الان دارم با تک تک سلول های بدنم حس میکنم،ممنونم...خدایا بازم کمکم کن...

راستین-خوب بفرمایید اینم ازفالوده ی شیراز....

لبخند زدم فالوده ام رو برداشتم....تویسکوت شروع کردم به خوردن...بعد از چند لحظه راستین گفت:آرمی چی

شده؟؟؟

سرم رو آوردم بالا و توی چشمای عسلی براقش خیره شدم،تاب نگاهش رو نداشتم و زود سرم رو انداختم

پایین:هیچی دارم فکر میکنم....

راستین-همه چی رو بسپر دست خدا....

زود سرم رو آوردم بالا اما اون دیگه سرش پایین بود....درباره ی چی حرف میزد؟؟؟مگه میدونست دارم به چی

فکر میکنم؟؟؟حوصله ام از دست آرمیلا ی متفکر سر رفته بود....دوباره رفتم تو جلد آرمیلای بی خیال

همیشگی...اینجوری خیلی بهتر بود....

من-خوب قراره این چند روز چه کار کنیم؟؟؟

راستینم با خنده سرش رو آورد بالا...اونم فرار رو ترجیح داده بود:این چهار روز قراره فقط خوش باشیم...

من-و برای خوش بودن باید غم و ناراحتی و فکرهای الکی رو بندازیم دور...

راستین-صد در صد...

نصف فالوده ام رو که خوردم گفتم:از لفت دادن متنفرم،پاشو که باید سریع باشیم....

اونم پاشد و گفت:بزن بریم....

رفتیم سعدی،از خودمون کلی عکس گفتیم،چپ میرفتیم یک عکس،راست میرفتیم یک عکس دیگه... بعد از نهار

رفتیم باغ ارم....روی نیمکتای چوبی،زیر درختای خوشکلش نشستیم و از هر دری حرف زدیم،از نمایشگاه

کتابش هم کلی کتاب گرفتیم و ساعت ده دقیقه به پنج برای یک استراحت کوتاه راهی خونه شدیم....

.

تا رسیدیم راستین لباس هاش رو عوض کد و روی کاناپه خوابید....خوب حالا من چکار کنم؟؟؟یکمی کتاب هایی

که خریده بودم رو ورق زدم اما حوصله ی خوندنشون رو نداشتم...تلوزیون هم که نمیتونستم روشن

کنم،میترسیدم راستین بیدار بشه...یکدفعه یاد تلوزیون توی اتاق افتادم....رفتم روی تخت دراز کشیدم و تلوزیون

رو روشن کردم،اما یکدفعه یاد مامن افتادم و پریدم تا بهشون زنگ بزنم...حالا خوبه دو ساعت پیش باهاشون

حرف زده بودم....

مامان-الو...

من-سلام مامانی...

مامان-سلام عزیزم،خوبید؟؟؟خوش میگذره؟؟؟اتفاقی افتاده؟؟؟تو که هنوز سه ساعتم از تماس قبلیت نگذشته؟؟؟

خندیدم و گفتم:خوبیم،منم دلم هواتون رو کرد گفتم باهاتون تماس بگیرم...

مامان-خوب خدا رو شکر،آرمیلا برای ساینا خواستگار اومده...

من-اینکه چیز جدیدی نیست...

مامان-نه اینبار فرق داره،فکر کنم همین روزا جشن نامزدی بگیرن...

من-واقعا؟؟؟

مامان-آره،خالت اینطور میگفت...

من-ای ساینای نامرد،برم بهش زنگ بزنم،کاری نداری؟؟؟

مامان-نه عزیزم مراقب خودتون باشید.....

من-باشه عزیزم،خداحافظ...

مامان-خداحافظ...

تا قطع شد سریع شماره ساینا رو گرفتم:جانم؟؟؟

من-سلام بر عروس خانم گل گلاب....

ساینا-سلام بر بی وفای عالم...

من-راست میگی،من شرمنده ام به خدا....

ساینا-شرمندگیت بخوره تو اون سرت،من از دست تو چکار کنم ها؟؟؟

من-کوفت،زیاد دور نگیر،خود کپک زدت چرا یک حالی از من نمی پرسی؟؟؟همش یک طرفه؟؟؟بیشعور

میزاشتی برای عروسیت یک دفعه دعوتم میکردی؟؟؟من باید از زبون مامانم بشنوم که جناب عالی داری نامزد

میکنی؟؟؟

ساینا-خو درست،اما من بی معرفت،توچی؟؟؟

من-منم به دختر خاله ام رفتم دیگه....

ساینا-باید بگی من به تو رفتم....

من-حالا این شازده دوماد کی هست؟؟؟

ساینا صداش رو عوض کرد و گفت:جناب آقای یاشار مقدم،وکیل پایه یک دادگستری...با هشت سال سابقه ی کار

پر افتخار و کارنامه ی کاری درخشان،همکار بنده،سی و سه ساله و ساکن کرج....این جناب دارای دو خواهر و

سه برادر هستند و از خانواده ای بسیار مهربان و با فرهنگ می باشند و البته پر جمعیت...

من-مبارکت باشه عزیزم،تبریک میگم،خوشبخت باشید....

ساینا-شنیدم رفتی سفر...با آقا خوش میگذره شیطون؟؟؟

من-جای شما خالی،حالا جشنتون کی هست؟؟؟

ساینا-هفته ی دیگه،پنجشنبه....

من-خوبه،دیگه چه خبر؟؟؟

ساینا-من این روزا غیر از یاشار خبر خاصی ندارم...

خندیدم و گفتم:نمیدونم چرا هر چی شوهر ذلیل بیچاره است دور من بدبخت و گرفته؟؟؟

ساینا-جوجه رو آخر پاییز میشمارن آرمیلا خانم....

من-پس بشمر....

ساینا-باشه،اساعه...کی میاید؟؟؟

من-سه روز دیگه....

ساینا-پس میبینمت...

من-باشه عزیزم،کاری نداری؟؟؟چیزی نمیخوای؟؟؟

ساینا-هر چی و کرمت...

من-باشه پرو خداحافظ....

ساینا-بای...

تا قطع کردم گوشیم دوباره زنگ خورد....پووووووف...دهنم خشک شد...فاطمه بود...

من-الو....

فاطی-الو آرمی بگو چی شده؟؟؟

من-به به سلام حالتون خوبه؟؟؟منم خوبم....

فاطی-سلام...حال من خوبه،حال تو هم که خوبه دیگه...

خندیدم و گفتم:درست نمیشی....

فاطی-آرمی نمیدونی چی شده؟؟؟

من-چی شده؟؟؟

فاطی-اشراقی کاری کرد کارستون....باورت نمیشه،وقتی تو جلسه امروز اعلام کرد یکی باید میومد فکامون رو

از روی زمین جمع میکرد...متحیر شدن برای حالتمون کمه....بابا این عجب ناکسیه...

من-اونروز که داشتم آزمایش هاش رو میدیدم حدث زدم باید یک کار بی عیب تحویل بده،حالا چی هست؟؟؟

فاطی-خودت بیا از نزدیک ببینش،با توضیحاتی هم که داد جای هیچ شک و شبهه ای هم برای هیچ کس نموند...

من-نه بابا ایول....

فاطی-خوش میگذره؟؟؟خوبید؟؟؟

من-جات خالی،تو چه خبر از علی....

یک دفعه یک جیغی زد که گوشی رو یک متر اونور تر از گوشم گرفتم:خدا خفش کنه این ساینا رو با این

نقشش،دو دقیقه دیگه لفتش میدادم بچم به دیار باقی شتافته بود،ولی خدایی خیلی مهیج بود....

خندیدم گفتم:هیچیت مثل آدم نیست،اون چی گفت؟؟؟

فاطی-هیچی اولش یکم غرغر کرد که داشتم میمردم و از این حرفا اما آخرش گفت:به یاد ماندنی بود...

من-پس تو هم رفتی تو لیست مرغا؟؟؟

فاطی-با اجازه ی بزرگترا بللللللللللللللله.....

خندیدم گفتم|:مبارک باشه،حالا باید دو دست لباس بگیرم،یکی تو یکی ساینا...

فاطی-آره،شوهرش رو دیدی؟؟؟

من-نه بابا من همین الان مطلع شدم....

فاطی-منم ساعت یک فهمیدم،رفته بودم دفترش برای عرض تشکر و از این حرفا،اونجا بود،به چشم برادری

خوب چیزیه....

من-غیر از این بود به عقل ساینا شک میکرم،انقدر خواستگار رد کرده تا یکی به قول خودش چشم کور کن گیر

بیاره دیگه....

فاطی-خوب دیگه مزاحمم نشو!!!کاری نداری...

من-خیلی رو داری،نه برو به سلامت....

خندید و گفت:مواظب خودت باش...خداحافط....

من-خداحافظ....

رفتم تو آشپزخونه و یک لیوان آب لب پر خوردم....دلم میخواست عکسایی که راستین با گوشیش گرفته بود رو

ببینم اما هر چی گشتم پیداش نکردم...رفتم با گوشی خودم زنگ زدم به گوشیش که صداش رو شنیدم...نگاه

کنترو خدا بگو روی جعبه دستمال کاغذی جای گوشیه....

عکس روی صفحه یک عروس دریایی بود...ای خاک عالم،این چیه برای من گذاشتی من کجام شبیه عروس

دریایی شله و وله؟؟؟عروس دریایی؟؟؟عروس دریایی؟؟؟اها...ای جان...عجب فکری...چه رویایی...عروس

دریایی اما اسمم رمزی بود،معلوم نبود منظورش چیه...ای جلب...ای خدا برای اولین بار کنجکاویم گل کرده

خو...بیا اینم از عوارض فضولی...بگو حالا عکسا رو بعدا میدیدی مشکلی بود؟؟؟اسمم رو حذف کردم که نفهمه

فضولی کردم ...خدایی عجب گوشی توپی،با اینکه خودم اچ تی سی سنسیشن داشتم اما این خیلی باحال بود...بی

خیال عکسا شدم و رفتم تو آشپزخونه تا برای عصرونه یک چیزی آماده کنم....

.راستین-وای از دست شما زنا...آرمیلا بدو دیگه بابا غروب شد،الان اذان میگه...

همونجور که مقنعه ام رو صاف و صوف میکردم داد زدم:تا ماشین رو روشن کنی اومدم....

راستین که صداش داشت دور تر و دور تر میشد گفت:ببینیم و تعریف کنیم،سریع مقنعه ام رو درست کردم ،داشتم

میرفتم بیرون که یاد جوراب افتادم،مثل جت رفتم جورابم رو برداشتم و پوشیدمش و زدم بیرون،راستین نگاهش

به در بود،تا منو دید ماشین رو دوباره روشن کرد و به محض سوار شدنم راه افتاد...

راستین-چه عجب مادمازل تشریف فرما شدن....

من-انقدر غر نزن،تو باید زود تر خبر میدادی برای نماز میریم شاه چراغ....

راستین-جالبه یک چیز هم طلبکار شدیم...

زود برگشتم سمتش و گفتم:مگه بدهکار بودی؟؟؟

راستین لبخند زد و گفت:نه بابا اصلا...

فهمیدم داره مسخره میکنه اما به روی مبارکم هم نیاوردم....

من-راستی پنجشنبه هفته بعد نامزدی ساینا است...

راستین-ااا به سلامتی با کی؟؟؟

من-حالا من معرفی کنم تو میشناسیش....

زود جواب داد:مگه اون که به تو معرفیش کرد تو میشناختیش؟؟؟اما معرفی کرد...

من-جواب ندی نمیگن لالی...

راستین-اما میگن بی عرضه است...حالا کی هست این شاه داماد؟؟؟

من-یاشار مقدم،وکیل پایه یک دادگستری...

راستین با تعجب گفت:یاشار؟؟؟واقعا؟؟؟

من-آره مگه میشناسیش؟؟؟

راستین-پس چی؟؟؟خیر سرمون دوستیم با هم....نمیدونستم قراره فامیل هم بشیم....

من-که اینطور...پسر خوبیه؟؟؟

راستین-خیلی با شخصیته،هم تو کار و هم توی زندگی اجتماعیش خیلی موفقه....ساینا خانم واقعا برازندشه...

من-ساینا خوشبختش میکنه،اون هر مردی رو میتونه خوشبخت کنه.....

راستین-ااا پس خوش بحال یاشار واقعا...از اولم شانسش خیلی خوب بود....

با اینکه شوخی کرد اما ناراحت شدم،من هر چه قدر هم بد بودم،نباید می کوبوند تو سرم...من فقط آرمیلا

بودم،آرمیلا اشتیاق که فکر و زندگی خودش رو داشت و تو این دنیا کاری به زندگی کسی نداشت....دیگه حرفی

نزدم،راستین چند بار صدام کرد که وقتی دید جواب نمیدم گفت:آرمیلا ناراحت شدی؟؟؟

باز هم هیچی نگفتم که گفت:فقط یک شوخی بود....

من-همیشه آدم حرفای جدیش رو شوخی شوخی میزنه،آقا راستین من مجبورت نکرده بودم بیای

خواستگاری،التماستم نکرده بودم،حالا هم خیلی ناراحتی شما رو به خیر ما رو به سلامت،برو با یکی تو مایه

های ساینا یا یکی از اون بهتر،خوشت باشه،من آرمیلام و قرارم نیست عوض بشم،همینجوری که تا حالا بودم

خواهم بود،تو هم خیلی ناراحتی غل و زنجیرت نکردم،راه باز و جاده درازه....

راستین یک گوشه پارک کرد،بعد نگاهش رو به چشمام دوخت و گفت:فکر نمیکردم انقدر بی جنبه باشی،واقعا

بچه ای،همین....

عصبی گفتم:من بچه یا بزرگ همینم که هستم،فکر کردی خودت خیلی بزرگی؟؟؟

راستین-متاسفم برات که فرق شوخی و جدی رو نمیفهمی....

من-تو برای خودت متاسف باش که هنوز نمیدونی آدم قبل از حرف زدن فکر میکنه....

راستین-من نیومدم مسافرت که جنگ کنم و اعصابم رو داغون کنم....

من-همین دیگه،جواب که نداری میری تو حاشیه....

راستین-من اشتباه کردم اما تو بیشتر...

من-کاسه کوزه ها رو تو سر من نشکن،به نظرت اگه من مثلا میگفتم شانس یکی از خانم های دوستات تو

شوهر بهتر از منه چه حالی میشدی؟؟؟

یک نگاه بهم انداخت که قالب تهی کردم....

من-بفرما،فکرش هم اذیت میکنه...

راستین-من جدی نگفتم....

من-منم صد در صد جلوی نامزدم از شوهر یکی دیگه واقعی تعریف نمیکنم، حتما دارم باهاش شوخی میکنم....

راستین-قانع شدم،معذرت...

من-چرا به معذرت خواهی که میرسه جملت رو کامل نمیکنی؟؟؟

برگشت سمتم و با مسخرگی گفت:آرمیلا جان ببخشید،معذرت میخوام....

روم رو برگردوندم سمت شیشه و گفتم:واقعا که...

ماشین رو روشن کرد،یکم که گذشت،گفت:آرمیلا باید دوباره آبنبات بخرم که آشتی کنی؟؟؟شیر خشک هم

موجوده ها...

از این حرفش خندم گرفت،حوصله ی لوس بازی رو نداشتم،اونم تو مسافرت،برگشتم و گفتم:چندمین بچته که

شیر خشک میخوره؟؟؟

راستین با صدای زنونه گفت:والا خواهر یکی از نوع بابا لنگ درازش رو با خودم آوردم مسافرت،براش اوردم

که یک وقت بهونه گیری نکنه....

یکی زدم تو بازوش:هنوز ادب نشدی؟؟؟حالا خدایی آوردی؟؟؟

راستین-نه بابا،شیر خشکم کجا بود،اما اگه بخوای برات میخرم....

من-نه خیر،لازم نکرده....

راستین پارک کرد و گفت:فکر نکنم به نماز برسیم....

سریع پیاده شدیم و من بعد از سر کردن یک چادر سفید که دم در ورودی بهم دادند رفتم سمت راستین...رکعت

دوم نماز عشا بود،راستین گفت:باید خودمون فرادی بخونیم،بعد از نماز نیم ساعت برو زیارت و بعد بیا

همینجا...آرمیلا زیاد تو رفت و آمد نباشی ها،یک جا که خلوت باشه منتظرم باش،من اصلا خودم بهت زنگ

میزنم که کی بیای...

با تعجب نگاهش کردم:باشه بابا،نمیخورنم که...راهم رو به سوی زیارتگاه پیش گرفتم که حس کردم گفت:

مطمئن نیستم!!!

جااااااااان؟؟؟از چی مطمئن نیست؟؟؟از اینکه منو بخورن؟؟؟!!!....نه بابا...راستین و این حرفا؟؟؟یکدفعه

برگشتم سمتش،هنوز داشت نگاهم میکرد اما اینبار یکمی سوال هم چاشنی نگاهش بود...بهش که رسیدم

گفتم:نماز رو همینجا میخونیم،بعد از نماز میریم داخل برای زیارت...

لبخند زد و دستام رو گرفت تو دستش و فشرد....منتظر بودیم که جمعیتی که داشتن نماز میخوندن پراکنده بشن تا

ما یک جای خوب بشینیم...همینجور که یک گوشه ایستاده بودیم،گفت:آرمیلا بابت حرفم معذرت میخوام،کارم

درست نبود....

این چش بود؟؟؟من که بخشیده بودم....

من-اما من همون موقع بخشیدم....

راستین-همین خجالتم داد،تو خیلی بخشنده ای....

من-حوصله لوس بازی رو ندارم،من با کسی قهر نمیکنم،اما اگه قهر کردم دیگه آشتی نمیکنم....

با تعجب برگشت به سمم و گفت:واقعا؟؟؟

من-آره،با دختر عمه ام خیلی صمیمی بودم،اون دختر لوسی بود و تا تقی به توقی میخورد با من قهر میکرد و

من میرفتم منت کشی....یک پوزخند زدم و ادامه دادم:حیاط مدرسه ما پشتت به حالت دالان بود،یک بار که داشتم

از اونجا رد میشدم صدای نغمه رو شنیدم که داشت به دوستاش میگفت:آرمیلا همیشه منت کشی من رو

میکنه،چون به من نیاز داره و اگه نباشمخیلی تنها میشه...این درست برعکس واقعیت بود....من دوستای زیادی

داشتم اما اون با اخلاق لوس و زبون بدش دوستای زیادی نداشت،همیشه پیشقدم میشدم برای آشتی چون

نمیخواستم تنها باشه،اما اون لیاقت محبت نداشت،از اون موقع تا الان غیر ازیک سلام و علیک ساده دیگه

باهاش حرفی نزدم...

راستین-اوه اوه...به این میگن کینه...

من-اشتباه نکن،به این میگن به دل گرفتن،اگه ازش کینه داشتم تا حالا سرش خالیش کرده بودم اما وقتی چیزی

رو به دل بگیری دیگه دلت با اون چیز راه نمیاد....

راستین-چه جالب...

من-جا باز شد،بیا بریم اونجا...

رفتیم و شروع کردیم به نماز خوندن،نمازم که تموم شد سرم رو به سمت آسمون گرفتم:چرا من بعضی وقتا تنبل

میشدم و نماز نمیخوندم؟؟؟من این حالات رو دوست دارم...اینکه حس کنی طرف صحبتت خداست رو دوست

دارم...اینکه حس کنی الان خدا داره به دعاهات گوش میده رو دوست دارم...اینکه خجالت نکشی و دعات رو

بگی....نترسی که وقتی من اصلا خدا رو یادم نیست،چطور انتظار دارم اون منو یادش باشه؟؟؟...خدایا هر چیزی

که به تو مربوط میشه رو دوست دارم....

به راستین نگاه کردم،از پایین که نگاهش میکردم چقدر قدش بلندتر نشون میداد،چقدر قشنگ بود که موقع

قنوتش چشماش رو میبست و مژه های مشکیش روی صورتش قرار میگرفت....اینکه لبش آروم برای دعا

کردن باز و بسته میشد و چقدر قشنگ کلمات عربی رو تلفظ میکرد،با صوت قشنگ....مگه همه باید صداشون با

گیتار یا ویولون قشنگ باشه؟؟؟صدای قرآن خوندن راستین از هر صدای قشنگی همراه با گیتار یا هر چیز دیگه

ای قشنگ تر بود...

خدایا من نمیخوام از دستش بدم،خدایا فکرای که کردم مال دوره ی نوجوونیم بود و حالا هم از اون دور

شدم،میخوام فکراش هم از سرم دور کنم....خدایا دلم نمیخواد کاری کنم که بعد بگم پشیمونم...خدایا هر چی

صلاح باشه،اما یک کاری کن صلاح من با راستین باشه!!!

قرآن رو به نیت برآورده شدن دعاهام باز کردم...اشکام سرازیر شد،چی بهتر از اینکه خدا توی کتاب خودش از

طرف خودش بهت بگه(بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را...ادعونی فاستجب لکم)خدایا ممنونم...همین جا قسم

میخورم کاری نمیکنم تا راستین رو از دست بدم،اون مرد منه چون....چون....چقدر اعتراف به خودم سخته...

چون...چون دوستش دارم....اووووووووف راحت شدم،حداقل با خودم روراست باشم،من این مرد رو دوست

داشتم،بلند شدم و رفتم طرف زیارتگاه...به راستین اس زدم تا نیم ساعت دیگه میام همون جا...

من حالا معشوق اصلی ام رو میخواستم،اگه خدا کمک نمیکرد معلوم نبود قراره تو آینده چه اتفاقی بیافته....

.راستین-قبول باشه آرمیلا خانم،خوب ما رو قال گذاشتی رفتی ها...

لبخند زدم و چیزی نگفتم،به خودم قول داده بودم نزارم راستین از زندگیم بره بیرون،حالا نگاهم بهش فرق

میکرد... دیگه فقط یک دوست نبود،بعد از دو ماه و نیمی که دوست بود حالا دیگه فقط دوست نبود... این همون

مردی بود که میخواستم همه چیزم رو تقدیمش کنم...بابا ممنون که اجبارم کردی...میدونستی یک روزی دخترت

شیفته میشه....شیفته ی مردی که خودت هم میدونستی لیاقت داره...

راستین-میخوای تو این بازارچه یک گشتی بزنی؟؟؟

من-بدم نمیاد...

رفتیم تو بازار...برعکس هر بار حوصله ام تو بازار سر نرفت...توجه ام به مردم هم بود که من و راستین رو

خیره نگاه میکردن...اعصابم از دست دخترایی که بهش خیره شده بودن خرد شد و کشیدمش یک طرف دیگه...

راستین-چیه؟؟؟

من-هیچی بیا اینور...میخوام مغازه های اینور رو نگاه کنم...

راستین-خوب همه شون شبیه همن....

من-راااااستییین....

راستین-باشه بابا...

من-آفرین پسر خوب...

راستین هم حواسش بهم بود که کسی خیره نشه بهم و هی جلوم میاستاد...خندم گرفت از کارامون...

یک تونیک محلی نخودی چشمم رو گرفت،سر یقه و آستیناش به طرز قشنگی تزئین شده بود...

راستین-قشنگه...بعد رو به فروشنده کرد و گفت:آقا از اون تونیک نخودی سایز خانم میخواستم...مرد یک نگاه

کوتاه به من انداخت و تونیک رو برام آورد،راستین پولش رو حساب کرد و رفتیم بیرون...رفتم تو یک مغازه

شال و روسریبرای مامان و ساینا و فاطمه و خاله شال و روسری انتخاب کردم،میخواستم پولش رو حساب کنم

که راستین با اخم دستم رو که تو کیفم بود بیرون آورد و خودش پولش رو حساب کرد....

من-اینا رو من باید حساب کنم...

راستین-آرمیلا دیگه تکرار نکن،برای آخرین بار میگم...

شونه بالا انداختم و برای سورن هم یک کتاب علمی درباره نجوم و یک ماشین کنترلی خریدم...برای بابا هم

پیراهن گرفتم و کلی خرت و پرت برای فاطمه و ساینا....

من-راستین تو چیزی نمیخوای؟؟؟

با لحن بامزه ای گفت:هر چی و کرمت...

من-آخه نمیزاری که من حساب کنم،پول خودته،هر چی دوست داری بخر...

راستین-یک چیز انتخاب کن من میخرم،اما لطفا سلیقه بخرج بده...

من-سلیقه ام از تو بهتره...

راستین-صد در صد، وقتی من رو انتخا...

اما جمله اش رو ادامه نداد و سرش رو انداخت پایین...

نه خدا.... ،درسته زوری بود،درسته من انتخابش نکرده بودم اما پشیمونم،به خدا پشیمونم،الان مرد انتخابی من

بود...کاش میتونستم اینا رو داد بزنم و بهش بفهمونم....

اما چیزی نگفتم...چشمام دنبال یک چیز قشنگ برای راستین بود،لباس نمیخواستم،به اندازه ی کافی داشت...قاب

چوبی رو دیدم که روش نوشته بود:

بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

سر خم به می سلامت ،شکند اگر سبویی

همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا

تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی

چقدر دلم میخواست این رو براش بخرم اما زود ازش رد شدم،هنوز خیلی زود بود برای اینکار...برای اینکه

دستم رو بشه...اصلا نباید رو میشد...

دیگه چشمم چیزی رو نگرفت،برگشتم و بهش گفتم:من نمیدونم،خودت یک چیز انتخاب کن...

اونم یک قاب وان یکاد انتخاب کرد و بعدش هم از بازار خارج شدیم....

توی ماشین که نشستم از بیرون بهم گفت:من الان میام،جایی نری ها....

با تعجب نگاهش کردم...دوباره رفت تو بازار،بعد از ده دقیقه با یک شی روزنامه پیچ اومد و نشست تو ماشین:

این از طرف من به تو....

با حیرت گفتم:این همه خرید کردم دیگه این برای چی؟؟؟

راستین-اونا رو خودت خواستی،این از طرف منه...

لبخند زدم و گفتم:مرسی...

بعد روزنامه رو باز کردم.... با تعجب به راستین نگاه کردم...

گفت: بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

سر خم به می سلامت ،شکند اگر سبویی

همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا

تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی

من-راستین؟؟؟؟

راستین لبخند زد و شونه اش رو انداخت بالا....بازم متوجه شده بود،مثل لباس نامزدی،مثل نگاه بقیه رو من...

بازم متوجه شده بود...چقدر این شعر رو دوست داشتم....چقدر عاشق این قاب بودم...چقدر کسی که این قاب رو

برام گرفته بود در عرض چند وقت برام عزیز شد...نمیدونستم چجور تشکر کنم...با تمام احساسم گفتم:ممنونم

راستین...

بازم لبخند زد و گفت:کاری نکردم....

روم رو به سمت پنجره برگردوندم...تو خونه برات گل میکارم راستین....برای خوبی هات،برای مهربونیات و

برای اینکه شدی سکان دار قلبم....

تا رسیدیم خونه،اول قاب رو مثل یک شی قیمتی یک جای خوب گذاشتم تا یادم نره ببرمش!!!رفتم تونیکی که

خریده بودم با ساپورتی که برای ساینا خریده بودم پوشیدم!!!حالا بعدا براش میخریدم،الان نمیخواستم شلوار

بپوشم...موهام رو که سرشون قهوه ای شده بود و پایینشون رنگ مشکی رو داشت دورم باز گذاشتم و آرایش

ملایمی هم کردم...روژ و خط چشم....فقط همین ها...سندل تو خونه ایم هم پوشیدم...

از اتاق خارج شدم و به راستین نگاه کردم که لباس هاش و عوض کرده بود و داشت اخبار میدید...زود نگاهم

رو ازش گرفتم تا مچم رو نگرفته...رفتم تو آشپزخونه و دیدم وسایل الویه تو خونه بود،برای همین دست بکار

شدم...کارم تموم شده بود و داشتم سس رو با سالاد قاطی میکردم که یکدفعه دست راستین از پشت دور کمرم

حلقه شد...ترسیدم و برگشتم سمتش...

من-چیه؟؟؟ترسیدم...

راستین-خانم شما خسته نیستی؟؟؟

من-برای عرض تشکر لازم بود...نبود؟؟؟

لبخند زد و به چشمام خیره شد...منم همین طور...اما زود سرم رو انداختم پایین،سرم رو آورد بالا و گفت:از

نگاهم فرار نکن آرمیلا...

زود گفتم:فرار نمیکنم...

یکم رفت عقب گفت:حاضرم مسابقه بدم....

ظرف سالاد رو برداشتم و گذاشتمش تو یخچال:باشه،بعد از شام...

سفره رو در نهایت سلیقه چیدم...رفتم تو اتاق و خودم رو چک کردم،خوب همه چی میزون بود...رفتم و الویه رو

از یخچال در آوردم و راستین رو صدا زدم...

راستین-به به ببین چه کار کرده کدبانو...

من-امشب باید خونه ی سوده باشیم....

راستین-سوده؟؟؟

من-آره دوست مامانه...منم ازش خوشم نمیاد کنسلش کردم...

راستین اوهومی گفت و شروع کرد به خوردن...

داشتم سفره رو جمع میکردم و راستین هم همینجور رو صندلیش نشسته بود....

من-پاشو این ظرفا رو بشور،نشستی اونجا که چی بشه؟؟

راستین-من آب میکشم،خودت بشور....

من-یک وقت خسته نشی؟؟؟

راستین-نه خسته نمیشم....

زیر لب گفتم:پرو....

دستکش پوشیدم و شروع کردم به شستن،بگو دختر مرض داری برای یک الویه انقدر ظرف کثیف

کردی؟؟؟میگن آدم رو سگ بگیره جو نگیره همینه...یک دفعه با آبی که پاشیده شد رو گردنم پریدم:چته؟؟؟

همونجور که میخندید گفت:تو فکر بودی...

اعصابم داغون شد دستکش کفی رو مالیدم رو صورتش:خوش میگذره؟؟؟

راستین-آی آی چرا آخه؟؟؟

من-آخه زیادی وشت شده بود...

صورتش ر شست و لیوان رو پگر از آب کردهمونجور که میرفتم عقب گفتم:بریزی روم دارم برات...خندید و

اومد جلو...

جیغ زدم:راستین نه،لباسام نوِ.....

برگشت و آب رو تو سینک خالی کرد و گفت:فقط به خاطر اینکه بعد گریه نکنی....

من-لوس بیمزه....

ظرفا که تموم شد،گفت:جا که نزدی؟؟؟

من-عمرا...

دستم و گرفت و کشید سمت کاناپه،وقتی نشستیم گفت:خندیدن،حتی از نوع لبخند قبول نیست،شکلک قبول

نیست،انداختن چشم به پایین هم کلا قبول نیست...

میدونستم زیاد دووم نمیارم،اما پای آبروم در میون بود و باید مبارزه میکردم...یکم نگاهش کردم و بعد شروع

کردم به خندیدن...

راستین-چته دیوونه شدی؟؟؟

من-هووووو دیوونه خودتی،دارم یکم میندم تا تو باز یخندم نگیره...

راستین زد زیر خنده و منم باهاش همراه شدم...صدام و صاف کردم و گفتم:بسه دیگه،تا سه میشمرم بازی به

طور رسمی شروع میشه.....یک دو سه...

صاف تو چشماش زل زدم،اونم همینطور...

آرمی فکر کن چشم یکی دیگه است،اصلا نمیخواد به این فکر کنی که تو چشم راستین زل زدی...آخه مگه

میشه؟؟؟باید بشه بیشعور...مگر نه میبازی...مهم تر از اون آبروت میره،فکر میکنه کم آوردی و نمیتونی جلوی

برق چشماش دووم بیاری...مگه میتونی؟؟؟نه خدا جون نمیخوام اینجور بشه...کاش راستین شکست بخوره....

چشمام از باز بودن داشت میسوخت،پلک نمیزدم...نمیخواستم زیاد پلک بزنم...سوختن چشمم به کنار وجودم

داشت از عسلی چشماش آتیش میگرفت،حس میکردم عدسیه چشمم داره ذوب میشه...اصلا تو نخ خندیدن

نبودم،دلم میخواست گریه کنم...این بازی چی بود آخه؟؟؟قحط سرگرمی بود؟؟؟تمام سعی ام رو به کار بردم،حالا

که نباید شکست میخوردم باید شکست میدادم...چشمام رو خمار کردم و چند بار آروم پلک زدم...اشکام که از

زور باز بودن چشمم جمع شده بود مثل هاله روی چشمم رو پوشوند...میدونستم الان چشمای مشکی ام مثل برق

عمل میکنه...هر وقت گریه ام میگرفت چشمام دیدنی میشد...تو چشمای راستین ترس رو دیدم،دستش و گذاشت

دو طرف صورتم و گفت:جر زنی نداشتیم...داشتیم؟؟؟

کم کم داشت خوشم میومد،من میتونستم شکستش بدم،با ناز پلک زدم و سرم رو کج کردم:من جرزنی کردم؟؟؟

فاصله ی صورتش رو با صورتم کم کرد و بعد یکدفعه منو کشید طرف خودش،اول ترسیدم اما بعد دیدمصورتش و

بغل صورتم گذاشته...در گوشم خیلی آروم زمزمه کرد:جرزنی نکردی دلبری کردی... غرق لذت شدم اما یکدفعه

راستین از جاش بلند شد و گفت:من میرم تو حیاط....ممنون از همه چی...دم در بود که برگشت و گفت:در ضمن

تو بردی....

زود از در رفت بیرون...از خوشحالی چند بار پریدم هوا و جیغم رو تو وجودم خفه کردم....وای خدا بهتر از این

نمیشه....هووووورررررررررررر رررراااااااااااااا.....لی لی کنان به سمت اتاقم رفتم...اه حیف که اتاقم به

حیاط پنجره نداشت...تونیکم رو عوض کردم،از خوشحالی داشتم آتیش میگرفتم،تاپی که زیر مانتوم میپوشیدم رو

پوشیدم و روی تخت دراز کشیدم...الان راستین داشت چکار میکرد؟؟؟چرا من انقدر فضول شدم؟؟؟شالم رو دورم

پیچیدم و چسبیدم به در ورودی...راستین به درخت تکیه داده بود و با پاش داشت با چمن ها بازی میکرد...

برگشت سمت درخت و با مشتش چند بار کوبید به درخت...

روم رو از در برگردوندم و بهش تکیه دادم....چرا راستین؟؟؟باخت انقدر مهمه؟؟؟اگه بگم تو بردی راحت

میشی؟؟؟چرا داری خودت رو اذیت میکنی؟؟؟

یک دفعه در باز شد و من هم به همراهش به عقب حرکت کردم...

.

.شالم رو دورم پیچیدم و چسبیدم به در ورودی...راستین به درخت تکیه داده بود و با پاش داشت با چمن ها بازی

میکرد... برگشت سمت درخت و با مشتش چند بار کوبید به درخت...

روم رو از در برگردوندم و بهش تکیه دادم....چرا راستین؟؟؟باخت انقدر مهمه؟؟؟اگه بگم تو بردی راحت

میشی؟؟؟چرا داری خودت رو اذیت میکنی؟؟؟

یک دفعه در باز شد و من هم به همراهش به عقب حرکت کردم...از ترس جیغ کوتاهی زدم اما راستین زود زیر

بازوم رو گرفت و از افتادنم جلوگیری کرد....نفس نفس میزدم،راستین فقط داشت نگاهم میکرد...شالم افاده بود و

راستین هم هنوز دستش روی بازوم بود،گرم بودم گرمتر شدم...توی چشماش نگاه کردم و با شرمندگی گفتم:

ببخشید...

یکدفعه منو به سمت خودش کشید...چشمام رو که باز کردم توی آغوشش بودم...سرش رو توی گودی گردنم فرو

برده بود،چون قلقلکم اومد مجبور شدم سرم رو به سمت سرش ببرم و سرم روی سرش قرار بگیره...

راستین دم گوشم زمزمه کرد:امشب مبخوای کار دست من بدی؟؟؟نکن این کار رو آرمیلا،سخته...باور کن

سخته....

بدتر گیج شدم...مگه من چی کار کردم؟؟؟

توی موهاش چنگ زدم و سرش رو آروم اوردم بالا،چشماش یکمی قرمز شده بود:چی کار کردم مگه

راستین؟؟؟

بدون توجه یه حرفم نگاهش رو روی تمام اجزای صورتم چرخوند.....

یکدفعه همه جا تاریک شد...برق رفت...به شدت از تاریکی میترسیدم...زود به راستین خودم رو گرت کردم تو

بغل راستین:من از تاریکی میترسم....

دستش و دور کمرم حلقه کرد و گفت:من باشم چی؟؟؟بازم میترسی؟؟؟

این چرا این جوری حرف میزد،صدای بمش بم تر شده بود،داشتم میرفتم هپروت... گرمای تنش حالم بدم رو به

توان در میکد...شایدم بیشتر...اون بود نمیترسیدم...نه نمیترسیدم،تو بغل راستین مگه میشه ترسید؟؟؟تو بقل

کسی که همه جا حواسش بهم هست مگه ترس معنی داره؟؟؟

صورتم رو به سمت خودش برگردوند و گفت:میدونی چشمات تو تاریکی داره برق میزنه؟؟؟

هیچی نگفتم که گفت:

بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

سر خم می سلامت ،شکند اگر سبویی

همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا

تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی

گیج شده بودم از کاراش،از طرفی حال خودم خوب نبود....گفتم:چت شده راستین؟؟؟

راستین-هیچی نپرس آرمیلا،هیچی نپرس،صبر کن تا حالم خوب بشه...بعد آروم گفت:همینجا....

تازه گرفتم چش شده...اونم حالش مثل من بود...الان باید میرفتم؟؟؟شاید...عقلم گفت:شاید چیه حتما....اما

نتونستم جلوی دلم رو بگیرم که داد میزد:بمون ببین تهش چی میشه....ته؟؟؟مگه فوتبال بود؟؟؟اما من راستین

رو دوست داشتم،می تونستم الان مثل همه ی نامزدای دیگه رفتار کنم...کار خلاف شرع که نبود....نه آرمیلا

غرور داری تو...مرده شور این غرور رو ببرن...یک دفعه دیگه عرور برنده شد...یکدفعه از آشپزخونه صدا

اومد که باعث شد به سرعت به اون سمت بچرخم...ظرفا جابه جا شده بودن و صدا ایجاد کرده بودن....وقتی

برگشتم فهمیدم موهام تو صورت راستین خورده...چند تارش هنوز رو صورتش بود...فاصله ی صورتش رو با

صورتم کم کرد...آرمیلا خودت کردی که لعنت بر خودت باد....پیشونیش رو چسبوند به پیشونیم....نفسای داغش

کلافه ام میکرد...جم میخوردم رفته بودم تو دهنش....گفت:آرمیلا خودت بیشتر از من مقصری،خیلی خودم رو

کنترل کردم اما تو...من و ببخش... لبای نرمش روی لبام قرار گرفت...بدون هیچ حرکتی...فقط لباش رو لبام بود

و یک فشار کمی به لبام وارد میکرد...همین...فقط همین...صورتش رو کشید عقب...یکم نکاهم کرد...هنوز دم

در بودیم....به در تکیه داد...من از کارش ناراحت نبودم،تو چشماش شرمندگی رو میدیم...چقدر روی خودش

کنترل داشت...چقدر سفت و سخت....همونطور سر پایین گفت:آرمیلا من....

نذاشتم حرفش تموم بشه،زود گفتم:مگه نگفتی تقصیر منم بود؟؟؟قبول دارم...تو مقصر نیستی راستین...

اینبار اومد جلو و لباش رو روی لبام قرار داد و با شدت بوسید....غرق لذت بودم....نمیترسیدم چون میدونستم

دیگه جلو تر نمیره....تهش همینجا بود....راستین جلوتر از این نمیرفت....یک دفعه چشمام اذیت شد...برق اومد

و راستین زود عقب کشید و روش رو ازم برگردوند....شاید دو دقیقه هم طول نکشیده بود...همونجور پشت به من

گفت:برو بخواب آرمیلا....میرم بیرون...سعی میکنم زود بیام...نترس باشه؟؟؟

تو خونه ی تنها میترسیدم،اما حالش رو درک میکردم...نه خیلی...اما همون مقدار کم رو درک میکردم...گفتم:

گوشیت رو ببر،زنگم زدم جواب بده...با التماسی که تو صدام بود ادامه دادم:زود بیا راستین....

زود از در زد بیرون...خدایا این چرا اینجوری میکرد؟؟؟زوری که نبود،خودم هم خواستم...چرا جوری رفتار

میکنه که حس میکنم گناه کردیم؟؟؟با افکار سردرگم و بدون جوابم رفتم تو اتاق،از تو آینه به خودم نگاه

کردم...سرخ شده بودم...با این تاپی که من پوشیدم هر کسی هم بود انقدر که راسیتین دووم اورد دووم نمی

اورد....یک دفعه خندم گرفت...جالب بود من اصلا ناراحت نبودم...یرعکس خیلی هم...حرفم رو ادامه ندادم...خاک

تو سر بی حیام کنن....روی لبم دست کشیدم که هنوز داغ بود،سرم رو تو بالش مخفی کردم که حداقل لبخندم رو

تو بالش گم کنم....

با صدای در از خواب بیدار شدم....نور آفتاب از پنجره تو اتاق افتاده بود....پاشدم و پنجره رو باز کردم و به

کوچه ی خلوت خیره شدم....یکمی خودم رو مرتب کرددم و رفتم بیرون....

من-سلام...

راستین-سلام صبح بخیر...

فکر میکردم الان از هم خجالت بکشیم اما نه من اینطور بودم نه اون...

راستین-این دو روز مونده رو کجا بریم؟؟؟

من-سه تا وکیلا!!!

راستین-چی؟؟؟

من-بابا منظورم بازار و مسجد و حمام وکیله دیگه....

راستین سرخوشانه خندید و گفت:آها....دیگه کجا؟؟؟

من-بهشت گمشده،آرامگاه خواجو،ارگ کریمخانی،آخرش هم میریم دروازه قرآن....

راستین-خوبه برنامه ی کاملیه،پس آماده شو تا شروع کنیم....

دو روز باقی مانده به معنای واقعی کلمه خوش گذشت،حرفامون،کل کلا،تو سر هم زدنا،همشون به یاد ماندنی

بود...تا به خودم اومدم دوباره تو ماشین بودیم...اینبار تو راه برگشت....تو خیابون های شلوغ تهران و تو راه

خونه....

دم در که رسیدیم گفتم:نمیای تو؟؟؟

راستین-نه دیگه،دیر وقته،الان هم خسته ایم،میام بعدا....

من-باشه...ممنون راستین،خوش گذشت...

راستین-برای تشکر از تو بود،من باید تشکر کنم...

لبخند زدم و گفتم:خداحافظ....

راستین-یا علی...

مامان-آرمیلا،وای دختر دفعه پنجمه دارم بیدارت میکنم،پاشو دیرت میشه...

من-مامان الان...الان بلند میشم دیگه....

با اعصاب داغون از رختخواب پا شدم...کاش میشد نمیرفتم شرکت...

خواب آلود لباسام رو پوشیدم و رفتم سمت شرکت...

تا وارد شدم،فاطی اومد سمتم و مراسم روبوسی شروع شد:خوش گذشت؟؟؟

من-به لطف شما....

فاطی-اگه سوغاتی نیاوردی برت میگردونم....

خندیدم و گفتم:نترس،اوردم...

فاطی-خوبه،بدو برو روپوشت رو پگوش بریم سر کار و زندگیمون،بعدا حرف میزنیم...

روپوشم رو پوشیدم و رفتم سمت اتاق بابا،میخواستم ببینم این اشراقی چی کار کرده؟؟؟

نازنین-سلام آرمیلا خانم،تو آسمونا دنبالت میگشتیم،رو زمینی....

من-مسافرت بودم خو...بابا تو اتاقشه؟؟؟

نازنین-خوش باشی...آره تو اتاق هستن...

من-باش مرسی...

رفتم تو اتاق و به بابا گفتم:سلام دوباره....بابا نتیجه آزمایش های اشراقی چی شد؟؟؟

بابا-سلام...به معنای واقعی گل کاشت...

من-ااا،ببینم...

بابا دستور عمل هایی که اشراقی ارائه داده بود رو داد دستم و گفت:شانس آوردیم که اومد سمت شرکت

ما،خیلی نفعه...

خدایی دهنم باز مونده بود،خیلی دقیق و حساب شده عمل کرده بود....

من-آره خیلی خوبه....من باید برم...

بابا-باشه....

ار اتاق اومدم بیرون و به سمت آزمایشگاه رفتم...با دیدن اشراقی داغ دلم تازه شد...مردک اعصاب خردکن...

بدون توجه بهش به سمت کارای خودم رفتم....

یک ربع بعد صداش اومد:چه عحب خانم اشتیاق...

دیگه برام اهمیت نداشت...اصلا حوصله دیدنش رو هم نداشتم...همونجور سر پایین،در حالی که کارم رو ادامه

میدادم گفتم:سلام...

اشراقی بدون اینکه جواب سلامم رو بده گفت:طرح جدید رو دیدید؟؟؟

جواب سلام نمیدی؟؟؟نده به جهنم،انگار محتاجشم...گفتم:اگه توجه کنید دارم کارام رو بر طبق طرح جدید انجام

میدم....

با لحن مسخره ای گفت:آخه شما خیلی کارا رو تو محیط کار انجام میدید که اصلا جاش نیست....

عوضی...میخواست حرصم بده،میدونستم اگه عصبانیتم رو نشون میدم به هدفش رسوندمش به خاطر همین در

کمال ریلکسی گفتم:نمیدونستم باید توی شرکت خودمون هم از کارمندامون اجازه بگیرم...بعد یک تک نگاه بهش

انداختم...آخ جون داشت حرص میخورد اما صدای آرومش اومد که گفت:من کارمند آقای اشتیاقم نه شما،در

ضمن به دور از نسبت شما با آقای اشتیاق اگه به مدرکتون نگاه کنید میبینید که کاملا برعکسه و یک جورایی

من کارفرامای شما هستم...

معلوم بود از روی حرص داره این حرف رو میزنه،با یک لبخند همونطور سرپایین جواب دادم:به هر حال آرزو

بر جوانان عیب نیست....در ضمن من فقط سه ترم دیگه هم مدرک شما میشم....

با حرص جواب داد:پس تا سه ترم دیگه ادعایی نداشته باشید...

یکی از ابروهام رو انداختم بالا و گفتم:این که اینجا یک جورایی شرکت ماست،ادعاست؟؟؟آره فاطمه؟؟؟

فاطمه داشت با تعجب من و اشراقی رو نگاه میکرد،بعد از چند لحظه گفت:نه اتفاقا،به هر حال این شرکت برای

تو میشه....

اشراقی-نه میبینم یک چیزایی از انحصار ورثه بلدید...

من-به هر حال آدم باید چیزی رو که بلده به کسی که بلد نیست یاد بده،حالا شما متوجه شدید؟؟؟

عصبانی از میزمون دور شد....

سرم رو بلند کردم و با شادی و غرور به فاطی نگاه کردم...فاطی گفت:دمت جیز آرمیلا،کم آورد بیچاره...

من-حقشه،مردک مزخرف...

دو تامون خندیدیم و به کارمون ادامه دادیم...وسط کارم گفتم:فاطمه میخوام برای نامزدی ساینا لباس بخرم...پایه

ای؟؟؟

فاطمه-چی شد؟؟؟تو که از بازار اومدن اونم با من بدت میومد...

واقعین این بود از وقتی که با راستین چند تا بازار رو زیر و رو کردیم،فهمیدم چقدر دیوونه بودم که از بازار بدم

میومده...اما گفتم:حالا من یک چیز پروندم،تو چرا باور کردی؟؟؟؟

فاطمه-میام اما شرط داره،نه اینکه دوتا مغازه رو که گشتیم شروع کنی آه و ناله....

خندیدم و گفتم:خیالت جمع....

.فاطی-آرمیلا این چطوره؟؟؟

من-نه بابا تو هم،خیر سرم نامزد کردم،لباس های دختر هیجده ساله ها رو انتخاب میکنه...

یکمی نگاهش کرد و گفت:آره راست میگی...

من-تازه نمیخوام زیاد لخت باشه،اصلا نباشه بهتره....

فاطی-اونا که مجلسشون جداست...

من-واقعا؟؟؟

فاطی-نمیدونی،شوهر اونم مذهبیه درست...

من-خوشم میاد شوهرای دوتامون مدلشون با ما فرق داره...امروز برم یک سر بهش بزنم...

فاطی-آرمیلا اینو نگاه...

به گیراهن قهوه ای که اشاره کرده بود نگاه کردم،دو بنده بود و بالاش سنگ دوزی شده بود و پایینشم با حریر

مدل حلزونی گرفته بود...واقعا شیک بود...

فاطی-این چطوره؟؟؟

من-خیلی عالیه...

فاطی دستم و گرفت و گفت:بزن بریم...

بعد از خرید لباس،صندل هم گرفتم...بعد برای فاطی دنبال لباس گشتیم...فاطمه بک کت و دامن کوتاه صدفی گرفت

که خیلی خوشکل بود و خیلی بهش میومد...

من-جای علی خالیه...

فاطی-ای گفتی...

من-یکی زدم تو سرش و گفتم:آدم باش بی ادب،حداقل برای تظاهر هم که شده خجالت بکش...

فاطی-برو بابا،خجالت رو عروس کردم رفت خونشون،کجای کاری؟؟؟

سرخوشانه خندیدم،واقعا روح و روانم شاد میشد با فاطمه...

من-برای آرایشگاه از مامان میپرسم خبرت میکنم...میرم خونه خاله نمیای؟؟؟

فاطی-نه خوش باشی،چند جا کار دارم...

من-باشه،پس بای...

فاطی-بای...

***

در دفترش رو زدم و گفتم:عروس خانم اجازه هست؟؟؟

زود در باز شد و رفتیم تو بغل هم...

ساینا-فدات شم،چقدر دلم برات تنگولیده بود...

من-منم همینطور،بعد یکم نگاهش کردم و گفتم:داری عروس میشی؟؟؟باورم نمیشه،چقدر زود بزرگ شدیم

ساینا...

ساینا-راست میگی،عین میگ میگ...

خندیدم و گفتم:شنیدم شوهر خواهرم بسیجیه...آره؟؟؟

خندید و گفت:آره...

من-میبینی،بعد به من میگفتی...

ساینا-آره،اما سخت نیست...

من-چطور شد یکدفعه؟؟؟

ساینا-یکدفعه ای نبود آرمیلا،یاشار همیشه به چشم من نماد کامل یک مرد بود،دوست داشتم شوهرم هرکی باشه

مثل یاشار باشه که خودش شد...

خندیدم و گفتم:عروسی کیه لیلی؟؟؟

ساینا-ریاد طول نمیکشه،شاید یک ماه و نیم یا دو ماه...

متعجب گفتم:هولی؟؟؟

ساینا-از دست دست کردن بدم میاد،یاشار هم همینطور،هم من اونو میشناسم،هم اون منو،پی لفت دادن فقط

گذروندن عمرمونه...

من-چه جالب،خوشبخت بشی...

ساینا-تو هم...بیا من دیگه داشتم میرفتم خونه،بریم اونجا...

من-اتفاقا زنگ زدم به خاله که گفت اینجایی،من میخواستم یک راست برم اونجا....

ساینا-خوب الان میریم...

***

من-خاله میبینم شما هم داماد دار شدید،مبارک باشه...

خاله-پیر شدیم خاله جون دیگه...

بوسیدمش و گفتم:از این حرفا نزن عزیزم...

ساینا-آرمیلا بیا...

من-با اجازه...

خاله-راحت باش...

رفتم تو اتاقش و گفتم:چی شده؟؟؟

ساینا-لباس خریدی؟؟؟

من-با اجازه بزرگترا بلللللللللللللللله....

ساینا-خوبه،همراه من میای آرایشگاه؟؟؟

زود گفتم:نه...

ساینا زد تو سرم و گفت:مرض و نه...

من-هو میخوام یکدفعه تو سالن ببینمت ذوق مرگ بشم...تازه من و فاطمه و مامان و خاله با هم میریم،تو هم

یکی از ان دوستای قراضت رو ببر همرات...

ساینا-عوضی....

من-قربانت،آها راستی راستین یاشار رو میشناسه...

ساینا-آره یاشار هم وقتی بهش گفتم زود شناختش...

من-خیلی باحاله...

ساینا-آره...

تا عصر خونه ی خاله سپنتا بودم و بعدش رفتم خونه...

***

روزا خیلی زود میگذشت،بعضی وقتا با اتفاق های جدید،بعضی وقتا با اتفاق های روزمره...تو این هفته حس

میکردم اشراقی یک چیزیش شده،اصلا مثل همیشه نبود،اعصابم رو با نگاهای یواشکیش به هم میریخت...از

زنش خجالت نمیکشه مردک عوضی...حالم ازش بهم میخوره...

فاطی-زیر سشوار خوابت برده؟؟؟

من-یک چیز تو همین مایه ها...

فاطی-آرایشت که خوبه،موهات هم خوب میشه...

من-تو هم همینطور...

بعد از نیم ساعت بالاخره از زیر اتو مو و سشوار و تافت و ژله و هزار تا سنجاق و کوفت و زهرمار دیگه

خلاص شدم...وقتی خودم رو تو آینه دیدم واقعا به این رسیدم که گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی...موهام رو

که انگار رنگ و مش مشکی و قهوه ای بود به طرز زیبایی شنیون کرده بود،آرایش قهوه ای و مشکیم هم به

سبک خلیجی قیاهفه ام رو از دخترونه بودن همیشگی درآورده بود،لباسم هم خیلی تو تنم خودنمایی میکرد...

مامان هم فقط موهاش رو سشوار کشیده بود و آرایش،فاطی هم با آرایش صدفی و صورتی خیلی ناز شده بود...

مامان-راستین زنگ زد گفت میاد دنبالت اما من و فاطمه با بابات میریم...

من-خو با هم میریم دیگه...

مامان-لوس نکن خودتو،بابات دم دره،راستین هم داره میاد،ما داریم میریم،کاری نداری؟؟؟

من-باشه،خداحافظ....

مامان-خداحافظ...

فاطی-با بای...

منتظر بودم تا راستین بیاد،گوشیم که زنگ خورد جواب دادم:بله؟؟؟

راستین-دم درم آرمی...

بوق بوق بوق...یکدفعه استرس گرفتم،نمیدونم چم شده بود،مثل این تازه عروسا شده بودم که داماد

منتظرشونه...

شالم رو انداختم رو سرم و از آرایشگاه زدم بیرون

منتظر بودم تا راستین بیاد،گوشیم که زنگ خورد جواب دادم:بله؟؟؟

راستین-دم درم آرمی...

بوق بوق بوق...یکدفعه استرس گرفتم،نمیدونم چم شده بود،مثل این تازه عروسا شده بودم که داماد

منتظرشونه...

شالم رو انداختم رو سرم و از آرایشگاه زدم بیرون...در ماشین رو باز کرده بود...در ماشین من رو...ماشین

خودش رو به اسرار کرده بود ماشین عروس...یاشار قبول نمیکرد و میگفت خودت نیاز داری اما راستین هم

راستین بود و حرفش یک کلام...زود تو ماشین نشستم که گازش رو گرفت و گفت:سلام مادمازل...

من-سلام...

سرش رو آورد پایین و سمت صورتم و گفت:خوب قیافت رو با شال پوشوندی ها...کی قراره سورپرایزم کنی؟؟؟

من-اینجوری حرف زدن بهت نمیاد...

راستین گفت:اِاِاِاِاِ.....بعد صداش رو کلفت کرد و گفت:این شال وامونده رو بکش عقب ضعیفه ببینم چه کردی؟؟؟

یکمی ساکت بودیم و بعد دوتامون خندیدیم....

من-نمیبریم آتلیه؟؟؟

راستین با تعجب نگاهم کرد و گفت:حالت خوبه؟؟؟تو که بدت میومد...

آروم زمزمه کردم:قبلا از خیلی چیزا بدم میومد که الان دیگه بدم نمیاد.....چون شال رو صورنم بود و سرم و

پایین گرفته بودم عکس العملش رو ندیدم...اصلا شنید یانه؟؟؟

راستین-وقت گرفتی؟؟؟

من-نه...

راستین-پس الان کجا بریم...

با پررویی گفتم:برو یک جا که همین الان وقت داشته باشه....

راستین-باشه....فهمیدم داره شماره گیری میکنه:الو سلام حسین جان خوبی؟؟؟....آره ما هم خوبیم...راسیتش

حسین خواهر عسل خانم وقت نداره چند تا عکس از ما بگیره الان؟؟؟....باشه مرسی...

با تعجب گفتم:خواهر عسل آتلیه داره؟؟؟

راستین-آره داره..

من-پس چرا برای نامزدیمون خبر ندادی؟؟؟

راستین-نپرسیده بودی،الان از من خواستی منم گفتم...

وای خدا عجب شخصیت باحالی داره....

من-فقط عجله کن تا همه ی آرایشام خراب نکنه...

چنان گاز داد که جفت کردم...با سرعت جت داشتیم میرفتیم...رفتن چیه پرواز میکردیم...

به آتلیه که رسیدیم خیلی زود اجازه دادن بریم تو...پشت در که رسیدیم رو به راستین گفتم:تو با عکاس بیا تو...

قیافه ی متعجب و خندونش رو نادیده گرفتم و رفتم تو...مانتوم رو درآوردم و شالم رو آروم از سرم برداشتم و تو

آینه خودم رو مرتب کردم...دمت گرم آرایشگر،آرایشم هیچیش نشده بود،موهام هم همونطور خوش حالت بود...با

ناز روی صندلی که اونجا بود نشستم و راستین رو صدا زدم که بیاد داخل...

راستین در رو باز کرد و وارد شد...چند لحظه با لبخند نگاهم کرد و بعد اومد طرفم...دستم و گرفت و از رو

صندلی بلندم کرد و گفت:مردم باید برای عکاس ژست بگیرن...یکم ساکت شد و بعد ادامه داد:اما من ترجیح میدم

این ژستا رو فقط برای من بگیری،بعدش هم آروم گونه ام رو بوسید...

لذت خوبی با حرف راستین اومد تو وجودم...اما زیاد دوام نداشت چون عکاس وارد شد و شروع کرد حرف

زدن:اول تبریک میگم بهتون آرمیلا خانم،همچنین آقا راستین...

دو تامون تشکر کردیم که گفت:فعلا چند تا تکی از آرمیلا خانم میگیرم،آقا راستین لطفا بیاید پشت من...

راستین به حرفش گوش کرد و من چهار تا عکس تکی با ژست های مختلف گرفتم...بعدش راستین رو صدا کرد

و یک ژست ساده بهمون داد که کمرهای هم رو گرفته بودیم و سرامون رو به هم چسبوندیم...یکی دیگش هم

من به سمت راست و بالای دوربین گاه کردم و راستین توی صورتم خم میشد...یکی دیگش هم من نشسته بودم

روی زمین و راستین هم گردنم رو میبوسید و من چون خیلی به گردنم حساس بودم بازم سرم رو روی سرش

گذاشتم که خود آتوسا خواهر عسل گفت:بچه ها این عکستون خیلی خوشگل شد....

بعد از تشکر از آتلیه زدیم بیرون....

تا تو ماشین نشستیم راستین گفت:خوشگل شدیا...

من-بودم...

راستین-اون اعتماد به نفس کاذب بود...

من-همه میدونن که از تو سر ترم....

راستین-نه بابا...

من-زن بابا...

راستین-شادیا؟؟؟

من-پس میخوای ناراحت باشم؟؟؟

راستین-اونجوری به عقلت شک میکردن مردم...

من-پس سوال های بی مورد نپرس...

راستین-خوشم میاد از زبون کم نمیاری...

من-پس خوش باش...

راستین-هستم،نامزدی یکی از بهترین دوستامه...

من-راستی کادومون رو آوردی؟؟؟

راستین-آره...

من-خوبه،سریع تر برو....

برای ساینا گردنبند ظریف برلیان گرفته بودیم و برای یاشار سکه تمام...

داشتم میرفتم تو جشن زنونه که یکدفعه به راستین گفتم:برای عقد میاید این قسمت؟؟؟

راستین-شاید،نمیدونم...آرمیلا حواست باشه ها،مردا اومدن مانتو و شالت یادت نره...

اوفی کردم و گفتم:یادم هست تو نمیخواد به من بگی...

بعد با عجله وارد شدم...خدا رو شکر هنوز ساینا نیومده بود...رفتم تو اتاق پرو و بعد از عوض کردن لباسام

اومدم پیش مامان اینا و بقیه و کلی هم تعریف شنیدم....

رو به فاطمه گفتم:چرا نیومدن هنوز؟؟؟

فاطی-آتلیه اند...

یکدفعه صدای بچه ها و جیغ و سوت بلند شد و فهمیدیم که ساینا اومد،سریع دوباره لباسام رو پوشیدم و رفتم

استقبال....

ساینا مثل ملکه ها دست در دست یاشار وارد شد...واقعا یاشار لیاقت اینکه شاهزاده ی ساینا باشه رو داشت...

جوون برازنده ای بود...قد بلند و خوش هیکل،چشم و ابرو و مو هم مشکی و بینی و لبش هم به کل صورتش

میومد...

لباس سورمه ای ساینا با پیراهن یاشار ست شده بود و موهای حناییش هم فر شده بود و نیمه بسته بود...آرایش

خلیجی و زنونش هم برای من کاملا جدید بود...

به طرفش رفتم و بغلش کردم:خیلی خوشگل شدی خاله دختر...

ساینا-تو هم همینطور دختر خاله...

من-خراب کردی،باید میگفتی خاله دختر...

دو تامون خندیدیم و رو به یاشار گفتم:خوشبخت بشید آقا یاشار...

با لبخند سرش رو انداخت پایین و گفت:متشکرم...

نیم ساعت بعد عاقد و پدر عروس و داماد و سه تا برادر داماد و سورن کوچولو که اصلا قبول نمیکرد تنها تو

مجلس زنا باشه و راستین و بابا وارد مجلس شدند و بعد از ده دقیقه مجلس ساکت شد و عاقد شروع کرد به

خوندن خطبه...نگاهم به راستین بود...با کت اسپرت قهوه ای و شلوار کتان مشکی بازم با من ست بود،فقط

رنگ لباسم رو بهش گفته بودم که با هم هماهنگ باشیم...سرش پایین بود و هنوز متوجه من که گوشه ایستاده

بودم نشده بود...البته میدیم بعضی مواقع دنبالم میگرده...رفتم نزدیک سفره عقد که متوجه ام شد و چشماش برق

زد...بعد اشاره داد برم کنارش...با لبخند رفتم و کنارش ایستادم که به روم لبخند زد و دستش رو دور شونه هام

حلقه کرد....

عاقد-دوشیزه مکرمه و محترمه آیا به بنده وکالت میدهید شما را به عقد دائم آقای یاشار مقدم با مهریه پانصد

سکه بهار آزادی،یک دست آینه و شمعدان،یک سفر واجب به مکه مکرمه،در بیاورم...آیا وکیلم؟؟؟

دوست ساینا گفت:عروس رفته گل بیاره...

یکدفعه داداش داماد که شنیده بودم تو مسخره بازی رودست نداره گفت:بابا خانم چرا بهتون میزنی؟؟؟این داداش

ما منتظره ها...عروسمون هم که همینجاست و گلم دستشه...گلابم نیاز نیست،زن داداش جواب رو بگو...

ساینا لبخند نمکینی زد و گفت:با اجازه پدر و مادرم و بزرگترا ببببببببببببببببببببللللل لللله...

همه ی مجلس از خنده و دست و سوت پر شده بود...کادو ها رو هم دادیم و و بعد صدای آهنگ توی سالن

پیچید،مردا خارج شدن اما دخترا نذاشتن داماد بره و گفتن باید با عروس برقصه...یاشار هم گفت تنها نمیتونه و

اگه راستین بمونه اونم میمونه....

راستین هم تو رو دربایسی قبول کرد...خواهر های داماد هم دست زدن و دست یاشار رو گرفتن و آوردن وسط

که یاشار هم راستین رو دعوت کرد...میدونستم الان میگه که رقص بلد نیستم اما در کمال تعجب گفت:دیگه

دست آقا یاشار رو نمیشه رد کرد...

من و ساینا بهت زده کنار هم ایستاده بودیم و به اونا نگاه میکردیم که داشتن میرفتن وسط پیست رقص...به

درخواست هنگامه خواهر یاشار آهنگ و عوض کردن و یاشار و راستین شروع کردن به رقصیدن...دهنم کف

کرده بود،راستین انقدر قشنگ با آهنگ همراه با یاشار خودش رو مردونه تکون میداد که چشمام شده بود قد

بشقاب،یاشار هم هماهنگ با راستین داشت میرقصید و دوتاشون داشتن میخندیدن...همه با لذت داشتن

نگاهشون میکردن...ای راستین نامرد دارم برات...تو جشن نامزدی خودمون تکون نخورد الان داره برا من چه

میرقصه...وسط آهنگ دوتاشون استعفا دادن و اومدن کنار و راستین خداحافظی کرد و یاشار هم رفت طرف

ساینا....

منم رفتم طرف راستین و گفتم:نمیدونستم رقص بلدی؟؟؟

خندید و گفت:بدون همراه مرد نمیرقصم....

من-خیلی جالبه...

به سمت در ر فت و گفت:خوش باشی...

.تا ساعت یازده انقدر زدیم و کوبیدیم که جونم داشت درمیومد...بعدش باید تالار رو خالی میکردیم و میرفتیم خونه

خاله اینا...

همه سوار ماشیناشون شدن و من و فاطمه هم رفتیم طرف ماشینم،راستین کنار ماشین ایستاده بود و تا ما

سوار شدیم اونم سوار شد...

بوق بوق زنان داشتیم پیش میرفتیم...راستین رفت طرف یاشار و گفت:آقا داماد شما رانندگی هم بلدی؟؟؟

یاشار با خنده گفت:یادت نیست؟؟؟شاگردم بودی!!!

راستین قه قه زد و گفت:اوهو،یک نموره اش رو نشون بده ببینم...

یاشار گفت:پس کمربندت رو ببند...

راستین-تازه عروس رو نزنی بکشی ها...وسطی ترمزه...

یاشار خندید و پاش رو گذاشت رو گاز...

راستین گفت:کمربنداتون رو ببندید...

من و فاطمه کمربندامون رو بستیم و راستین پاش رو گذاشت رو گاز...غیر از دو سه تا ماشین دیگه کسی به

گرد پامون نمیرسید...من و فاطمه با هیجان دستامون رو از شیشه آورده بودیم بیرون و جیغ میزدیم و ساینا هم

با دست تکون دادن جوابمون رو میداد...

راستین و یاشار انقدر هنرمندانه بین ماشین های دیگه ویراژ میدادن که دهنمون باز مونده بود..یکمی چرخیدم تا

اونایی که عقب موندن حداقل به خونه برسن تا عروس اولین نفر نباشه که میره تو خونه!!!

به خونه که رسیدیم،همه اومده بودن و با جیغ و بوق ساینا رو پیاده کردیم....خیلی طول نکشید که از خونه خاله

اینا زدیم بیرون و به سمت خونه خودمون رفتیم...

***

با صدای اشراقی به خودم اومدم:خسته نباشید خانم اشتیاق...

وای خدا این دوباره اومد...با اکراه سرم رو بلند کردم و گفتم:متشکرم،مشکلی هست؟؟؟

دستپاچه شدنش رو حس کردم اما زود خودش رو جمع کرد و گفت:مهم تر از این که اومدم روی کارها نظارت

کنم؟؟؟

پوزخند مسخره ای زدم که معنیش این بود که پشت گوشای من مخمل میبینی؟؟؟خودتی جناب...

دوباره رفت تو جلد اشراقی همیشگی و گفت:عصر ساعت چهار و نیم باید بریم برای تحویل مواد اولیه،لطفا

معطلم نکنید...

به زبون تندش عادت کرده بودم،حدود یک ماه و نیم بود که همکارم بود،به سرعت گذشتن روزهای زندگیم لبخند

زدم،حالا سه ماه و نیم بود که راستین نامزد من بود و یک ماه بود که به عنوان نامزد قبولش داشتم...از بعد از

نامزدی ساینا قهر داشتیم،آشتی داشتیم،کل کل داشتیم،مثل یک زندگی عادی،پراز فراز و نشیب و متاسفانه علت

بیشتر بحث هامون هم بدقولی های راستین بود...بعضی وقتا دوست داشتم از دستش سرم رو بکوبونم تو

دیوار...اشراقی از همه بدتر بود...با نگاه های بیخودش اعصاب و آبرو برام نذاشته بود...فاطمه هم متوجه نگاه

هاش روی من شده بود...مردتیکه...چند بار شیطون رفت تو جلدم برم همه چیز رو صاف بزارم کف دست

زنش،اما دلم نمیومد زندگی اون بدبخت و خراب کنم....

به فاطمه نگاه کردم که طبق معمول مشغول حرف زدن با نامزد عزیزش علی بود...جشن نامزدی نگرفتن و گفتن

سرمایه مون رو نیاز داریم و فقط عروسی میگیریم...براش خوشحال بودم،واقعا لیاقت داشتن یک زندگی

عاشقانه و خوب رو داشت...

به کارام مشغول شدم اما زود به زود به ساعت نگاه میکردم...حوصله ی نیش زبون های اشراقی رو نداشتم...

چهار و بیست بود که بلند شدم و بعد از خداحافظی با فاطمه به سمت پارکینگ رفتم...

ساعت رو نگاه کردم،پنج و چهل دقیقه بود و هنوز اشراقی نیومده بود...با پام روی زمین ضرب گرفته بودم و تو

دلم داشتم به وجود نحسش فحش میدادم:خدایا قربون صلاحت برم من،این بشر چی بود تو آفریدی؟؟؟آدم گند تر

از این روی زمین وجود داره؟؟؟من رو علاف کرده اینجا و خودش معلوم نیست کدوم گوریه؟؟؟

از دور دیدمش که اورکت به دست داشت میومد،کم کم هوا رو به سردی میرفت اما نه به اندازه ای که نیاز به

اورکت باشه...کلاس اضافه...کاش حداقل بهت میومد...اییییییشششش....

تا نزدیک شد گفتم:واقعا باید اسمتون رو به عنوان آن تایم ترین آدم دنیا توی کتاب رکورد های گینس ثبت کنن

جناب...

یکدفعه یاد دیر کردنای راستین افتادم،اما حیف مقایسه که بین راستین و این باشه...اون دیر کردناشم قشنگ

بود!!!

با پوزخند مسخره ای گفت:فکر میکنم خیلی عجله داشتید تا با هم همراه بشیم...

از تصورش هم حالت تهوع بهم دست میداد...چندش...

با لحن مشمئز کننده ای گفتم:آقا شما سرتون به جایی نخورده؟؟؟حالتون خوبه؟؟؟

با لبخند گفت:نگرانمی؟؟؟

این داشت از حد خودش رد میشد...هرچی میخواستم بهش هیچی نگم،نمیذاشت...برگشتم طرفش و گفتم:بالاخره

باید نگران عقب مونده ها بود...

بهم نزدیک شد و با لحن چندش آوری گفت:شنیدی میگن هر چه از دوست رسد نیکوست؟؟؟

همونجور سرجام ایستادم و تو چشمای بی حیاش زل زدم:شنیدی میگن در دیگ بازه حیای گربه کجا

رفته؟؟؟خیلی منتظر این موقعیت بودی؟؟؟منظورت از کارات چیه اشراقی؟؟؟

با همون لبخند مضخرفش گفت:میتونی ایمان صدام کنی...

خیلی دلم میخواست یکی بخوابونم تو گوشش و دریغ هم نکردم...

دستش رو جای سیلی روی صورتش گذاشت و گفت:جریان این سیلی جریان برگ سبز تحفه ی درویشه؟؟؟

نفس نفس زنان و با حرص گفتم:پات رو از گلیمت دراز تر نکن اشراقی...فهمیدی؟؟؟

با ناز و ادای حال به هم زنی گفت:میدونی چیه؟؟؟خیلی دلم میخواد اسمم رو از دهن تو و صدای خوش آهنگت

بشنوم...

.نفس نفس زنان و با حرص گفتم:پات رو از گلیمت دراز تر نکن اشراقی...فهمیدی؟؟؟

با ناز و ادای حال به هم زنی گفت:میدونی چیه؟؟؟خیلی دلم میخواد اسمم رو از دهن تو و صدای خوش آهنگت

بشنوم...

عصبی داد زدم:خیلی دارم خودم رو کنترل میکنم تا نکشمت...

به سمت ماشینش رفت و کیفش رو پرت کرد صندوق عقب و بعد از اینکه در ماشینش رو بست گفت:میدونی چیه

سرکار اشتیاق؟؟؟حالم از دخترایی مثل تو بهم میخوره که فکر میکنن کی هستن...به رفتارات تو یک ماه گذشته

دقت کردی؟؟؟جوری تغییر رویه دادی که خودم به خودم شک کردم؟؟؟فکر کردی چه خبره دختر خانم؟؟؟فکر

کردی این یک ماه که وقت و بی وقت نگاهت میکردم عاشق چشم و ابروت شدم؟؟؟یا میام به زنم خیانت کنم به

خاطر تو؟؟؟بانو اشتیاق اینکار رو کردم که بدونی برام هیچی غیر از همکار نیستی؟؟؟دیدی که بخوام خوب

میتونم دیوونه ات کنم...پس مراقب خودت باش...از بالا به بقیه نگاه نکن...حالا هم زود راه بیفت که دیرمون

شده....

داشت سوار ماشینش میشد که داد زدم:هووووووی..آقای اشراقی...می بینم که تو ذهنتون برای خودتون رویا

سازی کردی...از بالا میبینمت چون در حد من نیستی...چون خیلی پست تر از اونی که ارزش هم سطح شدن با

من رو داشته باشی...

لبخند کجکی زد و گفت:متاسفم برات....

بعدش هم سوار شد و رفت...

برای عمت متاسف باش مردتیکه الاغ..هر چی خودم رو کنترل میکنم یک کار دیگه میکنه...یکی نیست بهش

بگه بیشعور وقتی راستین رو دارم عقلم رو از دست دادم از تو خوشم بیاد...جیغ زدم و گفتم:روانیییییییییییییییی.

...

سوار ماشین شدم و رفتم محل قرار...انقدر داغ شده بودم که قدرت رانندگی هم نداشتم....کنار یک پارک زدم کنار

و رفتم تا به صورتم آب بزنم....آب که به صورتم زدم حس کردم دمای بدنم اومد پایین....دوباره سوار ماشین شدم

و تا مقصدم در حد امکان گاز دادم....

وقتی که رسیدم،ماشین اشراقی رو دیدم که جلوی در شرکت پارک شده بود....زیر لب چند بار نفرینش کردم و

رفتم داخل...

توی شرکت نهایت تلاشم رو کردم که با اشراقی هم کلام نشم و نشدم...اصلا نباید میدیدمش...انقدر جوشی بودم

که حس میکردم غیر از کشتن اشراقی با هیچ چیزی تو این دنیا آروم نمیشم....

کارمون که تموم شد،سریع از شرکت خارج شدم...تا توی ماشین نشستم صدای اس ام اس گوشیم بلند شد...

بازش که کردم با دیدن فرستنده حس میکردم گوشیم نجس شده و دیگه قابل استفاده نیست....نوشته بود:بهتره

اتفاق امروز رو فراموش کنی....

ههههه...چه دلش خوشه...مطمئن باش تا عمر دارم امروز رو فراموش نمیکنم....

تا رسیدم خونه بعد از یک سلام رفتم تو اتاقم و دراز کشیدم رو تخت...اشکم سرازیر شد...حالم ازت بهم میخوره

اشراقی...هیچوقت نمیبخشمت که انقدر امروز منو حرص دادی...کاش حرفات واقعی بود...کاش حقیقت داشت...

حالم از بهتون بهم میخوره...حالم از هرچی آدمه بیشعوره بهم میخوره...زنت چطور تحملت میکنه؟؟؟من چکار

کردم که این اینطور با خودش فکر کرده؟؟؟من فکر کردم اشراقی عاشقم شده؟؟؟خنده دارترین جوک دنیاست...

با صدای زنگ گوشیم رو تخت نشستم و گوشیم رو برداشتم،راستین بود...حتی اسمش هم برام آرامشبخش

بود...الان به صداش نیاز داشتم...تا اومدم جواب بدم،پشیمون شدم...الان با این صدا خیلی ضایع است گریه

کردم...بعد اگه ازم دلیل بخواد چی بگم؟؟؟بیخیالش شدم و گوشیم رو خاموش کردم و روی تخت ولو شدم...آنقدر

به اتفاق های امروز فکر کردم که نفهمیدم که کی خوابم برد...

با صدای مامان چشمام رو باز کردم...

مامان-آرمیلا،آرمیلا...

من-وای مامان،چه خبره؟؟؟

مامان-راستین زنگ زد گفت چرا گوشیت خاموشه؟؟؟

به پهلو چرخیدم و چیزی نگفتم...

مامان ادامه داد:آرمیلا با توام،مامان راستین فردا صبح ساعت هشت میرسه اینجا...

چشمام دوباره باز شد و گوشام فعال...برگشتم سمتش و گفتم:چی؟؟؟

مامان-دارم میگم مادرشوهرت فردا صبح میرسه فرودگاه،مگه نمیری استقبال؟؟؟

زود روی تخت نشستم و گفتم:معلومه که میرم...پس چی؟؟؟چرا زودتر نگفتید؟؟؟

مامان-زنگ بزن از خودش بپرس...

از اتاق که بیرون رفت،گوشیم رو روشن کردم،فقط دو بار تماس از راستین داشتم،زود شمارش رو گرفتم که با

چهارمین بوق جواب داد:بله؟؟؟

من-سلام...

راستین-سلام دختر،تو چرا گوشیت خاموشه؟؟؟

من-میخواستم بخوابم خاموش کردم...مامان داره میاد؟؟؟

راستین-آره فردا ساعت شش و نیم پروازشون میرسه فرودگاه...

من-چرا انقدر دیر داری میگی؟؟؟

راستین-منم نمیدونستم،تازه فهمیدم...میای که؟؟؟

من-این چه سوالیه؟؟؟

راستین-پس آماده باش بیام دنبالت...

من-الان؟؟؟

راستین-پس نه صبح ساعت 4 بیام این همه راه رو،بعد تازه راه فرودگاه رو هم دور کنم...ایشالا فرداش میرسیم

فرودگاه...

من-باشه بابا،پس یک ساعت دیگه اینجا باش...

راستین-باشه...

من-خداحافظ...

راستین-یا علی...

زود بلند شدم و یک دست لباس آبرومند گذاشتم توی کیف بزرگم...بعدش هم رفتم توی حمام و شروع کردم تمیز

کاری خودم و بعدش هم برداشتین زیر ابروهام...موهام رو سشوار زدم و مانتو و شالم رو پوشیدم و منتظر

راستین شدم...

وقتی در رو زد،گفت که نمیاد داخل چون دیر وقته...

سریع از مامان و بابا خداحافظی کردم و از خونه زدم بیرون...

تا توی ماشین نشستم گفتم:سلام،چه عجب زود اومدی؟؟؟

راستین-سلام،ما اینیم دیگه...

در سکوت به راه افتادیم و تمام فکر من روی اتفاقی بود که عصر برام افتاده بود...تا رسیدیم خونه یک قرص

آرامشبخش خوردم تا بدون دغدغه فکری تا صبح بخوابم....

با هول به راستین نگاه کردم که با آرامش و کنجکاوی داشت مسافرها رو آنالیز میکرد...صدام درآومد:

راستین....

راستین-بله؟؟؟

من-من دارم از استرس میمیرم...

برگشت سمتم و گفت:چرا؟؟؟

من-آخه چرا داره جناب؟؟؟خیر سرمون اولین برخوردمونه...

راستین-خوب باشه مگه چیه؟؟؟

روم رو ازش برگردوندم و گفتم:برو بابا،منو نگاه با کی دارم حرف میزنم...

راستین با شوق گفت:اوناهاش،اوناهاش اومد...

چنان چرخیدم که رگ گردنم درد گرفت...انگشت اشاره ی راستین رو دنبال کردم و رسیدم به مامان...با مانتوی

سورمه ای تیره و شلوار کتان و شال مشکی خیلی با عکساش توی گوشی راستین تفاوت داشت...تو عکسا یک

زن با موهای شرابی و مدل لیر با صورت بشاش بود اما زنی که داشت به طرفمون میومد موهای مشکی داشت

و غم توی چشماش جونه زده بود...

من و راستین هم به طرفش راه افتادیم...تا بهم رسیدیم راستین مادرش رو سخت تو بغلش گرفت و شروع کرد به

روبوسی کردن...بعد از چند دقیقه گفتم:آقا راستین اجازه میدید منم مامان رو ببینم؟؟؟

راستین از بغل مامان دراومد و من رفتم طرفش و بغلش کردم و باهاش روبوسی کردم...از سرشونه هام آوردم

عقب و گفت:به پسرم افتخار میکنم با وجود این انتخاب خوبش...

سرم رو انداختم پایین و گفتم:محبتتون رو میرسونید مامان....

بغلم کرد و گفت:همیشه آرزوی دختر داشتم...خدا روم رو نداخته زمین و یکی مثل گلش رو برام گلچین کرده...

خندیدم و ابروهام رو انداختم بالا و گفتم:چه مادر شوهر خوبی...

اخم کرد و گفت:از این کلمه خیلی بدم میاد،من مادرتم نه مادر شوهر...

با ذوق صورتش رو بوسیدم و گفتم:ممنون مامان...

راستین درحالی که یک ابروش رو بالا انداخته بود گفت:مامان نمیدونم کی بود که میگفت من خیلی استرس دارم

و دیدار اولمه...

مامان دستش رو انداخت دور شونه ام و گفت:که چی؟؟؟

منم دستم رو به کمرم زدم و گفتم:ای فتنه...بین من و مامانم رو به هم زدی نزدی ها...

راستی عقب گرد کرد و گفت:بیا آقا...گردن ما باریکتر از مو...بیاید بریم تا فرودگاه رو تبدیل به هندونه فروشی

نکردیم...خودش هم راه افتاد سمت پارکینگ...

من و مامان به هم نگاه کردیم و خندیدیم...مامان گفت:من این حسود رو تربیت کردم؟؟؟

با شنیدن جملش به هیچ عنوان نتونستم جلوی خندم رو بگیرم...

با شنیدن صدای خندم راستین با تعجب برگشت سمتمون و گفت:بیاید بریم دیگه...وسط فرودگاه وایسادین

میخندین؟؟؟

یکی دیگه از ساک های مامان رو بلند کردم و راه افتادیم..گفتم:حالتون خوبه مامان؟؟؟

مامان-خدا رو شکر،ولی دیگه مثل قبلا نمیشه،چون هیچی مثل قبل ها نیست...

سعی کردم از حال و هواش بیارمش بیرون،برای همین گفتم:معلومه،قبلا من نبودم اما الان هستم...

خندید و گفت:صد در صد...

تا رسیدیم به ماشین راستین به ساعتش نگاه کرد و گفت:دقیقا یک ربعه منتظرتونم،لاک پشتی حرکت کردن رو

درک کردم...

خواستم یک چیزی بگم که مامان زودتر از من گفت:آخه به تو هم میگن مرد؟؟؟

راستین با تعجب به مامان خیره شد و گفت:چرا؟؟؟

مامان-باید این ساک رو زنت بیاره؟؟؟

راستین شاکی گفت:مثل اینکه به دست من توجه نکردید؟؟؟چقدر وسایل دارید شما زنا؟؟؟

همون لحظه یک مرد از فرودگاه زد بیرون که دوتا ساک بزرگ و کیف پشتی داشت و یک سامسونت هم دستش

بود...

من و مامان هر دو تامون با هم خندیدیم...راستین هم همونجور که نمایشی سرش رو میخاروند گفت:غلط نکنم

امروز تمام عوامل دست به دست هم دادن تا من رو ضایع کنن...

در جلو رو برای مامان باز کردم و گفتم:بفرمایید...

مامان-خودت بشین...

من-دیگه چی؟؟؟به هیچ عنوان..لطفا بفرمایید...

مامان و راستین لبخند زدن و هر کدوم توی ماشین نشستیم...

یکمی که از راه گذشته بود،راستین گفت:چه خبر از دایی اینا؟؟؟

مامان-خیلی سلامت رو رسوندن،گفتن بهت تبریک بگم نامزدیت رو...

راستین-شادان چطوره؟؟؟عزیزم دلم براش خیلی تنگ شده....

جااااااان؟؟؟شادان؟؟؟این دیگه کیه؟؟؟شاید اسم پسر باشه؟؟؟آخه شادان اسم پسره؟؟؟خدا خفت نکنه راستین

که همه چیزم با وجودت تغییر کرد...فقط فضول نبودم که اونم شدم...

مامان گفت:اونم خیلی سراغت رو میگرفت،چپ میرفت راست میرفت میگفت راستین...

ماااااماااااااااااان این کیه؟؟؟کاش میشد بفهمم....

راستین-جونم،مامانش اینا چی گفتن؟؟؟

مامان-اونا که از دستت شاکی بودن...میگفتن این راستین اومد دختر ما رو عاشق خودش کرد بعد رفت زودی

نامزد کرد یک سراغی هم از دختر ما نگرفت...

مطمئنا اگه تنها بودم سرم رو میکوبوندم به دیوار....وای خدا دختره...

راستین-منم دوسش داشتم اما به هر حال قسمت نبود...

دیگه نتونستم تحمل کنم و گفتم:میشه یکی به من توضیح بده درباره ی چی حرف میزنید؟؟؟

مامان قه قه زد و گفت:چه عجب؟؟؟خوب صبری داری تو دختر...

بدون هیچ خنده ای منتظر بودم...خنده بخوره تو سرم وقتی رقیب عشقی پیدا کردم...الان باید برم بمیرم...

مامان-اوه اوه نگاش کن دختر حرص نخور...

راستین از تو آینه نگاهم کرد که بهش اخم کردم و روم رو از ش برگردوندم...واقعا که...حداقل جلوی من

نمیگفتی دوسش داری...متاسفم برات...

مامان گفت:آرمیلا؟؟؟

اشک تو چشمام جمع شد...فکر نمیکردم انقدر کوچیک بشم...اونم جلوی مامان،توی جلسه ی اول و به وسیله

ی راستین

امان-اوه اوه نگاش کن دختر حرص نخور...

راستین از تو آینه نگاهم کرد که بهش اخم کردم و روم رو ازش برگردوندم...واقعا که...حداقل جلوی من

نمیگفتی دوسش داری...متاسفم برات...

مامان گفت:آرمیلا؟؟؟

اشک تو چشمام جمع شد...فکر نمیکردم انقدر کوچیک بشم...اونم جلوی مامان،توی جلسه ی اول و به وسیله

ی راستین....

مامان-شادان دختر دایی راستینه...یک دختر خیلی ناز و مهربون...

به به میرفتید همون ناز مهربون رو براش میگرفتید...نه من رو که همه برنامه هام رو بهم زدید...

راستین-بابا بیخیال آرمیلا...

یک نگاه تند بهش انداختم یعنی لطفا تو یکی زر زر نکن مگه نه فکت رو میارم پایین...پسره ی بوووووووق

احمق...

مامان-اون فقط شش سالشه....

با تعجب به دوتاشون نگاه کردم که از تو آینه داشتن نگام میکردن...مامان تا نگاه متعجبم رو دید شروع کرد به

خندیدن....

خاک تو سر ضایعت کنن آرمیلای خر...ببین چجوری خودت رو مسخره کردی؟؟؟

مامان وسط خندش به سختی گفت:فکر نمیکردم انقدر راستین رو...

ای خدا نه...آبروم رو نبر...جان آرمیلا...

یهو از زور خنده به سرفه افتاد...ای دمت گرم خدا جون....وای خاک تو سرم....

دو تا ضربه ی کوچیک پشت کمرش زدم گفتم:آروم مامان جون...خدای نکرده یک چیزیتون میشه....

کم کم که خندش قطع شد گفت:امیدوارم همین قدر که الان همدیگه رو دوست دارید تا آخر عمرتون اینجوری

پیش برید...

خنده از رو لب دوتامون یک دفعه محو شد...چرا راستین دیگه نخندید؟؟؟نکنه دوستم نداشته باشه؟؟؟آره دیگه

پس به نظرت برای چی خنده از روی لباش محو شد...از تو آینه نگاهش کردم که دیدم اونم داره نگاهم میکنه،تا

متوجه نگاهم شد،سرش رو به رانندگی گرم کرد...نه خدا...نه...خدا اگه راستین دوستم نداشته باشه چی؟؟؟وای

نه...

تا خونه هممون توی فکر خودمون بودیم...هیچ کس حتی صداش هم درنیومد...

به خونه که رسیدیم گفتم:خوب مامان جون،کی به افتخار اومدنتون جشن بگیریم؟؟؟

مامان خندید و گفت:جشن؟؟؟برای من؟؟؟بابا اینکارا برای جونا است نه من پیرزن...

اخم کردم و گفتم:این حرف رو دیگه نزنید...آدم باید دلش جوون باشه...

راستین-آره مامان..آرمیلا درست میگه...بالاخره بعد از چند وقت اومدید خونتون...

یکدفعه مامان چشماش غمی شد و کیف دستیش رو برداشت و رفت سمت راه پله ها...گیج و منگ به راستین

خیره شدم که علامت داد:چیزی نیست...

تا حالا این خونه رو ندیده بودم،برای همین بلند شدم تا همه جا رو ببینم...

خونه ی بزرگ دوبلکس با پنجره های بزرگ و پذیرایی بزرگش که با دو دست مبل استیل و یک دست مبل چرم

آراسته شده بود...لوستر های بزرگ و فرش و قاب های اصل کاشان.....وسایل تزئینی لوکس و آشپزخونه ی

رنگارنگ...رفتم طبقه بالا که راستین هم پشت سرم حرکت کرد...دو تا اتاق در بسته بود و دو تا در باز...یکیش

معلوم بود اتاق مهمانه و یکی از اتاق ها هم سورمه ای و سفید بود...عکس بزرگی از راستین که با تیشرت

سفید و شلوار لی سورمه ای با دستمال گردن سورمه ای انداخته بود بالای تخت خودنمایی میکرد...عضله های

راستین تو عکس خودنمایی فوق العاده ای داشت و تیشرت چسبونش سینه ی ستبرش رو کاملا به نمایش

میذاشت...موهاش هم مثل همیشه روی صورتش ریخته بود و ته ریش کمش هم صورتش رو مردونه تر

میکرد...اما فوق العاده ترین چیزش چشمای فوق العاده براقش توی عکس بود که به بدن بیننده رعشه وارد

میکرد...خدایا فوق العاده بود این چشما...فوق العاده بود...

راستین رفته بود پیش مامان و من راحت میتونستم همه جای اتاقش ررو بررسی کنم...دو تا عسلی بغل تخت صد

و بیست سانتش بود و یک کتابخونه و میز تحریر...یک قاب نثر هم بود که کمی عجق وجق نوشته شده بود....

رفتم جلو تا بتونم بخونمش...بعد از کلی ضرب و زور موفق شدم...نوشته بود:

خدایا من در کلبه ی فقیرانه ی خود چیزی دارم که تو در عرش کبریائی خود نداری...من چون تویی دارم و تو

چون خودی نداری...

بغل تابلو کوچیک نوشته بود راستین...که چی؟؟؟تازه کجای این خونه فقیرانه است؟؟؟ولی عجب جمله ی توپی...

رفتم طرف اتاق مامان اینا ولی با صدای مامان متوقف شدم:از این خونه بروووووو بیرون راستین...من اینی

که الان هستی رو نمیخوام...من تو رو اینجوری تربیت کردم؟؟؟چرا اینجوری شدی؟؟؟هااااا؟؟؟

با سرعت رفتم سمت اتاق و دیدم راستین دستش رو گذاشته رو گونش و مامان هم جلوش ایستاده و داره

دعواش میکنه...راستین رو سیلی زده بود؟؟؟

با ناباوری گفتم:اینجا چه خبره؟؟؟

مامان نشست رو تختشون و سرش رو تو دستش گرفت...راستین سر پایین حرکت کرد...وقتی به من رسید که

توی چهارچوب در ایستاده بودم خواست کنارم بزنم که بازوش رو گرفتم و گفتم:چی شده؟؟؟

همونجور سر پایین گفت:یک ساعت دیگه میام دنبالت،دم در باش...

بعدم راحت زدم کنار و رفت بیرون و با سرعت و با حرص پله ها رو پایین رفت...

تعجب زده از رفتار راستین رفتم سمت مامان و دست گذاشتم رو شونش:هر کاری کرده مطمئنا غلط بوده...

مطمئنم حق با شماست...اما بیشتر از اون مطمئنم اونقدر روح بزرگی دارید که میبخشیدش...من نمیدونم

موضوع چیه...نمیخوام هم که بدونم...دعوای مادر و پسر صد در صد به من ارتباطی نداره...اما مامان،راستین

نزدیکترین فرد به شما بعد از خداست..مگه نه؟؟؟

.رفتم طرف اتاق مامان اینا ولی با صدای مامان متوقف شدم:از این خونه بروووووو بیرون راستین...من اینی

که الان هستی رو نمیخوام...من تو رو اینجوری تربیت کردم؟؟؟چرا اینجوری شدی؟؟؟هااااا؟؟؟

با سرعت رفتم سمت اتاق و دیدم راستین دستش رو گذاشته رو گونش و مامان هم جلوش ایستاده و داره

دعواش میکنه...راستین رو سیلی زده بود؟؟؟

با ناباوری گفتم:اینجا چه خبره؟؟؟

مامان نشست رو تختشون و سرش رو تو دستش گرفت...راستین سر پایین حرکت کرد...وقتی به من رسید که

توی چهارچوب در ایستاده بودم خواست کنارم بزنه که بازوش رو گرفتم و گفتم:چی شده؟؟؟

همونجور سر پایین گفت:یک ساعت دیگه میام دنبالت،دم در باش...

بعدم راحت زدم کنار و رفت بیرون و با سرعت و با حرص پله ها رو پایین رفت...

تعجب زده از رفتار راستین رفتم سمت مامان و دست گذاشتم رو شونش:هر کاری کرده مطمئنا غلط بوده...

مطمئنم حق با شماست...اما بیشتر از اون مطمئنم اونقدر روح بزرگی دارید که میبخشیدش...من نمیدونم

موضوع چیه...نمیخوام هم که بدونم...دعوای مادر و پسر صد در صد به من ارتباطی نداره...اما مامان راستین

نزدیکترین فرد به شما بعد از خداست..مگه نه؟؟؟

مامان سرش رو گرفت بالا و نگاهم کرد....ادامه دادم:مگه نه؟؟؟

سرش رو به علامت تایید تکون داد و من ادامه دادم:شما میخواید راستین رو تنبیه کنید مگه نه؟؟؟پس راستین

رو تنبیه کنید نه خودتون رو...راستین پیشتون نباشهه خودتون بیشتر از اون تنبیه میشه...هر تنبیهی باشه

روندن نباشه مامان....خودتون رو اذیت نکنید...

بعدم با لحن شوخی ادامه دادم:عوضش تا دلتون بخواد راستین رو میچزونیم....

مامان خندید و من و تو آغوشش کشید و گفت:بهت افتخار میکنم....مادر و پدرت باید به خودشون ببالی که تو رو

تربیت کردن....

یکی از ابروهام رو انداختم بالا و گفتم:اوه مای گاد...یکی من رو بگیره غش نکنم اینجا...

مامان لپم رو کشید و گفت:تو خیلی بامزه ای دختر....

گفتم:ماست فروش نمیگه ماست من ترشه،شما اینو نگید کی بگه...خوب دو ماه سفر خوش گذشت؟؟؟

مامان-اولاش روحیه ام کاملا بهم خورده بود ....بعد از اینکه راستین خبر داد که میخواد نامزد کنه روحیه ام

بهتر شد....خیلی دوست داشتم تو جشنتون باشم....اما نه دکترا میزاشتن نه خان داداش محترم...بالاخره با کلی

کلنجار اومدم به وطنم...

با شیطنت گفتم:شادان جون خوب بودن؟؟؟

مامان قه قه زد و گفت:قیافت خیلی دیدنی بود....

اعصابم ریخت به هم و گفتم:دارم برای راستین...چه ذوق زده هم شده بود...

مامان-منم دلم از دستش خونه...کمکت میکنم....

من-ایول مامان...بزن قدش...

مامان خندید و کف دستش رو کوبوند به کف دست من....

مامان-راستی اون ساک قرمزه که پشتته رو بده...

بلند شدم و ساک رو آوردم جلوی مامان:خوب بفرمایید اینم ساک...

لبخند ملیحی زد و کد ساک رو وارد کرد و اون رو باز کرد....

از زیر لباساش که تو ساک بود،یک پلاستیک خیلی بزرگ در آورد و گفت:قابلت رو نداره،اگه خوب نیست تقصیر

من نیست بیشترش سلیقه ی النا زن داداشمه....من فقط تو خرید یکیشون دست داشتم....بلند شدم و رفتم جلو و

صورتش رو بوسیدم و گفتم:چرا زحمت کشیدید مامان جونم؟؟؟من انتظاری از شما نداشته ام...

مامان-تعارف رو ولش کن...بازشون کن ببین میپسندی یا نه؟؟؟

لبخند زدم و گفتم:از الان همشون رو دوست دارم....

بعدم یکی از جعبه ها رو برداشتم و باز کردم...یک گوی نسبتا بزرگ بود که یک پسر و دختر سوار تاب بودن و

دختره سرش رو رو شونه پسره گذاشته بود....کوکش رو که میچرخوندی چراغ های کوچیکی زیرش روشن

میشد و موزیک پخش میشد....توش هم پر از پولک های ریز بود...

من-وای مامان...خیلی نازه...ممنونم...

مامان-بقیه اش رو ببین....

یکی دیگه از جعبه ها رو باز کردم...یک نیم ست طلا سفید و فیروزه بود که بدجور چشمم رو گرفت:وای مامان

این عالیه....من اصلا توقع نداشتم....

یک جعبه ی بزرگ مونده بود....درش آوردم و بازش کردم...لباس عروس رو در آوردم و با بهت بهش خیره

شدم...انقدر قشنگ بود که پلکام جرئت زدن نداشتن...دکلته بود و روی سینه هاش سنگ کاری شده بود و بعد

مثل موج از سمت راست رفته بود روی کمرم و تا پایین دامن کشیده شده بود...دامن پف دار و دنباله دارش از

جلو سه طبقه چین خورده بود مثل ابرهای تپل و پشتشم که سنگ کاری بود....پشت کمرش ضربدری با بند کار

شده بود و از جلو هم جاهایی که سنگ دوزی نداشت ساده بود....مدل دکلته اش هم مثل کارتون دریاچه ی قو تاج

دار بود و شیکی خاصی بهش داده بود...

مامان-توی جعبه رو هم نگاه کن....

لباس رو با حساسیت روی تخت گذاشتم و به سمت جعبه رفتم...تاج و تور هم داخلش بود....تاج به صورت

حلزونی بود و تمامش نگین و سنگ بود و تور هم تا روی کمر و ساده بود..

تور رو گرفتم پایین و گفتم:چه طور ازتون تشکر کنم؟؟؟

مامان لبخند نمکینی زد و گفت:نیاز به تشکر نیست،برو بپوشش ببینم اندازت هست...من از روی عکست برات

خریدمش...

رفتم تو اتاق راستین،اول موهام رو باز کردم و بعد مانتو و تیشرتم رو کندم...حس میکردم عکس راستین بدجور

داره نگاهم میکنه...هر کری کردم که بقیه لباس هام رو هم دربیارم،نمیشد،خجالت میکشیدم....رو به عکسش

گفتم:کوفت...خو چشمات رو درویش کن...با اون چشمات...مرض گرفته...

به کارای خودم خندیدم...رفتم بالای تختش و شالم رو انداختم رو عکس:اووفففففف...اینجوری بهتره...با خیال

راحت لباس هام رو درآوردم و لباس عروس رو پوشیدم...رفتم جلوی آیینه...واو خدای من...فکر نمیکردم انقدر

لباس عروس بهم بیاد...یکمی با بالاتنه اش ور رفتم اما شل و ول بود....

داد زدم:مامااااااااااااااان....

مامان-بله...

من-یه لحظه بیاید....

مامان در زد و وارد اتاق شد....

یک چند لحظه همینطور نگاهم کرد و گفت:ماشالا،هزار ماشالا...بترکه چشم حسود...چقدر ناز شدی تو دختر...

راستین خیلی خوش به حالش شده...

لبم رو گاز گرفتم و سرم رو انداختم پایین...وای خاک عالم....مامان قه قه زد و گفت:چرا خجالت

میکشی؟؟؟واقعیته دیگه....

با اعتراض سرم رو آوردم بالا و گفتم:مامااااااااااان...

خندید و گفت:حالا چکارم داری؟؟؟

من-بالا تنش یکم شل و ول وایمیسه...خوب رو تنم نمیشینه....

اومد جلو و گفت:بچرخ ببینم....

چرخیدم و اونم شروع کرد ور رفتن با بندها...

مامان-خوب شد از بندیاش گرفتم...بعد گره رو سفت کرد و گفت:خوب شد؟؟؟

به خودم تو آیینه نگاه کردم...لباس کیپ بدنم شده بود و داشت خودنمایی میکرد....مامان اومد و تکیه داد به میز

آرایش و خواست چیزی بگه که یکدفعه ساکت شد و به یک جا خیره شد...

من-مامان...مامان چی شده؟؟؟

دیدم جواب نمیده،برگشتم و جهت نگاهش رو دنباال کردم که دیدم زل زده به عکس استتار شده راستین...گونه

هام داغ شد و سرم رو انداختم پایین....یکدفعه صدای خنده های مامان بلند شد...حالا نخند کی بخند....

معترض گفتم:اااا مامان....

وسط خنده گفت:نگو که از عکس راستین خجالت میکشیدی....

من-خو خجالت میکشم....

نشست روی صندلی و دستش و گذاشت رو دلش و حالا نخند کی بخند....

گفتم:انقدر خنده داره؟؟؟

به سختی گفت:آخه دیده بودم دخترا از شوهرشون خجالت بکش ولی نه دیگه از عکساشون...تو خیلی بامزه ای

دختر...یاد مسعود خدا بیامرز افتادم...

کمی خندید و کم کم ساکت شد...

بعدش آروم گفت:یادش بخیر...مسعود خیلی ماه بود...

هیجان زده گفتم:برام تعریف میکنید مامان؟؟؟اینکه چطور با بابا آشنا شدید...

مامان-حوصله اش رو داری؟؟؟

من-اگه شما داشته باشید چرا که نه؟؟؟

مامان-من هیچوقت از یادآوری اون روزا خسته نمیشم...

من-پس یک لحظه....

لباسام رو جمع کردم و به سمت در رفتم تا لباس عروس رو از تنم دربیارم...یکدفعه برگشتم و رفتم طرف عکس

راستین و شال رو از روش کشیدم پایین که مامان خندید و گفت:ای خدا...

رفتم و با احتیاط لباس رو از تنم درآوردم و گذاشتمش تو جعبه و در جعبه رو بستم و سریع پریدم تو اتاق....

من-راستی مامان گشنه نیستید؟؟؟

مامان-اتفاقا میخواستم بهت بگم،اول صبحانه بخوریم بعد برات سیر تا پیاز همه چیز رو تعریف میکنم...

رفتیم طرف آشپزخونه و یک صبحانه ی مختصر آماده کردیم...داشتم میخوردم که گوشیم زنگ خورد..مامان

بود...

من-الو جانم مامان...

مامان-سلام آرمیلا خوبی؟؟؟

من-آره عزیزم من خوبم...

مامان-مادر شوهرت اومد...

من-آره مامان نگین هم اومدن...

مامان-گوشی رو بده بهش....

من-باشه...کاری نداری؟؟؟

مامان-نه به سلامت...

گوشی رو گرفتم طرف مامان نگین و گفتم:مامانمه...

مامان دستش رو پاک کرد و یک قلوپ چایی خورد و گوشی رو از دستم گرفت:روز بخیر خانم اشتیاق...

سلام،حالبون چطوره؟؟؟همسر محترمتون چطورن؟؟؟ممنون به خوشی شما...قدمتون روی چشم...افتخار

میدید...خواهش میکنم...آرمیلا هم مثل دختر خودم....به امید دیدار...به سلامت...سلام برسونید...خدانگهدار...

گوشی رو گرفت طرفم و گفت:عصری میان اینجا،معلومه مادر بانزاکتی داری،البته از خودت میشه فهمید که

دسپرورده ی یکی مثل خودتی...

لبخند زدم و گفتم:لطف دارید شما...

بعد از صبحانه،رفتیم طرف مبل ها و نشستیم...

من-خوب حالا بفرمایید...

مامان-با...

هنوز حرفش تموم نشده بود که صدای مبایل من بلند شد...راستین بود...

من-راستینه...

مامان شونه اش رو انداخت بالا...

گفتم:دارم براش....بعد به سردی جواب دادم:بله؟؟؟

راستین-الو آرمیلا...

من-بله؟؟؟

راستین-خوبی؟؟؟

من-کاری داری؟؟؟

راستین-من دم درم...

من-قراره جایی بریم...من اینجا هستم...به سلامت...

بعد هم تلفن و قطع کردم و رو به مامان گفتم:چطور بود؟؟؟

خندید و گفت:با اینکه حقش بود اما گناه داره پسرم....

گوشیم رو خاموش کردم و گفتم:تا اون باشه مامان منو اذیت نکنه...حالا با خبال راحت بفرمایید...

عد هم تلفن و قطع کردم و رو به مامان گفتم:چطور بود؟؟؟

خندید و گفت:با اینکه حقش بود اما گناه داره پسرم....

گوشیم رو خاموش کردم و گفتم:تا اون باشه مامان منو اذیت نکنه...حالا با خبال راحت بفرمایید...

مامان-یکی بود یکی نبود...

من-مامان اذیت نکنید دیگه...

مامان-اذیت کجا بود؟؟؟اول هر داستانی یکی بود یکی نبود داره دیگه...

لبخند زدم و گفتم:هرجور راحتید...بفرمایید...

مامان-روزی و روزگاری نه چندان دور زن و مردی با هم زندگی میکردن...اونا خیلی پولدار نبودن اما فقیر هم

نبودن...زندگی بر وفق مراد بود...سالار و زینت با محسن و حسین زندگی خوبی داشتن...سالار همیشه به زینت

میگفت:تو این دار دنیا اگه یک دختر داشته باشم دیگه از خدا چیزی نمیخوام....

زینت خانم مطیع آقا سالار بود...این خواسته اش هم به جون خرید...سختی های زیادی کشید...این یکی بچه اش

آروم و قرار نداشت و اذیتش میکرد...سالار خان نگران بود...یکی از شب های پر از برف زمستونی صدای وق

وق بچه از خونه بیرون رفت...اما...بچه اونی نبود که خواهانش بودن....بچه بازم پسر بود...حسن فرز و تند و

تیز بود...شر و شیطون...یکمی که تونست رو پا بایسته برای بار چهارم زینت بار دار شد...اینبار بچه برعکس

قبلی بود...آروم آروم بود...جوری که بعضی وقتا حس میکردن مرده...حتی تولدش هم با قبلی فرق داشت...زمین

تا آسمون...توی یک روز گرم تابستونی به دنیا اومد...سالار خان تازه داشت میرسید به زمین محل کارش که

پسر باغبون دوید سمتش و گفت:آقا سالار...آقا سالار...

آقا سالار اونو دعوت به آرامش کرد:آروم جوون آروم...آروم باش ببینم چی میگی؟؟؟

پسرک نفس نفس زنون گفت:مبارکه...مبارکه آقا سالار....بچه به دنیا اومد...

سالار تا اینو شنید کوله ی آذوقه اش رو انداخت زمین و شروع کرد به دویدن...دوید و دوید...با شوق در خونه

رو باز کرد اما با صحنه ی خوبی روبه رو نشد...زینتش داشت گریه میکرد...رفت سمتش و آروم گفت:بد به دلم

راه ندم مگه نه؟؟؟سالمی زینت بانو؟؟؟چیزیت شده خدای نکرده؟؟؟

زینت بانو که محبت شوهرش رو دید شدت گریه اش بیشتر شد...سالار خان عصبی و سرگردون و مشوش

بود...خبر نداشت چه اتفاقی افتاده...اما میدونست باید صبر کنه...صبر کنه تا زینت خودش دهن باز کنه و بگه چه

اتفاقی افتاده...اون لحظه اصلا به یاد این نبود که بچه ای متولد شده...میخواست بدونه ناراحتی زنش از چیه...

زنش رو خوب میشناخت چون زنش آروم آروم و بریده گفت:خدا مرگم بده سالار خان...روم سیاه...روم سیاه که

بازم نتونستم به آرزوتون برسونمتون...سالار خان بچمون پسره....اینو که گفت هق هق گریه اش بالاتر رفت...

یکدفعه صدای خنده ی سالار خان تو خونه پیچید...زینت متعجب به شوهرش خیره شد....دلیل خنده ی شوهرش

رو نمیفهمید...سالار خان توی خنده گفت:به خاطر این گریه میکردی؟؟؟تو که منو جون به لب کردی خانم...

زینت بین انگشت شصت و اشارش رو گاز گرفت و گفت:خدا منو بکشه آقا اگه چنین کاری کنم...

آقا سالار گفت:پسره که پسره...پسر تاج سر پدر و مادره...خدا اینجوری خواسته پس حکمتش رو شکر...

زینت راضی و خندان اشکاش رو پاک کرد...علی هم بزرگ شد...زینت یک روز داشت با علی چهار ساله بازی

میکرد که حالش بد شد...علی ترسید و زودی رفت پیش داداش حسین و زود با هم رفتن خان باجی رو صدا کردن

که بیاد به درد مادرشون برسه...خان باجی از اتاق اومد بیرون و با چهار تا پسر و آقا سالار رو به رو شد که

نگران به در بسته ی اتاق خیره شده بودن...لبخندی زد و گفت:چتونه ننه؟؟؟چیزی نیست که...ننه تون دوباره بچه

تو راه داره...

علی با لحن بچگونه اش پرسید:یعنی مثل صغری دختر عمه ملوک؟؟؟

خان باجی با خنده گفت:آره ننه جون...ایشالا به مبارکی...بعدش هم گذاشت و رفت...همه خوشحال بودن...سالار

با اینکه نگران خرج و مخارج بود اما بازم مثل همیشه راضی بود به رضای حق...

تنها کسی که با این خبر شاد نشد هیچ...ناراحت هم شد خود زینت بود...تا هفته ها تو لاک خودش فرو رفته

بود...این بچه رو نمیخواست...اگر پسر بود چی؟؟؟چطور تو روی آقاش نگاه میکرد...فقط یک نون خور بهشون

اضافه میشد...دلش با این بچه نبود...چند بار تصمیم گرفت که بچه رو بندازه اما بعدش توبه میکرد و به خودش

بد و بیراه میگفت که میخواد حکمت خدا رو زیر پا بزاره...بچه بازم ساکت بود و بعضی مواقع با تکون خوردناش

اظهار وجود میکرد...کم کم بچه شد همدم زینت...همصحبت شبونه اش....دلش برای این بچه ی نیومده قیلی ویلی

میرفت...مرداد بود و خرما پزون که این مونس زینت خانم به دنیا اومد...بازم همون دویدن تکراری و بازم

همون صحنه ی تکراری گریه ی زینت بود که جلوی روی سالار بود...سالار تا گریه زینت رو دید از همه چی

خبر دار شد و تو دلش گفت:خدایا مرامت رو شکر...هی...

یکدفعه صدای هق هق بلند زینت بلند شد و بعد از اون صداش:آقا دختره...مبارکتون باشه...بچمون دختره...

رنگ تو صورت سالار برگشت...قه قه اش بلند شد و سجده ی شکر به جا آورد...به زینتش تبریک گفت و دست

نوازشی به سرش کشید و اومد تو حیاط و رو به بچه هاش گفت:مامانتون براتون خواهر اورده...بچه ها شروع

کردن به جیغ و داد...سالار تک تکشون رو بغل میکرد و بهشون تبریک میگفت...نگین زندگی سالار آقا

درخشیده بود...تک دختر اونا شد نگین خانم که من باشم...

با ذوق گفتم:وای چه هیجان انگیز....چه قشنگ تعریف میکنید...منتظر بقیه اش ام....

نگین یک ساله شد و کم کم تاتی میکرد...مامان گفت...بابا گفت...نور چشمی بود و تو دلبرو...البته ببخشید که

دارم از خودم تعریف میکنم....

دستش رو با ذوق گرفتم تو دستم و گفتم:تعریف کردنی هستید مامان...ادامه بدید...

مامان-آره میگفتم...بزرگ و بزرگ تر میشدم و دنیا و همه ی آدماش هم با بزرگ شدنم بزرگ میشدن...

دختر کاری ای بودم...کمک دست همه بودم...خوش قد و هیکل و خوش چهره...موهای مشکیم بد جور تو چشم

بود...مامانم همیشه مجبورم میکرد لچک ببندم تا چشم نخورم...

وقتی که پونزده سالم شد خواستگارها به قول معروف پاشنه خونه رو از جا کنده بودن...اما نگین همیشه

بهترین بود و بهترین داشت و حالا هم بهترین رو میخواست...تا سالار ازم جواب میخواست،من یک قیافه ننه من

غریبم در میاوردم و سالار خواستگار رو رد میکرد و من خوشحال به شیطنتام میرسیدم...

عشقم کوه پر از درخت و جنگل کرمانشاه بود...بعضی از عصرا میرفتم اونجا بازی...یکی از روزای گرم

تابستون از بابا و مامانم اجازه گرفتم و رفت به جنگل...حسن همیشه مخالف کارای من بود....اما سالار هم

برای خودش سالاری بود و حرفش بی برو برگرد اجرا میشد...

اونروز تا رسیدم بالای کوه و به جای دلخواهم،از فرط خستگی و گرما روی زمین دراز کشیدم...

هر کاری که میکردم خنک نمیشدم...دور و اطراف رو نگاه کردم و دیدم که کسی نیست و لچک رو از سرم رد

آوردم و موهای بلندم رو بالای بالا با گل سرم دم اسبی بستم...

از جلو هم یک دسته از موهام رو آوردم جلو تا به توصیه مامان زینت که همیشه میگفت اگه اینا رو سفت ببندی

موهای جلوی سرت میریزه و کچل میشی و پیشونی بلند هم عمل کرده باشم...اینجوری بهترم بود...

لباس زرشکی و زردم تو تنم خودنمایی میکرد...از خودم خوشم اومد...هم چرخ میزدم و هم راه میرفتم...چرخ که

میزدم دامنم پف میکرد...وقتی ایستادم از سرگیجه هیچ جا رو نمیدیدم اما تا چشم باز کردم یک صحنه ی باور

نکردنی جلوم بود...

برکه ی آبی که دورش پر از درختای شاهتوت بود...آب از لب و لوچه ام آویزون شد و دویدم به اون سمت...

شاهتوت ها رو میچیدم و میچپوندم تو دهنم...زبون و لبم سرخ سرخ شده بود از شاهتوت...دستام هم

همینطور...دنبال پروانه ها میدویدم و برای خودم سرخوشانه میخندیدم...صدای بلبل که میشنیدم سوت بلبلی میزدم

و بازم میخندیدم....به خودم که اومدم دیدم کم کم داره دلم درد میگیره و دست از خوردن کشیدم...

رفتم طرف برکه...کم کم وارد آبش شدم...آبش برعکس هوا خنک بود...لباسام تا نیم تنه خیس شده بود...با خودم

گفتم:حالا که تا اینجا خیس شدم بقیش هم روش...

شیطنتم گل کرد و از آب برکه رو سر و صورت خودم میپاشیدم...میپریدم هوا و میرفتم چپ...میرفتم راست...

یک خرگوش رو اونور برکه دیدم...تا خواستم برم طرفش صدای سوت کر کننده ی شاهین اومد و بعدش هم

خرگوشی وجود نداشت...دلم سوخت برای خرگوش...برای اینکه شاید مادر بود و بچه هاش منتظرش بودن....

رفتم زیر یکی از درختا و های های گریه سر دادم...هر چی بد و بیراه بود نثار شاهین کردم اما دلم آروم

نگرفت..یکدفعه صدای تفنگ شکاری کل کوهستان رو به لرزه انداخت... وحشت زده از جام بلند شدم و به

اطرافم نگاه کردم...هیچی نبود...رفتم جلو...رفتم عقب...چپ...راست...اما هیچ اثری نبود از هیچ چی...

دیگه باید میرفتم اما دلم نمیومد اون منظره رو ول کنم...یکم دیگه مینشستم که چیزی نمیشد...داشتم کم کم عزم

رفتن میکردم که صدای پای اسبی رو شنیدم...

ترسیدم و خواستم فرار کنم اما دیر شده بود...مرد سوار بر اسب سفید اومده بود و من رو دیده بود!!!

هول برم داشت...مرد از اسب پیاده شد...یک قدم رفتم عقب...مرد اسب سوار اومد جلوتر و یکدفعه از پشتش

خرگوش رو دراورد...دستش رو در راستای دیدم گرفت...همون خرگوش بود...خرگوش به قول خودم مادر...

چطور تونسته بود از چنگ شاهین فرار کنه؟؟؟لبخند مهمون لب هام شد...مرد تا لبخندم رو دید روی زمین

نشست و خرگوش رو آزاد کرد...واقعا توان هیچ کاری رو نداشتم...مرد از جا بلند شد و اومد جلوتر...من رفتم

عقب...مرد بازم اومد جلو...چشمای طوسیش متوقفم کرد...مرد اومد جلوتر اما من مبهوت اون دو تا تیله ی

طوسی بودم...مرد حالا تو پنج شش قدمی من بود....مغزم فعال شد و گفت فرار کن...من هم همینو میخواستم اما

تا اومدم فرار کنم دست مرد دور بازوم حلقه شد...نفس تو سینه ام حبس شد...تنها راه جیغ زدن بود...بعید

میدونستم کسی بشونه اما تیر رو باید در تاریکی میزدم....خواستم جیغ بزنم که مرد جلوی دهنم رو گرفت....من

به معنای واقعی از ترس جفت کرده بودم...اشک تو چشمام جمع شده بود...مرد من رو به طرف خودش

برگردوند...با دیدنم نگاهش رنگ تعجب گرفت...آروم با صدای بمش گفت:کاری باهات ندارم دختر خانم...جیغ

نزن...

خفه شدم...مگه میتونستم دیگه حرف بزنم...هم از ترس و هم از صدای بم مرد...ولی باز عقلم جیغ زد:خریت

نکن نگین...یک بلایی سرت میاد دختر...یکدفعه فکری به ذهنم رسید....مرد گفت:جیغ نمیزنی؟؟؟ابروهام رو به

علامت نه دادم بالا...مرد لبخندی زد که دلم ضعف رفت...بعدش هم با همون صدای طلاییش ادامه داد:آفرین دختر

خوب....برداشتن دست مرد همانا و بلند شدن جیغم همانا...مرد با سرعت دوباره دستش رو دور دهنم گرفت که

من هم نامردی نکردم و چنان گازی از دستش گرفتم که فریاد مرد بلند شد و دستش از دهنم برداشته شد... زود

شروع کردم به دویدن که با زیر پایی مرد کله پا شدم...تا اومدم به خودم بجنبم و دوباره پاشم و شروع کنم به

فرار،دست مرد دور مچ پاهام قرار رو گرفت...از تقلا واینسادم...جیغ هم میزدم...اما کی میشنید؟؟؟داشتم پام رو

آزاد میکردم که مرد یکدفعه بلند شد و خودش رو روی بدنم انداخت...دردم اومد...خیلی دردم اومد..زیر سنگینی

بدنش داشتم له میشدم...با اینکه دختر نحیفی نبودم اما مرد خیلی سنگین بود...مرد نفس نفس زنان پیشونیش رو

چسبوند به پیشونیم و گفت:صدات دربیاد من میدونم و تو....خوب بلدم صدات رو خفه کنم...

نفسم بالا نیومد....از ترس...از صدای مرد...از چشمای براقش...از بوی خوشش...از گرمای بدنش...از پیشونی

داغش که روی پیشونیم بود....به معنی واقعی کلمه خفه شدم...

مرد گفت:کلک میزنی؟؟؟

اگر نگین نبودم...اگر دختره کله شق و لجباز شهر نبودم حتما میگفتم:غلط کردم...اما بودم...نگین بودم...دختر

لجباز و کله شق شهر بودم...همینا باعث شد که نفس نفس زنون بگم:اولا دلم خواست،دوما تا نزدم درب و

داغونت کنم اون بدن ده تنیت رو از روی بدنم بردار عوضی...

صدای خنده ی مرد بلند شد و بعد دوباره پیشونیش رو چسبوند به پیشونیم و گفت:اگه بلند نشم؟؟؟

واقعا نمیدونستم باید چکار کنم...غلو کرده بودم چون کارم بود!!! اما هیچ وقت به مرحله اجرا نرسیده بود...زل

زدم تو صورت مرد...بینی قلمی و لب های خوش فرم،صورت اصلاح شده و موهای مشکی اش فوق العاده بود و

بد تر از همه چشماش بود که مثل سگ پاچه طرف رو میگرفت...مرد لبخند کجی زد و از روم پاشد...همونجور

که مچ دستش رو میچرخوند و میمالید گفت:دیدی نمیتونی کاری بکنی؟؟؟

عصبانی از جام بلند شدم...اصلا به عواقب کارم فکر نکردم...زود رفتم طرف مرد و با زانو چنان کوبیدم به

ستون فقراتش که حس کردم استخون زانوم تبدیل به آرد گندم شد...صدای داد مرد بلند شد و بعد روی زمین دراز

کشید و مثل مار به خودش پیچید...خوشحال رفتم طرفش و پاهام رو به حالت افراد برنده گذاشتم رو پهلوش و

گفتم:از این به بعد با دم شیر بازی نکن...نگین هر دختری نیست....

یکدفعه مرد از حرکت ایستاد و بعدش صدای خندش کوهستان رو لرزوند...عصبانی داد زدم:مرض،کوفت...چرا

میخندی؟؟؟

مرد با همون خنده ی کزایی و حرص درآورش گفت:اینهمه تلاش کردی که اسمت رو بهم بگی؟؟؟خوب نیاز به

خشونت نبود که مثل دوست بهم میگفتی!!!

حرصی شدم...مرد انقدر اعصاب خورد کن و بی نزاکت؟؟؟تو فکرم هم نمیگنجید که از حرفم اینجوری برداشت

کنه...به طرف مرد حمله کردم و با پا و دست به جونش افتادم:مردک تحفه...فکر کردی کی هستی که من بخوام

اسمم رو به تو بگم؟؟؟عوضی نچسب...

مرد میخندید...انگار نه انگار که دارم اون رو میزنم...کم کم خسته شدم و ضرباتم آروم تر...مرد که متوجه این

مسئله شده بود دوتا دستام رو گرفت و کشید که باعث شد پرت بشم روش...از موقعیتم اصلا راضی نبودم و

میخواستم از بغل اون مردک بیام بیرون اما دست های مرد مثل حصاری دورم پیچیده شده بود....

مرد گفت:تقلا نکن دختر خوب...من کاری با تو ندارم...

حرصی جواب دادم:پس عمه ی منه ولم نمیکنه یا نکنه من با تو کار دارم؟؟؟ولم کن برم دیرم شد خانوادم نگرانم

میشن...

مرد گفت:درست گفتی نگین خانم،تو با من کار داری؟؟؟

تعجب زده گفتم:من؟؟؟من با تو چکار دارم؟؟؟تو عین جن بسم اله شنیده جلو من ظاهر شدی...

مرد خندید و همونجور که پیشونیش رو به پیشونیم میچسبوند گفت:تو چرا انقدر شیطونی دختر؟؟؟

صورتم رو کشید عقب و گفتم:میشه انقدر خودت رو به من نمالی نچسب؟؟؟من حالم داره بهم میخوره...باید

برم...

مرد گفت:به شرطی میزارم بری که قول بدی فردا بازم بیای اینجا...

انگشت اشاره ام رو گذاشتم رو شقیقه ام و گفتم:تو حالت خوبه؟؟؟

مرد سریع گفت:اگه نیای یا نمیزارم بری یا اگه گذاشتم بری میرم به بابات چیزی میگم که برای همیشه از خونه

بندازتت بیرون...حالا خود دانی....

عصبانی فریاد زدم:چی میگی تو؟؟؟

مرد در حالی که دور میشد گفت:همین که گفتم،یا فردا ساعت پنج میای اینجا یا میارمت...

بعد هم سوار اسبش شد و به سرعت برق دور شد...و من بودم که گیج و منگ به سمت خونه راه افتادم...

تو راه مثل گیج و منگا راه میرفتم...الان باید چکار میکردم؟؟؟باید فردا میرفتم؟؟؟نمیرفتم؟؟؟من که اصلا این

مردک رو نمیشناختم..چطور یک دختر تنها پاشم برم اونجا؟؟؟اگه بلایی سرم بیاره کی جواب میده؟؟؟اگه نرم

چی؟؟؟اگه اومد به بابا هر چرتی که دلش بخواد بگه چی؟؟؟چطوره برم همه چی رو واسه بابا تعریف کنم؟؟؟آره

این طوری خوبه...ولی اگه بابا دیگه بهم اجازه نده برم بیرون چی؟؟؟وای نه این از هر چیزی بدتره...من تو

خونه دووم نمیارم که...تازه این کمشه...اگه بابا برای محافظت بیشتر از من بخواد شوهرم بده چی؟؟؟وای نه

اصلا این مورد رو بیخیال...من یا فردا باید برم یا نرم...اگه نرم که آبروم رو میبره ولی اگه برم چی؟؟؟

تا خونه از بس به عواقب کارام فکر کردم داشتم دیوونه میشدم...به هیچ نحوی هم نمیتونستم به سالار خان

چیزی بگم...شب تو رختخوابم به خودم دلداری میدادم:بابا اون اگه میخواست کاری بکنه امروز کرده بود و

تمام...میدونستم دلیل مضخرفیه اما با دلخوشی بهش خوابم برد...

صبح که از خواب پاشدم استرس خیلی زیادی داشتم....ظرفای ظهر که داشتم میشستم دوتا از بشقاب ها از دستم

لیز خورد و شکست...مامانم چند بار پیله کرد که بگم چم شده اما منم خوب میپیچوندم...ساعت چهار که شد رفتم

پیش بابا و با ترس و لرز گفتم که میخوام برم جنگل...بابای مهربون و ساده دلم هم اجازه داد و بعد از کلی

سفارش رفتم تا آماده بشم...یک دست لباس کامل مشکی برداشتم که فقط تو عزا ها میپوشیدمش...نمیخواستم تو

چشم برم...بعد از اینکه آماده شدم خودم رو که تو آینه دیدم از خودم وحشت کردم چه برسه به بقیه...بهتر حقش

بود مردک لندهور...پس نه الان براش لباس مهمونی هام رو میپوشیدم...داشتم میرفتم از در بیرون که یکدفعه

داد مامانم دراومد:نگین..بیا اینجا ببینم....

رفتم طرفش و گفتم:بله مامان؟؟؟

مامان-خدا مرگم بده دختر این چه لباسیه تو پوشیدی؟؟؟

بابا که با صدای مامان اومده بود طرفمون گفت:چی شده؟؟؟

روبه مامان گفتم:مگه لباسم چشه؟؟؟

مامان یک چنگ نمایشی به لپش زد و گفت:آقا سالار نگاهش کن...میخواد با این لباس ها بره بیرون...

بابا هم گفت:دختر درست نیست لباس زیاد تیره بپوشه...

دیگه وقتی بابا چیزی میگفت نباید رو حرفش حرف زده میشد...با حرص رفتم و لباسم رو عوض کردم و یک

دست لباس سورمه ای پوشیدم...باز اینجوری بهتر بود...

زود از خونه زدم بیرون و رفتم طرف جنگل...وقتی که رسیدم اومده بود و لب برکه نشسته بود...لباسام رو از

خاک تکوندم و رفتم سمتش...تا متوجه ام شد بلند شد و ایستاد...با حرص بدون اینکه بهش سلام کنم رفتم لب

برکه نشستم که خندون گفت:علیک سلام...

روم رو به سمتش کردم و یک پشت چشم براش نازک کردم و ایشی گفتم و دوباره سرم رو اوردم به این

طرفش...

خندون گفت:هاپو گازت گرفته اینجوری شدی؟؟؟

با حرص سرم رو برگردوندم و گفتم:ببین آقا پسر...نمیدونم کی هستی و از کجا پیدات شد و با من چه کار داری

اما بزار بهت بگم من نه حوصله ات رو دارم نه وقتم رو صرف پسر جماعت میکنم...حالا هم تا وقتت تموم نشده

حرفت رو بزن...در ضمن مودب باش مگه نه منم مثل تو میشم...

قه قه ای زد و گفت:اوهو...چه خطرناک...باشه من زیاد وقتت رو نمیگیرم...من..من...

پریدم وسط حرفش و گفتم:تو چی؟؟؟

چشماش رو بست و گفت:من از تو خوشم میاد...

چشمام شد قد بشقاب...فک کردم دارم خواب میبینم یا توهم زدم...برای همین گفتم:چی گفتی؟؟؟

بلند شد و با غرور گفت:فقط یک بار حرف میزنم...همون که شنیدی...برنامه تکرار نداره...

با نفرت از جام بلند شدم و گفتم:گفتی؟؟؟حالا برو به سلامت تا ندادم داداشام شل و پلت کنن....

بعدش هم راهم رو پیش گرفتم که زود مچ دستم رو گرفت....با یک حرکت عصبی دستم رو از دستش خلاص

کردم و با فریاد گفتم:ببین آقا پسر به ولای علی...به جون مامان و بابام که خیلی برام عزیزن اگه فقط یک بار

دیگه،فقط یک بار دیگه دستت به دستم بخوره یا پوست من رو لمس کنی کاری میکنم که مادرت به عزات

بشینه...مردک عوضی...

شروع کردم به راه رفتن...اونم پشت سرم حرکت کرد...هر چی من سرعت میگرفتم اونم همین کار رو

میکرد...هی میگفت:نگین گوش کن...گوش کن ببین چی میگم...

چرخیدم سمتش و گفتم:مگه نگفتی هر حرفی رو یک بار تکرار میکنم پس لطفا دیگه تکرار نکن...یک بار

شنیدم برای هفت پشتم بسه...

زد رو دهنش و گفت:غلط کردم...نگین غلط کردم...

گفتم:اون رو که حتما...غلط کردی من رو کشوندی اینجا یک مشت شر و ور تحویلم بدی...

بعدم دوباره راه افتادم...

گفت:خیلی سنگ دلی...

پوزخند زدم و به راهم ادامه دادم...اونم دست بردار نبود و دنبالم میکرد...میگفت:نگین من که اون شاهین رو

شکار کردم تا خرگوش رو آزاد کنم دلت شادبشه،دلت میاد با من اینطوری حرف بزنی؟؟؟

باید حدس میزدم صدای تفنگ برای این بود...

ادامه داد:نگین؟؟؟

بشر عجب صدایی داشت این...چه خوش آهنگ...

-نگین من عاشق شیطنتاتم...

همونجوری در حال رفتن پوزخند زدم و گفتم:دروغگو...آخه تو از کجا شیطنتای من رو دیدی؟؟؟

تا صدام رو شنید شیر شد و پرید کنارم و گفت:چرا دیدم...

عصبی گفتم:کی به تو اجازه داده بای اینجا...

آروم گفت:دلم میخواد شونه به شونه ات راه برم...

از حرکت ایستادم و گفتم:چی میگی تو؟؟؟

با لحن نزاری گفت:اجازه بده همه چیز رو برات تعریف کنم...

-نگین من عاشق شیطنتاتم...

همونجوری در حال رفتن پوزخند زدم و گفتم:دروغگو...آخه تو از کجا شیطنتای من رو دیدی؟؟؟

تا صدام رو شنید شیر شد و پرید کنارم و گفت:چرا دیدم...

عصبی گفتم:کی به تو اجازه داده بیای اینجا...

آروم گفت:دلم میخواد شونه به شونه ات راه برم...

از حرکت ایستادم و گفتم:چی میگی تو؟؟؟

با لحن نزاری گفت:اجازه بده همه چیز رو برات تعریف کنم...

عصبی گفتم:ببین آقا پسر...

خواست چیزی بگه که زود گفتم:وسط حرفم نپر...

ساکت شد و من ادامه دادم:من یک غلطی کردم اسمم از دهنم پرید بیرون،دلیل نمیشه تو هی تکرارش کنی...اما

حرف اصلیم،چون دلم نمیخواد سایه به سایه دنبالم بیای و آرامش رو از زندگیم بگیری بهت وقت میدم حرفت رو

بزنی...بعدش هم شما رو به خیر و ما رو به سلامت...

روی یکی از سنگای صاف کوه نشستم و گفتم:منتظرم...عجله کن...

نشست کنارم و گفت:خوب بزار اول خودم رو معرفی کنم...

بی توجه بهش به آسمون نگاه میکردم...حس کردم داره پوزخند میزنه و بعد صداش رو شنیدم که گفت:واقعا

مبهوت اینهمه استقبالتم...

سرم رو به سمتش برگردوندم و گفتم:اگه میخوای از این حرفا بزنی من برم...بعدش هم از جام بلند شدم...

زود گفت:نه نه ببخشید...معذرت میخوام...میگم خوب امون بده...

دوباره نشستم و اون ادامه داد:اسمم مسعوده...مسعود راستاد...دو هفته است که اومدیم کرمانشاه...از تهران...

پوزخند زدم...تهران رو گفت که کلاس بزاره بچه ی پایتختم...اما اون متوجه نشد و ادامه داد:به خاطر کار بابام

باید هممون میومدیم...بابام معلمه...ما هم اومدیم...من و برادر و خواهرم و مادرم...یک خانواده پنج نفری..شاید

دو سه سالی اینجا بمونیم اما برمیگردیم...راسیتش تو تهران خیلی کار داشتم اما مجبورم کردن که بیام...تو این

دو هفته از بیکاری داشتم میپوسیدم...آخرش صدام در آومد...پریروز به بابام گفتم:خسته شدم از تو خونه

نشستن...برمیگردم تهران...چقدرم که برای بابام مهم بود...برگشت بهم گفت:تا وقتی خانواده ات اینجان تو هم

همینجایی...برو کوه...برو کمن...برو صحرا...برو شکار...تو توی این دو سه سال باید خودت رو مشغول

کنی...کارام تو تهران مونده بود اما راست و ریس کردنش سخت نبود...بابام هم حرفش یک کلامه...مثل اکثر

مردای الان...

یاد بابام افتادم...اونم کسی نمیتونست رو حرفش حرف بزنه...ادامه داد:منم زدم بیرون...زدم به کوه...اومدم برم

جنگل فکرم رو از همه چی آزاد کنم اما دلم رو اسیر کردم...

اینبار خیره شدم به نیم رخش و اون ادامه داد:داشتم رد میشدم که صدای جیغ و خنده ی دخترونه ای کنجکاوم

کرد که ببینم صدا از کجا میاد و این صدا متعلق به کیه؟؟؟

چشماش رو روی هم گذاشت...منو از دیدن دو تا تیله ی خاکستری محروم کرد اما اجازه داد پلکای بلند موج

دارش رو ببینم که تا ابروش میرسید...چقدر صداش دلنشین بود...چه قشنگ حرف میزد...

همونطور که چشماش بسته بود ادامه داد:هرچقدر میومدم جلوتر حس میکردم قلبم تند تر به سینه میکوبه...

درختا رو زدم کنار و بهترین صحنه ی عمر بیست و دو ساله ام رو دیدم...

روش رو برگردوند سمتم و توی صورتم خیره شد و ادامه داد:یک دختر خانم با موهای مشکی و لباس زرشکی

و زردش داشت دنبال پروانه ها میدوید...شاهتوت میخورد...دستا و دهنش سرخ شده بود...نگین کاری کردی که

بعد از دو هفته اعصاب خردی از ته دلم خندیدم...زبونت رو در آوردی و با دیدن سرخیش مثل یک بچه

خندیدی...بعدش هم رفتی سمت آب...آب بازی کردنت...اینکه آب رو روی خودت میپاشیدی و میخندیدی و توی آب

ورجه وورجه میکردی همش برای من شیرین بود...تا اینکه تمام خوشیم دود شد رفت هوا...با گریه ات به خاطر

خرگوش دلم آتیش گرفت نگین...هر چی فحش بود نثار شاهین کردم که خوشی تو و من رو به هم زد...من اومده

بودم شکار...اینم بهترین صیدم بود...شاهین رو صید کردم تا شاید باهاش بتونم دل تو رو هم به چنگ بیارم....به

دام بندازم....وقتی خرگوش رو جلوت آزاد کردم و تو لبخند زدی حس کردم بهترین تشویقی بود که میتونستم از

شکار هر چیزی به دست بیارم...نگین همه ی کارات...سخت بودنت...عصبانی شدنت...برام قشنگ بود...حتی

کتک خوردن از دست تو برای من لذت بخش بود...نگین نمیدونی چقدر دعا کردم که امروز بیای...که بتونم نگین

زندگیم رو یک بار دیگه ببینم...با اومدنت به من دنیا رو دادی...لذت دنیا با دیدنت سرازیر شد تو قلبم....وقتی حس

کردم امکان داره بری و دیگه نتونم باهات حرف بزنم حاضر بودم جونم رو بدم تا یک لحظه،فقط یک لحظه به

حرفام گوش کنی...

خدایا چرا من اینجوری شده بودم...چرا دلم داشت میلرزید...من یک دختر بودم که دلم به راحتی داشت تحت تائثیر

حرفای یک مرد غریبه به ارزه می افتاد...دیگه تاب نگاه گنگ و خاکستریش رو نداشتم...سرم رو انداختم پایین

که ادامه داد:نگین،نگین زندگی من باش...

.خدایا چرا من اینجوری شده بودم...چرا دلم داشت میلرزید...من یک دختر بودم که دلم به راحتی داشت تحت

تائثیر حرفای یک مرد غریبه به ارزه می افتاد...دیگه تاب نگاه گنگ و خاکستریش رو نداشتم...سرم رو انداختم

پایین که ادامه داد:نگین،نگین زندگی من باش...

بدون حرف بلند شدم و راه افتادم...اونم سریع بلند شد و با عجز گفت:نگین...

زود گفتم:فکر نمیکنی خیلی سریع دلباختی؟؟؟

گفت:عشق در یک نگاه...

پوزخند دم و گفتم:مسخره است...

گفت:مسخره نیست...

برگشتم سمتش و گفتم:نمیتونم باور کنم...

گفت:بهم اعتماد کن...دو سه بار بیا اینجا...من و که شناختی بعدش سریع میام خواستگاریت...نگین نیاز دارم به

اعتمادت...نیاز دارم به خودت...نیاز دارم به اینکه نگین زندگیم باشی...نیاز دارم که تکیه گاه کسی باشم...

با حرص جواب دادم:پس به خاطر رفع نیازات اومدی سمت من...

بهت زده گفت:چرا میپیچونی همه چیز رو؟؟؟

گفتم:خودت گفتی...

گفت:اینا برای تو هم خوبه نگین...

اولین بار بود با یک پسر داشتم درباره ی اینجور مسائل حرف میزدم...اکه هر کس دیگه ای جای مسعود بود یک

لحظه هم صبر نمیکردم اما مسعود خیلی چیزاش با پسر های معمولی فرق میکرد...برای من فرق میکرد...

صداش میتونست سحرم کنه...

گفتم:فکرام رو میکنم...اگه خواستم فردا میام اینجا...

بعدش هم راهم رو گرفتم و رفتم...یکمی که دور شدم صداش رو شنیدم که داشت صدام میکرد...

-نگین....نگین..

برگشتم سمت صداش و دیدم داره میدوه...به من که رسید لبخندی زد و یک گل از پشتت درآورد و لای موهام

گذاشت...بعدش هم موهام رو که توی صورتم اومده بود کنار زد و خیره شد به چشمام...لبخند زدو برگردوندم و

گفت:برو نگین...فردا منتظرتم...نیای تا آخر عمرم منتظرت میمونم...به آب و آتیش میزنم تا بدستت بیارم...

نمیزارم غیر از من برای کسی باشی...

چون پشتم بهش بود راحت لبخند زدم...دروغ چرا؟؟؟این حرفاش رو دوست داشتم...اونروز خیلی فکر کردم...

کاراش رو دوست داشتم...من از خواستگارای معمولیم خوشم نمیومد...فرداش هم رفتم...اونروز هم مسعود

کنارم نشست و برام حرف زد...حرفایی که میبردم تو آسمون...دستاش رو تو موهام حرکت میداد...منم خوابم

گرفت از حرکت دستاش تو موهام...حرفاش و حرکت دستاش آؤامش رو تو دلم سرازیر کرد...مست خواب گردنم

کج میشد تا آخرم سرم رو روی شونش گذاشتم و چشمام رو بستم...نخوابیدم...حواسم به همه چیز بود...اما

قدرت باز کردن چشمام رو نداشتم...نفس های کلافه مسعود رو میشنیدم...حرکت دستاش رو تو موهام متوقف

کرد و دستش رو تو موهای خودش میکشید...

بعد از چند دقیقه با صدای عجیب و کلافه ای گفت:نگینم خوابی؟؟؟

آروم گفتم:نه مسعود بیدارم...

یکدفعه بلندم کرد و منم همون یکم خوابی که تو سرم بود از سرم پرید...

چشمای قرمزش رو به چشمام دوخت و گفت:مسعود قربونت بره نگینم...

با تعجب گفتم:چت شده مسعود؟؟؟

یکدفعه من و کشید سمت خودش و منو تو بغلش گرفت...ترس ریخت تو دلم اما تا سرم رو روی سینه ی ستبرش

گذاشتم همه ی ترسم ریخت...حس تکیه گاه داشتن حس خوبی بود...صورتش رو لای موهام فرو کرد و آروم

گفت:توخدا نگین اسم هیچ پسری رو جلوی خودش صدا نکن...نگین کسی رو که بهت نظر داشته باشه زنده

نمیزارم...

از تو بغلش اومدم بیرون...دیگه موندنم به صلاح نبود...گفتم:من دیگه میرم...

بدون هیچ مخالفتی بلند شد و گفت:مواظب خودت باش...فردا منتظرتم...

روزای دیگه هم میگذشت...دلم رو تو این چند روز باخته بودم به مسعود...به کلامش...به نگاهش...به هر چیی

که من رو بادش میناخت...یادمه شش روز از این قرار های پنهانی ما میگذشت که اون اتفاق نحس افتاد...

اتفاقی که خیلی تو زندگیم تأثیر گذاشت...دقیقا روزی بود که میخواستم به مسعود بگم اجازه داره بیاد

خواستگاری....تموم رویاهای دخترونه ام و تموم آرزوهای من و مسعود با اون اتفاق نقش بر آب شد...

.روزای دیگه هم میگذشت...دلم رو تو این چند روز باخته بودم به مسعود...به کلامش...به نگاهش...به هر

چیزی که من رو یادش مینداخت...یادمه شش روز از این قرار های پنهانی ما میگذشت که اون اتفاق نحس

افتاد...اتفاقی که خیلی تو زندگیم تأثیر گذاشت...دقیقا روزی بود که میخواستم به مسعود بگم اجازه داره بیاد

خواستگاری....تموم رویاهای دخترونه ام و تموم آرزوهای من و مسعود با اون اتفاق نقش بر آب شد...

انروز هم مثل بقیه روزا سرم رو شونه ی مسعود بود و داشتیم درباره ی آینده ی رویاییمون حرف میزدم که

صدایی گفت:نگین؟؟؟

سرم رو از روی شونه ی مسعود برداشتم...موبه تنم سیخ شد...اگه صدا صدای کسی بود که فکر میکردم بدبخت

میشدم....جرئت برگشتن نداشتم...میدونستم با هرچیزی رو به رو بشم صد در صد مطابق میل من نبود...

صدا عصبانی تر اسمم رو صدا زد:نگـــــــــــــــین....

من و مسعود همزمان به سمت صدا برگشتیم...نفسم بالا نمیومد...کسی جلوم بود که دیدن عزرائیل برام ترسناک

تر از دیدن اون نبود....حسن با تفنگ شکاریش در حالی که چشماش از عصبانیت سرخ شده و ابرو ها و

عضلاتش در هم بود جلوم ایستاده بود...

با هر قدمی که جلو میومد من بیشتر پشت مسعود قایم میشدم...یک دفعه دوید سمت ما و تا به ما رسید چنان

کشیده ای به مسعود زد که مسعودم نقش زمین شد...بعدش هم دستای منو که از ترس در حال سکته بودم کشید

سمت خودش...با گریه مسعود رو صدا زدم....مسعودم بلند شد اما چه بلند شدنی...صورتش پر از خون شده بود و

جای دستای حسن رو گونش مونده بود...با عجز صداش کردم که برق از سرم پرید...سیلی دوم حست تثار من

شده بود...مسعود عین شیر زخم خورده دوید سمتم اما صدای داد حسن بود که گوشامون رو کر و اونو از خرکت

متوقف کرد:به ولای علی کافیه یک قدم بیای جلو تا شکارت کنم منحوس بی شرف...بعد رو به من گفت:تا

جنازت رو تحویل خان بابا ندادم حرکت کن دختره ی بی چشم و روی بی آبرو...حالا دیگه کارت به جایی رسیده

هر روز هر روز با یک نفر معاشقه راه میندازی؟؟؟

با عجز به مسعود نگاه کردم...خون جلوی چشماش رو گرفت و به طرف حسن حمله ور شد و یقه اش رو تو

دستش گرفت و با صدای خشنش زمزمه کرد: اگه تو انقدر غیرت نداری که به خودت اجازه بدی هر شر و وری

درباره ی خواهرت بگی بدون غیرت من اجازه نمیده از دهنت هر چیزی درباره ی نگین بیرون بیاد...

از ترس سکسکه ام گرفته بود...هیکلا اندازه ی هم بودن...حسن مسعود رو هل داد که مسعود محکم خورد به

یک درخت...بعدش هم رفت طرفشو کشیده ی بعدی رو نثارش کرد:این برای اینکه تو چیزی که بهت مربوط

نیست دخالت نکنی...

با عجز روی زمین نشستم و التماسش کردم اما کو گوش شنوا...چشمام جایی رو نمیدید از شدت گریه...صدای

سیلی بعدی و بعدش صدای حسن:این هم به خاطر اینکه بدونی هیچ کاره ی نگینی...غیرتت رو سر مادر و

خواهرت خرج کن عوضی...

صدای سومین سیلی و حرفی که هوش رو از سرم پروند:یک بار دیگه اسم خواهرم رو از زبونت بشنوم خوراک

کفتار ها میشی...دیگه نگینی نخواهی دید...برو گمشو....

ندیدن مسعود برام انقدر زجر آور بود...نشنیدن صداش انقدر برام زجر آور بود که مرگ رو ترجیح میدادم...

زندگی بدون مسعود بدتر از مرگ بود...همونجا از حال رفتم و دیگه متوجه چیزی نشدم...

چشمام رو که باز کردم توی یک جای تاریک بودم...یاد همه چیز اومد تو سرم و از این که نمردم خودم رو به در

و دیوار میزدم...توی انباری خونمون بودم...حسن با سر و صدام اومد پایین....تا منو دید پوزخندی زد و کمربندش

رو باز کرد....مثل گنجشک تو خودم پیچیدم...حسن با همون پوزخند کزایی اومد جلو و گفت:این چند روز خوش

گذشت بهتون؟؟؟فکر آبرو هم که هیچی؟؟؟اصلا تو فکر کردن بلدی؟؟؟جواب من فقط و فقط هق هقم بود...حسن

داد زد:زندت نمیزارم دختره ی هرجایی...

ضربات کمربند داغونم کرده بود....اون لحظه ها گفتن نداره...سه شبانه روز تنها چیزی که از دنیا دیدم انباری

مون بود و یک تکه نون خشک و یک کاسه آب و حسن...فقط همینا...نه پدری نه مادری...هیچی....روز چهارم

وقتی زیر ضربات کمربند حسن نسبتا بیهوش بودم صدای گریه مامانم رو خیلی گنگ شنیدم...ضربات قطع شد و

بعد صدای پای حسن بود که دور میشد...دیگه تو بدنم جونی نمونده بود که بخوام چشمام رو باز نگه دارم...

با پاشیدن آب روی صورتم چشمام رو باز کردم...یکدفعه درد تو وجودم ریشه دوند و بعد صدای گنگی بود که

میگفت:نباید بغلش کنی...اون الان درد داره...از بغل اون شخص اومدم بیرون و لحظاتی بعد موفق به دیدن دور

و اطرافم شدم...مامان و علی و بابا نشسته بودن دورم...چشمای همشون از گریه خیس و سرخ بود...تاب نگاه

کردن تو چشماشون رو نداشتم....سرم رو انداختم پایین و با تمام توانم ناله کردم :بابا به خدا من...

بابا با گریه حرفم رو قطع کرد و گفت:این نبود جواب خوبی ها و اعتماد ما نگین...این نبود...

ناله کردم:بابا...

بابا ادامه داد:باید بری نگین...بودنت اینجا دیگه سودی نداره...آّبروت تو کل شهر رفته...با همونی که آّرو رو

ازت گرفت برو....من و مادر و علی بعضی وقتا به دیدنت میایم....من بازم به دخترم اعتماد دارم...میدونم کار

خلافی نکرده اما کاش همه چی از اولش رو اصولش بود...مادرت وسایلات رو آماده کرده...امشب صیغه

محرمیت رو براتون میخونیم...بعدش باید برید...تقصیر خودت بود نگین...من هنوزم صلاحت رو میخوام...

با گریه از جام بلند شدم...تمام بدنم درد میکرد اما بلند شدم...جلوی بابا زانو زدم و گفتم:خیلی خوبید بابا...

خیلی...بعدم دستش رو گرفتم و روش بوسه زدمووو

دستی به سرم کشید و آروم زمزمه کرد:خوشبخت بشی...

بعدش هم از در زد بیرون...تا شب همش تو بغل مامان و علی در حال گریه بودم...علی بازم مثل همیشه خوب

بود...بابا دیگه نیومد...نیمه شب بود که رفتیم بیرون....روی صورتم رو مامان پوشونده بود...هیچ جا رو

نمیدیدم....بعد از چند دقیقه رسیدیم یک جایی و توقف کردیم...مامان دستم رو گرفت و برد یک جا نشوند...حس

کردم کسی بغلم نشست...صدای مرد که داشت خطبه رو جاری میکرد با گریه ما مخلوط شده بود...حالا میدونستم

بغلیم مسغوده که همراه من داره اشک میریزه...

بله رو با اجازه ی مامان و بابا و داداش علیم گفتم...با گریه گفتم...عروسی رویایی من و مسعود این بود...با

گریه بود و مخفی...بابا دستامون رو تو دست هم گذاشت...هم چیزی که روی صورتم بود و هم گریه باعث میشد

هیچ جا رو نبینم...بابا در گوش مسعود چیزی رو زمزمه کرد و بعدش هم من رو دست کسی سوار بر اسب شدم

و با گریه برای همیشه شهرم رو عشم رو و تمام خاطرات و خانواده ام رو ترک کردم...

از فرط خستگی و کم جونی روی اسب خوابم برد...با احساس اینکه رو دست کسی هستم چشمام رو باز

کردم...حالا روی زمین بودم و زیر سایه درخت...صدای پای مسعود دور میشد...ترس از تنها موندن باعث شد

روسری رو کنار بزنم و زود مسعود رو صدا کنم....مسعود داشت میرفت طرف برکه آبی که با ضنیدن صدام

برگشت اما کاش برنمیگشت...دوتامون با دیدن هم متوقف شدیم....مسعود من تو همین چند روز لاغر شده

بود...تمام صورتش از ضربه بنفش و سرخ و کبود شده بود....پای چشماش گود رفتگی ایجاد شده بود...اما بازم

برام عزیز بود...با دیدنش صدای گریه ام اوج گرفت...مسعود به طرف درختی دوید و با دستش محکم بهش ضربه

میزد....بعد سرش به دستش کوبید و بعد دداد زد...هی داد میزد و گریه میکرد...مسعود من برای من نباید زجر

میکشید...تمام توانم رو جمع کردم و دویدم سمتش و دستاش رو گرفتم...سریع تو آغوشم کشید و دوتامون های

های گریه سر دادیم...اون لحظات گفتنی نیست...من قسمش میدادم خودش رو اذین نکنه و اون هی قربون صدقه

ی من میرفت...سختی زیاد بود تا برسیم تهران اما بالاخره رسیدیم....باورم نمیشد مسعود من آنقدر دارا

باشه...خونه اش کامل بود...همه چیزش کامل بود...من کم کم همه چیز رو فهمیدم...کم کم دردا فراموش شد و

زندگی لذت بخش...با اومدن راستین همه چیز بهتر از قبلش شد...من تو این دنیا هیچ چیز کم نداشتم...اما هیچ

وقت حسن رو نمیبخشیدم که اون بلا رو سر مسعودم آورد...مامان و بابا و علی هم میومدن و میرفتن...تا اینکه

توی یکی از سفرها که علی باهاشون نیومده بود مامان و بابا تصادف کردن...اونموقع تازه ماشین اومده بود...

اونموقع من زن بیست و هشت ساله بودم....با همه ی زجراش اینم گذشت و علی شد همه کسم اما اونم برای

ادامه درسش رفت آلمان و اونجا زن گرفت و بچه دار شد...تا اینکه بدترین روز زندگیم رسید....مسعود من پرپر

شد...گل من از زندگیم چیده شد...هیچ چیزش گفتی نیست...من بازم تنها شده بودم...راستین و علی حالا همه کس

من تو این دنیا بودن...بعدش هم که دیگه خودت میدونی....

اشکای خودم رو پاک کردم و بعدش هم اشک های مامان رو از روی گونه اش پاک کردم:مامان نمیدونم چی

بگم...

لبخند غمگینی زد و گفت:غصه ی ما به سر رسید و کلاغه به خونش نرسید....من و مسعود تو اون دنیا باز هم

با هم خواهیم بود...

بخند غمگینی زد و گفت:غصه ی ما به سر رسید و کلاغه به خونش نرسید....من و مسعود تو اون دنیا باز هم با

هم خواهیم بود...

با ناراحتی گفتم:ایشالا بعد از عمر هزار ساله کنار هم توی بهشت باشید...

اخم بانمکی کرد و گفت:نفرینم میکنی؟؟؟

لب پایینیم رو گاز گرفتم و گفتم:اا مامان خدا نکنه...بعد به ساعت نگاه کردم و گفتم:اوه اوه ساعت یک ربع

دوازده است...چه زود گذشت...میخوام براتون یک نهار درست و حسابی درست کنم...

مامان-به به چه خانم کدبانویی...

ابروم رو انداختم بالا و با لبخند رفتم طرف آشپزخونه...

حدودا یک ساعتی بود با مامان تو آشپزخونه بودیم که زنگ خونه به صدا درآومد...

من-میرم ببینم کیه...

از آشپزخونه اومدم بیرون...جلوی آیفون نایستاده بود برای همین دیده نمیشد...

من-کیه؟؟؟

راستین با صدای جدیش گفت:بیا دم در کارت دارم...

گوشی رو گذاشتم و رفتم سمت در...در حیاط رو که باز کردم راستین رو دیدم که تکییه داده بود به لامبورگینی

خوشگلش...تا من رو دید اومد سمتم:میشه بپرسم معنی این مسخره بازی هاتون چیه؟؟؟

بچه پرو طلبکارم هست...بگو وقتی داشتی من رو با شادان مسخره میکردی از خودت دلیل کارت رو

نمیخواستی...با ژست قشنگی دستام چلیپا کردم و یکی از ابروهام رو انداختم بالا و گفتم:نخیر نمیشه بپرسید...

راستین اخماش رو توهم کرد و گفت:آرمیلا فقط جواب میخوام...دعوای من و مامانم چه ربطی به تو داره که

گوشیت رو خاموش میکنی و جواب من رو نمیدی؟؟؟

با لحن ریلکسی گفتم:انقدر بچه نیستم که به خاطر چیزی که به من مربوط نیست کاری انجام بدم...

راستین عصبی گفت:پس دلیل این مسخره بازی هات چیه؟؟؟

عصبی جواب دادم:اولا که من وظیفه ندارم دلیل کارام رو به جنابعالی توضیح بدم،دوما هر وقت کارای خودت رو

درست کردی بقیه رو پند بده آقا راستین...

یکم سکوت کردم...نمیدونم چرا انقدر از دستش جوشی بودم...بدون فکر گفتم:بعدش هم من اگه نخوام صدات رو

بشنوم باید کی رو ببینم؟؟؟امروز صبح کامل از شنیدن صدات بهره بردیم...

با عصابیت اومد جلو و منم با جلو اومدنش میرفتم عقب...در خونه رو با پشت پاش هل داد و اومد جلو...انقدر

رفتم عقب که خوردم به دیوار...دستاش رو بالای سرم به دیوار تکیه داد و گفت:که نمیخوای صدام رو بشنوی

آره؟؟؟بعد اونوقت صدای کی براتون شنیدنیه؟؟؟از جریان صبح ناراحتی؟؟؟

ساکت شد و با لحن مسخره ای گفت:وای مامان فکر نمیکردم انقدر برات مهم باشم که بخاطر یک شوخی انقدر

جوش کنی...

مهم؟؟؟راستین؟؟؟برام مهم بود؟؟؟الان وقت این حرفا نبود،باید اینو سرجاش میشوندم:به به میبینم که برای

خودتون رویا پردازی کردید جناب...با لحن عصبی اضافه کردم:اینو خوب تو گوشات فرو کن آقای راستاد...تنها

کسی که نه تنها کاراش بلکه خودش هم برام هیچ اهمیتی نداره شما هستی...اینو یادت نره...هیچوقت هم برای

خودت از کارای من تعبیر رویایی نساز...از جریان صبح عصبانیم چون تا حالا به هیچ کسی اجازه ندادم غرورم

رو بشکنه....

تو ذهنم نقش بست:پس اشراقی چی؟؟؟اما ادامه دادم:اما امروز صبح تویی که اصلا برام اهمیتی نداره به راحتی

منو جلوی مامان شکستی...این منو عصبانی میکنه...

خدا شاهده اینجوری نبود...خدا میدونه الان راستین پر اهمیت ترین فرد تو زندگیم بود...حتی از خودم هم پر

اهمیت تره...اما وسط دعوا که حلوا خیر نمیکنن...هر چی دلم از اشراقی پر بود سر راستین داشتم خالی

میکردم...نفس های پر تعجب و داغ راستین رو میتونستم رو صورتم حس کنم...چشمای عصبانیش که دوخته

شده به مردمک چشمام...بعد از چند لحظه رفت عقب و گفت:هیچوقت فراموش نمیکنم خانم اشتیاق...از این به

بعد میشم راستینی که غریبه ها میبیننش...

بعدش هم از رفت طرف در و بازش کرد و رفت بیرون و صدای کوبیده شدن در بود که رو سرم خراب شد...تازه

بود که فهمیدم مثل بچه های بی فکر عمل کردم...تازه بود که فهمیدم چه شر و ورایی به راستین گفته بودم...

غرور شکسته شدم توسط اشراقی رو با شکستن راستین میخواستم ترمیم کنم اما حتی به این فکر نکرده بودم

که وجودم با نبود راستین درهم میشکنه...

عدش هم از رفت طرف در و بازش کرد و رفت بیرون و صدای کوبیده شدن در بود که رو سرم خراب شد...تازه

بود که فهمیدم مثل بچه های بی فکر عمل کردم...تازه بود که فهمیدم چه شر و ورایی به راستین گفته بودم...

غرور شکسته شدم توسط اشراقی رو با شکستن راستین میخواستم ترمیم کنم اما حتی به این فکر نکرده بودم

که وجودم با نبود راستین درهم میشکنه...

کم کم زانوهام ضعف کرد...تکیه دادم به دیوار و کم کم لیز خوردم به سمت پایین...بغض داشت خفم میکرد...تمام

بدنم داشت میلرزید....هنوز هیچی نشده از فکر اینکه راستین عین غریبه ها باهام رفتار کنه داغونم میکرد...

دوباره یاد چشمای عسلی عصبانیش افتادم...خدا مرگت بده آرمیلا...مردمک چشماش میلرزید اما همونطور خیره

بود به چشماش....جمله اش ده بار تو سرم زد...هیچوقت فراموش نمیکنم خانم اشتیاق...از این به بعد میشم

راستینی که غریبه ها میبیننش...

بغضم شکست...هق هقم بلند شد...دستام رو مشت کردم و زدم رو زانوم:خوب شد آرمیلا؟؟؟چرا بزرگ

نمیشی؟؟؟چرا فکر نمیکنی؟؟؟چرا انقدر بچه ای؟؟؟

به سختی اشکام رو کنترل کردم و آروم آروم از جام بلند شدم...رفتم سمت شیر آب و صورتم رو شستم...

صدای مامان اومد:آرمیلا چی شدی پس؟؟؟راستین رفت؟؟؟

مگه فهمیده بود راستینه؟؟؟پس نه تو رو اینهمه وقت تنها میزاره وقتی ندونه کیه...نکنه دعوامون رو دیده؟؟؟داد

زدم:آره مامان رفت...

مامان-پس چرا نمیای داخل؟؟؟

همینم مونده با این چشمای قرمزم ببرم تو تا آبروم بره...گفتم:هوا خوبه...پنج دقیقه دیگه میام...

با صدایی که خنده توش موج میزد گفت:باشه،فقط به راستین زنگ بزن بگو برای شب بیاد...زشته مامانت اینا

بیان اینجا اون نباشه...

وای خدا اینو کجای دلم بزارم؟؟؟این شانسه که من دارم؟؟؟

مامان-باشه آرمیلا؟؟؟

با زاری گفتم:چشم مامان...

یک پنج دقیقه همینطور تو حیاط راه رفتم تا به اعصابم مسلط بشم...مرده شور این هفته ی نحس رو ببرن...شنبه

اش با اون اشراقی زبون نفهم باید سر و کله بزنم یکشنبه اش هم که اوضاعم اینه...خدا این هفته رو ختم به

خیر کنه...

رفتم داخل و مامان رو صدا زدم:مامان کجایید؟؟؟

مامان-تو آشپزخونه ام...

رفتم تو آشپزخونه که دیدم مامان داره کابینت ها رو دستمال میکشه...نگاهی بهم انداخت و با شیطنت گفت:قرمز

شدی؟؟؟

نگاه کن تروخدا...الان فکر کرده تو حیاط با هم لاو ترکوندیم...پوزخندی زدم...بزار این دلش خوش باشه...با لحن

مثلا خجالت زده ای گفتم:مامان؟؟؟

مامان خندید و گفت:چته عزیزم؟؟؟قشنگیش به همین چیزاست این دوران دیگه...به راستین زنگ زدی؟؟؟

با زاری گفتم:چرا خودتون باهاش تماس نمیگیرید؟؟؟اینجوری بهتره...من زنگ بزنم شب رفتار شما و راستین

معلوم میکنه که یک چیزی بینتون هست...خیلی عادی بهش بگید برای شام بیاد...هر چی باشه آبروش براش

مهمه دیگه...

مامان لبخندی زد و گفت:راست میگی اینجوری بهتره..

نفس راحتی کشیدم و تو دلم خدا رو شکر کردم...آخی راحت شدم...

مامان رفت سمت تلفن و شماره گرفت:الو...

...

سلام

...

کار از کار گذشته دیگه

...

الان برای یک چیز دیگه زنگ زدم راستین

...

شب خانواده ی زنت قراره بیان اینجا،درست نیست نباشی

...

خودت رو لوس نکن پسر

...

خندید و گفت:مسخره

...

باشه بابا...این زبونت رو از بابات به ارث بردی

...

خیلی کار دارم،باید برم

...

راستین دیر نمیکنی ها،دیر کنی من میدونم با تو...

ااا پس دیر کردن کار همیشگیشه؟؟؟برای همه عادی شده و مشخص...

نه چیزی نیاز نداریم

...

خداحافظ

...

گوشی رو قطع رد و گفت:این پسر از زبون کن نمیاره..

لبخند زدم و هیچی نگفتم...

ا صدای زنگ گفتم:فکر کنم اومدن...رفتم سمت آیفون،تصویر راستین افتاده بود...آه از نهادم بلند شد...

بدون حرف در رو باز کردم و رفتم تو آشپزخونه...فعلا حوصله ی رویارویی باهاش رو نداشتم...اصلا نمیتونستم

رفتارش رو پیش بینی کنم....بهتر بود جلوی مامان سلام و علیک نکنم...خودم رو با غذاهای مختلفی که درست

کرده بودیم سرگرم کردم...صدای سلام راستین بلند شد و بعدش هم جواب مامان...از صداها معلوم بود دارن

روبوسی میکنن...چون روم اینوری بود نمیدیدمشون...

بعد از چند دقیقه مامان اومد تو آشپزخونه و گفت:تو چرا اینجایی؟؟؟این چه وضع استقبال از شوهره؟؟؟برو

پیشش مادر...

زود گفتم:میخوام چایی بریزم مامان...

به سمت در هلم داد و گفت:برو دختر من میارم...برو...

وای خدا چرا اینا انقد گیرن؟؟؟من نخوام شوهرم رو ببینم باید کی رو ببینم؟؟؟آشپزخونه به حال دید داشت و

نمیتونستم در برم...آروم رفتم سمت راستین که یک نگاه کوچیک بهم انداخت و بعد سرش رو انداخت پایین...

بره گمشه بابا...منم جو گیر...برای کی ناراحت بودم...لوی ننر...راست میگن دیگه تک و بدونه خل و دیوونه(با

عرض معذرت از تکدونه ها)یک دفعه خندم گرفت و به خودم گفتم:خوبه خودمم یدونه ام...رفتم تو جلد بی تفاوتم

و گفتم:ببین آقا راستین به خاطر مامان اومدم اینجاها...لطفا عادی رفتار کن تا شک نکنه...

پوزخندی زد و به حالت مصنوعی برگشت سمتم و گفت:به به آرمیلا خانم یادی از ما کردی؟؟؟

چقدر صداش مصنوعی بود...اینو راحت میتونستم تشخیص بدم...منم سعی کردم مصنوعی باشم و گفتم:

نمیخواستم مزاحم مادر و پسر بشم...

مامان از آشپزخونه گفت:منو بهونه نکنید بشم آدم بده...

یک نگاه به راستین انداختم که بفرما دیدی چهار دنگ حواسش پیش ماست؟؟؟

راستین پوزخندی زد و گفت:بفرمائید بشینید...

رفتم طرف مبلی که روش نشسته بود و با بیشترین فاصله ازش نشستم اما بازم خودش رو کشید کنار...

پوزخند زدم و سرم رو به علامت تاسف تکون دادم...تاسف برای خودم...تاسف از اینکه باعث شدم راستین ازم

دوری کنه...

همه چیز برعکس شده بود...

از روی مبل ظرف میوه خوری رو برداشت و برای خودش یک انار سرخ برداشت و مشغول پوست کندن شد و

بدون توجه به من به تلویزیون خیره شد...منم بلند شدم و رفتم به سمت آشپزخونه که زنگ رو زدن...راهم رو به

سمت آیفون کج کردم...مامان و بابا بودن...در و براشون باز کردم و به مامان نگین گفتم:مامان نگین مامان

اینا اومدن...خودم هم از جمله ام خنده ام گرفت...مامان نگین کت و دامنش رو مرتب کرد و شالش رو روی

سرش انداخت و رفت استقبال...راستین انگار که من اصلا وجود ندارم رفت سمت در و منم پشت سر مامان

نگین راه افتادم....

مامان و بابا تا رسیدن مراسم روبوسی شروع شد،بعد از اتمام مراسم بابا گفت:دیگه ما شرمن ده ی شما هستیم

خانم راستاد،من به پسرتون گفتم صبر کنن تا شما تشریف بیارید بعد مراسم رو اجرا کنیم اما گویا خودتون هم

ناراضی بودید از اینکه جشن برگزار نشه...

مامان لبخندی زد و گفت:مشکلی نیست جناب،ایشالا برای عروسیشون جبران میکنم...

زود به راستین نگاه کردم که عکس العملش رو ببینم...داشت زیر چشمی و با پوزخند نگاهم میکرد و تا متوجه

نگاهم شد رو به مامان اینا گفت:بفرمائید داخل...چرا دم در؟؟؟

همگی به سمت خونه رفتن و منم آروم پشت سرشون راه افتادم...معنی اون پوزخند مسخره اش چی

بود؟؟؟اینجوری میخواد اذیتم کنه؟؟؟نکنه فهمیده بهش وابسته شدم و حالا میخواد با دور کردن خودش از من منو

آزار بده؟؟؟درسته وابسته شدم اما سرم بره اجازه نمیدم اون از دلدادگیم با خبر بشه...نمیزارم فکر کنه خوب

داره با احساسم بازی میکنه...اصلا نمیزارم با احساسم بازی کنه...حالا که اون شده راستینی که همه میبینن منم

میشم آرمیلایی که همه میبینن...

از تو فکر دراومدم و سعی کردم عادی باشم...بهم خوش بگذره..اصلا فکر کنم مجردم و راستینی وجود نداره...

کنار مامان و مامان نگین نشستم...مبلی که روش نشستم روبه روی راستین بود...از قصد انتخاب کرده بودم تا

بهش محل ندم و بدونه که برام ارزشی نداره...چه مسخره...راستین برای من ارزش نداشته باشه؟؟؟کاش الان

دو ماه پیش بود...

با مامان اینا مشغول صحبت شدم...زیر چشمی به راستین نگاه میکردم اما اون اصلا تو این دنیا نبود...غرق

صحبت های بابا بود...

نیم ساعتی گذشت به حرف زدن...اما دریغ از یک نگاه از طرف راستین...مامان نگین بلند شد تا شام رو آماده

کنه...منم بلند شدم و کمکش کردم...تو آشپزخونه که رفتیم شروع کردیم به کشیدن غذاها...میخواستم ببرم

بچینمشون روی میز که مامان گفت:به راستین بگو بیاد کمکت...

حاضر بودم تا صبح تو راه رفت و آمد آشپزخونه و میز باشم اما به راستین رو نیارم...گفتم:نه نیاز نیست...و

ظرف اکبر جوجه رو برداشتم و رفتم سمت میز...دم آشپزخونه بودم که یکدفعه راستین جلوم ظاهر شد...ندیک

بود بهش بخورم که زود خودش رو کشید کنار و از بغلم رد شد و رفت تو آشپزخونه...از کاراش خنده ام

گرفت...چه ناناس قهر میکرد...صداش از تو آشپزخونه اومد که به مامان میگفت:مامان مگه تو آشپزی

بلدی؟؟؟

مامان با حرص جواب داد:راستین ناخنک نزن به غذاها...زنم گرفتی بزرگ نشدی؟؟؟

حوصله ی فال گوش ایستادن رو نداشتم...یادش بخیر منم دعواش کرده بودم به خاطر ناخنک زدن...به منم گفته

بود مگه تو آشپزی بلدی؟؟؟کاش با فکر دهنم رو باز میکردم...طرف رو گذاشتم روی میز و برگشتم تو

آشپزخونه...مامان با شنیدن صدای صندلم روی پارکت برگشت سمتم اما راستین حتی سرش رو بلند نکرد...یکی

از ظرفای پلو ها رو برداشت و زود از آشپزخونه خارج شد...اه اه یعنی همیشه انقدر نچسب بوده برای

بقیه؟؟؟انگار از دماغ فیل افتاده...تمام ظرفا و وسایل رو بدون توجه به هم برداشتیم و خوشگل چیدیم رو میز...

انگار میدونست که چطور میخوام میز رو بچینم...همه چیز رو سر جایی که باید،میذاشت...فهمیدم مامان نگین

داره زیر چشمی نگاهمون میکنه...هر کسی هم بود میفهمید یک چیزی شده که عین دو تا غریبه داریم با هم

رفتار میکنیم و بدون توجه به هم داریم کارامون رو میکنیم...

میز هشت نفره بود...وقتی همه رو صدا کردیم برای شام من روی اولین صندلی نشستم و صندلی کناریم رو برای

مامان نگین کشیدم بیرون...راستین هم اونور مامان نگین نشست و بابا و مامان هم رو به رومون نشستن...

همه مشغول شدیم و بعضی وقتا یک حرف کوچولویی هم رد و بدل میشد...بابا غذا پرید تو گلوش و من زود

براش نوشابه ریختم و بهش دادم...بابا هم تشکر کرد...راستین به مامانش گفت:مامان میشه برام نوشابه

بریزی؟؟؟

نوشابه بغل دست من بود برای همین مامان بهم گفت:برای راستین نوشابه میریزی؟؟؟

عوضی...به بدترین شکل داشت ندیدم میگرفت...آبروم رفت...معلومه دیگه نمیاد که یک راست به من بگه...همه

زیر چشمی داشتن نگاهمون میکردن و یه لبخند کوچولویی میزدن...که اینطور آقا راستین...شمشیر رو از رو

بستی؟؟؟باشه...لیوان رو دادم دست مامان و گفتم:بفرمائید و دوباره مشغول شدم...راحت میتونستم به خودش بدم

اما خوب،جواب های هویه...

مامان زیر لب چیزی زمزمه کرد و لیوان رو داد به راستین..

صدای گوشی راستین بلند شد...زیر چشمی بهش نگاه کردم...دستش رو گرفت جلوی دهنش و آروم یک چیزی

زمزمه کرد و بعدش بلند شد و رو به جمع گفت:معذرت میخوام الان میام....

بعدش هم رفت بیرون...یعنی کی بود؟؟؟چرا رفت بیرون؟؟؟دیگه حواسم به صحبت های مامان و مامان نگین

نبود...

مامان-نظرت چیه آرمیلا؟؟؟

از فکر دراومدم و گفتم:ها؟؟؟جانم چی شد؟؟؟ببخشید یک لحظه حواسم رفت جایی...

مامان نگین با خنده گفت:احیانا تو حیاط نیست حواست...

مامان به حرفش خندید اما من حتی حوصله ی خندیدن هم نداشتم...یکدفعه درباز شد و راستین اومد داخل و رو

به جمع گفت:معذرت میخوام کاری برام پیش اومده باید برم...من رو ببخشید...

جـــــــــــان؟؟؟بعد از اون تلفن کوفتی حالا قرار کوفتی تر؟؟؟بازم میخواد بره؟؟؟

به طرف بابا رفت و باهاش دست داد و بعد اومد سمت مامان ها!!!باهاشون خداحافظی کرد و به سمت در

رفت...مامان نگین بهم سقلمه زد و گفت:برو دنبالش...ندیدی خداحافظی نکرد؟؟؟منتظر بری دنبالش...بدو دختر...

نگاه کن تروخدا مامان رو...دلش خوشه...از سر اجبار و با اکراه بلند شدم و رفتم دنبالش...البته دروغ نباشه

باید میفهمیدم راستین داره کجا میره؟؟؟اینم از عواقب فضولی بود که پش بند عشق اومد گریبان گیرم شد....

رفتم تو حیاط...راستین تا فهمید اومدم پوزخندی زد و راه افتاد و سرد گفت:میدونستم مادرم بلندتون میکنه...

هر کاری کردم نتونستن چیزی نپرسم و یک راست رفتم سر اصل مطلب و جدی گفتم:کجا داری میری؟؟؟

راستین پوزخندش رو قروت داد و جدی برگشت سمتم و زل زد و تو چشمام و گفت:کارام رو برای غریبه ها

توضیح نمیدم...منو ببخشید سرکار خانم اشتیاق...

بعدش هم به سرعت سوار ماشینش شد و گازش رو گرفت و رفت و من مبهوت به دری بودم که اتوماتیک داشت

به روم بسته میشد...

صدای بهم خوردن در منو از تو شک درآورد...راستین چرا اینطوری شده؟؟؟کجا رفت؟؟؟تلفن کی بود؟؟؟تمام دیر

کردناش و یهویی غیب شدناش اومد جلوی چشمام...چرا همه ی کاراش نزدیک نیمه شب بود؟؟؟چرا هیچوقت

نپرسیده بودم؟؟؟چرا الان پرسیدم که راستین برای من شده آقای راستاد؟؟؟که براش شدم سرکار خانم

اشتیاق...چراااا؟؟؟خدایا چرا انقدر چرا تو ذهنمه؟؟؟رفتم تو خونه...همه با تعجب بهم نگاه کردن...مطمئنا

همشون فهمیده بودن یک چیزی بین من و راستین اتفاق افتاده...

بیشتر از ده دقیقه نتونستم تحمل کنم و گفتم:بابا دیگه بریم...مامان هم صبح زود رسیدن..نیاز به استراحت

دارن...

دیگه صدا ها رو نشنیدم...فقط بابا رو دیدم که بلند شد...نمیدونم چطور با مامان خداحافظی کردم...نمیدونم چطور

سور ماشین شدم...حتی نمیدونم چطور رسیدم خونه و بدون حرف ماشینم رو برداشتم و زدم به خیابون ها...

صدای گوشیم رو اعصابم بود...گوشی رو برداشتم...شماره ی خونه بود...جواب دادم:بله؟؟؟

صدای عصبی مامان بلند شد:بله و مرض...بله و کوفت...دختره ی بی فکر کدوم گوری گذاشتی

رفتی؟؟؟نمیتونستی بایستی توضیح بدی بعد بری...

حس کردم بابا داره سعی میکنه گوشی رو ازش بگیره و بالاخره موفق شد:آرمیلا کجایی؟؟؟

من-بابا خوبم...میام...

عصبی گفت:ساعت دوازده و نیم شب تو خیابون حلوا خیر میکنن؟؟؟آرمیلا نمیدونم کجایی اما هر جایی

هستی...حداکثر...حداکثر تا نیم ساعت دیگه خونه ای...والسلام...

گوشی رو پرت کردم رو داشبورد و و زدم کنار...به خیابون خلوت جلوی روم خیره شدم...الان راستین کجا

بود؟؟؟

هق هق ام بلند شد...اشک تمام صورت خیسم رو خیس تر کرد...سرم رو گذاشتم رو فرمون...دوست نداشتم به

هیچ چیزی فکر کنم.

.به هر چیزی فکر میکردم و برمیگشتم عقب هیچ جیز خوبی دستگیرم نمیشد...ماشین رو

روشن کردم و رفتم سمت خونه...بدون توضیحی رفتم تو اتاقم و در رو بستم و با گریه روی تختم افتادم....

خسته از گریه کردن،تو تاریکی رفتم و جلوی آینه ایستادم...مشکی چشمام تو تاریکی اتاق گم شد اما قرمزیش

مثل چشای گربه خودنمایی میکرد...دستم رو سلانه سلانه تکون دادم و چراغ رو روشن کردم و به آرمیلای

درون آینه نگاه کردم...دختری که جلوم بود با چشمای قرمز که زیرشون یک گودی کوچولو افتاده بود با دماغ

قرمز و لب خشک شده بود....این من بودم؟؟؟آرمیلا اشتیاق؟؟؟آرمیلا این تویی؟؟؟تویی که میگفتی

مقاومی؟؟؟تویی که میگفتی هیچی تو دنیا ارزش اشکام رو نداره؟؟؟حالا داری به خاطر چی اشک میریزی؟؟؟به

خاطر مردی که اتفاقی نبود؟؟؟آرزوها و تفکراتت رو به باد دادی تا بشی باب میلش؟؟؟خودت کجایی دختر؟؟؟با

پنج ماه پیش چرا انقدر تفاوت داری؟؟؟دختری که فقط فکر و ذکرش کارش بود و درس...حالا چرا داری به خاطر

یک مرد گریه میکنی؟؟؟چه خیری ازش دیدی؟؟؟اصلا اون پشیزی برات ارزش قائله؟؟؟دیدی چطور خردت

کرد؟؟؟چرا مثل کودن ها تو شک رفتی؟؟؟چرا نتونستی جوابش رو بدی؟؟؟چرا انقدر زود قافیه رو باختی؟؟؟چرا

قافیه رو باختی وقتی که حتی به عشقش مطمئن نیستی؟؟؟عشق؟؟؟اصلا وجود داره؟؟؟از کجا مطمئن بودی که

دل بستی؟؟؟از کجا مطمئن بودی که آرزوهات رو دور ریختی؟؟؟از کجا مطمئن بودی که شخصیت قویت تبدیل شد

به یک بچه ی لوس بی منطق که هر چی بشنوه هیچی نمیگی؟؟؟این راه رو انتخاب کردی که بشی این...

با پوزخند تصویر اینه رو به خودم نشون دادم...

از اون آرمیلای ترگل و ورگل این مونده؟؟؟به خاطر چی؟؟؟به خاطر اینکه بهت برخورد کسی که بهش میگفتی

عشق با شادان دستت انداخته...

گریه هام سرازیر شد و با دستم زدم رو سرم...

واقعا خاک بر سرت...انقدر کوچیک کردی خودت رو به خاطر یک موضوع بچگونه و مسخره که به راحتی

مسخرت کنه؟؟؟که خانوادت بفهمن خوب نیستی؟؟؟که بفهمن یک اتفاقی افتاده....

رفتم لب پنجره اتاقم و به آسمون خیره شدم...خدایا کمکم کن...من دلم برای آرمیلا تنگ شده...من دلم آرمیلای

بیست و شش ساله رو میخواد نه آرمیلایی که فقط قالبش باهامه...آرمیلایی که اخلاقش شبیه بچه هاست...من

اقتدارم رو میخوام...میخوام مثل اونموقع کسی جرئت نکنه بگه بله آرمیلا بالا چشت ابرو...اصلا برای چی

بگه؟؟؟رفتار خانمانه ی من جای این صحبت ها رو نداشت...داشت؟؟؟خدایا خودم رو به تو میسپارم...میخوام

خودم بشم...از امروز میشم همونی که قبل از عقد بودم...قبل از دلبستگی بودم...میخوام با خودم برم جلو...

زندگیم با شخصیت خودم باشه نه آرمیلای قالبی...خدایا از امشب بازم راستین میشه مردی که زوری بود...

دوست داشتنم و میذارم گوشه قلبم و یک چیز میکشم روش...هر چی از این به بعد میشه باید با آرمیلا بشه...نه

شخصیتی که فقط اسم آرمیلا رو یدک میکشه....زندگیم رو میزنم رو پلی بک...بزار راستین بشه همون مرد

زوری....من بازم به دنبال اتفاق میگردم...از قرار بابا یک ماه بیشتر نمونده...خدایا بین خودم و خودت...تا پایان

قرار شش ماهه یک ماه مونده...خیلی چیزا بستگی به این یک ماه داره...خدایا خودت کمکم کن...خدایا ممنون

که باعث شدی خودم بشم...از اون آرمیلای بچه بشم آرمیلا ی بیست و شش ساله تحصیل کرده...خدایا مرسی که

کاری کردی که تو آینده پشیمون نشم...از بچه بازیام پشیمون نشم...دیگه هر اتفاقی بیوفته باید آرمیلای بیست و

شش ساله رو تحت تأثیر قرار بده...نه دختری که کنترل احساسش رو نداره...خدایا من برنده ی بازی میشم...من

برنده ی بازی زندگی میشم...با آرمیلا برنده میشم....

پرده رو کشیدم و رفتم صورتم رو آب زدم...روی تخت نشستم و قرآن کوچیکی که از شیراز گرفته بودم رو باز

کردم...خدایا ببخش که زیاد بلد نیستم درست بخونم...تو به بزرگیت ببخش...

دو صفحه که خوندم بلند شدم و قرآنم رو سر جاش گذاشتم و اینبار راحت روی تختم خوابیدم...با آرامش کامل...

آرمیلای هیجده ساله خسته شده بود و ازم دور شده بود...آرمیلای بیست و شش ساله چشماش رو رو هم گذاشت

تا زندگیش رو با دستای خودش رقم بزنه...

مانتوم رو تو تنم صاف کردم و نشستم پشت فرمون و رفتم سمت شرکت...تا وارد شدم گوشم زنگ خورد...ااا

نازنین بود(نازنین رو یادتونه؟؟؟منشی بابای آرمیلاست...شوهرش هم سامان همکاره آرمیلاست)

من-جانم نازنین؟؟؟

نازنین با لحن ناز و آروم همیشگیش گفت:سلام آرمیلا جان...خوبی؟؟؟

من-ممنون عزیزم...کاری داری؟؟؟بیام بالا؟؟؟

نازنین-شرکتی؟؟؟

من-آره...

نازنین-آخه پدرتون گفتن شاید نیای...گفتم بهت خبر بدم تا بگم امروز ساعت نه یک جلسه مهم داریم که بیای...

حالا که دیگه شرکتی...پس میبینمت...کاری نداری؟؟؟

من-ممنون عزیزم...باشه...به امید دیدار...

گوشی رو قطع کردم و لبخند زدم...بابا حق داشت...با اون وضعی که من دیشب اومدم خونه هر کی جاش بود

میگفت امروز رو مثل چی استراحت میکنم...

رفتم تو آزمایشگاه و روپوشم رو پوشیدم...اشراقی سمت چپ آزمایشگاه داشت با گوشیش حرف میزد...دیگه

اشراقی هم مهم نبود...اون یکی که غرورم رو شکسته بود اما من دیگه اون آرمیلا نیستم...آرمیلایی که

غرورش شکست دود شد و رفت هوا...با قدم های محکم رفتم سمت کارام...اشراقی متوجه ام شد اما من خودم

رو زدم به کوچه علی چپ...شتر دیدی ندیدی...از تشبیه اشراقی به شتر خندم گرفت...ده دقیقه داشتم به محلول

ها ور میرفتم و نتایج رو یادداشت میکردم که یکی از پشت زد تو کمرم...برگشتم و فاطمه رو پشت سرم دیدم...

من-خدا بگم چکارت بکنه فاطمه...

فاطی خندید و گفت:عروس...

خندیدم و گفتم:تو که عروس شدی رفت...

فاطی-غلط کن...من هنوز از اون لباس سفید خوشگل ها نپوشیدم...

خندیدم و گفتم:آدم باش دیوونه...

فاطی-آرمیلا باورم نمیشه چه همچی داره زود زود میگذره...امتحان فردا رو بدیم ترم دو تا مونده به آخرمون

تموم میشه...

خندیدم و گفتم:عجب دیوونه ای هستی تو...ترم دوتا مونده به آخر چه صیغه ایه؟؟؟

فاطی لبش رو گاز گرفت و گفت:بلا بدور...صیغه ای نیست که عقدیه...

ابروم رو انداختم بالا و گفتم:چه خبره شیطون شدی؟؟؟

سرش رو انداخت پایین و گفت:دو هفته دیگه جشن نامزدیمه خواهر...

جیغ خفیفی از شادی زدم و گفتم:وای فاطمه راس میگی؟؟؟عزیزمی...

با شادی گفت:فردا باید برم...بعد امتحان...مرخصی رو برام رد میکنی؟؟؟

من-آره راحت باش عزیزم...هر چی باشه نامزدیته دیگه...

زود گفت:تو کی میای؟؟؟

من-چه روزیه؟؟؟

فاطی-امروز دوشنبه است...دو هفته دیگه پنجشنبه مراسمه...میشه بیست و چهارِ هشت...

من-چه باحال...دو چهار تا هشت تا...

دوتایی خندیدیم و فاطی گفت:به چه چیزایی فکر میکنی...حالا کی میای؟؟؟

من-احتمالا سه شنبه حرکت کنم...

فاطی-برو بابا دیره که...

من-نه دیگه زودتر ضایع است...راستی ساعت نه بابا جلسه گذاشته...

فاطی-آره تو برد زده بودن...

بعد به ساعتش نگاه کرد و گفت:یک ربع دیگه...

ده دقیقه نشستیم با هم روی تحقیقم کار کردیم و بعد رفتیم سمت اتاق جلسات...

اشراقی زود تر از ما اومده بود...سامان و چند تا از همکارا هم بودن اما بعضی ها نیومده بودن...همگی نشسته

بودیم و هر کی داشت با بغل دستیش حرف میزد...همه که اومدن بعدش بابا اومد و همه بلند شدن...با تعارف بابا

دوباره نشستیم و بابا شروع کرد:همکاران محترم خسته نباشید..غرض از این جلسه اینه که تو شهر مشهد یک

همایش داره برگزار میشه کهشرکت های بزرگ صادرات و واردات دارو در اون حضور دارن...از ما هم دعوت

به عمل اومده تا یک گروه پنج نفره رو از طرف شرکتمون به اونجا بفرستیم...کارا بیشتر اداریه و البته سه

جلسه آموزشات پیشرفته هم برگزار میشه...با حضور دو نفر از اساتید مجرب...به همین خاطر من پنج نفر از

بهترین ها رو قراره به این سفر بفرستم...انتخاب این پنج نفر با شما...با تعداد آرا...چون نمیخوام جوری بشه که

بقیه بگن حق کسی خورده شده...من نام میبرم و شما رای بدید...اما لطفا هر کس رو بر اساس لیاقتش انتخاب

کنید نه هیچ چیز دیگه...

همگی در سکوت بهم خیره شدیم...مطمئنا هر کسی مشتاق بود به این سفر بره...بابا بازم بهترین تصمیم رو

گرفته بود...

صدای بابا نفس ها رو تو سینه حبث کرد:دکتر اشراقی...

جمعا ده نفر تو جلسه بودیم با اشراقی...اشراقی بهترین بود...دستا رفت بالا...همه ی نفرات رای دادن...

بابا-آقای اشراقی شما به طور قطع در این گروه حضور خواهید داشت...

اشراقی لبخندی زد و سری به علامت احترام اول به بابا بعد هم به جمع انداخت...

بابا-آقای رضایی...

رضایی هم مرد لایقی بود...دستم رو بردم بالا...شش نفر تو سالن بهش رای دادن...

بابا سری تکون داد و گفت:آقای ابراهیمی...

نه ابراهیمی زیاد برای اینکار جالب نبود...بهتر از اونم بود...

ابراهیمی با چهار رای...

بابا-خانم اشتیاق...

نفس تو سینم حبس شد...به کسایی که میخواستن رای بدن بدون هیچ مظلومیتی نگاه کردم...یک نگاه ساده...

ابراهیمی رای نداده بود...لبخند زدم...نگاهم به سمت اشراقی رفت...دستاش پایین بود...نگاهم رو که دید لبخندی

زد و سرش رو به سمت بابا کرد و دستش رو آورد بالا...ااا...پس کارم رو قبول داشت...

من با هشت رای بعد از اشراقی قرار گرفتم...

بابا-خانم اشتیاق شما هم یکی از افرادی هستید که تو این سفر همراه گروهید...لبخند زدم و و سرم رو برای بابا

بعد رو به جمع تکون دادم...چشم تو چشم اشراقی که شدم داشت لبخند میزد...آروم نگاهش رو گرفت به سمت

بابا...

فاطی زد تو پهلوم و گفت:ایول...

بابا-آقای صالحی...

سامان...سامان مرد لایقی بود...

هشت رای بدون آقای رضایی...

بابا-آقای صالحی شما هم عضو گروه شدید...سامان لبخند زد...

بابا-خانم نظیفی...

به به فاطی گلم...معلومه که لایقه...

هفت رای...

فاطمه رو به بابا گفت:معذرت میخوام آقای اشتیاق بنده اینجا نیستم...متاسفانه باید برم شهر خودمون...

من ادامه دادم:جشن نامزدی ایشونه...

همه به فاطمه تبریک گفتن...

بابا-تبریک میگم...پس متاسفانه از گروه حذف شدید...آقای داوودی..

به همین روش ده نفر رو گذروندیم و در آخر ما پنج نفر به ترتیب آرا..اشراقی...من...صالحی...زند و رضایی هم

با شش رای،گروه پنج نفره ی ما رو کامل کرد...

بابا-خوب از همتون ممنون....غیر از این پنج نفر بقیه میتونن به کاراشون برسن...

پنج نفر باقیمانده بلند شدم که دیدم اشراقی هم بلند شد و باهاشون دست داد...به به به به چه مبادی آداب...منم

بلند شدم و از تک تک نفرات تشکر کردم...تو لحظه آخر که فاطی داشت میرفت گفت:امیدوارم سفر خوب و

مفیدی برات باشه...

لبخند زدم و گفتم:ممنونم...

وقتی همه رفتن ریاضی در اتاق رو بست و نشست...بابا گفت:اول تبریک میگم بهتون که مورد انتخاب اکثریت

آرا قرار گرفتید...دوما...شما باید فردا حرکت کنید تا پس فردا اونجا باشید...یک ماشین براتون کافیه...البته اگه

کسی دوست داشته باشه میتونه ماشین خودشم ببره...

بعد با خنده اضافه کرد:بنزینا هم یارانه ای شده دیگه...

هممون لبخند زدیم و بابا ادامه داد:خوب با ماشین کی میرید؟؟؟

گفتم:با ماشین من میریم...

اشراقی سریع گفت:منم ماشینم رو میارم...

ای چندش...بهتر بیار اونو روکش های ماشینم تو رو لمس نکنن...ایــــــش...

بابا-بسیار خوب این از وسیله...هتل و امکانات رفاهیتون محیا است...از موقعیتتون بیشترین استفاده کنن...

کاری بکنید که حداکثر سود رو بکنیم...سفرتون در کل پنج روز طول میکشه...دو روز برای کارا و سه جلسه هم

که کلاسا...البته بقیه وقت روزایی که کلاس دارید هم صرف کاراتون میشه...براتون موفقیت رو آرزو میکنم...

هوای همدیگه رو داشته باشید...خسته نباشید...

همه از جامون بلند شدیم و به سمت رد رفتیم..در رو که بستیم اشراقی با پوزخند گفت:امیدوارم بتونید از این

موقعیت نهایت استفاده رو بکنید...

با پوزخند گفتم:شما حواستون به خودتون باشه که وقتی برگشتیم خدای نکرده پشیمون نباشید از اینکه استفاده

نبردید...

با همون پوزخند ادامه داد:اولین باره داری به همچین سفرهایی میری؟؟؟

جدی گفتم:اولا لطفا چای نخورده از اول شخص استفاده نکنید...دوما میخواید از تجربیاتم بهره ببرید؟؟؟اوه بله

من چندمین بارمه که به همچین سفرهایی میرم...

پوزخند رو صورت اشراقی ماسید...جدی نگاهی به کل صورتش انداختم و گفتم:روز خوش...

بعدش هم رفتم به طرف آزمایشگاه...تو دلم کیلو کیلو قند آب میکردن...ای دمت جیز آرمیلا...بهت افتخار

میکنم!!!از خودمم خنده ام گرفت...چه تکبریم دارم...جدی بودنم تو حلقم...

تا عصر نه من کاری به اشراقی داشتم نه اون...با فاطمه گپ میزدم...وقتی داشتم میرفتم خونه گفتم:فاطمه برای

امتحان فردا خوندی؟؟؟

فاطی-آره میخواستم فقط یک دور بزنم...

من-پس من ساعت هشت میام دنبالت بریم بیرون...میخوام آخرین شام مجردی دوستم رو با هم بخوریم...

فاطمه خندید و گفت:اوکی،تو هم یک دور بزن کتاب رو...اینو بدیم تموم میشه راحت میشیم...

چشمکی زدم و همونجور که دور میشدم گفتم:ایشالا...پس تا ساعت هشت دم خوابگاه بابای...

فاطی-خداحافظ...

مانتو سفیدم رو با شلوار لی سورمه ای و شال سورمه ایم پوشیدم و کیف سورمه ای و کفشم هم اسپرت سفید

انتخاب کردم...با وسواس خط چشم باریکی کشیدم و رژ و رژگونه زدم...موهام رو نریختم بیرون...نمیخواستم

دیگه...حجاب رو دوست داشتم...حالا از اول چادر نمیپوشم...آرایشم خدایی دوست دارم...این یکی رو از خیرش

نمیگذرم...

سویچم رو پرت کردم هوا و دوباره گرفتمش:مامان من رفتم...

مامان-مواظب خودتون باشید...زیادم دیر نکن...

من-باشه...

سوار آزرای تمیزم شدم و رفتم طرف خوابگاه...اونشب خیلی خوش گذشت...دوتامون انگار مجرد بودیم...راحت

و آسوده...شب هم اومدم خونه و راحت خوابیدم...

آخرین امتحان رو هم به راحتی دادم...بعدش فاطمه رو بردم ایستگاه راه آهن...وقتی اومدم خونه سریع رفتم

حمام و وسایل های سفرم رو آماده کردم و به سرعت از مامان خداحافظی کردم و بسم له گویان از خونه خارج

شدم...

ماشین رو جلدی پارک کردم و پریدم بیرون...اشراقی و داوودی هنوز نیومده بودن...اما پنج دقیقه بعد اونا هم

اومدن و بعد از خداحافظی با بابا رفتیم سمت پارکینگ...

داشتم سوار ماشینم میشدم که بابا گفت:آرمیلا مواظب باشی ها...خانم زند ایشون رو همراهی کنید...زند که زن

مهربونی بود خندید و گفت:بله میدونم آقای اشتیاق...منتظرم بیرون از پارکینگ سوار بشم...

من و اشراقی سوار ماشینامون شدیم و از پارکینگ زدیم بیرون...

رضایی و داوودی سوار ماشین اشراقی شدن و زند هم با من همراه شد...برای بابا یک بوق زدیم و راه

افتادیم...سفر ما از الان رسما شروع شده بود....

.ضایی و داوودی سوار ماشین اشراقی شدن و زند هم با من همراه شد...بوق زنان راه افتادیم...سفر ما از الان

رسما شروع شده بود....

زند-آرمیلا الان چه حسی داری؟؟؟البته تو که تا حالا از این سفرا رفتی ولی منی که بار اولمه دارم از خوشحالی

بال درمیارم...

با خنده و تعجب گفتم:انقدر خوشحالی داره؟؟؟

زند-نداره؟؟؟هر چی باشه از بین ده نفر انتخاب شدم دیگه...این خوبه...خیلی خوبه...

لبخند زدم و گفتم:آره راست میگی خیلی خوبه...

ماشین اشراقی جلوم بود و داشت با سرعت پیش میرفت...من و فروزان هم داشتیم با هم حرف میزدیم...وقتی

رفتیم تو اتوبان فروزان گفت:آرمیلا از این اشراقی بزن جلو...کیف داره...

خندیدم و گفتم:اتفاقا تو همین فکر بودم...

روژان بشکن زد و صدای ضبط رو بلند کردو منم پام رو روی گاز گذاشتم...

صدای بهنام صفوی ماشین رو پر کرد...

دلم عمریه میگیره بهونه...

میخواد دل بکنه از این زمونه...

تویی فانوس روشن تو شب تار...

واسه این دل سرگشته ی بی یار...

حالا با ماشین اشراقی مماس شده بود...نگاه اشراقی به سمت ما کشیده شد...بازم همون نگاه مغرور مشکی...

درست شبیه نگاه خودم...

دیگه وقتشه که بارون بباره...

بریزه رو سر شبا ستاره...

شبای انتظار شبای دلتنگ...

که میزنه به شیشه دلم سنگ...

نگاه اشراقی هنوز روی من بود...دلم یک جوری شد از نگاش...گازش رو گرفتم و کمی ازش جلوتر رفتم...

ای تو هستی این دل شکسته ی من...

نای نفس های خسته ی من...

چشمای در خون نشسته ی من...

ای جــــــــــــــــان...

از تو آینه دیدم اشراقی هم گاز داد...میخواست با ماشین من برابر بشه نه اینکه بزنه جلو...پام بیشتر روی گاز

فشرده شد...

من که مست یک جرعه ی ناز نگاتم...

پنجره ی رو به خنده هاتم...

دیوونه ی اسم آشناتم...

ای جـــــــــان...

ماشین اشراقی بهم رسید...نگاه اشراقی و سرنشینای ماشینش به ما افتاد...اون دو تا با پوزخند اما اشراقی...

گاز دادم...مطمئن بودم پارس هیچوقت به آزرا نمیرسه...

ای تو هستی این دل شکسته ی من...

نای نفس های خسته ی من...

چشمای در خون نشسته ی من...

ای جــــــــــــــــان...

من که مست یک جرعه ی ناز نگاتم...

پنجره ی رو به خنده هاتم...

دیوونه ی اسم آشناتم...

ای جـــــــــان...

آفتاب داشت غروب میکرد...آهنگ بهنام حال و هوای عادی رو ازم گرفته بودم....صدای ویولن به دلم چنگ

میزد...

یک روز گل میکنه غنچه ی رویا...

اگه پا بزاری رو فرش چشمام...

میشینه رو سرم سایه دستات...

میپیچه تو دلم عطر نفسهات...

صدای بلند آهنگ قطعا به گوش اشراقی میرسید...مطمئن بودم...نگاهاش فرق داشت با همیشه...دیگه تنها

چیزی که حوصله اش رو نداشتم این بازی بود...بچه بازی ای که...اصلا ولش کن...

خدا کی میرسه لحظه دیدار...

دل از خواب قفس کی میشه بیدار...

هنوز منتظرم خسته و بیتاب...

که شب گم بشه تو خنده ی مهتاب...

اشراقی دیگه عقب مونده بود...صدای ظبط رو کم کردم...

ای تو هستی این دل شکسته ی من...

نای نفس های خسته ی من...

چشمای در خون نشسته ی من...

ای جــــــــــــــــان...

من که مست یک جرعه ی ناز نگاتم...

پنجره ی رو به خنده هاتم...

دیوونه ی اسم آشناتم...

ای جـــــــــان...

ای تو هستی این دل شکسته ی من...

نای نفس های خسته ی من...

چشمای در خون نشسته ی من...

ای جــــــــــــــــان...

من که مست یک جرعه ی ناز نگاتم...

پنجره ی رو به خنده هاتم...

دیوونه ی اسم آشناتم...

ای جـــــــــان...

صدای دست فروزان بلند شد:آرمیلا دمت گرم...

لبخند زدم ولی نه از ته دلم...نمیدونستم قراره تو این سفر چی بشه...

.صدای دست فروزان بلند شد:آرمیلا دمت گرم...

لبخند زدم ولی نه از ته دلم...نمیدونستم قراره تو این سفر چی بشه...

خیلی جلوتر از اونا بودیم...دیگه نمیتونستن بهمون برسن...با خیال راحت مشغول صحبت با فروزان بودم که

گوشیم زنگ خورد...مامان بود:جانم؟؟؟

مامان-سلام آرمیلا خوبی؟؟؟

من-سلام مامان،ممنون...

مامان-کجایید؟؟؟

من-تازه صد کیلومتر از تهران دور شدیم...

مامان-مواظب خودتون باشید...آرمیلا،مادر شوهرت بهت زنگ زده بوده گوشیت خاموش بوده...الان زنگ زد

اینجا سراغت رو گرفت...یک زنگ بهش بزن...

من-ااا...گوشیم رو ظهر که رفته بودم حمام خاموشش کرده بودم و گذاشته بودمش تو شارژ...باهاش تماس

میگیرم...

مامان-از راستین خبر داری؟؟؟

من-چطور؟؟؟

مامان-همینطوری آخه اینجا تماس نگرفت...بابات بهش گفته بود قراره بری سفر...

الکی گفتم:آره میدونه...

مامان-موفق باشید.کاری نداری؟؟؟

من-نه سلام برسون...

مامان-سلامت باشی خداحافظ...

من-خداحافظ...

اووووووفففففف...این بابا هم چه کارا که نمیکنه...البته چه فرقی داره بزار بدونه...

بعد از ده دقیقه گوشی فروزان زنگ خورد...

فروزان-آقای داوودیه...

بله؟؟؟

سلام،متشکرم...

باشه...هر جا ایستادیم خبرتون میکنم...

بله ما جلوتر از شماییم یک یک ربعی...حالا مشکلی نداره...

بله...خداحافظ...

من-چی گفت؟؟؟

فروزان-گفت که اولین استراحت گاهی که دیدید بایستیم برای شام و نماز...

من-آره راست میگن خسته شدیم....

یک ربع بعد به مجموعه تفریحی مارال رسیدیم و من نگه داشتم...

از ماشین پیاده شدیم و دو تامون حرکات کششی انجام دادیم تا خستگیمون دربره...فروزان زنگ زد به داوودی و

آدرس رو داد...

فروزان-خوب بشینیم؟؟؟

من-نه من میرم دستشویی که بعدش نماز بخونم...نماز میخونی؟؟؟

فروزان-آره اما الان نه...ولی باهات میام دستشویی...

خندیدم و گفتم:پس بیا بریم که تا اونا میان نمازم رو هم خونده باشم...

همینجور که راه افتادیم سمت سرویس های بهداشتی فروزان گفت:فکر نمیکردم نماز بخونی...

لبخندی زدم و گفتم:قبلا یکی در میون میخوندم اما الان چند وقتی هست که همیشه میخونم...

فروزان-هیچوقت به اندازه ی الان با هم برخورد نداشتیم...

من-آره خوب...اما الان از آشناییت خوشحالم...تو دختر خوبی هستی...راستی تو ازدواج کردی؟؟؟

فروزان خندید و گفت:چه دیر پرسیدی...بزار اول یک بیو بهت بدم...من 27 سالمه...پنج ساله که ازدواج کردم...

با تعجب گفتم:واقعا؟؟؟بچه نداری؟؟؟

خندید و گفت:آره واقعا...یک دختر دو ساله دارم...سارا...

من-الان کجاست؟؟؟

فروزان-خونه ی مامان بزرگش...

من-امیدوارم خوشبخت بشی...

فروزان-هستم...من خیلی خوشبختم...

من-پس همیشه خوشبخت بمونی...

خندید و دیگه چیزی نگفت...وضو گرفتم و رفتم سمت نمازخونه و نمازم رو خوندم...

وقتی اومدم بیرون اشراقی و فروزان رو دیدم که پشت یکی از میزهای سمت راست سالن نشستن...رفتم

طرفشون و سلام کردم...دو تاشون جوابم رو دادن و فروزان گفت:قبول باشه...

من-قبول حق...

به اشراقی نگاه کردم که با تعجب بهم نگاه میکرد...بی توجه بهش به فروزان گفتم:آقای داوودی و رضایی

کجان؟؟؟

فروزان-رفتن نماز بخونن...

ابروم رو انداختم بالا و آهانی گفتم...پس اشراقی نماز نمیخوند که باهاشون نرفته بود...خو به من چه؟؟؟حالا

انگار خودم از نه سالگی تا حالا همه ی نمازام رو خوندم...

با فروزان حرف میزدم اما بعضی وقتا سنگینی نگاهش رو روی هردومون حس میکردم...داشت با گوشیش ور

میرفت...

داوودی و رضایی با هم اومدن و سلام کردن...ما هم جوابشون رو دادیم...تا نشستن اشراقی بلند شد و گفت:

خوب چی میل دارید؟؟؟

همه بهم نگاه کردیم ولی هیچکی هیچی نگفت...اشراقی خندید و گفت:چرا هیچی نمیگید؟؟؟

داوودی بلند شد و گفت:سفارش بدید دیگه...من کباب میخورم...

رضایی هم بلند شد و گفت:منم کباب...زیاد فرقی نداره...

فروزان-من جوجه میخورم...

من-منم جوجه میخوام...

اشراقی-حالا من یک چیزی میخورم دیگه...

تمام مردا با هم رفتن طرف صندوق...من و فروزان بهم نگاه کردیم و خندیدیم...

من-انگار میخوان برن جنگ که سه نفری میرن...

فروزان-حالا دم صندوق سر حساب کردن دعوا میشه...

خندیدیم و گفتم:سارا بهونه ات رو نمیگیره؟؟؟

فروزان-چرا چون تا حالا تنهاش نذاشته بودم...ولی اشکال نداره...

لبخند ملیحی زدم که یکدفعه یاد مامان افتادم...سریع گفتم:شرمنده فروزان جان من باید یک تماس بگیرم...

فروزان-راحت باش گلم...

شماره ی مامان رو گرفتم...بعد از پنج تا بوق برداشت...

مامان-جانم؟؟؟

من-سلام مامان نگین...خوبید؟؟؟

مامان-به به دختر بی وفا...اطلاع میدادی حداقل داری میری سفر...

من-شرمنده مامان...انقدر هول هولکی شد همچی که اصلا وقت نکردم...امروز تا امتحان دادم دوستم رو

رسوندم راه آهن بعدش رفتم خونه هول هولکی نهارم رو خوردم بعدش هم رفتم حمام و بعد اومدیم...ببخشید

دیگه...

مامان-خدا ببخشه...خوبید؟؟؟کجایید الان؟؟؟

من-خوبیم...حدودا صد و بیستا از تهران دور شدیم...

مامان-کی میرسید؟؟؟

خندیدم و گفتم-نهصد تا دیگه داریم...خدا بزرگه...حدودا ساعت پنج صبح میرسیم اگه توقف هامون زیاد نباشه...

مامان-به سلامتی...کی برمیگردید؟؟؟

من-از فردا پنج روز دیگه میمونیم...در کل شش روز دیگه ایشالا اونجام...

مردها اومدن و اشراقی با چشمای پر از سوال به من خیره شد...محلش ندادم و گفتم: مامان جان دیگه کاری

ندارید ؟؟؟

لبخند رو لب اشراقی نشست...نمیدونم چش شده بود؟؟؟

مامان-نه عزیزم...مزاحمت نمیشم...

من-این چه حرفیه؟؟؟مراحمید شما...کاری ندارید؟؟؟

مامان-نه عزیزم...خداحافظ...

من-خداحافظ...

کاش میشد از راستین خبر بگیرم...سرم رو تکون دادم و سعی کردم فکرش رو از ذهنم دور کنم...مگه اون

اهمیتی به من میداد؟؟؟خدایا دلم براش...حرفم رو تکمیل نکردم و به خودم توپیدم:آرمیلا آدم باش...آدم...اه...خدا

لعنتت نکنه راستین...

اشراقی داشت با مرد ها خوش و بش میکرد...موهای مشکیش رو به صورت فشن ریخته بود رو صورتش...

صدای مقتدرش با خنده اش عجین شده بود...چشم ازش برداشتم...دوست نداشتم نقل حرفای مردم بشم...

.گارسون غذا ها رو آورد......دو تا کباب...دو تا جوجه...پنچ تا سالاد و دلستر...

فروزان گفت:پس شما آقای اشراقی؟؟؟

اشراقی خندید و گفت:شبا شام نمیخورم...نوش جانتون...

داوودی زد پشتش و با خنده گفت:بابا رژیمت منو کشته...

رضایی رو به داوودی گفت:همه که عین من و تو نیستن...

خندم گرفت...من و فروزان که زن بودیم و باید اندام برامون مهم تر باشه شبا شام میخوردم بعد این نمیخورد...

چشمام زیر چشمی رفت سمت هیکلش...با اینکه دیگه هوای آخر آبان رو به خنکی رفته بود یک تیشرت جذب

مشکی پوشیده بود...بازم مشکی...با شلوار کتان مشکی...شش تیکه بودن شکمش به راحتی مشخص بود...

بازوهای ورزشکاریش خیلی نما میداد به اندام و قیافش...کت دودیش رو انداخته بود روی صندلی و داشت با

سالادش بازی میکرد...

نگاهم رو ازش گرفتم و مشغول غذا خوردن شدم...اصلا هم به این توجه نکردم که باید غذام رو نصفه بخورم

برای کلاس...اینکارا برای بچه ها بود...تا جایی که سیر بشم غذام رو خوردم...حواسم بود زیاد سنگین نشم که

تو راه خوابم بگیره...

همه غذاهاشون رو کامل خوردن...معلوم بود خیلی گشنه بوده...همه به ظرفای خالیمون خندیدیم و رضایی رو به

اشراقی گفت:خدایی تو گشنت نیس؟؟؟

اشراقی با خنده گفت:من دیگه عادت کردم...دلسترش رو برداشت و باقیمونده اش رو سر کشید...

رو به فروزان گفتم:بریم دستامون رو بشوریم؟؟؟

فروزان-آره پاشو....

بلند شدیم و فروزان گفت:میریم دستامون رو بشوریم...شما هم بلند شید که دیگه راه بیافتیم...

همه بلند شدن و ما هم راه افتادیم...فروزان دستشویی داشت برای همین من اومدم بیرون...اشراقی تنها به

ماشینش تکیه داده بود و داشت سیگار میکشید و بدجور تو فکر رفته بود...

رفتم طرفش و با پوزخند گفتم:برای سلامتی شام نمیخورید بعدا سیگار میکشید؟؟؟

لبخند زد و گفت:سیگار نه تنها ضرر نداره بلکه همدمه...نباشه نیستم...

ابروم رو انداختم بالا و گفتم:چقدر اغراق...

پکی به سیگارش زد و گفت:برام مهم نیس کسی حرفم رو باور کنه یا نه؟؟؟

مکثی کرد و من رفتم طرف ماشینم،سه قدم رفته بودم که صدام زد:خانم اشتیاق؟؟؟

برگشتم و آروم گفتم:بله؟؟؟

اشراقی-اگه خسته شدید یک زنگ به ما بزنید...خانم زند رانندگی بلد نیستن...یکی از مردا رانندگی میکنه...

چشمام رو روی هم فشار دادم و رفتم تو ماشین...پنج دقیقه بعد همه سوار شدن و راه افتادیم...زیاد طول نکشید

که فروزان خوابش برد...با بدبختی برای خودم یک لیوان چای ریختم و تو دستم گرفتمش و با یک دستم فرمون

رو نگه داشته بودم...ماشین اشراقی بغل ماشین من بود...اینبار کسی نمیخواست جلوتر بزنه...نگاهی به ماشین

اشراقی کردم...داوودی و رضایی هم خواب بودن...اشراقی یکی از دستاش لب پنجره بود و داشت سیگار

میکشید....صدای اِبی تو ماشین پخش میشد...

من و حالا نوازش کن...

همین حالا که تب کردم...

کم کم چاییم رو میخوردم...تا چاییم تموم شد آهنگ گوشیم فضای ماشین رو پر کرد...صدای ضبط رو کم کردم و

هنذفریم رو تو گوشم گذاشتم و به صفحه گوشیم خیره شدم...

اشراقی...

نگاه بهش کردم که گوشیش چسبیده بود به گوشش...تا نگاهم رو دید لبخند زد و من جواب دادم...

.کم کم چاییم رو میخوردم...تا چاییم تموم شد آهنگ گوشیم فضای ماشین رو پر کرد...صدای ضبط رو کم کردم و

هنذفریم رو تو گوشم گذاشتم و به صفحه گوشیم خیره شدم...

اشراقی...

نگاه بهش کردم که گوشیش چسبیده بود به گوشش...تا نگاهم رو دید لبخند زد و من جواب دادم...

من-بله؟؟؟

اشراقی-خوبی؟؟؟خوابت نمیاد؟؟؟

من-خوبم...خوابمم نمیاد...

اشراقی-خو منم چایی میخوام...

من-خوب برای خودت بریز...

اشراقی-دستم بنده...

من-دستت برای سیگار بند نیست؟؟؟

اشراقی-اون دم دسته...

من-مگه چایی کجاست؟؟؟

اشراقی-زیر پای آرش...

من-داوودی؟؟؟

اشراقی خندید و گفت:آره همون داوودی...

من-خوب من الان چه کار کنم؟؟؟

اشراقی-بزن کنار تا با هم یک چایی بخوریم...اینا که خوابن...

من-شرمنده من تازه چایی خوردم...

اشراقی-این طوریاست؟؟؟

من-خیلی بدتر از ایناست...

خندید و گفت:تا حالا مهربون ندیده بودمت...

رک گفتم:اگه بخوای اینجوری حرف بزنی از این به بعد هم نمیبینی...

اشراقی-اوه اوه نه من خوب حرف میزنم...عصبانیت ترسناکه...

من-مردا باید از زنا بترسن دیگه...

خندید و گفت:از اون قشری هستی که مردای ز-ذ رو دوست دارن؟؟؟

یاد راستین افتادم...تنها چیزی که نبود ز-ذ بود...حداقل برای من نبود...ولی من دو...ادامه ندادم...نکنه برای کس

دیگه ای بود؟؟؟اون شب کجا رفت؟؟؟

اشراقی-کجا رفتی؟؟؟

من-ها..اینجام...

اشراقی-نگفتی....از این نوع مردا دوست داری؟؟؟

من-مرد باید مرد باشه...

اشراقی-راستین مردِ؟؟؟

کپ کردم...راستین؟؟؟به راستین چکار داشت؟؟؟راستین مرد بود؟؟؟بود که با من اینطوری کرد؟؟؟ مرد بود که

الان نبود؟؟؟چرا از من به اصطلاح نامزدش سراغ نمیگرفت؟؟؟مگه نمیدونست من سفرم؟؟؟مگه نمیدونست مرد

همراهمه؟؟؟چرا غیرت مردا رو نداشت؟؟؟راستین مرد بود؟؟؟

اشراقی-سوالم انقدر سخت بود؟؟؟

من-لزومی نمیبینم که جواب بدم...

اشراقی پوزخندی زد و گفت:پس نیست...

عصبانی گفتم:تو خیلی مردی؟؟؟زنت میدونه الان داری به یک دختر گیر میدی و به شوهرش توهین میکنی؟؟؟

اشراقی-چرا وقتی چیزی رو نمیدونی دربارش حرف میزنی؟؟؟

من-من چی رو نمیدونم؟؟؟

اشراقی-تو چی رو درباره ی من میدونی؟؟؟

من-چرا باید بدونم؟؟؟

اشراقی-تا الکی و اشتباه قضاوت نکنی...

با پوزخند گفتم:چه دلیلی داره درباره ات فکر کنم؟؟؟

اشراقی-آدم بد نیست یک چیزی از زندگی اطرافیانش بدونه....نه کل کلش...یکمی...تو حتی نمیدونستی اسم

داوودی آرشه...

من-غیر از محیط کار باهاش کار ندارم...

اشراقی-خوب نیست اینجوری فکر کردن...کمی کنجکاوی خوبه...

من اصلا کنجکاو نبودم...اصلا...درباره ی هیچی...

چیزی نگفتم که گفت:درباره ی خودم بهت میگم تا دیگه اشتباه قضاوت نکنی...

من-من اشتباه نکردم...

اشراقی-چرا اشتباه کردی...

من-خیلی خوب،من یک روز میشینم به حرفات گوش میدم...

اشراقی-خوبه...چایی نمیریزی برام؟؟؟

من-هر جا ایستادی بهت میدم...

بـــــــوق بـــــــــــوق بــــــــــــــوق

سرعت ماشین رو برد بالا و زود جلوم توقف کرد...لبخند زدم...کاراش شبیه بچه ها بود...منم پشت سرش

ایستادم و کمربندم رو باز کردم...

من-خیلی خوب،من یک روز میشینم به حرفات گوش میدم...

اشراقی-خوبه...چایی نمیریزی برام؟؟؟

من-هر جا ایستادی بهت میدم...

بـــــــوق بـــــــــــوق بــــــــــــــوق

سرعت ماشین رو برد بالا و زود جلوم توقف کرد...لبخند زدم...کاراش شبیه بچه ها بود...منم پشت سرش

ایستادم و کمربندم رو باز کردم...آروم در رو باز کردم...فروزان هنوز خواب بود...اشراقی پیاده شده بود...

داوودی و رضایی هم هنوز خواب بودن...فلاسک چای رو برداشتم و پیاده شدم و رفتم طرفش...جلوش که

ایستادم با لبخند گفت:بازم سلام...

من-سلام...لیوان که داری؟؟؟

اشراقی-آره الان میارم...خم شد و از تو ماشین لیوان مشکیش رو که خط های خاکستری داشت درآورد و جلوم

گرفت...

به ته لیوان نگاه کردم...کثیف بود...رفتم از تو ماشین بطری آب رو آوردم و با نگاه به لیوان گفتم:کثیفه...اول

یک آبش بزن...

یکم آب ریختم تو لیوان و منتظر بودم اشراقی تکونش بده و بعد خالیش کنه...اما لیوان هیچ تکونی نمیخورد...

سرم رو که آوردم بالا با جفت چشمای براق و خندونش مواجه شدم...زود نگاهم رو ازش گرفتم و لیوان رو از

دستش قاپیدم و ابش رو خالی کردم و توش چایی ریختم...سکوت برقرار شده رو دوست نداشتم برای همین

گفتم:چرا مشکی؟؟؟

اشراقی به آرومی گفت:چی؟؟؟

من-همه چی...چرا؟؟؟

اشراقی-میفهمی...

لیوان رو که پر از چای شده بود دادم دستش و گفتم:میرم تو ماشین...هر وقت خوردی راهنما بزن تا حرکت

کنیم...بی معطلی برگشتم سمت ماشین که گفت:خانم اشتیاق؟؟؟

همونجوری که پشتم بهش بود گفتم:بله؟؟؟

اشراقی-از لطفتون ممنونم...

من-کاری نکردم...آقای اشراقی لطفا عجله کنید دیر نشه...

اشراقی-هر وقت خسته شدی زنگ بزن...شمارم که افتاده...

بدون حرف رفتم و سوار ماشین شدم...

وقتی نشستم سرم رو روی فرمون گذاشتم و چشمام رو بستم...اولین چیزی که اومد تو ذهنم راستین بود...الان

کجاست؟؟؟بازم رفته؟؟؟من نیستم کاراش رو راحت انجام میده دیگه...وای خدا چرا از فکرش نمیام

بیرون؟؟؟چـــــــرا؟؟؟خدای ا این اشراقی چرا اینجوری شده؟؟؟خواهش میکنم اینجوری امتحانم نکن...من خسته

شدم دیگه...نمیخوام این آرمیلای جدید هم شکسته بشه...من نمیزارم...صدای روشن شدن ماشین اشراقی

اومد...سرم رو از روی فرمون برداشتم و از داشبورد یکدونه شکلات برداشتم و گذاشتم تو دهنم...ضبط رو

روشن کردم و صدای قمیشی پیچید تو ماشین و من ماشین رو به حرکت درآوردم...اینبار اشراقی جلوم بود...

تمایلی نداشتم برم جلوش...حوصله ی نگاهش رو نداشتم...حتی به ماشینم....دیگه تنها توقفمون ساعت یک بود

که میخواستیم بنزین بزنیم و دوتامون دست و صورتمون رو شستیم تا اگه کمی خواب آلودگی هم تو وجودم

هست رفع بشه...

تو اون گرگ و میش صبح طلایی گنبد تو چشم میزد...مناره های حرم پاسبان گنبد شده بودن و کبوتر ها دور حرم

پرواز میکردن....چشمام دریایی شدن...تمام غم هام اومد تو دلم...نیاز داشتم خالی بشم...فروزان هنوز خواب

بود...رفتیم طرف هتلی که برای این گروه رزرو شده بود...دم هتل ایستادیم...بازوی فروزان رو آروم تکون دادم

و گفتم:فروزان بیدار شو دختر...رسیدیم...

آروم چشماش رو باز کرد و کش و قوسی به بدنش داد...خندیدم و گفتم:خسته نباشید...

فروزان-وای تروخدا ببخشید آرمیلا...چشم سارا رو دور دیدم یک خوای درست و حسابی کردم...

با لبخند گفتم:خدا رو شکر...بلند شو برو تو هتل کامل استراحت کن...

نگاهی به ماشین اشراقی کردم...اونم داشت رضایی و داوودی رو بیدار میکرد...همزمان با هم پیاده شدیم و من

کش و قوسی به بدنم دادم و اشراقی هم دستاش رو تو هم قفل کرد و به طرف بالا کشید...هر دوتامون با هم

گفتیم:خسته نباشید...

خندیدیم و من گفتم:سلامت باشید...

لبخند زد و در صندوق عقب رو باز کرد و مشغول درآوردن وسایل شد...

داوودی و رضایی پیاده شدن...به فروزان نگاه کردم که داشت شالش رو درست میکرد...رضایی اومد سمت ما و

مشغول خالی کردن صندوق عقب شد...بهش نگاه کردم...یک مرد حدودا سی ساله با موهای جو گندمی و

چشمای قهوه ای...معمولی اما مردونه...سال پیش جشن ازدواجش بود...چقدر خوش گذشته بود...چقدر به زنش

میومد....اون روز من فاطمه و ساینا رو هم با خودم بردم...چقدر خندیدیم...اسمش صدرا بود...نگاه کردم به

داوودی...اون جوون تر بود...شاید بیست و هفت هشت ساله.... اندام لاغر و موهای قهوه ای تیره و چشماش تو

مایه های طوسی بود...بینی قلمی و لبای قلوه ایش تبدیلش کرده بود به یک مرد جذاب و زیبا...همه ی گروه

دکتری داشتن غیر از من و داوودی که دو تامون دانشجو بودیم...هم ترم من بود اما تو دانشگاه ما نبود...سابقه

ی اشراقی و موفقیت هاش از همه بیشتر بود...بالاخره چند سالی میشد که درسش رو تموم کرده بود...سنش تو

مایه های سی و چهار،سی و پنج بود..

اشراقی با تکیه به دیوار هتل داشت سیگار دود میکرد...

نگاهم رو ازش گرفتم و مشغول راست و ریست کردن مقنعه ام شدم...سوییچ رو گرفتم سمت رضایی و گفتم:

دیگه زحمت بردنش تو پارکینگ با شما...

با لبخند سوییچ رو گرفت و گفت:چه زحمتی شرمنده که ما همه خوابیدیم شما یک سر تا اینجا روندین...

با لبخند گفتم:نه سخت نبود...دستتون درد نکنه...چرخیدم که نگاهم تو چشمای عصبانی اشراقی افتاد...چش شده

بود این؟؟؟نگاه کن تروخدا برای من غیرتی شده...نامزدم عین خیالش نیست بعد یک مرد زن دار غیرتی شده

برای من...با پوزخند از جلوش گذشتم و رفتم تو هتل...مسئول هتل پیشدستی کرد و گفت:خوش آمدید...

تا خواستم چیزی بگم اشراقی بغل دستم قرار گرفت و گفت:متشکرم...از شرکت داروسازی اشتیاق اومدیم...

مرد تا اسم شرکت رو شنید گل از گلش شکفت و گفت:من رو ببخشید...الان کلید اتاق هاتون رو براتون میارم...

اشراقی-متشکرم...

رو کردم سمتش و گفتم:منم میتونستم حرف بزنم...

اشراقی-حالا مگه مشکلی پیش اومده؟؟؟

جدی گفتم:خوشم نمیاد کسی تو کارام دخالت کنه...من میخواستم حرف بزنم که شما اومدید...

با اخم رفتم سسمت یکی از مبل های توی لابی که فروزان و داوودی اونجا نشسته بودن و پیش فروزان

نشستم...اشراقی هم اومد و پیش داوودی نشست...چند دقیقه بعد رضایی هم اومد و بعدش یکی از کارکنان هتل

اومد و گفت:تا اتاقاتون راهنماییتون میکنم...

همگی بلند شدیم و پشت سر مرد راهنما راه افتادیم...آسانسور هشت نفره بود و همگی توش جا میشدیم...دکمه

ی طبقه ی هفت رو زد...صدای زن اعلام کرد که رسیدیم.

...از آسانسور اومدیم بیرون...

مرد-اتاق سی و شش و سی هفت برای شماست...در دو تا اتاق ها رو با کارت مخصوصش باز کرد و به فروزان

یک کارت و به رضایی هم یک کارت رو داد...اگه کاری داشتید با شماره ی بیست تماس بگیرید...خوش باشید...

من و فروزان زیر لبی و مردها هم بلند ازش تشکر کردن...

رضایی ساک هامون رو برد تو اتاق سی و شش و گفت:دیگه برید استراحت کنید تا صبح...

با خنده گفتم:مگه الان شبه؟؟؟

همه خندیدیم غیر از اشراقی...

زود خداحافظی کردیم و رفتیم تو اتاقامون...تا رفتیم سوگند افتاد رو تخت و گفت:

خوب من یکم بخوابم که فردا باید برم حموم...

آهانی گفتم و ادامه دادم:من همین الان میرم...بعدش میرم حرم...

فروزان با تعجب گفت:خسته ات نیست؟؟؟

من-نه زیاد...دوش بگیرم هم خستگی از تنم میره...بعدش میام میخوابم...

فروزان گفت:هر جور راحتی...

حوله ام رو از تو ساک درآوردم و رفتم حموم....بعد از حموم موهام رو کامل خشک کردم و لباس هام رو

پوشیدم...ساعت پنج بود...(با توجه به اینکه مثلا آخرهای آبانه اذان صبح توی مشهد زوده دیگه)چون یک سر

اومده بودیم و با سرعت،ساعت چهار رسیده بودیم...

لباس هام رو پوشیدم و آروم از اتاق زدم بیرون...

.صدای دعا کل صحن ها رو فرا گرفته بود...چادر مشکی رو روی سرم نگه داشته بودم...زیاد برام سخت

نبود...یکم لیز بود ولی نه در حدی که نشه کنترلش کرد...کاشی های تمیز نور رو منعکس میکردن و همه جا

نورانی شده بود....بوی خوب گلاب مشامم رو پر کرده بود....رسیدم به صحن انقلاب....روبروی گنبد...پشتم به

سقا خونه بود...صدای صلوات هر لحه از یک جا بلند میشد...صدای اشک و ناله و دعا...قامت هایی که هی بالا

و پایین میرفتن...طلایی گنبد جذبم کرد...دیگه نمیتونستم به جایی نگاه کنم....فقط مستقیم تا جایی رفتم که فرش

باشه...زانوهام سست شدن...چونه هام لرزیدن...اشک ها توی چشمام جمع شدن...

یاد شخص خاصی نبودم...یاد خودم افتادم....گناه هام...خدایا چقد خطاکار بودم...چقدر وقت شادی های که بهم

دادی یادت نبودم...چقدر بد بودم...خدایا میگذری؟؟؟از گناهام میگذری؟؟؟هنوز میتونم پاک باشم....صدای مردی

که قرآن میخوند ساکتم کرد...صوتش به لحنی دلنشین بود که ذهنم خالی خالی شد....

ثمَّ تابَ عَلَیهِم لِیَتُوبُوا إِنَّ اللهَ هُوَ التَوّابُ الرَّحِیمُ

اشکام سرازیر شد...عربیم در حدی بود که بتونم این جمله ی ساده رو معنی کنم....خدایا چقد مهربونی....

سپس خداوند به آنها برگشت (توفیق توبه داد) تا توبه و برگشت کنند. خداوند بسیار توبه پذیر مهربان است...

اشکام تو کنترلم نبود...کارام بی اراده بود...یک نیرویی بلندم کرد تا دو رکعت نماز زیارت بخونم...نماز قضای

صبحمم خوندم...

بعد از نماز آروم شدم...دیگه خالی شده بودم...از گناه...حس میکردم...اما دلم از دنیاا پر بود...بیشتر از همه از

راستین...اسمش دوباره باعث شد اشکم دربیاد...چقد ساده بودم...چقدر زود باور بودم...راستین برای من

بود؟؟؟چرا هیچی ازش ندیدم که اینو ثابت کنه؟؟؟خدایا چرا با همه ی کاراش دوسش دارم؟؟؟چرا دیگه هیچ مرد

اتفاقی ای رو نمیخوام؟؟؟چرا دوست دارم راستین.....

هق هق حتی قدرت فکر کردن رو ازم گرفت...رفتم طرف ضریح...غلغله بود...هر کاری کردم دستم برسه

نرسید...اشکام بازم به سرعت میریختن...لیاقت نداشتم امام رضا نه؟؟؟

سرشکسته اومدم بیرون....دلم بدجور گرفته بود...رو به روی گنبد نشستم و زار زدم...گله کردم...خدایا مگه

نگفتی میبخشی؟؟؟لیاقت نداشتم که نرسیدم به ضریح؟؟؟نبخشیدی؟؟؟خدایــــ ــــــــا...

-دخترم...

از پشت چشمای پر اشکم نگاهم به پیرمردی افتاد با موها و ریش های سفید...یک کلاه سبز رنگ و شال گردن

سبز رنگ که نشونه ی سید بودنش بود با لباس سفید و شلوار کرم...چقدر نورانی بود....

آروم گفت:اشکات رو پاک کن دخترم...با من بیا...

نمیدونم چرا بلند شدم...چرا اعتماد کردم...اما اون لحظه دنبالش رفتم....صحن به صحن میرفتیم....رسیدیم به یک

در کوچیک...مرده رفت داخل...منم دنبالش...صدای عصاش روی پله ها نه تنها اعصابم رو خرد نمیکرد بلکه

آرومم کرد...مثل یک بچه ساکت دنبالش میکردم....رسیدیم به یک زیرزمین...همش قبر بود...همش قبر شهید

بود...صد متر جلوتر روبه رو یک در چوبی بود...مرد ایستاد...برگشت سمتم و گفت:اون در چوبی رو میبینی؟؟؟

چشمام رو به علامت تائید تکون دادم...نمیتونستم حرف بزنم....

ادامه داد:اینجا دار الزهده...اون در نزدیک ترین مکان به قبر مطهر آقاست...برو دخترم...آقا آوردتت نزدیک

ترین جا به خودش...تنهای تنها...برو خودت رو خالی کن...از رحت خدا غافل نشو دخترم...پسر من یکی از

ایناست...

به قبرا اشاره کرد و ادامه داد-برای خودش و همرزماش فاتجه بخون...

جفت کرده بودم...صدای عصای مرد نشون میداد داره ازم دور میشه...بازم اشکام سرازیر شد...آروم آروم رفتم

جلو...چادرم افتاده بود رو سرشونم...رسیدم به در چوبی...خدایا چه بوی خوبی...روی زانوم افتادم...دستای

سردم بازم خنکی در رو حس میکرد...با دستام گلوم رو فشار دادم تا تنها چیزی که اون لحظه تونستم فریاد بزنم

رو فریاد بزنم....

یـــــــــــا امام رضــــــــا.....

هق هق گریه ام سکوت دار الزهد رو شکست...صداش زدم...فاتحه خوندم...برای همه دعا کردم...تشکر

کردم...دوست نداشتم بلند شم از جام اما وقت رفتن بود...به اندازه ی کافی دیر شده بود...تا ته اونجا رو رو به

قبر و عقب عقبکی اومدم...سلام دادم و خارج شدم...آبی به دست و صورتم زدم...هتل زیاد دور نبود...باید پیاده

میرفتم تا قرمزی صورتم کم بشه...ساعت هشت صبح بود و من سه ساعت بود که توی حرم بودم....

.آروم آروم در رو باز کردم و وارد اتاق شدم...هنوز در و کامل باز نکرده بودم که صدای فروزان اومد:بیدارم

دختر...راحت باش...

خندیدم و باخیال راحت در رو باز کردم...

من-سلام...خوبی؟؟؟عافیت باشه...

فروزان-سلام...خوبی؟؟؟قبول باشه...در ضمن منم خوبم...

لبخند زدم و گفتم:من که عالیم...اما دارم از خستگی تلف میشم...

فروزان-آخی بمیرم...بیا صبحانه بخور بعدش تا ساعت یک تخت بخواب...

همونحور که مقنعه ام رو درمیاوردم گفتم:ای گل گفتی...

فروزان سفارش صبحانه داد و ده دقیقه بعد صبحانه رو میز بود...از فرط خستگی سر سفره هم چرت میزدم که

باعث شده بود فروزان دست بندازتم...بعد از پنج شش لقمه افتادم رو تخت و اصلا نفهمیدم سی ثانیه طول کشید

خوابم برد یا نه؟؟؟

***

دختر...آرمیلا...بابا بلند شو ظهر شد...جلسه الان شروع میشه...

آروم چشمام رو باز کردم و به اطرافم نگاه کردم...کش و قوسی به بدنم دادم و تازه موقعیت خودم رو درک

کردم...رو به فروزان که جلوی میز توالت داشت تو چشماش سورمه میکشید،با صدای خواب آلودی گفتم:ساعت

چنده؟؟؟

فروزان-اقور بخیر سرکار خانم...ساعت یک ربع یکه...بلند شو وقت نهاره...ساعت دو اولین جلسه شروع

میشه...

از جام بلند شدم و رفتم دست و صورتم رو شستم و لباس پوشیدم...فقط یک مداد زدم تو چشمم تا از اون حالت

پف بودنش دربیاد...رژم نمیخواد...میخواستم نهار بخورم خرده میشد...حیف رژم....از کارام خنده ام گرفت...دک

دیوونه ای بودم برای خودم...خو حقیقت میگفتم دیگه...

از اتاق اومدیم بیرون و رفتیم طرف رستوران هتل...همکارامون رو سر یک میز پنج نفره دیدم...

خیلی میزهای پنج نفره پر بود...فک کنم به اندازه استان هامون دیگه...مال کل کشور بود این اردوی کاری...

رفتیم طرف میزمون و به همه سلام و ظهر بخیر گفتیم...

اونا هم جوابمون رو دادن...

داشتیم نهار میخوردیم و درباره ی مسائل کاری بحث میکردیم که رضایی گفت:نرفتیم حرم...تا ساعت هفت هم

کلاس داریم....وای پنج ساعت...

داوودی-میخوان جونمون رو دربیارن اینا...خوب بیشتر میموندیم با ساعت های کمتر...

رضایی-یک وقت تو گلوت گیر نکنه؟؟؟تو بی زن و بچه ای فکر بقیه رو نمیکنی؟؟؟همه ی ما زن و بچه

داریما...

داوودی-هی وی دست رو دلم نزار که خونه داداش....

همگی خندیدیم...نگام رنگ غم گرفت...من شوهر داشتم؟؟؟پس کوش؟؟؟چرا سراغ نمیگیره؟؟؟

به اشراقی نگاه کردم...اونم فقط لبخند زده بود...البته بیشتر شبیه پوزخند بود...نگاهش بهم افتاد که زود نگاهم

رو ازش گرفتم...

بعد از نهار همه به سمت سالن برگزاری جلسات راه افتادیم....

***

ای خدا خفتون نکنه...وای مامان...من به جای این دهنم کف کرد...خدا خسته شدم....کی تموم میشه این؟؟؟

نور گوشیم نگاهم رو به سمتش کشید...با دیدن شماره روی گوشی کپ کردم....راســـــــــتین؟؟؟و ای خدا من که

نمیتونم جواب بدم...اصلا به جهنم بزار چند بار زنگ بزنه...

رد تماس کردم اما دیگه تا آخر کلاس حواسم درست و حسابی به حرفا نبود...

از جلسه که اومدیم بیرون داوودی گفت:وای وای خدا من یکی که دارم غش میکنم...چقدر حرف زد...

رضایی گفت:خدایی فکش درد نگرفت؟؟؟

فروزان-مطمئنم کارش به بیمارستان میکشه...

اشراقی-ولی مفید بود...

اووووه...حالا اینم برای ما کلاس میزاره...

همگی رفتیم حیاط و نشستیم روی یکی از میزا...گوشیم رو که هنوز دستم بود گذاشتم روی صندلی..فروزان

گفت:آرمیلا با من میای؟؟؟

بلند شدم و گفتم:آرهه عزیزم بریم...

شروع کردیم به راه رفتن که فروزان گفت:دستشویی ام گرفت بابا...

خندیدم و گفتم:فدای سرت...

اونم خندید...رفتیم دستشویی و بعدش رفتیم سمت کافی شاپش و پنج تا رانی گرفتیم و راه افتادیم...

رسیدیم به بچه ها و رانی هاشون رو دادیم...نشستم روی صندلی که فهمیدم گوشیم جا مونده بود...سریع صفحه

گوشیم روشن شد و شماره ی راستین نمایان شد...

.رسیدیم به بچه ها و رانی هاشون رو دادیم...نشستم روی صندلی که فهمیدم گوشیم جا مونده بود...سریع صفحه

گوشیم روشن شد و شماره ی راستین نمایان شد...به بچه ها نگاه کردم...به غیر از اشراقی که بهم خیره شده

بود هیچکی حواسش بهم نبود...ویبره ی گوشی روی مخم بود...حس خوبی نداشتم...از جام بلند شدم و از جمع

عذرخواهی کردم و ازشون قدم به قدم دور شدم...قطع نمیکرد لامذهب...زیر یک درخت ایستادم و جواب

دادم...سعی کردم ریلکس باشم:بله؟؟؟

با صدایی که از عصبانیت پر از حرص بود،گفت:گوشی تو دست یک مرد غریبه چه کار میکنه؟؟؟

چــــــــــــی؟؟؟گوشی من؟؟؟دست کی؟؟؟کی جواب داده بود؟؟؟

به روم نیاوردم و با خونسردی گفتم:لزومی نمیبینم توضیح بدم...

داد زد:آرمیلا فقط جواب بده...تو به چه اجازه ای رفتی به اون سفر لعنتی؟؟؟من این جا نقش چی رو بازی

میکنم؟؟؟

داد زدم:آقای راستاد،همینطور که تا حالا تو زندگیم نقشی نداشتی از این به بعد هم نخواهی داشت...

راستین عصبانی تر داد زد:آرمیلا به چه حقی بدون اجازه ی من سفر رفتی؟؟؟اون گوشی لعنتیت دست کدوم

خری بود؟؟؟

داد زدم:هوووووووووو....آقای راستاد بفهم چی میگی...مگه تو کارات رو به من توضیح میدی که من توضیح

بدم؟؟؟چرا من باید به تو جواب پس بدم؟؟؟مگه غریبه نشده بودی غریبه باش...

با نفس نفس و آروم گفت:لجبازی میکنی؟؟؟

خدا میدونه نمیخواستم اینطوری بشه...نمیخواستم کار به اینجا بکشه...من فقط از حقم دفاع کردم وقتی از ب

بسم الله اینجوری شروع کرد...

آروم گفتم:هر جوری که هستی جواب کارت رو میدم...آقای راستاد دیگه به هیچ احدی اجازه نمیدم تحقیرم

کنه...اونشب مثل شیشه خردم کردی و منم مثل احمق ها ساکت شدم...هیچی نگفتم...اما دیگه اون آرمیلا

نیست...کشتمش...خودم با دستای خودم کشتمش و دفنش کردم تو خاک...من همینم...آرمیلا اشتیاق...اخلاقم شده

همونکه بودم...

حس کردم پوزخند زد و گفت:خود واقعیت اینجوری هستی؟؟؟لجباز؟؟؟

با حرص گفتم:خود واقعیم با هر کسی در حد خودش رفتار میکنه...روی حرفات فکر کن ببین لیاقت داشتی بهتر

از این جوابت رو بدم؟؟؟

راستین گفت:کی گوشیت رو جواب داد؟؟؟

حوصله نداشتم پشت سرم فکرهای ناجور کنه...برای همین راستش رو گفتم:گوشیم رو جا گذاشته بودم...حتما

وقتی زنگ زدی یکی از مرد های همراهمون جواب داده...

راستین-کی باهاتون اومده؟؟؟

من-من و خانم زند و آقای داوودی و رضایی و اشراقی...

داد زد:اشـــــــــــراقی؟؟؟

گفتم:یــــــــواش گوشم کر شد...آره اشراقی...

گفت:زیاد دور و برش نپلک...ازش خوشم نمیاد...

بی فکر گفتم:مگه چشه؟؟؟

راستین با حرص گفت:اااا...مگه چشه؟؟؟که اینطور...واقعا که آرمیلا خانم...

من-اون همکاره منه...

راستین-واقعا چه دلیل موجهی...

من-دلیل موجه تو چیه که ازش بدت میاد؟؟؟

راستین-حس خوبی ندارم نسبت بهش...

من-به خاطر اینه که تو اولین دیدارتون دعوا کردین...

راستین-چند روز میمونید؟؟؟

با پوزخند گفتم:تازه یادت افتاد؟؟؟

راستین-توقع که نداشتی همون روز اول بهت زنگ بزنم؟؟؟

آروم گفتم:من اصلا از تو توقعی ندارم...

راستین-چی؟؟؟

من-هیچی...تا پنج روز دیگه میایم...

آروم گفت:مواظب خودتون باشید...

لبخند آرومی زدم و گفتم:باشه...

راستین-چیزی نمیخوای؟؟؟

من-نه ممنون...

راستین-آروم شدی...

من-مثل تو...

با خنده گفت:این همون آرمیلای تازه متولد شده است؟؟؟

منم با خنده جواب دادم:خودشه...

راستین گفت:زیادم بد نیست...

مثل خودش جواب دادم:اصلا بد نیست...

راستین-بابت اونشب معذرت،دست خودم نبود...از دستت عصبانی بودم...

من-منم عصبانی بودم...در ضمن بازم کامل معذرت خواهی نکردی...

راستین با خنده گفت:دیگه پررو نشو...تقصیر تو هم بود....

راست میگفت برای همین دیگه چیزی نگفتم....

راستین-کاری نداری؟؟؟

من-نه...خداحافظ...

راستین-یا علی...

به این فکر کردم که چقد دلم برای یا علی هاش تنگ شده بود....

با روی باز رفتم سمت بچه ها...چشمای عصبانی اشراقی توجه ام رو جلب کرد...

.با روی باز رفتم سمت بچه ها...چشمای عصبانی اشراقی توجه ام رو جلب کرد...

برو بابا اینم خوددرگیری داره با خودش...

ده دقیقه بعد راه افتادیم و قرار بر این شد که بریم حرم...

تو پارکینگ حرم که پارک کردیم،همه پیاده شدیم به غیر از اشراقی...داوودی گفت:نمیای؟؟؟

اشراقی-نه شما برید...من بعدا خودم میرم...یک ساعت دیگه میام دنبالتون همینجا...

رفتم طرفش و گفتم:نیاز نیست...تو یک ماشین همگی جا میشیم...با ما میان...

اشراقی شونه ای بالا انداخت و گفت:اینم خوبه...پس من میرم....

و گاز داد و رفت....

داوودی گفت:خوب بریم...

خودش و رضایی جلو رفتن و من و فروزان هم پشت سرشون....

فروزان گفت:فکر نکنم اهل نماز و حرم و اینا باشه...

من-نمیدونم...نمیشه قضاوت کرد...شاید می خواد بعدا تنها بیاد...

فروزان گفت:خودت رو نزن کوچه علی چپ...خوب با ما میومد بعدا هم خودش تنها میومد...

من-بابا اصلا به ما چه؟؟؟

فروزان دیگه چیزی نگفت...ولی خوب یک جورایی حرفاش رو قبول داشتم...بیخیالش...

برای یک ساعت دیگه با هم قرار گذاشتیم و رفتیم توی حرم...اگه تنها بودم بازم میرفتم دار الزهد...اما فروزان

اسرار داشت بره سمت ضریح...منم دیگه چیزی نگفتم...

روبه روی ضریح ایستادم و دستم و گذاشتم رو سینم...به آدمایی نگاه کردم که با هر ضرب و زوری میخواستن

به ضریح برسن...

دعا کردم...اینبار برای خودم دعا کردم...به خودم نمیتونستم دروغ بگم که...دلم برای راستین نتگ شده بود...اما

به این راحتی نمیتونستم ببخشمش...زمان میبرد...کار خاصی احتیاج نداشت...فقط زمان میخواست...اما از قهر

کردن تنفر داشتم...قهر برای بچه ها بود...بچه های دبستانی...دو تا آدمی که ادعای عاقل بودن میکنن...ادعا

میکنن که بالغ شدن،قهر تو کارشون نیست...خدایا قهر نیستم اما راحت نمیتونم فراموش کنم که غرورم له

شد...نمیگم اشتباه نداشتم...منم با حرفام،با اینکه گفتم نمیخوام صدات رو بشنوم،غرورش رو شکستم اما فکر

نکنم اونم راحت بتونه فراموش کنه...خدایا من نمیخوام از هیچی پشیمون بشم...نباید پشیمون بشم...نمیخوام

کاری کنم که بعدها بفهمم اشتباه بوده...خدایا کمکم کن...به همین امامت قسم کمکم کن...

-وای خدا اشکاش رو...

دست روی گونه ام کشیدم که از اشکام خیس بود...پاکشون کردم و به فروزان نگاه کردم...

فروزان-قبول باشه گل دختر...

لبخند زدم و گفتم:ممنون عزیزم...بالاخره رسیدی؟؟؟

فروزان-آره بابا،بعد از اینکه خمیرم کردن...

با خنده گفتم:خوش به سعادتت...بازم خوبه...

بعد از یک ساعت رفتیم صحن جمهری و مردا رو دیدیم که که یک گوشه ایستادن و منتظرمونن...

رفتیم طرفشون...

من و فروزان با هم گفتیم:قبول باشه...

اون دو تا هم با هم گفتن:قبول حق...شما هم همینطور...

هممون لبخند زدیم و راه افتادیم...

تو ماشین بودیم که گوشی رضایی زنگ خورد...

بله...

...

به به حال شما خانم گل؟؟؟

...

بله بله نائب الزیارتون هستیم....یاد شما نباشیم یاد کی باشیم؟؟؟

...

جیگر بابا چطوره؟؟؟

...

جاااااااااان؟؟؟هممون با تعجب به هم نگاه کردیم...رضایی بابا شده بود؟؟؟

رضایی-ای جانم...فداش شم...

داودی-خانم اشتیاق لطفا بزنید کنار...

زدم کنار همه برگشتیم سمت رضایی که خندش گرفت و گفت:گیتا اینا الان منو میخورن...مواظب خودتون

باشید....

...

آره تازه فهمیدن..

...

خجالت برای چی خانمم؟؟؟

...

خندید و گفت:ای خدا...چشم...باشه...قربانت...خدا حافظ...

...

تا قطع کرد داوودی گفت:ای صدرای عوضی...بابا شدی بعد به ما نمیگی؟؟؟

بعد به شوخی یقش رو گرفت تو دستش...

رضایی با خنده گفت:آرش جان من،من هنوز آرزو دارم...میخوام بچم رو ببینم...

با خنده گفتم:خیلی خیلی تبریک میگم...

فروزان گفت:منم تبریک میگم...و متاسفانه باید بگم توی خونه تون زلزله در راهه...

همه خندیدیم و رضایی گفت:اشکال نداره...ممنونم ازتون...

داوودی گفت:صدرا به جون بچه ی نداشتم اگه بزارم از زیر شیرینی درست و حسابی دربری...

رضایی با خنده گفت:بابا خفه ام کردی آرش....باشه باشه امشب شام رو مهمون من...

داوودی گفت:ایول...بزن دست قشنگه رو حالا..

همه مون با خنده دست زدیم و من راه افتادم....

.دم هتل که رسیدیم اشراقی رو دیدم که دم هتل همونطور که با تلفنش حرف میزد،راه هم میرفت...با توقف

ماشین ما به م یک نگاه اندات و یک چیزی گفت و گوشیش رو قطع کرد...

تا پیاده شدیم داوودی رفت سمت اشراقی و در حالی که دستش رو برده بود بالا داد زد:ایمان بزن قدش که شام

رو مهمون شدیم...

زدن قدش و اشراقی گفت:اونوقت به چه مناسبت؟؟؟

داوودی داد زد:حدث بزن...

اشراقی نگاهی به جمع انداخت...نگاه نا مطمئنش به تک تک بچه ها افتاد و روی من ثابت شد...

کلافه رو به داوودی گفت:بابا نمیدونم...

داوودی گفت:خدایی ایمان من موندم با این ذهنت تو چطور دکترا گرفتی؟؟؟

اشراقی یکی زد پس کلش و گفت:تو یکی ادعا نکن....من موندم تا همینجاش رو چطور کشیدی؟؟؟

داوودی خندید و گفت:ولش کن بابا از خیر حدث زدن گذشتیم...صدرا داره بابا میشه...

اشراقی خندون رفت طرف رضایی و گفت:به به به به آقا تبریک...ایشالا سایه تون همیشه بالا سرش باشه لباس

دامادی رو تو تنش ببینی...

رضایی خندید و گفت:از کجا میدونی پسره؟؟؟

اشراقی گفت:خو بابا لباس عروسی رو تو تنش ببینی....حالا دختره یا پسر؟؟؟

رضایی

گفت:بابا هنوز بچم سلولی بیش نیست...

همگی خندیدیم و من گفتم:بابا بیاید بریم داخل...این بیرون عروسی راه انداختیم...

همگی تائید کردن و رفتیم داخل...

به ساعت نگاه کردم....ساعت نه بود و میخواستیم برای شام بریم بیرون...تیپ شبی رو زدم که با راستین برای

روز مرد رفتیم بیرون....وای خدا چقدر خوش گذشت...شیر خشک...کادو....موهای راستین که میریخت رو

صورتش...تکیه دادنش به لامبورگینی خوشگلش و نگاه کردنش به آسمون....اون شب به معنای واقعی به من

خوش گذشته بود...

دوباره به خودم نگاه کردم...برق لبم یلی تو چشم بود...لب های قلوه ایم رو خیلی تو چشم میبرد...میواستم پاکش

کنم که فروزان گفت:آرمیلا بیا دیگه...

یک نگاه دیگه کردم و بیخیالش شدم...نصفه شبی کی به برق لب من توجه میکنه؟؟؟تازه شام هم میخورم پاک

میشه...

بیخیالش شدم و موهام رو که ریخته بود رو صورتم کنار زدم...موهام بامزه شده بود...نصف بالایی قهوه ای و

نصف پایینی مشکی...

رفتم بیرون و همراه سوند رفتیم پایین...توی پارکین مردا تکیه داده بودن به دیوار و داشتن حرف میزدن...

بهشون که رسیدیم سلام کردیم...همگی جوابمون رو دادن...اشراقی نگاهی بهم انداخت اما زود برگشت سمت

ماشینش و گفت:امروز رو با یک ماشین بریم فکر کنم بهتر باشه...

هیچ کس مخالفتی نکرد...وقتی واستیم بشینیم همه سرگردون بودن...آخر فروزان گفت:خوب چطور بشینیم؟؟؟

اشراقی-فقط اینطوری میشه،خانم اشتیاق راننده،خانم زند هم جلو میشینن...ما مردا هم عقب...

من-خوب با ماشین من بریم...

اشراقی-چه فرقی داره؟؟؟

وای خدا چقدر چک و چونه میزنه:اگه فرقی نداره با ماشین من میریم....

اشراقی-خوب بریم...

همگی سوار شدیم...تو راه انقدر از لودگی های داوودی خندیدم که دل درد گرفتم...عجب همکارایی داشتم و

کشفشون نکرده بودم....بچه ها آدرس میدادن و من میرفتم...

داوودی-خدایی صدرا تو چه دوستی هستی؟؟؟بابا زن گرفتی گفتیم اشکال نداره ما هم میگیرم...رفتی ماه عسل

گفتیم ای دل غافل اما اشکال نداره بالاخره نوبت ما هم که میرسه...آقا اولین سلول بچت هم درست شد رفت پی

کارش،خدایی نمیخوای یک فکری برای من بیچاره بکنی؟؟؟بابا من دلم زن میخواد ایها الناس....

از خنده و خجالت سرخ شده بودم...خاک عالم چه رک بود بچه...

داوودی رو به ما گفت:البته با عرض پوزش از شما خانم ها اما بالاخره آرزو های من باید برآورده بشه دیگه...

رضایی-خو من برات چکار کنم؟؟؟

داوودی دستش رو گرفت جلو دهنش و گفت:اِاِاِ...ببین چی میگه...ایمان رفته بودیم عروسیش انقدر دختر اونجا

بود،همشونم با فامیل داماد بود یا عروس دیگه...هر کدوم از اون یکی آنجلیناتر...بعد ما به این خوبی عذب

موندیم رفت...

زدم زیر خنده و جدی گفتم:اینقد همکلاسی دارید خوب اقدام کنید...

داوودی خندید و گفت:بابا خانم اشتیاق جدی نگیرید...کی زن میخواد؟؟؟من دنبال بهترین هام...

و از تو آینه به چشمام خیره شد...

.منم نگاهش کردم و گفتم:میخواید براتون آستین بزنم بالا؟؟؟سلیقه ام خوبه ها...

با خنده گفت:صد البته...با انتخاب آقای راستاد ثابت کردید...

ناخوداگاه به اشراقی نگاه کردم که با پوزخند داشت بیرون رو نگاه میکرد...مردک عوضی...داره روی اعصابم

یورتمه میره با این کاراش...

داوودی ادامه داد:والا هر چی و کرمتون...کی رو تو دست و بالتون دارید؟؟؟

خندیدم و گفتم:شما دیگه به این کارا کار نداشته باشید...

داوودی-هی روزگار ببین چه کار که با ما نمیکنی...

توی ذهنم فرین نقش بسته بود(یادتونه؟دختر عموی راستین که خواهر بزرگش فریبا بود،بیست و سه ساله و

تخصص اطفال)فرین کیس خوبی برای داوودی بود...

رسیدیم به رستوران و روی یک میز پنج نفره نشستیم...رضایی بلند شد وگفت:خوب خانم ها و آقایون محترم...

امشب رو بیخیال رژیم شید...

بلافاصله به اشراقی چشم دوخت...اشراقی خندید و گفت:دقیقا منظورت من بودم دیگه...آره؟؟؟

رضایی هم با خنده گفت:صددرصد...

اشراقی گفت:عادت به شام ندارم...یک نوع سالاد میخورم...نوعش فرقی نداره...

داوودی گفت:با اجازتون من سفارش میدم...

همه سر تکون دادیم و داوودی گفت:به به رسیدیم به قسمت خوب ماجرا...

رضایی گفت:آرش خدایی به فکر جیب مبارک منم باش که هنوز سیسمونی نگرفتیم...

همه خندیدیم و داوودی گفت:حرف اضافه نزن...تو بشین من میرم سفارش میدم...

بلند شد و رضایی رو نشند رو صندلی و رفت....

اشراقی گفت:فردا برای فروش محصولات میخواید چکار کنید؟؟؟

مشغول بحث بودیم که داوودی هم اومد...

داوودی گفت:در ضمن بچه ها سفارش داروی(...)آمادست ها...آقای اشتیاق گفت حدود دو هفته دیگه صادر

میشه...واقعا شانس آوردیم که همچین پروژه ای به تور شرکت خورد...چرب و چیلیه...در ضمن ایمان دمت گرم

که با طرحت خیلی بیشترم سود میکنیم...

اشراقی لبخند زد و گفت:کار خاصی نکردم...برای خودمم تجربه بود...

گارسون ها اومدن...من یکی که از خنده ولو شدم...چهار تا میز بار رو پشت سر هم آورد و مشغول چیدن شد...

انواع استیک و کباب و پیش غذا و دسر...میز بار چهارمی پر از ژله بود که دیگه بزور تو میز جاشون

کردن...گارسون ها هم همراه ما از خنده در حال غش بودن...با چشمایی که از خنده پر از اشک بود به بچه ها

نگاه کردم....فروزان تکیه داده بود به صندلی و داشت میخندید...رضایی آرنجش رو گذاشته بود رو میز و سرش

رو گرفته بود تو دستش و شونه هاش از خنده تکون میخورد...اشراقی داشت اشکاش رو پاک میکرد...اما بامزه

تر از همه داوودی بود که با یک دستش بشکن میزد و با دست دیگش رو کمر رضایی ضرب گرفته بود و داشت

دلداریش میداد...

داوودی-صدرا جان من سکته نکنی ها...بابا یک شبه دیگه...

رضایی سرش رو آورد بالا و یکدونه پس گردنی نثار داوودی کرد که خنده ی ما شدت گرفت و گفت:آرش صدات

درنیاد...تو که منو ورشکست کردی نفله...کل حقوقم رو باید بدم تا بتونم پول غذا رو حساب کنم...وای خدا باید

چک بکشم...به این اندازه نقد ندارم....

همگی خندیدیم و داوودی گفت:هر که خربزه میخوره چی دادا؟؟؟پای لرزشم میشینه...

بفرمایید بچه ها...بفرمائیید تعارفم نکنید...ایمان جان فقط شش نوع سالاد سفارش دادم...هر کدوم رو دوست

داری میتونی بخوری...

اونشب با خنده گذشت...خرج میزمون چون رستوران بالا شهر بود خیلی بالا شد...نزدیک چهارصد هزار

تومن...صد تومنش رو اشراقی داد و گفت:هدیه تولدش پیشاپیش....

دو روز بدون هیچ اتفاق خاصی گذشت....هممون سخت مشغول کارهای اداری بودیم...کلاس ها با وجود سطح

خیلی بالا و زمان به هم پیوسته و طولانی باز هم بسیار مفید بودن...راستین هم تو این دو روز فقط یک بار زنگ

زد و گفت:کاری داشتم و چیزی خواستم بهش بگم...چهارمین روز اقامتم بود و فردا بعد از کلاس که ساعت هفت

تموم میشد برمیگشتیم...وقتی از حرم برگشتم ساعت هفت بود...امروز کارها سنگین بود خیلی خسته شده

بودم...یک دوش گربه شور گرفتم و درجا خوابیدم...

***

چشمام رو باز کردم...اتاق تاریک بود و تنها نور سبز چراغ خواب بود که اتاق رو کمی روشن میکرد...هوای

سرد رو اعصابم بود...شنل بنفشم رو انداختم رو شونم و لب پنجره ایستادم...سایه ی مردی توجه ام رو جلب

کرد...آنیش حنایی سیگارش رو دیدم...موهای مشکیش با مشکی آسمون قاطی شده بود و قابل رویت نبود...به

ساعت زیر چراغ خواب نگاه کردم...سه و بیست و سه دقیقه...کنجکاو شدم که چرا خواب نیست؟؟؟تصمیم گرفته

بودم از این به بعد یک نموره کنجکاو هم باشم...بهش اس ام اس دادم:بیدارید چرا؟؟؟نصفه شبی سیگار رو ول

نمیکنید؟؟؟

از پنجره حواسم بهش بود...گوشیش رو درآورد و بعد از خوندن پیام به سمت پنجره اتاقم چرخید...وقتی منو دید

سرش رو کرد تو گوشیش و یک دقیقه بعد اسش رسید:اگه میخوای داستان زندگیم رو بدونی بیا پایین...

با خودم گفتم:برم؟؟؟من که کار خلافی نمیکنم...بزار برم ببینم میخواد چی بگه؟؟؟

لباس هام رو عوض کردم و رفتم پایین...

.شنلم رو روی شونه ام مرتب کردم و رفتم سمتش...بدون حرف یکمی بهم نگاه کرد و گفت:اینجا نمی تونم حرف

بزنم...میای ببرمت یک جا که بتونم؟؟؟

با دلهره به پنجره اتاق نگاه کردم و گفتم:آقای اشراقی...نمیشه اینکار رو کنم...یکی متوجه غیبتمون بشه چه

فکری میکنه؟؟؟

اشراقی-زود برمیگردیم...الان همه خوابن...فوقش بگید رفتید حرم...فکر کنم میدونید که من حرم نمیرم...اونا

شکی نمیکنن...بعد کمی سکوت کرد و گفت:به من که اعتماد دارید؟؟؟

با ترس بهش نگاه کردم...واقعیتش نداشتم....یعنی زیاد نداشتم...سعی کردم این افکار رو از خودم دور کنم...

اشراقی-بهم اعتماد کن...

سرم رو انداختم پایین و گفتم:بریم....

سوار ماشین شدیم...هیچکدوم چیزی نمیگفتیم...اشراقی آروم رانندگی میکرد و هرازگاهی توی موهاش دست

میکشید...داشت از شهر خارج میشد...با ترس گفتم:کجا میرید؟؟؟

اشراقی-مگه بهم اعتماد نکردی؟؟؟نترس...میرم طرف یک بیابون...جایی که خلوت باشه....

دیگه چیزی نگفتم...با اینکه میترسیدم اما دیگه چیزی نگفتم....به یک جایی رسیدیم که تک و توکی درخت داشت

و تخته سنگ های بزرگی هم اونجا بودن...اما بیشتر زمین خالی بود...اشراقی زد کنار و پیاده شد...

منم پیاده شدم...رفت سمت یکی از تخته سنگ ها...منم پشت سرش رفتم...روی تخته سنگ بزرگی نشست...دلم

آشوب بود...حس میکردم کار خطایی مرتکب شدم...

اشراقی نشست...تخته سنگ بزرگی بود...اونورترش نشستم...سیگاری از جیبش درآورد و گفت:اذیت نمیشی؟؟؟

سرم رو به علامت نه تکون دادم...

سیگارش رو روشن کرد و پکی زد...سکوت بینمون برقرار بود...به آسمون خیره شد...منم همینطور...

بعد از چند دقیقه سکوت دستش و سمت ماه گرفت و گفت:نزدیکترین ستاره به ماه رو میبینی؟؟؟

من-آره...قشنگه...

دستش رو انداخت پایین و گفت:آره اونم میگفت...مثل خودش،اونم قشنگ بود...نصفه شبایی که می آوردمش

بیرون همیشه میگفت بریم یک جای بیابونی...میگفت من فقط دوست دارم آسمون رو ببینم...منم می

آوردمش...کره ماه هم اگه میخواست میبردمش...

آهی کشید و ادامه داد:وقتی مینشستیم سرش رو آروم میذاشت رو شونم و خیره میشد به آسمون و میگفت:

میدونی چیه ایمان؟؟؟

هیچوقت فرصت نداد بگم چیه...خودش همیشه ادامه میداد:ماه رو میبینی؟؟؟اون تویی....

صدای اشراقی میلرزید...نگاهش کردم...رفته بود تو خاطراتش و اشک تو چشماش جمع شده بود...برام عجیب

بود...اشراقی و اشک...تا حالا گریه مرد رو ندیده بودم...

با همون صدای لرزونش ادامه داد:میگفت تو ماه منی...میبینی اون ستاره رو که نزدیک ترین ستاره به

ماهه؟؟؟اون منم...بعدش سرش رو از رو شونم برمیداشت و بهم خیره میشد و میگفت:ایمان نزار کسی به

اندازه ی من بهت نزدیک باشه...باشه؟؟؟من نمیخوام تو رو از دست بدم....

همیشه شونش رو میگرفتم و میگفتم:مگه قراره تو جایی بری؟؟؟

میخندید و میگفت:خدا رو چه دیدی...شاید روزی بیاد که من نباشم...

هنوز نگاهم روی اشراقی بود که به روبه رو خیره شده بود...اشکاش سرازیر شد...قلبم ریخت و ته دلم خالی

شد...دوست نداشتم شاهد گریه های یک مرد باشم...

ادامه داد:به اینجا که میرسید روم رو ازش برمیگردوندم و با تحکم بهش میگفتم:یک بار دیگه این حرف رو

زدی من میدونم و تو...

دستاش رو دور شونم حلقه میکرد و از من آویزون میشد و صورتش رو می آورد جلوی صورتم...همیشه خندم

میگرفت...لباش جلوی چشمام بود و چشماش جلوی لبام...موهاش هم به سمت پایین سیخ میشد...

اشراقی ساکت شد و رو به من گفت:میتونم فعلا آرمیلا صدات کنم؟؟؟

فقط میخواستم بقیه داستان رو بشنوم..برای همین زود سر تکون دادم و گفتم:آره آره...

دوباره روش رو برگردوند و گفت:آرمیلا اون لحظه توصیفش سخته...با صدای نازش بهم میگفت:ایمانِ من؟؟؟

اشراقی تو گریه خندید و گفت:منم خودم رو لوس میکردم و جواب نمیدادم....

دوباره میگفت:ایمان،تو که دل و دینم رو بردی...انقده راحت با من قهر میکنی؟؟؟

آرمیلا شنیدن صداش هم از خود بیخودم میکرد...شونهای ظریفش رو میگرفتم تو دستم و راحت بلندش میکردم و

مینشوندم رو پاهام....خیره نگاهش میکردم که خودش رو برام لوس میکرد و زود سرش رو تو سینه ام قایم

میکرد....بعدم با صدای خندون گفت:اِاِاِ ایمان این چه طرز نگاه کردنه آخه؟؟؟مثل بچه شکموهایی که به غذای

مورد علاقشون خیره شدن و میخوان یک لقمه ی چپش کنن....

صدای غرغروش به خنده ام مینداخت و میگفتم:منم میخوام تو رو یک لقمه چپت کنم...

با حرص بلند میشد و با مشتای کوچیکش میزد تو قفسه ی سینه ام و میگفت:اِهکی...که بعد یکی دیگه بشه

ستاره ی آسمونت...

آرمیلا اونموقع بود که دیگه طاقتم طاق میشد و ....

صدای هق هق گریه اش تو فضا پیچید...هول شده بودم....نمیدونستم چکار کنم؟؟؟اصلا چکار میتونستم

بکنم؟؟؟آروم گفتم:آقای اشراقی خواهش میکنم...

اشراقی دستش رو گرفت جلوی دهنش و گفت:سال دوم دانشگاه بودم...پسر غد دانشگاه...خسته از کلاس

طولانیم توی سلف سرویس نشسته بودم...اونروز از زمین و آسمون داشت برام میبارید...حوصله ی دوستام رو

هم نداشتم...از دست استادم خیلی حرصی بودم...با اینکه بازم نمره الف شده بودم اما این نمره رو حق خودم

نمیدونستم...یاد حرف استاد که می افتادم آتیش میگرفتم...بهم گفت:اشراقی میدونی که خیلی قبولت دارم اما اگه

نمره ی کامل بهت بدم برای خودت هم بد میشه...بچه ها فکر میکنن تو با من سر و سری داری که امتحان به

این سختی رو کامل گرفتی...خوب چه ربطی داشت...هیچوقت نفهمیدم...یک نمره هم برای من یک نمره بود...با

اینکه بالاترین نمره ی کلاس شده بودم اما من کامل میشدم...داشتن حقم رو میخوردن و نمیتونستم حرفی هم

بزنم...توجیهش برام خیلی مسخره بود...بعدش هم که یاد ماشینم افتادم که صبح با یک موتوری تصادف کرده

بودم و چراغ عقبیم شکسته بود و باید میدادم برای تعمیر...صدای خنده های دخترای میز پشتیم رو اعصابم

بود...خیلی سعی کردم خودم رو کنترل کنم اما نشد و آخرش هم برگشتم سمت میزشون و گفتم:خانوما میشه

یکمی آرومتر باشید...سلف رو گذاشتید رو سرتون...اه...

یه چند ثانیه همشون ساکت شدن اما بعد یکی از دخترا عصبانی بلند شد...دوستاش میخواستن جلوش رو بگیرن

اما اون با اخم خودش رو از دستشون آزاد کرد و اومد روبه روی میز من و گفت:اگه نشیم؟؟؟سلف رو

خریدی؟؟؟سندش کو؟؟؟

انقد تند این حرفا رو زد که من فقط تونستم بهش خیره بشم....

.وقتی ساکت شد با پوزخند،دست به سینه گفتم:تموم شد؟

بعدم ابروم رو انداختم بالا و گفتم:خانم انقدر حرص نخور اونوقت پنکک رو صورتت نمیشینه ها....

اینو که گفتم خیلی بدجور حرصی شد...دستش و تکیه داد به میز و غرید:جنس همه پوستا که مثل پوست شما

نیست....شما به فکر خودت باش...

منم عصبی جواب داد:نمیفهمی تو مکان عمومی نباید بلند خندید؟؟؟

حاضر جواب تر از من گفت:نمیفهمی تو مکان عمومی نباید اخلاق داشت؟؟؟

گفتم:برعکس ادب خیلی زبون داری...

اشراقی خندید و ادامه داد:اونم با نفرت گفت:میدونستی فک خوبی داری برای چرت و پرت گفتن؟؟؟

یک لحظه با خودم گفتم(آرمیلا):هر کی بوده درست گفته...این اشراقی بعضی وقتا خوب بلده چرت و پرت بگه...

اشراقی-همه دورمون جمع شده بودن...مسئول سلف میخواست منو آروم کنه و دوستای اونم هی میگفتن:بابا

فرشته بس کن...از خر شیطون بیا پایین...

با خودم گفتم:چقدرم که اخلاقش شبیه فرشته هاست...

خلاصه اونروز گذشت...ترم بعد،اولین جلسه سر یکی از کلاس های عمومی بود...استاد داشت اسم بچه ها رو

میخوند و باهاشون آشنا میشد...تا اینکه گفت:فرشته حقانی...

اسمش یادم مونده بود...کم تر چیزی از یادم میرفت...برگشتم سمت ردیف دخترا و دیدم بـــــــــــله...از شانس

خوب ما خانم با ما همکلاس شدن...

چون حواسش به استاد بود متوجه من نشد...تا استاد اسم منو صدا کرد:ایمان اشراقی...

پچ پچ دخترا بلند شد...بلند شدم و سوال هایی که از همه میپرسید و جواب دادم...وقتی میخواستم بشینم به

طرفش نگاه انداختم...باورت نمیشه چنان نگاهم میکرد که انگاری قاتل باباش رو دیده...اون ترم چهارتا درس

باهم بودیم...رقابت توی درس به کنار...انقدر همدیگه رو ضایع کردیم و متلک بار هم کردیم و به هم چیز گفتیم

که یک بار تا مرز کمیته انضباطی هم رفتیم که به لطف یکی از استادا ختم به خیر شد...اون ترم و ترم بعدش

گذشت...فرشته دو سه هفته بود دانشگاه نمیومد...دلم برای کل کل هامون،تو سر هم زدنامون تنگ شده بود...

دانشگاه هم شده بود یک محیط خیلی کسل کننده که فقط توش درس میخوندم...فهمیدم عاشق اون دعواهام...

عاشق هیجان هاش....دلهره هاش که شاید کارمون به کمیته برسه...عصر چهارشنبه بود که اومد...چه

اومدنی...دیدمش ته دلم خالی شد...

.اون ترم و ترم بعدش هم گذشت...فرشته دو سه هفته بود دانشگاه نمیومد...دلم برای کل کل هامونٰ،تو سر هم

زدنامون تنگ شده بود...دانشگاه هم شده بود یک محیط کسل کننده که فقط توش درس میخوندم...فهمیدم عاشق

اون دعوا هام...عاشق هیجاناش...دلهره هاش که شاید کارمون به کمیته برسه...عصر چهار شنبه بود که

امد...چه اومدنی...دیدمش ته دلم خالی شد....

حاظر بودم قسم بخورم کم کم پنج کیلو کم کرده...پای چپش گچ بود و با عصای زیر بغلی راه میرفت...زیر

چشماش گود شده بود و یک هاله ی کرم رنگ پوشونده بود...

اون لحظه دلم آشوب شد...دست خودم نبود...دلم میخواست هر جور شده بفهمم چه اتفاقی براش افتاده...با خودم

گفتم:مثلا بفهمی میخوای چه غلطی کنی؟؟؟

اون لحظه سریع به خودم جواب دادم:همین بلا روو سر عاملش میارم...

بعد از چند دقیقه فهمیدم چی گفتم...من؟؟؟من...پسر مغرور دانشگاه؟؟؟چی داشتم یگفتم راجع به یک

دختر؟؟؟اونم نه یک دختر عادی...دختری که با هم دشمن بودیم....رقیب بودیم...

اونروز هر کاری کردم از فکر فرشته بیام بیرون نشد...نشد که نشد...یک هفته بعد گچ ژاش باز شد...زیر

چشماش هم هاله نبود اما بازم لاغر بود...تو کلاس ها دوباره حرف میزد...کل کل میکرد...کل کل هاش و جواب

هاش هم برام قشنگ بود...دوست داشتم نگاش کنم...دوست داشتم باهاش حرف بزنم حتی با کل کل...اصلا تا حالا

حرف دیگه ای با هم نزده بودیم....همش تیکه بود...کم کم دیدم حتی باهام کل کلم نمیکنه...جواب تیکه هام رو هم

نمیده...منو میدید کم محلی میکرد و راهش رو عوض میکرد...دیگه نگاهمم نمیکرد...آرمیلا دو هفته ای که

گذشت تشنه شدم...تشنه ی حرفاش...تشنه ی تیکه هاش...به خودم اومدم دیدم ای دل غافل دلم رفت...دلم دنبال

یک جفت چشم طوسی رفته...دلبسته ی مو طلایی دانشگاه شده....تازه کلم داغ شد...اینهمه چشم دنبال فرشته ی

من بود...فرشته ی من؟؟؟وای خدا..صدای پسرا تو کلم پیچید...

مسعود این دختره مهره ی مار داره...

چشمای طوسیش آهن رو هم ذوب میکنه...

موهاش ممثل اشعه های خورشیده پسر...

نزدیک بود غش کنم...من بی غیرت چهار ترم فقط شنونده ی حرفای پسرا در مورد فرشته بودم؟؟؟واقعا که...

بد بودم بدتر شدم...تو کلاس کل حواسم به پسرا بود که یک وقت نگاهشون به فرشته نیوفته...اگه میدیدم کسی

در حال دید زدنشه داغ میکردم...اصلا دیگه چشم دیدنش رو نداشتم...از همه بدتر خود فرشته بود که نمیدونستم

چه هیزم تری بهش فروختم که انگار منی تو این دانشگاه نیستم...همین طور روز ها گذشت تا اینکه یک روز

که با یکی از اساتید کار داشتم و داشتم میرفتم سمت دفتر اساتید صدای داد دختری رو شنیدم و به راحتی متوجه

شدم فرشته است...قبلا زیاد صدای دادش رو شنیده بودم...

اشراقی لبخندی زد و ادامه داد:دو تا پا دیگه هم قرض گرفتم و دویدم سمت صدا....یک گوشه از حیاط بود و منم

چون گوشام زیادی تیز بود شنیده بودم...نزدیک که شدم قدم هام رو آهسته کردم که مثلا اتفاقی اومدم اینجا!!!

فرشته رو روبروی پیمان دیدم...دیدن پیمان برام مثل دیدن عزرائیل بود...میدونستم که یکی از خواستگارای

سمج فرشته است و به خونش تشنه بودم...

صدای فرشته باعث شد توجه ام جلب بشه:بابا من به کی بگم؟؟؟؟ایها الناس دست از سر من بردار...از دستت

آسایش ندارم...هر چی میکشم از دست توه...همون یک بار بس نبود که شل و پل شدم؟؟؟جان عزیزت برو و

دست از سرم بردار....

تعجب کرده بودم...یعنی بلایی که سر فرشته اومده بود به خاطر این غزمیت بود؟؟؟فرشته راهش رو کج کرد که

بره که دست پیمان دور بازوش حلقه شد...خون جلو چشمام رو گرفت ...مردک عوضی خر الاغ...هر چی فحش

بود ردیف کردم و دویدم طرفش...یقه اش رو چسبیدم و کوبوندمش به دیوار و از لای دندونام غریدم:دیگه دور و

بر خانم والا نبینمت...شیر فهمه؟؟؟

پیمان عمرا زورش بهم میرسید اما کم نیاورد و گفت:شما کی ایشون باشید؟؟؟

فرشته گفت:آقای اشراقی ولش کن...بعد سر پیمان داد زد:بیا برو گمشو دیگه مردک کَنه...

پیمان با پوزخند گقت:نه بابا چه از هم طرفداری میکنن...خبری شده؟؟؟شما که دشمن بودید چرا حالا سنگ

همدیگه رو به سینه میزنید؟؟؟

اون لحظه دلم میخواست با دستای خودم خفش کنم عوضی رو...با عصبانیت گفتم:توضیح میخوای؟؟؟تو کی باشی

که برات توضیح بدیم؟؟؟

پیمان با پوزخند گفت:پس درست حدس زدم...

یقش رو به طرف خودم کشیدم و دوباره کوبوندم به دیوار و گفتم:همینه که هست...اعتراضیه؟؟؟

پیمان رو به فرشته گفت:سلیقه ات این غول بیابونیه؟؟؟

فرشته عصبی گفت:از توی مارمولک بهتره...حالا هم راحت رو بکش و بزن به چاک تا کاری نکردم که رویای

دانشگاه رو به گور ببری!!!

من و میگی...تو اوج عصبانیت اون لحظه تو دلم عروسی بود...فرشته از من دفاع کرده بود؟؟؟اونم

تعریفی؟؟؟خدایا خواب بودم یا بیدار؟؟؟

یقه اش رو ول کردم و زدم پشت کمرش و گفتم:هری...

پیمان با غرغر زیر لب ازمون دور شد و حالا من موندم و فرشتم!!!

صورت سفیدش از عصبانیت سرخ شده بود...رفتم نزدیکش و گفتم:باعث غیبت دو هفته ای تون این بوده؟؟؟

سرش رو آورد بالا...تا حالا انقدر به این چشمای طوسی نزدیک نبودم...اما منم کم نیاوردم و تو چشماش خیره

شدم...بدون جواب گفت:مرسی از حمایتتون...

داشت میرفت که به خودم اومدم....بهترین فرصت بود الان...تا تنور داغ بود باید نون رو میچسبوندم...صداش

زدم:خانم والا...

ایستاد اما برنگشت...با صدای آرومش گفت:بله؟؟؟

خوب حالا باید چی میگفتم؟؟؟ای بمیری ایمان که کارات رو حساب و کتاب نیست...با من من گفتم:میشه یک

ساعت از وقتتون رو به من بدید؟؟؟

آرمیلا نبین الان انقدر راحت گفتم اون موقع جونم دراومد تا این جمله تموم شد...قلبم تند تند میزد...آدرنالینم رفته

بود بالا...از هیجان نمیتونستم درست نفس بکشم...اما هیچی نمیگفت...فرشته هیچی نمیگفت و این سکوتش

داشت منو تا مرز سکته میبرد...شاید دو دقیقه ای همونجور سرجاش ایستاده بود...تا خواستم دهن باز کنم و یک

چیزی بگم گفت:کلاسم دو ساعت دیگه تموم میشه...باید کجا بیام؟؟؟

وای خدا اون لحظه میخواستم از شادی چند تا جیغ بزنم و مثل بچه ها بالا و پایین بپرم اما به سختی خودم و

کنترل کردم و با صدایی که از شادی لرزون بود گفتم:دو ساعت دیگه کافه ی بغل دانشگاه میبینمتون....

همونجور پشت به من سر تکون داد و رفت...منم سریع رفتم سمت کافه...بدون اینکه کارم رو به استادم بگم...

دیوونه بودم اگه تو همون کافه نگهش میداشتم...

نزدیک بیست بار تو اون دو ساعت با خودم مرور کردم که چی بگم...یک ربع به هفت که شد از کافه زدم بیرون

و جلوی در کافه هی قدم میزد...هفت و هفت دقیقه بود که اومد...تا دیدمش کلا یادم رفت قرار بود چی بگم و فقط

محوش شدم...

اومد جلو و سلام کرد...جواب دادم و من با دستم به سمت ماشینم اشاره کردم و منتظر شدم راه بیافته...حرکت

کرد و منم پشت سرش...نشست و من حرکت کردم...

عطر شیرینش توی ماشین پیچیده بود...بازم تیپش مثل همیشه ساده بود و من تازه میفهمیم چقدر عاشق این

سادگی ام...

تا رسیدیم پیاده شدیم...همه چی داشت سریع میگذشت...حالا رو به روی هم دیگه نشسته بودیم و اون من داشتم

فکر میکردم تو اون دو ساعت واقعا چی آماده کرده بودم؟؟؟ساکت بودیم که گفت:من منتظرم آقای اشراقی...

روی صندلیم جابه جا شدم و یکمی از چاییم رو خوردم و با تته پته شروع کردم:حالتون خوبه؟؟؟

لبخند زد و چشماش رو روی هم گذاشت و سر تکون داد...ادامه دادم:دیگه که کسالت ندارید؟؟؟

ابروش رو انداخت بالا و گفت:برید سر اصل مطلب....

سرم و انداختم پایین و با انگشتام ور رفتم و با من من گفتم:اصل مطلب...اصل مطلب واقعیتش خوب سخته...

سر بلند کردم و دیدم داره با خنده نگاهم میکنه...

فهمیدم که فهمیده...با شیطنت ابروم رو انداختم بالا و گفتم:دختر باهوش دانشگاه که رقیب من بود نفهمیده چی

میخوام بگم؟؟؟

شیطون تر از من دو تا ابروهاش رو انداخت بالا و مثل بچه ها گفت:نچ....دختر باهوشه دلش میخواد الان خنگ

باشه و بشنوه...

روحیه گرفتم...انقدر که من تابلو بازی درآوردم نمیفهمید جای تعجب داشت...با خنده گفتم:دلش میخواد چی

بشنوه؟؟؟

قاه قاه خندید و گفت:اون چیزی رو که تو دل پسر غد دانشگاه داره قلی ویلی میره...

با لبخند گفتم:وقتی میدونی برای چی بگم؟؟؟

مثل بچه تخسا دستش رو کوبید رو میز و گفت:ااا اذیت نکن دیگه ایمان...

وای خداااااا....بیشتر از این لذت بود که اسمم رو خودمونی از زبون این فرشته کوچولو بشنوم؟؟؟

ساکت بودم که گفت:خیلی وقته منتظر این لحظه ام....

لبخندم پر رنگ بود پررنگ تر شد...این خودش اعتراف بود....تمام لذت وجودم و ریختم تو صدام و گفتم:اگه بگم

ایمان عاشق این فرشته کوچولو شده کافیه؟؟؟اگه بگم ایمان دل و دینش رو داده به رقیبش کافیه؟؟؟اگه بگم

تمام حرفایی که به پیمان گفتیم آرزو دارم واقعی باشه کافیه؟؟؟اگه بگم میمیرم برات کافیه؟؟؟فرشته چی بگم که

برای وجودت کافی باشه؟؟؟که کفایت کنه؟؟؟چی بگم ها؟؟؟تو بگو فرشته ی من...

هنوز داشت خیره نگاهم میکرد...دیگه نمیدونستم چی بگم...هر لحظه و اتفاقی رو میتونستم تصور کنم الا

موقعیتی که الان توش بودم....اصلا نمیدونستم قراره چی بشه...

.بعد از چند دقیقه سکوت که برای من خیلی سخت گذشت گفت:از کی؟؟؟

لبخندی زدم و کفتم:از دو هفته غیبتت...

اخم بامزه ای کرد و گفت:سه هفته و چهار روز...میبینم که بهتون بد نگذشته...

خندیدم و گفتم:مشغله زیاده...این ریزکاریا مخصوص بانوانه...

بلند خندید و گفت:مگه سرویس بهداشتیه که میگی بانوان؟؟؟

با اخم همراه با خنده گفتم:ااا نزن تو ذوقم دیگه میخواستم یکمی ادبی حرف بزنم...

ابروش رو انداخت بالا و گفت:آها از اون لحاظ...

لبخند زدم و چیزی نگفتم...سکوت بینمون برقرار شد...از سوالم و از جوابی که میخواستم بشنوم میترسیدم اما

آروم زمزمه کردم:تو چی؟؟؟

اونم همینطور سر پایین آروم گفت:منم پیچپیچی...لئوناردو داووینچی...

حرصی گفتم:خیلی لوسی...

با لبخند گفت:نخیر آقا ملوسم...

راست میگفت اما گفتم:نخیرم هزاران کیلومتر زبون داری فقط...

گفت:نه که تو هم کم میاوردی...

گفتم:کم نیاوردم و کارم به اینجا کشید...کم می اوردم چی میشدم الله و اعلم...

گفت:برای همین ازت خوشم اومد...همه بعد از دو سه بار کل کل رام میشدن...ازشون بیزار بودم...قبل از دیدن

تو از هرچی مرده بیزار بودم...چون دو تا به اصطلاح مردش رو تو خونه دیده بودم...بابام و داداشم فقط اسم مرد

رو یدک میکشن...هر جا میرفتم تو چشم بودم...شاید باورت نشه از زیباییم حالم بهم میخورد...تا اینکه کل کلم با

تو شروع شد...تو اصلا منو نمیدیدی...فقط جواب میدادی...اصلا هیچکس رو نمیدیدی...برام جالب شد...اما ترم

سه بود که دیدم اعصابم از بی محلیات خورده...من اصلا دختر مغروری نیستم اما دوست داشتم جلوی تو بشم

کوه غرور تا بشکنمت...پیمان سریش بود...از همون اول...توی کوچمون بازم بازوم رو گرفته بود که از شانسم

برادرم دیدمون....شدم اونچیزی که بعد از سه هفته دیدی...تازه خوب شده بودم...تموم دل خوشیم خواهر و

مادرمه...به خاطرشون هر کاری میکنم...ناراحت نشو اما بعد از اون کتک مفصلی که خوردم کلی بد و بیراه به

تو گفتم که اومدی تو زندگیم...مگر نه پیمان از سر منم زیاد بود...

حرصی شدم...فرشته ی من از سر پیمان زیاد بود؟؟؟

خواستم چیزی بگم که ادامه داد:وقتی اومدم فهمیدم یک چیز مثل همیشه نیس...فهمیدم دیگه وقتی کلات رو

جواب میدم نگاهم میکنی...فهمیدم چهار دنگ حواست برای من شده...اون موقع بود که دق و دلیم رو سرت

خالی کردم...محل ندادن بهت خنکم میکرد در صورتی که تشنه بودم...حالا همین پیمان شد آدم خوبه ی داستان

برای من که تو رو به من داد...

لبخند زد و ادامه داد:جریان همون عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهده...مگه نه؟؟؟

لبخند زدم و گفتم:آره...

بعدم با اخم ساختگی گفتم:دلت میومد به من چیز میگفتی؟؟؟

خندید و گفت:قلومم میومد...

یکی از قندا رو برداشتم و به سمتش پرت کردم که تو هوا گرفتش و گذاشت تو دهنش و با چای خورد...

منم چاییم رو برداشتم و یک قلپ خوردم...گفتم:خیلی خوشحالم...خوب کی بیام خواستگاری؟؟؟

چاییش رو گذاشت رو میز و گفت:عجله داری؟؟؟

زود گفتم:تا حالاشم زیادی صبر کردم...ما فردا عصر میایم خواستگاری...شب میریم عقد میکنیم...پس فردا

عروسی..

یکی از ابروهاش رو انداخت بالا و گفت:عرایض تموم شد؟؟؟خوب خیالبافی قشنگی بود...شما فردا بیا

خواستگاری قدمت رو چشم ولی کیه که جواب مثبت بده به تو؟؟؟

مسخره گفتم:مثبت ندی چی میدی؟؟؟

خندید و گفت:نه بی شوخی من انقدر زود حاظر نیستم ازدواج کنم...ما تازه دومین سال از درسمونه...ترم

چهارش...سال اول رو هم که من اصلا این شهر نبودم...این چهار ترمم که همش تو سر و کله ی هم زدیم...من

زیاد نمیشناسمت...

بعد با حالت تهاجمی گلدون رو میز و برداشت و گفت:در ضمن از الان بگم مرد سالاری ممنوع...پرو بازی

مصادف با خرد شدن این گلدون در فرق مبارک...

بلند زدم زیر خنده و اونم گفت:جدی گفتم...

گفتم:آره آره میدونم...هر چی تو بگی....

گفت:نه دیگه اونجوری هم بدم میاد...مرد باید مرد باشه نه بازیچه ی دست زن...

حرصی گفتم:خو الان من چه کار کنم؟؟؟

گفت:هیچی...حرفا با مشورت هم،پنجاه پنجاه...یعنی شما میای خواستگاری...عقد میکنیم...اما عروسی دو سال

دیگه بعد از اتمام درسمون....فقط ایمان... حواست باشه جلو بابا و داداشم باید خودی نشون بدی ها...اصلا هم

نگو که من و تو....

حرفش رو ادامه نداد...با کنجکاوی پرسیدم:من و تو چی؟؟؟

گفت:هیچی...اصلا فقط بگو ایشون همکلاسی من بودن و دیگر هیچ....

گفتم:باشه مشکلی نیس....

زود از هم خداحافظی کردیم که فرشته دیرش نشه...

از اون موقع همه چیز مثل برق گذشت...رفتیم خواستگاری...پدر و برادرش زیادم بد نبودن اما فرشته میگفت به

ظاهرشون نگاه نکن...از پدرش خوشش نمیومد و تلاش های منم بی نتیجه بود...فرشته فوق العاده دختر

سرکشی بود و من از این میترسیدم...

دستم رو از روی زنگ آرایشگاه برداشتم....داشتم برای دیدن فرشتم له له میزدم...

یک هفته از عقدمون میگذشت اما فرشته تا حالا نذاشته بود بی حجاب ببینمش...

لباس نامزدیش رو هم نشونم نداد که یک وقت حتی حدس هم نزنم درباره ی اینکه امکان داره فلان شکلی

شه....

به قول خودش میخواست روز جشن نامزدیمون سورپرایز بشم....

ازش قول گرفته بودم هیچ کاری به بلندی و رنگ موهاش نداشته باشه....اونم خیلی قشنگ فقط سرش رو کج

کرد و ناز گفت:باشه....

صدای تیک در آرایشگاه ضربان قلبم رو برد بالا... رفتم داخل...فرشته با شنلش که تا رونش بود و روی

صورتش کشیده بود،جلوم ایستاده بود...فقط قسمت پایینی لباس رو میدیدم که شیری براق تو مایه های طلایی بود

و کیپور صورتی روش خورده بود....

آروم آروم رفتم جلو...جلوی شنل رو با یک بند پاپیونی گره زده بودن....گره پاپیون رو باز کردم...یک نفس عمیق

کشیدم تا یک وقت پس نیوفتم آبرو ریزی شه...دو طرف شنل رو گرفتم و درآوردمش....

خدای من...چی میدیدم؟؟؟خواب بودم یا بیدار؟؟؟فرشته ی ناز من چقدر خواستنی بود...چقدر تک بود...چقدر

شنیون نیمه باز موهاش بهش میومد...چقدر تاج رو سرش جذاب بود...عین ملکه ها...چقدر آرایش صورتی و

نقره ایش بهش میومد...چقدر لباسش ناز بود...گیپور های صورتی و آبی براقش روی حریر شیری رنگ فوق

العاده بود....رفتم سمت صورتش...چشمای طوسیش تو حصار خط چشمش عالی شده بود...حالا من بودم و

فرشته ای که برای من بود...فقط من و خودش و یک دوربین کنجکاو که بهترین و عاشقانه ترین لحظات زندگیم

رو داشت فیلمبرداری میکرد....

...

فرشته سرخ شده بود...گفتم:چیزی نمیگی؟؟؟

گفت:خوشتیپ شدی ایمانم...

گفتم:فوق العاده شدی فرشته ی من...

جشن عالی بود...چشم های حسود رو راحت حس میکردیم و بهشون میخندیدیم...رقص و شادی و موزیک...

همگی خوب بود...اون روز یکی از بهترین روز های زندگیم بود...

از فرداش حس و حالمون که عالی بود عالی تر شد....هر روز یک چیز وجودش رو کشف میکردم....فرشته فوق

العاده ویلون میزد...آشپزیش حرف نداشت...سلیقش تو همه چیز تک بود...برخوردش با من همیشه جوری بود

که ازش خسته نمیشدم هیچ هر روز هم تشنه تر میشدم برای داشتنش...همه چیز عالی بود...چون فرشته

بود...چون اون عالی بود...رابطه اش با خانواده ی من بیست بود...تا اینکه اون روز رسیدید...28 مرداد ماهی

که گرماش زندگیم رو آتیش زد....

تا اینکه اون روز رسیدید...28 مرداد ماهی که گرماش زندگیم رو آتیش زد....دو هفته ای بود میدیدم فرشته

انگار که از یک چیزی میترسه همش نگرانه....کاراش رو با ریلکسی انجام نمیداد..

اونروز مامان فرشته بهم زنگ زد و گفت برم پارکی که دو چهار راه بالاتر از خونشون بود...تاکید داشت نزارم

فرشته بویی ببره...

نگران بودم نگران تر شدم...با سرعت خودم رو رسوندم به پارک... مادرش رو دیدم که روی نزدیک ترین

نیمکت به در ورودی نشسته بود...با همون چادر مشکی و روسری ساده...اما قیافه اش مثل همیشه نبود... تازه

فهمیده بودیم مادر فرشته سرطان سینه داره و خرج عملش برای در آوردن غده ی سرطانی خیلی بالا بود...خیلی

بالا بود....تو این چند وقت آب شده بود...کار فرشته از وقتی فهمیده بود شب و روز گریه بود...تو این مدت واقعا

زجر میکشیدم...فرشته ی من داشت خودش رو هم نابود میکرد...

رفتم طرفش...با دیدن من ایستاد...تعارفش کردم بشینه..نشستیم....پنج دقیقه به سکوت گذشت...هیچ اصراری

نداشتم زودتر به حرف بیاد...میدونستم اون چیزی که میشنوم باب میلم نیست...پس عجله برای چی؟؟؟

به حرف اومد:همیشه از این وابستگیش میترسیدم ایمان....از اینکه تا سرما میخوردم بیشتر از اینکه مراقب

خودم باشم باید بشینم آبغوره های خانم رو جمع کنم....میدونستم یک روز کار دستش میده...همیشه که من تو

این دنیا نیستم که....میترسیدم برای دخترم...برای پاره تنم...برای کسی که همش با هم در رقابت بودیم که به

جای اون یکی تو شبای که پدرش مست از بار برمیگشتٰ کتک بخوریم...پدرش متعصب نبود که نزاره دخترش

کاری کنه...مانع درس خوندنش هم نبود...اون فقط معتاد بود....معتاد...یک بیمار...ایمان الان ما رو نبین که جز

طبقه ی نسبتا پایین جامعه ایم...عارف تمام ثروتمون رو تو قمار از دست داد...پسرشم ور دستش....راحت

میتونستم نفرت تو چشای فرشته رو نسبت به عارف و فرهاد ببینم...وقتی که پریا رو باردار شدم نزدیک بود

دیوونه بشم....میخواستم سقطش کنم اما فرشته فهمید و همش چهار چشمی مواظبم بود...پریا با تربیت فرشته

بزرگ شد...شد پاره ی تنش...ایمان روزی که قضیه غده رو فهمید...

صدای گریه اش نزاشت حرفش رو ادامه بده:ایمان همون روز بود که گفت:هر کاری میکنم تا خرج عملت رو

جور کنم...

گریه اش بازم اوج گرفت...قلبم داشت از سینه بیرون میزد اما باید مامان رو هم ساکت میکردم:ایمان فرشته

داره یک کارای میکنه....به خدای احد و واحد راضی نیستم...ایمان نمیخوام فرشته ام...

گریه نمیزاشت ادامه بده...داشتم میمردم...با عصبانیت گفتم:فرشته داره چکار میکنه؟؟؟خواهش میکنم توضیح

بدید...من که از کاراش سر درنمیارم...

اشراقی اشکاش رو پاک کرد...دست کشیدم رو صورتم که پر از اشک شده بود...از گریه ی یک مرد گریه ام

گرفته بود....

با گریه ادامه داد:مامان گفت:فقط میدونم فرشته رفته تو یک گروه قاچاق دارو....داره با علمش خلاف میکنه

ایمان...همش بهش زنگ میزنن...اونم هی میگه...میدونم...مواظبم...از این چیزا....

دنیا رو سرم آوار شد...ف..ف..فرشته داش...داشت چ...چکار میکرد؟؟؟

مامان رو رسوندم خونه و خودم رفتم دنبال فرشته....بردمش یک جای بیابونی که بتونم خودم خالی کنم....داد

زدم...اون روز برای اولین بار صدام رو فرشته رفت بالا...سرش داد زدم...داد زدم...داد زدم...فرشته ی سرکشم

بی پروا جلوم ایستاد و گفت:ایمان برای مامانم جونمم میدم....

کشیده ی محکمم خوابید تو گوشش....خودم زود تر افتادم زمین...زانو هام تحمل وزنم رو نداشت....من خاک بر

سر روی فرشته ی نازم دست بلند کرده بودم...داد زدم:دستم بشکنه فرشته...دست ایمانت بشکنه....چرا داری با

من اینکار رو میکنی؟؟؟

فرشته زانو زد جلوم...صورتش از اشکش خیس بود...جای دستام رو صورت سفیدش خودنمایی میکرد...دستش

رو گذاشت رو گونم...اشکام رو پاک کرد....نالیدم:فرشته...

-نمیتونم ایمان....

-فرشته...

-مامانم...

-خواهش میکنم...

-هق هقش بلند شد و گفت:ایمان حال مامانم خوب نیست...من چیزیم نمیشه با اینکار اما مامانم چیزیش بشه

میمیرم...تروخدا من رو ببخش...ببخش که دارم اذیتت میکنم ایمانم....

دستم و گذاشتم رو دهنش...چقدر سخت بود حرف زدن درباره ی این چیزا....

تو سکوت برگشتیم....از اون روز به بعد ایمان همیشگی مرد...فرشته سعی میکرد مثل همیشه باشه اما

هرکاری میکرد من دیگه همونطوری که قبلا بودم نبودم....دوازده شهریور اومد پیشم...اونروز برام ویلون

زد...حرف زد...من ساکت بودم..

-ایمان اگه نبودم مواظب مامان و پریا باشی ها...

کاش قدرت داشتم و حرف میزدم...اما من تبدیل شده بودم به یک آدم آهنی که خودش رو داشت به در و دیوار

میکوبید تا عزیزش رو نبرن....

-به بابا بگو منو ببخشه...به داداش فرهاد بگو فرشته دوست داره ها....

اشکام سرازیر شد...فرشته نشست رو پام و اشکام رو پاک کرد....صورت خودش پر از اشک بود...گفت:ایمان

تو از خودمم برام عزیزتری...انقدر عزیز که نمیتونم توصیف کنم....تو تنها مردی هستی که از ته ته دلم دوسش

داشتم و دارم و خواهم داشت...زنت رو ببخش...فرشته ی خطاکارت رو ببخش...فرشتت مجبوره...

میخواستم بگم اگه عزیزم بمون فرشته...نرو عشقم...اما دهنم چسبیده بود...دلم آشوب بود...

انروز فرشته رفت...کاش پاش رو میشکستم تا نتونه بره....رفت و....

هق هق گریه اشراقی نزاشت ادامه بده....از روی تخته سنگ بلند شد و چند قدم رفت جلو....میون هق هقش...

رو به آسمون داد زد:فقط فرشته ی من زیاد بود تو این دنیااااا؟؟؟آررررره خدا؟؟؟مگه چه کار کرده

بودددم؟؟؟چه گناهی کرده بودم؟؟؟چی بوده که تاوانش انقدر سخت بود؟؟؟؟خدایاااااا چی بوده این گناه لعنتی؟؟؟

هق هق داشت خفم میکرد...فکر نمیکردم مرد جلوی روم همون اشراقی باشه که همیشه دیدم...حنجرش رو

داشت داغون میکرد...زود بلند شدم و رفتم طرفش:آقای اشراقی.....تروخدا....

اشراقی داد زد-خدایاااا امتحان بود؟؟؟دیدی رد شدددم؟؟؟دیدی نتونستم؟؟؟؟دیدی بریدم؟؟؟

داد زدم:آقای اشراقی....خواهش میکنم.....

اشراقی-آخههههه چراااااا؟؟؟چرا؟؟؟چرا؟؟؟؟ف رشته ی من کجایی زمنینت رو گرفته بود؟؟؟جای چه کسی رو

پر کرده بود؟؟؟به من میگفتی میزاشتمش رو تختم چشمم....نمیزاشتم رو زمین باشه....نمیزاشتم...

زانوهاش خم شد و افتاد رو خاک....شونه هاش از زور گریه میلرزید...سریع دویدم طرف ماشینش تا آب

بیارم...زود بطری رو آوردم و بهش دادم:آقای اشراقی تروخدا خودتون رو اذیت نکنید....

بطری رو ازم گرفت ولی بدون اینکه لب بزنه گفت:وقتی داشتن به صورت قاچاقی دارو ها رو از مرز رد

میکردنٰ پلیس گروهشون رو شناسایی میکنه....کار به تیراندازی میکشه و فرشته ی من هم....

دیگه ادامه نداد....لزومی نبود...فهمیدم دیگه...خدایا چقدر سختی کشیده بود این مرد...

.ه ساعت نگاه کردم...پنج دقیقه مونده به پنج!

صدای باد از درز پنجره تو گوشم می پیچید...فکرم مشغول سرگذشتی بود که شنیده بودم....به اشراقی نیم نگاهی

انداختم...آرنجش لب شیشه بود و شده بود تکیه گاه سرش...یکدفعه گفم:از فرشته عکس دارید؟

یکدفعه اومد سمتم که ترسیدم و کشیدم عقب...دستش رفت سمت داشبورد...بدون اینکه به حرکت احمقانه ام

توجه ی کنه و عکس العملی نشون بده...آدم نمی شدم...کیف پولش رو برداشت و داد دستم...

اشراقی-توی زیپ بغلیش یک عکس هست....

زیر لب با اجازه ای گفتم و بدون اینکه متظر جواب باشم کیف رو باز کردم...عکس رو درآوردم و بهش خیره

شدم....واقعا فرشته بود....لطافت زنانه از سر و روش میبارید...تو دلم به اشراقی بابت انتخاب بی نظیرش

احسنت گفتم...همونجور که به عکس خیره بودم زیر لب زمزمه کردم:چقدر ماهه...

انقدر آروم گفتم که خودمم نشنیدم....

صدای اشراقی تو ماشین پیچید:

میان ماه من تا ماه گردون

تفاوت از زمین تا آسمان است

تعجب کردم که صدام رو شنیدم...رو بهش گفتم:شنیدید؟

یکدفعه از سوالم پشیمون شدم...آخه دختره خنگ الان جوابت اینه که بهت بگه:په نه په....

بگو دختره احمق اگه نشنیده بود که جوابت رو نمیداد...از دست خودم حرصی شدم اما اون پوزخند زد و گفت:

فراموش کردی گوش های تیزی دارم؟

یادم اومد...هیچی نگفتم...به شهر که رسیدیم زمزمه کردم:میرم حرم...

هیچی نگفت فقط سر تکون داد....جلوی حرم پیاده شدم...چند قدم که از ماشین دور شدم که صدام زد:خانم

اشتیاق...

برگشتم سمتش

...از ماشین پیاده شد...گفت:ممنون که حرفام رو شنیدید...ببخشید اگه خستتون کردم....

لبخند زدم و گفتم:شما ببخشید که ندونسته حرفی زدم...خوشحالم که لایق بودم مثل یک خواهر محرم اسرار مهم

زندگیتون بوده باشم.

پوزخند زد و زود سوار ماشین شد و جوری گاز داد که صدای جیغ لاستیک هاش سکوت محیط رو بهم میزد...

اجازه ی جولان دادن افکار مختلف رو تو ذهنم ندادم...اصلا حوصله نداشتم....اصلا...

رفتم داخل حرم و نماز صبح قضا شده ام رو خوندم و بعد از زیارت پیاده راه افتادم سمت هتل...تا آخرین روز

اقامت توی مشهد هم بگذره..از امام رضا خواسته بودم کمکم کنه...نمیدونستم چطوری؟؟؟اصلا نمیدونستم چی

میخوام...فقط کمک خواستم و حالا دلم قرص شده بود...قرص قرص....

چند قدم مونده به هتل متوقف شده...زمان ایستاد....نفسم ایستاد....دنیا ایستاد...اگه صدای گرومب گرومب شدید

قلبم نبود که مشت بزنه تو سینم میگفتم قلبمم ایستاد...لامبورگینی نقره ای رنگ با اون پلاکش که جواب دو تا

جمع و تفریق شده بود شماره هاش بهم دهن کجی کرد...بهم گفت آرمیلا خانم صاحبم رو آوردم....خوشحال

نشدی؟؟؟

و ذهنم داشت فریاد میزد:اگه نمیرفتی حرم....اگه با اشراقی برمیگشتی...اگه با هم می دیدتون...صبح کله

سحر...چی میخواستی بگی؟؟؟چی داشتی بگی؟؟؟

آروم زیر لب زمزمه کردم:برای چی اومده؟؟؟چرا ناگهانی؟؟؟چرا بی خبر؟؟؟چی شده؟؟؟

یکدفعه دلم آشوب شد...اگه برای کسی اتفاقی افتاده باشه چی؟؟؟اما هر کاری میکردم نمیتونستم ندای درونم رو

خفه کنم که میگفت:آرمیلا اگه میدید چی؟؟؟

از ماشین پیاده شد....نفسم بند اومد...خدایا...چرا نمیتونم انکار کنم دلم براش تنگ شده بود؟؟؟دلم برای قد بلند و

هیکل ورزیده اش...برای موهای قهوه ای لختش که همیشه رو اعصابش بود و میزدش عقب اما اونا لجوجانه

برمیگشتن جای اولشون... خم شد و کت کتان مشکیش رو از رو از صندلی کمک راننده برداشت و پوشيد...

اختیار پاهام دست خودم نبود....داشتن میرفتن....اگه میشد پرواز هم میکردن....رفت سمت صندوق عقب و

چمدون کوچیک دودیش رو از توش درآورد و روی زمین گذاشت....برگشت تا در صندوق رو ببنده که پشت

سرش ایستادم و گفتم:سلام...

خیلی سریع برگشت سمتم....تعجب از صورتش می بارید....شیطنتم یکدفعه گل کرد:ترسیدی؟؟؟

راستین از شک دراومد و گفت:آرمیلا؟؟؟

گفتم:خوب بابا انگار روح دیده خودمم دیگه...

یکدفعه یاد دلشورم افتادم و سریع گفتم:اتفاقی برای کسی افتاده؟؟؟

راستین-نه بابا....

من-پس تو؟؟؟اینجا؟؟؟

راستین ابروش رو انداخت بالا و گفت: علیک.سلام...حال شما؟؟؟خوب هستید؟؟؟مسافرت خوش میگذره؟؟؟اوقر

بخیر...کجا تشریف داشتید کله سحر؟؟؟

دستم و زدم به کمرم و گفتم:خوبم....اول جواب سوال منو بده بعد بپرس حداقل...

راستین چمدونش رو از روی زمین برداشت و گفت:نریم داخل؟؟؟

رفتم کنارش که دست دیگش رو گذاشت پشت کمرم و منم با خودش همگام کرد....

یعنی اول صبحی فقط دو تا شاخ کم داشتم رو سرم....راستین و اینکارا؟؟؟بیخیال بابا...

بعد از اینکه یکی از اتاق ها رو کرایه کرد اومد سمتم که تو لابی ایستاده بودم و دستم رو گرفت و با خودش

کشید سمت آسانسور....یا خدا...غلط نکنم کاسه ای زیر نیم کاسه است...این چش شده؟؟؟

خندم گرفت....همچین کار خاصی نکرده بود ولی برای من عجیب بود....خدایی من دیگه کی بودم....

تا رفتیم تو آسانسور راستین گفت:خوشحالی من اومدم داری میخندی؟؟؟

بیا دوباره به روش خندیدیم پرو شد...حرصی گفتم:جنابعالی فکر کنم باد به سرتون خورده...شیرین کاری میکنید

جدیدا...

آهانی گفت و یک ابروش رو انداخت بالا و گفت:اینکه دست زنم رو بگیرم شیرین کاریه؟؟؟اگه آره که باید بگم

یک کارایی بلدم که قه قه خندست....

شیطون نگاهم کرد...ای بی تربیت بی ادب...گفتم:جنابعالی تو سیرک کار میکنید؟؟؟

صدای زن نشون از این بود که رسیدیم...اومدیم بیرون و راستین رفت سمت اتاقش و درش رو باز کرد و کنار

کشید تا برم داخل....رفتم تو...اونم اومد و رفت سمت کمد....منم رو تخت نشستم...گفت:کجا بودی؟؟؟

گفتم:حرم....

دلم آشوب بود و تو ذهنم غوغا....فریاد در فریاد....

ادامه دادم:چرا اومدی؟؟؟

در کمد رو بست و اومد کنارم نشست....کلا یک بوی خاصی میداد....بدون ادکلنم بدنش بوی خوبی میداد و تا

کنارم نشست اون بو رو حس کردم...گفت:خسته شده بودم از یک نواختی....ساکت شد...منم ساکت بودم...ادامه

داد:یک نواختی بدون تو....

دلم لرزید....چشام شد قد نعلبکی....برگشتم سمتش و با تعجب گفتم:فک کنم نخوابیدن رو حالت تاثیر گذاشته...

حالت خوب نیست...

بلند شدم و گفتم:من رفتم...

رفتم سمت در که مچ دستم رو گرفت...ایستادم....اونم از جاش تکون نخورد...گفت:آرمیلا سخت گذشت وقتی

نبودی...جات خالی بود...برم گردوند روبه روی خودش و دست آزادش رو روی قلبش گذاشت و گفت:جات توی

قلبم....توی زندگیم خالی بود...

قلبم ریخت....گر گرفتم....چش شده بود این؟؟؟خواستم دهن باز کنم که گفت:آره حالم خوب نیست ولی نه

اونجوری که تو فکر میکنی...حالم از نبودنت بد بود...حالم بد بود وقتی مجبورم کردی جلوت بایستم...حالم بد بود

وقتی نخواستی صدام رو بشنوی...حالم بد بود که بدون خبر رفتی....حالم بد بود که باید از مامان بشنوم زنم رفته

سفر...حالم بد بود که تو پنج روز دوبار صدای سرد زنم رو شنیدم...حالم بد بود که خودمم گرم نبودم....حالم از

این بد بودن بد بود....حالم از اینکه حالم عوض شده بود بد بود...حالم تو این یک هفته افتضاح بود آرمیلا....

هنوز قدرت هضم حرفاش رو پیدا نکرده بودم که کشیده شدم تو آغوشش....آغوش گرمی که می خواستمش....

امام رضا میبینی؟؟؟من این رو میخوام....بزار برام بمونه....بزار بتونم خوب نگهش دارم....گر گرفته بودم....اما

دوسش داشتم...سرم رو سینه اش بود که مرتب بالا و پایین میرفت....گرمیش رو از روی پیرهنش هم میتونستم

حس کنم..نفسای گرمش که لای موهام مینشست...دست نوازش گرش که آروم کمرم رو نوازش میکرد...زور

زدم تا بگم:راستین....

با صدای بمش که حالا بم ترم شده بود گفت:جان راستین؟؟؟

آروم از بغلش اومدم بیرون...از بغلی که مخواستم جایگاه همیشگیم باشه...اما اومدم و با سختی گفتم:باید

برم...تو هم بخواب....تو جاده خسته شدی....

رفتم سمت در که گفت:آرمیلا....

میدونستم چی میخواد بگه....حال و هوای الان رو نمیخواستم....با لحنی که سعی کردم عوضش کنم همونجور رو

به در گفتم:صبح میام...صبحونه رو اینجا می خوریم....بعدش هم تا عصر کار دارم....بعدش میریم تهران تا من

لباسام رو جمع کنم...از اونجا میریم نامزدی فاطمه...میای که؟؟؟

راستین خندید و گفت:آره که میام...اما زیاد نمیتونم بمونم...تا همون جمعه....شبش برمیگردیم....

لبخندی زدم و گفتم:تا فردا...

در و باز کردم که پشت سرم ظاهر شد...اتاقش رو به روی اتاق ما و کنار اتاق اشراقی اینا بود....

صدای باز شدن در اتاق اشراقی توجه مون رو جلب کرد و ثانیه ای بعد اشراقی بود که تو درگاه در ظاهر

شد...قلبم تو سینه وحشیانه می کوبید....اگه از دهنش دربیاد که حرم چطور بود چه جوابی بدم؟؟؟

به من نگاهی کرد و لبخند زد و یکدفعه نگاهش به راستین افتاد...اخمش رفت تو هم...

به راستین نگاه کردم که اونم با اخم وحشتناکی داشت اشراقی رو نگاه میکرد....نگاهشون به هم مثل دو تا

دشمن خونی بود....دلیل دشمنیشون رو نمیدونستم...

بالاخره اشراقی به حرف اومد و با پوزخند گفت:به به جناب راستاد...فکر کنم اشتباه اومدیدها...شرکت

تهرانه....اونجا باید کارا رو بررسی کنید....

صدای باز شدن در اتاق اشراقی توجه مون رو جلب کرد و ثانیه ای بعد اشراقی بود که تو درگاه در ظاهر

شد...قلبم تو سینه وحشیانه می کوبید....اگه از دهنش درباید که حرم چطور بود چه جوابی بدم؟؟؟

به من نگاهی کرد و لبخند زد و یکدفعه نگاهش به راستین افتاد...اخمش رفت تو هم...

به راستین نگاه کردم که اونم با اخم وحشتناکی داشت اشراقی رو نگاه میکرد....نگاهشون به هم مثل دو تا

دشمن خونی بود....دلیل دشمنیشون رو نمیدونستم...

بالاخره اشراقی به حرف اومد و با پوزخند گفت:به به جناب راستاد...فکر کنم اشتباه اومدیدها...شرکت

تهرانه....اونجا باید کارا رو بررسی کنید....

راستین با پوزخند گفت:مهم تر از کارم اینجاست...زنم از هر کاری مهم تره....شما همیشه از همه چیز توضیح

میخواید؟؟؟

اشراقی راهش رو کشید و رفت...روم رو کردم به راسین که شیطون داش میخندید....از خندش خندم گرفت...

پسرک غد پروی بی تربیت!گفتم:شما دو تا چه پدر کشتگی ای با هم دارید؟؟؟

بدجنس خندید و گفت:برات پیش اومده بعضی وقتا از کسی که هیچ شناختی روش نداری بدت بیاد؟؟؟حس من

دقیقا بهش اینه...گروه خونی مون متفاوته...به هم نمیخونه....بی دلیل ازش خوشم نمیاد....حس خوبی بهم

نمیده...اون رو نمیدونم دیگه...

رفتم سمت اتاقم و گفتم:من میرم بخوابم...دارم تلف میشم...

راستین-باشه برو...تا صبح....

بدون جواب وارد اتاق شدم...در رو بستم و پشت در نشستم....صدای بسته شدن اتاقش رو شنیدم....نفسم و با

فوت دادم یرون...همه چی و هم قاطی شه بود..اون از اومدن ناگهانیش...اون از حرفاش...اون اشراقی هم که

کلا ولش کن....اینم از حرف زدنشون با هم...وای خدا اشراقی چیزی نگه...اینا با هم دشمنی دارن نزنه منو بد

کنه با راستین؟؟؟زود گوشیم رو درآوردم و به اشراقی اس زدم:آقای اشراقی لطفا درباره ی بیرون رفتنمون با

هم راستین متوجه نشه...نمیخوام برداشت بدی کنه...لطفا مواظب باشید...

گوشی رو کنارم گذاشتم و سرم رو گذاشتم رو زانوم...دو دقه بعد صدای اسم بلند شد...سریع گوشی رو برداشتم

و گذاشتم رو سایلنت تا فروزان بیدار نشه و بعد اس رو خوندم:خیلی عزیزه نه؟خانم اشتیاق انقدر شعور دارم که

خودم متوجه بشم...به شعورم توهین کردید با پیامتون...حواسم هست...در ضمن آقای راستاد باید به نامزدشون

اعتماد کامل داشته باشن....اینطور نیست؟؟؟

اه مردتیکه ی الاغ....من چی میگم این چی میگه...بگو خودت اگه این جور حرفی رو درباره ی فرشته شنیده

بودی چه فکری میکردی...حالا ناراحتم شده برای من....جواب دادم:قصدم جسارت نبود آقای اشراقی...به هر

حال من باید محافظ کار باشم...من کاری نکردم که بخواد سر سوزنی برای راستین ابهام و یا شک رو همراه

داشته باشه..قضیه اینه نه بی اعتمادی راستین به من....

رفتم لباسام رو عوض کردم و روی تخت ولو شدم...گوشیم روبرداشتم که دیدم از اشراقی پیام دارم:خوبه...

خوش بحال آقای راستاد که همچین نامزدی دارن...محافظ کار....

اصلا از پیامش خوشم نیومد...این با خودش چی فکر کرده؟؟؟اه اه اه...موند فرشته چطور از این خوشش

اومده...البته با ما که مثل فرشته نیست...

پتو رو کشیدم رو صرتم و سعی کردم بخوابم...خسته شده بودم...

***

فروزان-اه آرمیلا پاشو دیگه دختر....چقدر میخوابی...ساعت هشت شد...

نزدیک بود بزنم زیر گریه....من فقط دو ساعت بود خوابیده بودم بابا....

پتو رو از روی صورتم کشید...نور آفتاب چشمام رو اذیت کرد...با غر غر گفتم:ای خدا بکشتت فروزان...بزار

یک ساعت دیگه کپه ام رو بزارم بلند میشم...

فروزان-ااا آرمیلا زشته بابا...روی هر چی خوابه کم کردی تو دختر..یا همین الان بلند میشی یا یک جور دیگه

بیدارت میکنم....

چشمام اتوماتیک واربسته شد...به هیچ طریقی نمیتونستم بازشون کنم....

با احساس چیزی توی گوشم چشم باز کردم...فروزان داشت با پرهای کلپسش با گوشم بازی میکرد...

کلیپس رو زدم اونور و گتم:د آخه مگه کرم داری؟؟؟

فروزان قه قه خندید و گفت:قیافش رو...پاشو دیگه نیم ساعت دیگه هم خوابیدی...

نه مثل اینکه تا بیدار نشم دست از سرم بر نمیداره....

بلند شد و نشست رو تخت و گفتم:خوب شد؟وظیفت رو انجام دادی دیگه برو....

فروزان-ااا که شما باز بخوابی؟؟؟؟با هم میریم وقت صبحانه است...

من-فروزان خانم من امروز با شما نمیام...نامزد محترم تو اتاقشون منتظر منن...

فروزان-کی؟؟؟آقای راستاد؟؟؟اومده اینجا؟؟؟

بی حوصله گفتم:آره...

فروزان-بابا مردم چه کشته مرده هایی دارن....ایول

بلند شدم و گفتم:برو بابا تو هم دلت خوشه...

فروزان که دیگه مطمئن شد بیدارم و نمیخوابم گفتم:پس من رفتم...سلام برسون...خوش بگذره...

همچین شیطون گفت که از توی حمام هم متوجه شدم...همونجور که کفای دهنم رو خالی میکردم گفتم:بی حیا....

خندید و گفت:راحت باش....

صدای در اومد و منم بعد از آبکشیدن دهنم لباس پوشیدم و یک تک زدم به راستین....

پیامش اومد:بیا اتاقم...

.اه اه آقا منتظر شرفیابی منن...خندم گرفت....لباس هام رو پوشیدم و رفتم سمت اتاقش و در زدم....

چند لحظه طول کشید تا در رو باز کنه....

راستین-به به سلام...اتاق ما رو با نور وجودتون منور فرمودین....کلا نور بالا میزنی...

یک مشت زدم به بازوش و گفتم:آقای چراغ راهنمایی لطفا از جلوی در برید کنار...

خندید و کشید کنار و پشت سرم در رو بست...

یک نگاه بهش کردم...سوئی شرت سورمه ایش رو روی تک پوش آبی آسمونیش پوشیده بود با گرمکن

مشکیش...

گفت:خوب چی بخوریم...

خندیدم و گفتم:صبحانه....

گفت:وای آرمی شوخی نکن خودت کشف کردی یا یکی هم کمکت کرد؟؟؟

گفتم:آقای نابغه آخه این سوال بود....یک چیز بیار بخوریم که باید برم این روز آخری رو بگذرونم که از دستش

راحت بشم..

در اتاق رو زدن...راستین رفت در رو باز کرد و با صبحانه وارد شد...

شاکی گفتم:تو که از قبل سفارش دادی برای چی نظر میخوای؟؟؟

راستی-خوب اگه چیزی رو میگفتی که سفارش نداده بودم بعدش سفارش میدادم....

سینی رو گذاشت رو میز و گفت:بفرمائید...

بلند شدم و سر میز نشستم و راستین هم روبه روم نشست...

پنیر و کره و مربا هویج و آلبالو و تخم مرغ آپز و چای و آب پرتغال....

گفتم:چه خبره آخه؟؟؟؟

راستین-بخور بابا...

من-نمی گفتی هم میخوردم...

راستین لبخند زد و هیچی نگفت و لیوان آب پرتغالش رو به لبش زدیک کرد...

منم دیگه بدون حرف مشغول شدم....

بعد از تموم شدن صبحانه ام یک نگاه به ساعت انداختم....نه و نیم بود...گفت:بچه ها منتظر منن...باید برم....تا

عصر...

بلند شد و گفت:منم میرم حرم....هر وقت داشتی میومدی سمت هتل بهم یک پیام بده...

من-باشه...خداحافظ...

راستین-یا علی...مواظب باشید...

چیزی نگفتم و از در زدم بیرون...فروزان تو لابی منتظرم بود...رفتم سمتش و گفتم:پس بچه ها؟؟؟

گفت:نمیدونم اشراقی امروز اصلا حوصله نداشت...گفت ما میریم شما بیاید دیگه....

شونه ای بالا انداختم و گفتم:بزن بریم...

***

ساعت پنج بود که دیگه کارهامون تموم شد...اومدیم محوطه ی بیرون و من یک پیام به راستین دادم....وقتی

سرم رو آوردم بالا نگاه اشراقی رو روی خودم دیدم...بیا هی ما نمیخوایم فک کنیم این هی.....آرمیلاااااااااا....

خفه شو و از این فکرای مضخرف نکن...

تو ماشین نشسته بودیم که گوشیم زنگ خورد...راستن بود:بله؟؟؟

راستین-سلام خسته نباشید...

من-سلام ممنون...قبول باشه...

راستین-ممنون...میگم آرمیلا جشنشون پنجشنبه است دیگه؟؟؟

من-آره...

راستین-مامانت اینا میان؟؟؟

من-نه مامان فقط براش هدیه می گیره...

راستین-خوب تو مشکلت فقط لباسه؟؟؟میگم لباس رو از اینجا بخر ما تو تهران توقف نداشته باشیم و یک سر

بریم اندیمشک...جمعه هم بخوایم برگردیم همش تو راهیم...توقف توی تهران بیخوده...

من-راستین حرفایی میزنی ها...ماشینمو بزارم تو سرم؟؟؟

راستین-اوه چرا همه چی رو سخت میگیری تو؟؟؟میدی یکی از مردا ببره شرکت دیگه....برسیم تهران تازه

خستگیمون نشون میده...تازه همون پنجشنبه هم میرسیم...

من-بزار ببینم چکار میتونم بکنم....تو هم با این فکرات...لباس رو چکار کنم؟؟؟

راستین-اومدی با هم میریم میخریم دیگه...انقدر ادا اصول نداره که...

من-خدا بگم چکارت نکنه...باشه...

راستین خندید و گفت:خوبه...کاری نداری؟؟؟

من-نه خداحافظ...

راستین-یا علی...

به فروزان توضیح دادم و زود رسوندمش هتل...

فروزان رفت اتاقمون و من رفتم اتاق راستین....بعد از اینکه لباس پوشید رفتیم برای خرید لباس....

رفتیم کیان سنتر که تعریفش رو شنیده بودیم....

حدود یک ساعت بود داشتیم میگشتیم و هنوز چیز مورد نظرمون رو پیدا نکرده بودیم....لباس ساده میخواستم....

بالاخره یک لباس نسکافه ای دیدم که دکلته بود و تا بیست سانتی رونم تنگ و چروک بود بعد تا پایین کلوش شده

بود با پارچه ی ساده و یک پاپیون یشمی مانند روش خورده بود...لباس ساده بود و مطابق میلم...

راستین گفت:مجلسون جداست دیگه؟؟؟

با یک حساسیتی گفت که خندم گرفت...گفتم:آره...

گفت:خوبه ساده و شیک...از اینا که زیادی منجوق و پولک دارن واسه نامزدی دوستت مناسب نیست...

برگشتم و با قیافه ی دانشمندی گفتم:نه بابا...

راستین-برو تو انقدر زبون نریز...

رفتیم داخل و راستین لباس رو از فروشنده گرفت و رفتم برای پرو...

اندازه بود و تو تنم خیلی خودنمایی میکرد...راستی در زد و من در رو باز کردم...راستین از پایین لباس شروع

کرد و اومد بالا....زیر نگاهش معذب شدم....روی سرشونه هام توقف کرد...گر گرفتم...راستین معطل نکرد و

زود در و بست و از پشت در گفت:خوبه درش بیار...

زود درش آوردم و نفسم رو با حرص دادم بیرون و از اتاق پرو اومدم بیرون....لباس رو خریدیم و رفتیم برای

صندل...یک صندل کرم پاشنه ده سانت که تمام پام رو تا مچ تور میپوشوند و لو باز بود و خیلی شیک بود و

خریدیم و زدیم بیرون...

تو طول راه دو تامون ساکت بودیم....رسیدیم هتل و راستین گفت:برو سوییچت رو بده به همکارات فردا بعد از

نماز صبح حرکت می کنیم....

سرم و تکون دادم و راستین رفت تو اتاق و منم به سمت اتاق مردا رفتم...در زدم و اشراقی باز کرد....نه خدایی

نمیشد کسی به غیر از اشراقی باز کنه؟؟؟

من-سلام...خوبید؟؟؟همه خوبن؟؟؟

اشراقی-سلام...ممنون...خوبیم...بچه ها شب آخر رو رفتن حرم...مگه متوجه نشدید فروزان نیست؟؟؟نزاشت

جواب بدم و گفت:آها راستی یادم نبود جناب راستاد تشریف آوردن...

قشنگ طعنه اش رو حس کردم و گفتم:من فردا با راستین میرم...

سوییچ و آوردم بالا و گفتم:زحمت ماشینمم با شما...تو پارکینگ شرکت بزارید بمونه....

سوییچ و گرفت و پوزخند زد و گفت:همسفر نیمه راه شدید؟؟؟

صدای راستین پیچید:می خواد تا آخر راه رو با همسفر تمام عمرش بگذرونه...

اشراقی برگشت سمت راستین و گفت:خوبه....خوش بگذره...

راستین-می گذره...

اشراقی حرصی برگشت سمتم و گفت:خیالتون از بابت ماشین راحت باشه...

من-ممنون....از آقای داوودی و رضایی هم از طرف من خداحافظی کنید...

اشراقی-چشم...

من-خدانگهدار...

اشراقی-به سلامت....مواظب باشید...

چرخیدم سمت راستین که با یک پوزخند داشت نگاهش میکرد...تا نزدیکش شدم دستم رو گرفت و اورد تو اتاق و

در اتاق رو بست...

گفت:وای خدا چقدر این بشر نچسبه...

خندیدم و هیچی نگفتم....از دست این دو تا خرس گنده....

.

چرخیدم سمت راستین که با یک پوزخند داشت نگاهش میکرد...تا نزدیکش شدم دستم رو گرفت و اورد تو اتاق و

در اتاق رو بست...

گفت:وای خدا چقدر این بشر نچسبه...

خندیدم و هیچی نگفتم....از دست این دو تا خرس گنده....

***

آرمیلا...آرمیلااااا...بابا دختر داری چکار میکنی دو ساعته اون تو...

از زیر دوش در اومدم و گفتم:خوب تو حموم چکار میکنن نابغه؟؟؟

راستین-آرمیلا یا تا ده دقیقه دیگه یا میای بیرون یا خودم میام میارمت بیرون...

عصبی گفتم:تو خیلی...

حرفم رو ادامه ندادم...گفتم:جوش نزن...تا صبحونه رو بیارن اومدم...

راستین-مشکل تو فقط صبحونه است؟؟؟همین الان آماده است...

همونجور که بدنم رو خشک میکردم،گفتم:آفرین...به کارت ادامه بده....

راستین حرصی گفت:خیلی رو داری....

خندیدم و مشغول پوشیدن لباسام شدم...

***

-آرمیلا یک لیوان چایی میریزی؟؟؟

روم رو از طرف شیشه به سمتش برگردوندم و با شیطنت گفتم:نخیرم نمیریزم...

راستین با تعجب نگاهم کرد و با صدای لوتی گفت:رو حرف من حرف نزن ضعیفه...

برگشتم سمتش و دستم و زدم به کمرم و گفتم:جااااااااان؟؟؟

راستین قیافه ی ترسویی به خودش گرفت و گفت:آقا اصلا من کی باشم دستور بدم...لطف کن اون فلاسک رو

بده خودم برای خودم چایی بریزم....والا به خدا....کی گفت اصلا زنا وظیفه ی ریختن چایی رو دارن؟؟؟

با شیطنت دو تا ابروهام رو انداختم بالا و گفتم:آها خوبه...این شد...حالا لطف میکنم برات چایی میریزم....

آروم و شیطون گفت:رو تو کم کن...

برگشتم سمتش و گفتم:چیزی گفتید؟؟؟

راستین-نه گفتم دست خانم مهربون و وظیفه شناسم درد نکنه....

چایی رو ریختم تو لیوان و گفتم:خواهش میکنم....

راستین قه قه خندید و گفت:مسافرت بهت ساخته ها...

چیزی نگفتم و چایی رو گرفتم سمتش...

بعد از چند دقیقه گفتم:وای خدا حدودا یک روز و نیم تو راهیم....

راستین-خوب بگیر بخواب تا فاصله رو حس نکنی...

پیشنهاد خوبی بود....دیشبم درست و حسابی نخوابیده بودم و داشتم کارهام رو میکردم...صندلی رو خوابوندم و

گفتم:پیشنهاد خوبیه....حواست باشه ها...هنوز آرزو دارم...

راستین-یک وقت تعارف نکنی ها...در ضمن آره میدونم هنوز آرزوی پوشیدن لباس عروس رو داری...

زودی بلند شدم و زدم به بازوش و گفتم:جدیدا پرو شدی ها...

راستین شونه ام رو گرفت و خوابوندم رو صندلی و با لبخند گفت:بگیر بخواب بچه...

چشمام رو بستم و با حرص گفتم:کافر همه را به کیش خود پندارد...خودت بچه ای...

صدای قه قه اش پیچید تو ماشین و منم روم رو کردم سمت در و سعی کردم بخوابم....راستین صدای موسیقی بی

کلامی رو که داشت پخش میشد کم کرد و من بودم که با هزار نوع حس گوناگون خوابیدم...

.اه چرا همه جا تاریکه؟؟؟وای خدا چقدر سر و صدا...دستم رو گذاشتم رو گوشم و داد زدم:بابا تروخدا آروم

تر....

اما صدا ها ادامه داشت....کلی صدا تو هم....

-حالم از این بد بودن بد بود....

-خدایا میگفتی میزاشتمش رو تخم چشمام...

-به چشم برادری خوب چیزیه....

خدایا چرا اینا همه با هم حرف میزنن؟؟؟چرا ساکت نمیشن؟؟؟

-آرمیلا کاری نکن بعدها بگی پشیمون شدم....

-بعضیا گرگند تو لباس میش....

حس میکردم دارن تو سرم والیبال بازی میکنن....اه خفه شید....همتون خفه شید....

-پسره خوبیه...سه یا شش ماه با هم نامزد بمونید...

-این چیزا به زرافه هم بیاد به من نیاد....

-کاغذ قلم میارم وصیت نامتون رو بنویسید...

از جام بلند شدم و دویدم....پاهام تکون نمیخورد...هر چی زور میزدم از جام جم نمیخوردم....

به نفس نفس افتادم....

-در حد من نیستی که ببینمت...

-آبنبات و شیر خشک....

-جونم برای حسین درمیره...

عرق از سر و صورتم میبارید...نفس کشیدن به سختی آپولو هوا کردن بود برام....

-دارم بابا میشم....

-انقدر به مغزت فشار نیار...

-تقلب میخوام در حد مرگ...

نور چشمم رو زد...یک نور خیلی شدید...چشمام رو بستم...با چشم بسته هم اذیتم میکرد...

یک دفعه دستی رو رو شونه ام حس کردم...صدا ها قطع شد...صدای بم کسی جایگزین کل صدا ها شد...

-مواظب خودت باش آرمیلا...

چشمام رو باز کردم...صورت خندون راستین جلوم بود...عقب عقب رفت...گفتم:کجا میری؟؟؟

لبخند زد و دوباره گفت:مواظب خودت باش آرمیلا...

یک حس ترس وجودم رو پر کرد...خواستم بگم...نرو راستین...بمون...در کنارت ترس نبود...راستین...اما

رفت...

تاریکی همه جا رو گرفت...صداها دوباره شروع کردن و من دستم رو گذاشتم رو گوشم و دور خودم چرخیدم...

نفس نفس زنون از خواب بیدار شدم....نور ماشین جلویی و بوقش از تو شک آوردم بیرون....یک نگاه به

راستین چشم بسته و غرق شده در خواب و بعد فریاد:راستیییییییین....

نفس نفس زنون از خواب بیدار شدم....نور ماشین جلویی و بوقش از تو شک آوردم بیرون....یک نگاه به

راستین چشم بسته و غرق شده در خواب و بعد فریاد:راستیین....

همه چیز برام مثل یک کابوس بود...صدای بوق ممتد کامیون....پریدن راستین از خواب و در آخر دست من و

راستین که روی فرمون قرار گرفت و هدایت ماشین به سمت چپ و بعد صدای جیغ وحشتناک ترمز....

یک دستم روی کمربند ایمنیم و دست بعدم روی فرمون خشک شد....و بعد دنیا تاریک شد....

***

با احساس خنکی روی صورتم پریدم و به دور و برم نگاه کردم....دو زنی که رو به روم بودن و تاریکی شب و

صدای حرکت ماشین ها...چند بار پلک زدم....چه اتفاقی افتاده بود؟؟؟من کجام؟؟؟اینا دیگه کین؟؟؟

نور یک ماشین توی چشمام افتاد و باعث شد چشمام رو ببندم....تاریکی...چراغ...صدای ممتد بوق....

فرمون....ترمز....خدایا راستین....

سرم رو به سمت صندلی راننده چرخوندم....صدای زنا که داد میزدن:بهوش اومد....خدا رو شکر چیزی

نبود....شک بهش وارد شده بود رو اعصابم بود....چرا صندلی راستین خالی بود؟؟؟راستین کجا بود؟؟؟راس...

راستین....

جیغم دراومد:راستین...راستین....راس تین کجایی؟؟؟

راستین تروخدا بیا...

زنا با حول و ولا داشتن شونه هام رو ماساژ میدادن...میخواستم هر طور شده از حصار دستشون خارج بشم اما

سفت چسبیده بودنم....

جیغ زدم:راستین؟؟؟تروخدا منو از دست اینا نجات بده....راستین؟؟؟

از زور هق هق داشتم خفه میشدم.... یکدفعه زدمشون کنار و از ماشین پیاده شدم...برگشتم سمت زنا و گفتم:

شوهر من کجاست؟؟؟

اشکاشون رو پاک کردن و خواستن بیان سمتم که جیغ زدم:سمت من نیان....گفتم شوهرم

کجاست؟؟؟راستین؟؟؟

افتادم زمین...خدایا من راستینم رو از تو می خوام....امام رضا راستینم رو از تو خواستم....کجاست؟؟؟

-آرمیلا.....آرمی...

انقدر سریع برگشتم سمت صدا که صدای مهره های گردنم دراومد....اشکای مزاحمم نمیزاشتن چیزی رو

ببینم....با حرص زدمشون کنار و از چیزی که دیدم چیزی نمونده بود که بیهوش بشم....راستین صحیح و سلامت

داشت به سمتم میدوید....

بلند شدم و تمام توانم رو جمع کردم و دویدم...به سمت راستینم پرواز کردم....لحظه ای بعد تو آغوش گرم و

ستبرش گم شدم....دوست داشتم تو راستین حل بشم....میخواستم رویا نبودنش ثابت شه....انقدر سفت فشارم می

داد که حس میکردم تو بغلش له میشم...اما خوب بود....همین که میدونستم بود خوب بود....اشکام پیرهنش رو

خیس خیس کرده بود و اشکای اون روسری منو....با هق هق گفتم:راس...تی...ن...

-جان راستین؟؟؟راستین فدات بشه عزیزم...گریه نکن.....شرمندتم آرمی...شرمندتم...صدای هق هقش تو فضا

پیچید....میون گریه گفت:خدا منو نبخشه....ببخشید عزیزم....ببخشید...

دستام رو مشت کردم و کوبیدم رو سینش...میون هق هقم گفتم:مگه نگفتم مواظب باش...راستین مگه نگفتم

حواست باشه....راستین اگه چیزیت میشد من چکار میکردم؟؟؟

صدای هق هق دوتامون تو هم مخلوط شده بود...قدرت حرف زدن نداشتم....با فکر اینکه اگه الان راستین

چیزیش میشد هم میمردم....نابود میشدم....خدایا میبینی؟؟؟جونم به جون این بنده ات وصل شده...خدایا

میبینی؟؟؟؟بندت رو از خودمم بیشتر دوست دارم؟؟؟خدایا درک میکنم حرف مجنون رو....راست میگفت که

میگفت:از عمر من آنچه هست بر جای....بستان و به عمر لیلی افزای...

نوازش دست راستین روی کمرم آرومم کرد...کم کم نفسم سرجاش اومد...با نفسای عمیق هر لحظه رو می

بلعیدم...عطر وجود راستین رو می بلعیدم....عطر وجودم رو می بلعیدم....

با صدای خدا رو شکر مردم به خودم اومدم و یکم از راستین جدا شدم....راستین دستش رو انداخت دور شونه

هام و بردم طرف چند تا از ماشین هایی که ایستاده بودن:آقا دستتون درد نکنه....شرمنده ی همتون...

یک مرده-آقا دشمنت شرمنده....همیشه سالم باشید...

یک پیرمرد-مواظب باش پسرم....مواظب خودت و زنت و زندگیت باش...

راستین-چشم پدر جان...

کم کم جمعیت متفرق شد....حوصله ی تنها چیزی رو که الان نداشتم ماشین و حرکت بود....

.کم کم جمعیت متفرق شد....حوصله ی تنها چیزی رو که الان نداشتم ماشین و حرکت بود....

همه چیز مثل معجزه بود....دو طرف جاده زمین بیابونی بود و ما هم کشیده بودیم تو زمین.....نه ماشین چیزیش

شده بود نه خودمون...به راستین نگاه کردم که داشت از تنها خانواده ی که مونده بودن داشت تشکر میکرد....

اشک تو چشمام جمع شد.....دوست نداشتم فک کنم....به چیزای بد....خدایا شکرت....خدایا شکرت که هیچکدوم

از اگر های ذهنم اتفاق نیفتاد....خدایا شکرت...شکرت که از خواب پریدم....شکرت که کابوس دیدم....ماشین

بوقی زد و حرکت کرد و راستینم دستی تکون داد و بعد برگشت سمتم...خیره نگاهش کردم...سرش ر انداخت

پایین و لباش رو روی هم فشار داد...چونش میلرزید...نمی خواستم ببینم...گریه ی مرد زندگیم....

سرافتادگیش....من مرد زندگیم رو محکم میخواستم....انقدر محکم که با تمام غم هام و سختی هام بهش تکیه

کنم.....تکیه کنم و نه خودش خم بشه نه من....الان به من نیاز داشت....بلند شدم رفتم طرفش.....همونطور

سرش پایین بود....دستاش رو که تو هم قف شده بود و جلوش بود رو گرفتم تو دستم....صداش اومد:شرم....

یکی از دستام رو گرفتم جلوی بینیم و گفتم:هییییییس....راستین تقصیر منم بود..همسفر خوبی نبودم.....منم بودم

حوصله ام سر میرفت و می خوابیدم....

خندیدم....الان به غم نیاز نداشتم....

سرش رو آورد بالا...لبش می خندید اما چشاش اشکی بود...گفتم:ااا خودت رو لوس نکن دیگه....اصلا بزار

ببینم تو به من نهار ندادی....الانم.....ساعتم رو نگاه کردم و گتم:ساعت هشته و من هنوز چیزی نخوردم....

همونجور با صدای لرزونش گفت:روتو کم کن.....دو ساعت ظهر بیدارش کردم برای نهار....خانم غر غر کرده

سرم:نمیخوام....می خوام بخوابم....گشنم نیست....تازه منم گشنه موندم....

زدم به بازوش و گفتم:رو بهت دادم زبون درآوردی؟؟؟

سرش رو انداخت پایین...

دستم و بردم زیر چونش و گفتم:از این راستین بدم میاد....شرمنده نباش....اصلا چرا شمنده؟؟؟؟مگه اتفاقی

افتاده؟؟؟

اشکاش رو پاک کرد و گفت:نه بابا دلم برای مامانم تنگ شده بود...

خندیدم و گفتم:من گشنمه....

گفت:خوب سوار شو بریم...ببینیم کجا میتونیم چیزی گیر بیاریم...

گفتم:اووووف...خسته شدم از ماشین...

دستش و گذاشت پشت کمرم و به طرف اشین هدایتم کرد و گفت:معلوم نیست کجا یک رستورانی چیزی گیر

بیاریم....انقدر غر نزن....یکم هله هوله میخوریم تا برسیم...

گفتم:تو چیزی نخوردی؟؟؟

سرش رو به علامت نه داد بالا...گفتم:دیوونه ای دیگه...خوب تو کوله ی من هله هوله بود....ریده بودیم دیگه...

گفت:حسش نبود....

دیگه چیزی نگفتم و سوار شدیم...ماشین رو روشن کرد و گفت:مرسی بابت خوبیت....

لبخند زدم....خودم و زدم به اون راه و گتم:من همیشه خوبم....راه بیفت....

اینبار صاف نشستم و صدای موسیقی رو زیاد کردم....

صدای علیرضا قربانی...تیتراژ مدار صفر درجه تو ماشین پیچید:

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشید

وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

راستین-خوب رسیدیم....زنگ بزن به آدرس رو بپرس....

برگشتم و کیفم رو از صندلی پشتیا برداشتم و گوشیم رو درآوردم....

فاطمه-بله؟؟؟

من-سلام فاطمه...خوبی خوشی؟؟؟

فاطی-به به سلام آرمیلا خانم گل گلاب....خوبم تو خوبی؟؟؟

من-خدا رو شکر...فاطمه آدرس خونتون رو بده ببینم....

با تعجب جیغ زد:اندیمشکید؟؟؟

داد زدم:هووووو...پرده گوشم پاره شد...بله اندیمشکیم....بدو فاطمه...آدرس رو اس کن داریم تلف میشیم از

خستگی؟؟؟

فاطی-با راستینی؟؟؟

با حرص گفتم:پس نه با عمه امم...

فاطی هول گفت:باشه باشه الان آدرس رو اس میکنم....

قطع کردم که راستین گفت:خسته ای؟؟؟

گفتم:آره دلم یک دوش درست و حسابی می خواد...

راستین-دوش درست و حسابی میشه حمام....

حرصی برگشتم سمتش و گفتم:اصول دین میگی؟؟؟

صدای زنگ اس ام اس بلند شد...بازش کردم و با دیدن اسم فاطمه گوشی ر گرفتم شمیت راستین و بعد از اینکه

گرفتش...سرم ر تکیه دادم به شیشه....مثلا اواخر آبان بود....اوووووف هوا چقدر گرمه....

بالاخره با چند بار پرسیدن رسیدیم....پیاده شدم و به بدنم کش و قوس دادم...

به راستین نگاه کردم که دستش رو به صورت کششی بالای سرش گرفته بود و روی پنجه ی پا هی بلند

میشد...گفتم:خسته نباشید...

لبخند زد و گفت:تو هم...بالاخره نصفش رو تو روندی...

لبخند زدم و رفتم سمت صندوق عقب و دسته ی چمدونم رو گرفتم که دست راستن رو دستم قرار گرفت و گفت:

میارمشون....برو زنگ رو بزن....

یک نگاه به صورتش انداختم که حدودا تو پنج سانتی صورتم بود و داشت با نگاه خسته لبخند میزد...گرمای

نفساش توی صورتم حالم رو دگرگون میکرد....

کشیدم عقب و رفتم در خونشون رو زدم...به ثانیه نکشیده در باز شد و بعدش هم فاطمه از در پرید بیرون و دوید

ستم....من رفتم سمتش و همدیگه رو بغل کردیم....از خودم دورش ردم و نگاهش کردم....تغیری نکرده بود غیر

از اینکه یمی لاغر شده بود...گفتم:خوبی؟؟؟

گفت:نمیری تو دختر...چرا خبر ندادی؟؟؟

من-یکدفه ای شد بابا...

صدای یا الله راستین باعث شد فاطمه از بغلم بیاد بیرون و بره سمت در....

فاطی-سلام...بفرمایید...خیلی خوش آمدید...

راستین همونطور که سرش پایین بود گفت:سلام ...حالتون خوبه؟؟؟ببخشید مزاحم شیم...مبارک باشه...

فاطمه گفت:ممنونم....خیلی خوش آمدید بفرمایید...

بعد از نیم ساعت سلام و علیک با کلی از فامیل های فاطی بالاخره نشستیم و هر کسی مشغول کارش شد...

راستین گفت:چه پرجمعیتن ماشاالله..من خیلی دوست دارم....

با ذوق گفتم:آره همه هم با هم جورن....آخ کیف داره....

لباسامون رو عوض کردیم...اذان که گفت نمازمون رو خوندیم و بعدش هم سفره ی شام پر مخلفاتشون آماده

شد....خونه ی بزرگی داشتن....بالاخره قیمتا که مل تهران نبود...شاید پول خونش خرید یک خونه ی 50 متری

تو تهران بود....

به هر حال بعد از شام خیلی خوشمزه کمی به گفت و گو گذشت و وقتیی نوبت به خواب شد...مامان فاطمه

گفت:فاطمه آقا راستین و آرمیلا جان رو راهنمایی کن سمت اتاق محمد.....براشون رخت خواب پهن کن که

بندخدا ها دارن از خستگی غش میکنن....

لبخند زدم اما تازه بعد از چند ثانیه حرفش برام آنالیز شد.....من و راستین؟؟؟تو یک اتاق...بخوابیم؟؟؟یا

ابوالفضل!!!

من و راستین؟؟؟تو یک اتاق...بخوابیم؟؟؟یا ابوالفضل!!!

راستین تشکر کرد و دستم رو گرفت....رفتیم سمت اتاق....خدایا کاش بفهمه و بره خودش یک گوشه بخوابه....

فاطمه از اتاق در اومد و یک لبخند زد و شب بخیر گفت....

رفتیم تو اتاق و دیدم بله...خانم تشک ها رو تنگ هم گذاشته....راستین دستم و ول کرد و رفت سمت تشک ها و

زود پیرهنش رو درآورد....یا خدا....زود چشمام رو بستم و روم رو اونور کردم...سعی میکردم تصویر اون سینه

ی ستبر رو فراموش کنم ولی مگه از جلوی چشمم میرفت کنار؟؟؟

ای خدا نکشتت راستین...نمیدونی من کلا جنبه ندارم؟؟؟خودم رو مشغول دید زدن تابلوی رو دیوار نشون دادم

اما کو حواس؟؟؟

راستین با خنده گفت:نگو که الان خجالت کشیدی...

مرض...پس نه اصلا خجالت نکشیدم...با خیال راحت انگار یک چیزکاملا عادی دیدم...اصلا هم که این سینه ی

شوهرم نیست...اصلا هم که دوست ندارم....

استغفراالله...ببین با من چه کار میکنه....با خنده و آروم گفت:آهای خانم خجالتی من بیا بابا لباس پوشیدم...

برگشتم و نگاهش کردم که نشسته بود روی دشک و داشت پتو مسافرتی ها رو باز میکرد....همونجورم شیطون

بهم خیره شده بود...

گفتم:می خوای اینجا بخوابی؟؟؟

ابروش رو انداخت بالا و گفت:انتظار داری برم هتل؟؟؟

حرصی گفتم:نخیرم منظورم این نیست...

با خنده گفت:منظورت رو فهمیدم...جهت اطلاعتون بله همینجا میخوابم...

اه خودخواه...گفتم:پس من کجا بخوابم؟؟؟

گفت:همینجا...

گفتم:نه بابا خودت فهمیدی؟؟؟

گفت:خودتو لوس نکن...لباسات رو عوض کن که فردا فک کنم باید تا عصر تو آرایشگاه باشی...

یاد لباسام افتادم....لباسام رو کجا عوض کنم؟؟؟

گفتم:روت رو اونور کن تا لباسام رو عوض کنم...

ابروهاش رو انداخت بالا و گفت:نامحرمی نمی بینم....

جیغم دراومد:راستین...

گفت:ااا خوب چته؟؟؟

گفتم:مسخره بازی درنیار....

دراز کشید و گفت:شب بخیر...

و چشماش رو بست...همونجور که لبخند رو لبش بود....آروم رفتم گوشه اتاق و مانتوم رو درآوردم و بعدش هم

تاپم رو....سرم رو کردم تو چمدونم که لباس دربیارم که راستین گفت:بیام؟؟؟

مرض...درد بی درمون....مردک پرو...جیغ زدم:واییی راستین...

خندید و گفت:مگه قایم باشک نیست؟؟؟من تا ده میشمرم بعد میام یک لقمه چپت میکنم!!!

گفتم:خیلی بی تربیتی...

خندید و روش رو کرد اونور....انقدر سریع لباس پوشیدم که نفهمیدم چی پوشیدم و درست پوشیدم یا نه؟؟؟

رفتم و آروم سر جام دراز کشیدم...با حداکثر فاصله با راستین....

یکدفعه راستین چرخید سمتم که از ترس پریدم....با لبخند گفت:چرا میترسی؟؟؟مگه نگفتم بهم اعتماد داشته

باش؟؟؟مگه من محرم تو نیستم...

با ترس گفتم:نه نمیترسم...چیزی نیست...شب بخیر...

گفت:اگه نمیترسی بیا بغلم...

دلم هری ریخت پایین...وای خدا اینم عواقب تنها موندن با یک پسر....گفتم:راستین بزار بخوابم....

پوزخندش رو حس کردم و بعد صداش رو که گفت:پس نگو نمیترسم...

با حرص برگشتم سمتش و گفتم:من نمی ترسم...

گفت:چرا میترسی...

گفتم:نخیرم نمیترسم....

راستین-میدونی که میترسی...به خودت دروغ نگو...نه من اون آدمیم که زود از تنها بودن با تو سواستفاده کنم

نه تو از اون دختراشی...دلیل ترست بیخوده....به شعورم توهین میکنی...

با حرص گفتم:من...ن...می...تر...سم...

دستش رو باز کرد و حرصی گفت:همین الان باید بیای بغلم...

ای خدا خفت نکنه آرمیلا...بگو اینم بحث بود واسه کل کل؟؟؟حالا که کار از کار گذشته بود یادم افتاده بود...

آروم رفتم سمتش و خودم رو میون دستاش گم کردم....رفتم تو بغل گرمش ....دستاش دورم حلقه شد و سرم رو

به سینه اش چسبوند...صدای ضربان منظم قلبش رو میشنیدم....

آروم زمزمه کرد:من ترس ندارم آرمیلا...هیچ وقت کاری نمی کنم که به ضررت باشه...مطمئن باش...هر چیزی

هم که شاید فکر نکنی به نفعت بوده،به نفعت بوده که انجام دادم...

از حرفاش چیزی سر درنمی آوردم....

آروم منو از تو بغلش درآورد و گفت:بگیر بخواب...

آروم سرم رو روی بالشت گذاشتم که دیدم بلند شد و بالشت و پتوش رو برداشت و برد گوشه ی اتاق خوابید....

لبخند به لبم اومدم و گفتم:راستین؟؟؟

گفت:بله؟؟؟

گفتم:بیا سر جات بخواب...شب بخیر...

روم رو اونور کردم و چند دقیقه بعدم متوجه شدم که اومد سرجاش و خوابید...

-وای خانم تروخدا آرومتر....

خندید و گفت:الان دیگه تموم میشه...

بگو آخه تا بیاد تموم بشه که باید موهام رو از کف سالنت جمع کنم با خودم ببرم....

تافت رو رو سرم خالی کرد...چشمها و بینی ام رو بستم....اوه اوه خفه شدم...

خانم-بفرمائید....تموم شد....مبارک باشه...

زیر لب تشکری کردم و رفتم سمت آینه....شنیون قشنگ موهام و با آرایش برنز و یشمی تیپ ام رو کامل کرده

بود...لباسام رو مرتب کردم و مانتوم رو پوشیدم و منتظر شدم...

من و خواهر فاطمه،نازنین به عنوان همراه عروس اومده بودیم...به نازنین نگاه کردم...کپی فاطمه بود اما

کوچیکتر....

لباس صورتی اش که فقط تا زیر سینه تنگ بود و از اون به بعد کلوش میشد...پارچه ی دامنش تور هفت هشتی

بود که روی حریر خورده بود و کمی هم دنباله داشت و بالاتنه ی سنگ کاری شده اش توی هیکل قشنگ و قد

بلندش خودنمایی می کرد و شنیون دخترونه ی موهاش جذابیت صورت ناز و ظریفش رو بیشتر کرده بود....

در اتاق عروس باز شد و صدای کل و هلهله تمام سالن آرایشگاه رو پر کرد و لحظه ای بعد فاطمه خرامان

خرامان مثل یک ملکه از اتاق خارج شد و من و نازنین دویدیم طرفش...نازنین با صدای لرزون از گریه اش

گفت:فدات بشم آبجی مثل فرشته ها شدی....

فاطمه با خنده گفت:تو هم عروسک شدی گل من...

گفتم:ماه شدی عزیزم....مبارک باشه...

گفت:فدات شم...ممنون...

با شیطنت گفتم:تو گلوی علی گیر نکنی یک وقت؟؟؟

زد رو بازوم و گفت:شما حواست به خودت و آقاتون باشه...

دوتامون خندیدیم که یکی از آرایشگر ها اعلام کرد که اومدن دنبالمون...

من و نازنین زودتر خارج شدیم تا مراسم فیلمبرداری انجام بشه...نازنین به طرف ماشین باباش اینا رفت و منم

رفتم سمت راستین که تکیه داده بود به سمند علی....ماشین خودش ماشین عروس بود...تا نزدیک شدم در و

برام باز کرد و من سوار شدم و خودش هم زود سوار شد...

تا نشست گفت:خسته نباشید...

گفتم:ممنون...خسته نیستم...

صدای کف بلند شد و چرخیدم سمت آرایشگاه...فاطمه و علی دست در دست هم داشتن از آرایشگاه میومدن

بیرون....علی مرد فوق العاده خوش مشرب و با نمکی بود و اصلا لنگه ی خود فاطمه...خدا بدجور در و تخته رو

با هم جور کرده بود...سوار ماشین شدن و حرکت کردن....ما هم پشت سرشون....وسط های راه اونا رفتن سمت

آتلیه و ماشین ما و باباش اینا رفتیم سمت تالار...یک دفعه راستین پیچید تو یک کوچه...گفتم:ااا چرا اینوری

اومدی؟؟؟

ایستاد و گفت:ببینمت...

با تعجب گفتم:راستین...

گفت:اگه الان نبینمت تا آخر شب آرایشت میماسه...موهاتم خراب میشه...بیریخت میشی...بعد من طلاقت میدم

بعد شوهر گیرت نمیاد....

خندیدم و به اطراف نگاه کردم...پرنده پر نمیزد...

گفت:من خودم بیشتر از تو حواسم بود....کسی نیست...

آروم شالم رو درآوردم و کم کم سرم رو آوردم بالا....

نگاه خیره و پر از تحسین راستین رو رو تک تک اجزای صورتم حس میکردم...قند تو دلم آب شد....آروم دو

طرف صورتم رو گرفت تودستش و بهم نزدیک شد...ضربان قلبم رفت بالا و گر گرفتم....آروم و کوتاه پیشونی ام

رو بوسید که آرامش رو تو دلم سرازیر کرد....

گفت:مواظب خودت باشی ها...

آروم شالم رو گذاشت رو سرم و رو صورتم کشید و بعد به سرعت راه افتاد....

***

انقدر رقصیده بودم که جون تو بدنم نمونده بود...نامزدیشون فوق العاده بود....رقص های عربی ای که تا حالا

ندیده بودم و یک نوع پرش به بالا به نام حوسه که عالی بود....یک بیت عربی میخوندن و یک جای اصلیش که

تکرار میشد رو با حالت بانمکی بالا و پایین میپریدن....نازنین یک بار مجبورم کرد که بپرم که از خنده روده بر

شدم و وسطش وایسادم....

چند تا از حوسه ها رو یادگرفته بودم و کلی باهاشون حال کردم....

با نازنین انقدر گرم گرفته بودم که اصلا انگار نه انگار قبلا همدیگه رو نمی شناختیم...عروس گردون هم اومد

تو ماشین ما...راستین هم با علی گرم گرفته بود و انقدر تو عروس گردون سر به سر هم گذاشتن که ما از خنده

روده بر شده بودیم....

مراسم تو خونه که مرداشون هم حضور داشتن عالی بود....همون مراسم حوسه اینبار با ضرب پای قویتر....

کلی سر به راستین که بغلم بود گذاشتم که خیلی بامزه میشه تو هم بری اون وسط بپری....

راستینم با خنده میگفت:جفتک میشه نه پریدن....

اونشب با کلی خوشی تموم شد و تا به خودمون اومدیم چمدونامون رو بسته بودیم و در حال برگشت بودیم....با

یک دنیا خوش گذرونی و خاطرات خوب...

از بعد از سفر رابطه ام با راستین خوب شده بود...دیگه غیبت نمیکرد و منم پاپیچ نشدم....تاخیر داشت اما همه

شون ده دقیقه ای و یک ربعی و چیزی نبود که مهم باشه...حتما می خواسته حرص منو دربیاره دیگه...روزها

پشت سر هم میگذشتن....فاطمه بازم اومده بود تهران تا بعد از اتمام این دو ترم دیگه برای همیشه برگرده

شهرشون....جشن عروسی نمیگرفتن....می خواستن برن ماه عسل و بعدش هم برن سر زندگیشون....دلم بد

براش تنگ میشد....هفته ی پیش پروژه ی بزرگ شرکت یک دفعه ای بهم خورده بود و کنسل شده بود و خیلی رو

اعصاب همه تاثیر گذاشته بود...بابا و راستین سخت مشغول پیگیری بودند...باید ضرر شرکت رو جبران

میکردن....غیر از این نه اتفاق خاصی نه هیجان...روزمرگی همه...زندگی ما هم مثل همه...تنها چیزی که روی

مخم بود رفتارهای اشراقی بود...جوری با من رفتار میکرد که حالم بهم می خورد....اه مردک چندش....صدای

زنگ موبایلم منو به خودم آورد....راستین بود:بله؟؟؟

راستین-سلام آرمیلا خوبی؟؟؟

من-سلام...آره خوبم ممنون...تو خوبی؟؟؟

راستین-خداروشکر...امروز باید ببینمت،کاری که نداری؟؟؟

من-نه اتفاقا بی کار بودم....بعد با شک اضافه کردم:اتفاقی افتاده؟؟؟

راستین-بیا می فهمی...پس من ساعت پنج کافی شاپ(....)منتظرم...

من-باشه میام....

راستین-کاری نداری؟؟؟

من-نه ممنون...خداحافظ...

راستین-یا علی...

به ساعت نگاه کردم....سه و نیم...پاشدم و رفتم حموم....چند روز پیش یک مانتو بنفش خریده بودم که مدل کج

بسته میشد و یک طرفش مشکی بود....اونو با شلوار کتان مشکیم و شال مدل کمربندی چروک بنفشم پوشیدم و

با یک آرایش کامل ساعت چهار و نیم از خونه زدم بیرون....

ساعت پنج و ربع بود و هنوز راستین نیومده بود...تنها نشسته بودم تو کافی شاپ....گوشیم رو درآوردم و یک

اس نوشتم:و باز هم تاخیر...

تا دکمه ی ارسال رو زدم سایه ای رو سرم سنگینی کرد...ای بابا...بیا فقط می خواست منو ضایع کنه..سرم رو

آوردم بالا و از چیزی که جلوم دیدم با تعجب بلند شدم:آقای اشراقی...

قیافش مثل همیشه نبود....کمی شلخته پلخته...روی صندلی نشست...وای خدا اگه راستین بیاد چه خاکی تو سرم

کنم؟؟؟

زود نشستم اما همش نگاهم به در بود...می ترسیدم از سو تفاهم...می ترسیدم...صدای اشراقی توجه ام رو جلب

کرد:وقتی فرشته رفت به قولی من با دو چشم خویشتن دیدم که جانم می رود...شدم یک ایمان سنگدلی که فقط

خودش رومی شناخت و می دید..مغرور بودم بدتر شدم...هیچکی به چشمم نمی یومد...اصلا مگه بعد از فرشته

کسی می تونست جایگزینش بشه؟؟؟فقط و فقط درس می خوندم....بی توجه به همه کس و همه چیز...هیچ

احساسی به هیچ دختری نداشتم....دخترا با دیدن این اخلاقم جری تر میشدن...چندنفرشون بهم گفته بودن:از

غرورت حالم بهم میخوره....ولی منم حالم بهم میخورد....از اینکه راحت می تونستم بدست بیارمشون....کار

میکردم و تجربه و افتخار کسب میکردم....اومدم شرکت شما....اونجا دختری بود که از روز اول شمشیر رو برام

از رو بست...با اون نامه اش زیر برف پاککن ماشین...منم جواب دادم....تو این چند سال یاد گرفته بودم دیگه کم

نیارم...حرف خودم رو به کرسی بشنونم...دفعات بعدم که دیدمش همینجور....کلا من که میدید انگار دشمن

خونیش رو دیده...

ساکت شد و منم غافل از زمان و مکان سرتا پا گوش شدم....

ادامه داد:اونروز که فهمیدم این دختر خانم نامزد داره یک چیزی تو دلم فرو ریخت...به خودم گفتم:ایمان

چته؟؟؟چی شده؟؟؟نکنه بازم؟؟؟اینم یک داستان جدیده؟؟؟

آره یک داستان جدید بود...اما سرسختانه می خواستم جلوش رو بگیرم....اما مگه اون دختر کم می آورد....

روزی که بهم گفت:دوست دارم زنت رو ببینم تا اینبار سلیقه ی شما رو ببینم دوباره یاد فرشته افتاد....اون از

دستم عصبانی بود؟؟؟اما اون همیشه می خواست من خوشبخت باشم...چرا همیشه خوشبختی برای من انقدر

دور از دسترس بود؟؟؟مصمم شدم تعریف کنم براش داستان زندگیم رو...داستانی که حتی خانوادمم درست و

حسابی نمیدونستن چیه...

اون دختر همدلی کرد و بعدش با حرفش آتیشم زد:مثل یک خواهر...

من خواهر نمیخواستم....من خواهر نمیخواستم بابا...

به خودم گفتم:ایمان بی خیالش...نامزد داره...

اما یک طرف دیگه میگفت:داری میگی نامزد...تو کار خودت رو بکن....حداقل پشیمون نمیشی از نگفتن...بزار

بزنه تو ذوقت که بفهمی انتخابت غلط بوده...

سرش رو آورد بالا و گفت:آرمیلا فهمیدی یا بازم بگم؟؟؟تنها دختری بودی که تونستی خودت رو جایگزین فرشته

کنی....که تونستی فرشته رو از تو ذهنم بزنی کنار و خودت سکان دار بشی...به من بگو چکار کنم؟؟؟

لبخند نشست کنج لبم....خدایا چقدر این دیوونه است....چه مسخره...خوبه میگه نامزد دارم....من صد تای تو یا

هر مرد دیگه ای رو بایک تار موی راستین عوض نمیکنم......حتی اگه اتفاقی باشن مثل تو....جوک سال

بود....خنده دار ترین و مسخره ترین چیزی که تو عمرم شنیده بودم....

-آرمیلا...

سرم رو بلند کردم تا صاحب صدا رو ببینم...

.-آرمیلا...

سرم رو بلند کردم تا صاحب صدا رو ببینم....

راستین با یک جعبه تو دست راستش و یک بکس تو دست چپش به شیشه ی کافی شاپ تکیه داده بود....

با ترس بلند شدم و ایستادم...اشراقی هم بلند شد...نمیتونستم نفس بکشم....هر چی تو ذهنم بود فکرای گند بود..

راستین با لیخند غمگینش اومد جلو....اومد رو به روم...قلبم گرومپ گرومپ میزد...راستین میدونست که برام

ارزش داره مگه نه؟؟؟مگه نه؟؟؟

باید توضیح میدادم...الان جای توضیح بود...

تا خواستم دهن باز کنم دستش رو گرفت جلوی بینیش و با صدایی که از همیشه بم تر شده بود و بغض توش بیداد

میکرد گفت:هیییییییش...هیچی نگو...خودم شنیدم...آرمیلا یادته؟؟؟یادته رفتیم شیراز؟؟؟تو راه یادته بهت چی

گفتم؟؟؟مگه نگفتم اگه اون مرد اتفاقی اومد بهم بگی؟؟؟گفتم بگو تا خودم برم...نفهمیدی نباید می شکستیم؟؟؟

فرو ریختم....راستین چی فکر میکرد؟؟؟

خواستم چیزی بگم که گفت:باشه....باشه....من هیچوقت خودخواه نبودم....هر چی بودم خودخواه نبودم....من

میرم...خوشبخت باشی....

اشکام سرازیر شد...راستین اشکام رو با دست سردش پاک کرد...قلبم از این سردی یخ کرد.....

گفت:گریه برای چی؟؟؟مگه چند دقیقه پیش نمی خندیدی؟بخند...بخند آرمی...گریه نکن عزیزم...

با هق هق گفتم:راس...تین...

اشک تو چشماش جمع شد اما لبخند زد و جعبه رو گذاشت رو میز و درش رو باز کرد...

کیک قلبی قرمز رنگ خودنمایی کرد....از تو بکس شمع دو و هفت رو درآورد و گذاشت رو کیک و بعدم یک

جعبه ی کوچیکتر رو از تو بکس درآورد و گذاشت رو میز...

هق هقم سکوت فضا رو شکسته بود....خدایا چرا این زبونم نمیچرخید؟؟؟

راستین رو به روم ایستاد و گفت:تولدت مبارک عشقم...خوشبخت باشی....

رو کرد به اشراقی و گفت:مواظبش باش....برام خیلی عزیزه..

و رفت...بدون توجه به هق هق های من رفت....بدون توجه به من که داشتم دنبالش میرفتم دوید تو ماشینش و

گازش رو گرفت و رفت....

.ویدم تو کافی شاپ و رفتم سمت اشراقی که نشسته بود و سرش رو تو دستاش گرفته بود....حالم ازش بهم می

خورد....از وجود نحسش....

جیغ زدم:خوب شد؟؟؟آره خوب شد؟؟؟راحت شدی؟؟؟

بلند تر گفتم:خدا لعنتت کنه...ایشالا بمیری...راضی شدی؟؟؟چرا دست از سر و من و زندگیم بر نمیداری؟؟؟چرا

خفه خون گرفته بودی؟؟؟ها؟؟؟

شمع ها رو عصبی از روی کیک برداشتم و پرتشون کردم سمتش....

موهای مشکیش سفید شد از خامه ی کیک:مرسی که تولدم رو به یاد موندنی کردی...خیلی پستی عوضی...

خیلی....

اشراقی-اما...اما تو...لبخند زدی....فرشته هم لبخند زد...

جیغ زدم:از مسخره بودن حرفت لبخند زدم...جک تعریف کردی که لبخند زدم...ولم کن....انقدر فرشته فرشته

نکن....بس کن دیگه...از تو رویا بیا بیرون....هر گردی که گردو نیست...من بدون راستین می میرم جناب....

فهمیدی آقای اشراقی؟؟؟اصلا تو چیزی می فهمی؟؟؟می میرم...

وسط گریه پوزخند زدم و گفتم:نه دیگه نمی فهمی....اگه می فهمیدی به خودت اجازه نمیدادی به یک زن شوهر

دار ابراز علاقه کنی...چرا تو نمی فهمی؟؟؟چرا؟؟؟ازت نمیگذرم اشراقی....

درمونده روی صندلی نشستم و سرم رو روی میز گذاشتم و از ته دلم زار زدم....به حال بدبختی ام....به حال

بیچارگی ام....زار زدم...خدایا امروز بیست و دومه آذره...تولدمه....خدایا من راستینم رو می خوام....

-ببا آب بخور....

سرم رو بلند کردم و لیوان آب رو با پشت دستم پرت کردم...بیشترش روی لباس اشراقی ریخت....

بی توجه بلند شدم و از کافی شاپ زدم بیرون....تو اون بارون پیاده به سمت هیچ رفتم...

آسمون تو هم داری به حال من گریه می کنی؟؟؟چقدر این حرفا مصنوعیه...

خدایا منو می بینی؟؟؟من رو می بینی؟؟؟آره؟؟؟می بینی یا نه؟؟؟من...آرمیلا اشتیاق....خدایا من عاشق شدم...

عاشق....می بینی حالم رو؟؟؟

خدایا معشوقم کجاست؟؟؟راستینم کجاست؟؟؟چرا اینجا نیست؟؟؟چرا نذاشت توضیح بدم؟؟؟چرا زبونم

نمیچرخید؟؟؟چرا الان که بهش احتیاج دارم نیست تا آرومم که؟؟؟

خدایا این زندگی رو بدون راستین نمی خوام....راستین زندگیم شده بود....بعد از شش ماه زندگیم شده بود....خدایا

دوران سر رسید اما من نمی خواستم نامزدیمونم به تهش برسه...

نمی خواستم منقرض بشه....می خواستم دائمیش کنم....بزارم همیشگی باشه....

چرا وقتی همه چیز خوب بود دنیا چرخید؟؟؟چرا روی بدش ایستاد طرف ما؟؟؟چرا نحس شد؟؟؟

چرا راستین نیست؟؟؟؟راستین.....راستین....

داشتم می رفتم...به کجا؟؟؟نمیدونم؟؟؟؟از کی تا کی؟؟؟نمیدونم؟؟؟هوا تاریک بود؟؟؟نمی دونم...وقتی زندگی

تاریک شده بود چکار هوا داشتم؟؟؟

مردم چرا زل زدن به من؟؟؟بدبخت ندیدن؟؟؟درمونده ندیدن؟؟؟

چرا راستین هست و نیست؟؟؟چرا خیالش هست و خودش نیست؟؟؟چرا هر کی رو میبینم می خوام راستین

باشه؟؟؟خدایا چرا عاشقم کردی؟؟؟چرا انقدر چرا داشتم؟؟؟

نفهمیدم با چه توانی رسیدم خونه...چطور رسیدم خونه....اما تا زنگ رو زدم نشستم....زانوهام دیگه تحمل وزنم

رو نداشت....بعدش هم دیگه هیچی نفهمیدم....

نفهمیدم چطور رفتم تو خونه و لباس عوض کرده زیر پتوی گرم چشم های یخ زدم رو به چراغ اتاقم دوختم....

.سه روز سیاه سیاه گذشته بود....سه روزی که نمیدونم چطور دووم آورده بودن...سه روز که فقط کارم گریه بود

و گوش دادن به صدای این زنیکه:

((دستگاه مشترک مورد نظر خاموش میباشد))

خونش رو هم جواب نمیداد...خونه ی مامان اینا رو هم همینطور...هیچ جایی نبود تا برم سراغش رو بگیرم و

پیداش کنم...

بدبخت مامان اینا هر چی می پرسیدن بی نتیجه بود...فقط و فقط تو بغل مامان گریه میکردم و اونم آرومم

میکرد...

عصری بود که در زدن....مثل این سه روز دوییدم سمت آیفون....به امید اینکه راستین باشه اما هر بار دست

خالی و دمغ تر برمیگشتم....

من-کیه؟؟؟

-منم عزیزم...

با گریه گفتم:مامان نگین؟؟؟

مهربون و غمگین گفت:باز کن این در رو فدات شم...باز کن...

در رو باز کردم و پریدم بیرون....تک تک پله ها رو رفتم پایین...انقدر سریع رفتم که زود برسم به مامان....تو

لابی دم آسانسور دیدمش و رفتم تو آغوشش....از زور گریه در حال مرگ بودم:

مامان به خدا...به خدا....سو تفاهمه...به...خدا من کاری....نکردم....

مامان-آروم باش...آروم باش آرمیلا....آروم باش دخترم...آروم...بیا بریم بالا با هم حرف می زنیم....

رفتیم بالا....سکسکه ام گرفته بود....مامان نگین سریع با مامان سلام کرد و بهش گفت:نگران نباشه...یک

اختلاف کوچیکه....

این کوچیک بود؟؟؟راستین رفته بود....این کوچیک بود؟؟؟

سریع اومد تو اتاقم و منم گفتم....همه چیز رو گفتم....با هق هق و سکسکه همه چیز رو گفتم....راست و

حسینی گفتم....باهام همدردی کرد و آرومم کرد....

گفت:آرمیلا راستین داغونه...سه روزه داغون شده...راستینی نیست که همیشه دیدیش...نه از لحاظ قیافه نه

رفتار...نمیزاشت برم تو تاقش...سر منی که تا حالا از گل نازک تر بهم نگفته بود داد زد و گفت:تنهاش بزارم....

دست به دامنم شد فقط براش دعاش کنم....همش سر سجادشه...همش قرآنشه دستشه....

نه میذاشت بپرسم نه میذاشت تلفن رو جواب بدم....امروز رفته خونه ی داییش...دست به دامن داییش شدم تا

بتونم بیام....مادر بیا همه چیز رو براش روشن کن....این کار فقط از خودت ساخته است...بیا مادر....فردا صبح

بیا...

رفت و من موندم....تا صبح اشک ریختم و از خدا کمک خواست....از مامان و بابا خواستم برام دعا کنن...

ساعت نه آماده از در زدم بیرون....یکم از راه رو که رفتم متوجه شدم ماشینم پنچر کرده...به خشکی

شانس....خاموش کردم و کمربندم رو باز کردم که در طرف من باز شد....برگشتم سمت طرف اما بوی تندی تو

بینیم پیچید و دیگه هیچی نفهمیدم....

.چشمم رو آروم آروم باز کردم....دورو برم رو با چشمای تنگ دیدم...یک اتاق....با یک پنجره که پرده ی کلفت

بنفش داشت و یک صندلی رو به رویجایی که نشسته بودم...با ترس سیخ شدم رو صندلی...من کجا بودم؟؟؟ اینجا

کجاست؟؟؟ اومدم بلند شم که درد تو دستم پیچید...نگاهم رفت سمت دستام...دستایی که با یک طناب کلفت زرد

بسته شده بودن به صندلی...سعی کردم یادم بیاد چه اتفاقی افتاده...من اینجا چکار میکردم؟؟؟چشمام رو

بستم....راستین....وای راستین...من داشتم می رفتم خونه ی مامان اینا...وسط راه پنچر کرم و بعد اون بوی

تند....ترس سرازیر شد تو دلم....

داد زدم:آهااااااای.... آهاااااای کسی اینجا نیست؟؟؟ من و برای چی آوردید اینجا؟؟؟

سعی کردم دستام رو باز کنم اما خیلی خیلی محکم بسته شده بود...اشک تو چشمام جمع شد...الان کی(چه

زمانی)بود؟؟؟ ساعت چند بود؟؟؟ چقدر وقته من اینجام؟؟؟

الان مامان اینا نگران شدن؟؟؟وای نکنه راستین بد برداشت کنه بازم؟؟؟خدایا کی تموم میشه این بازی؟؟؟

داد زدم:چرا جواب نمیدید؟؟؟ چرا منو بستید؟؟؟ آهااااای...کی هستید شما؟؟؟ چی از جون من می خواید....

داشتم از ترس میمردم....دستام یخ زده بود....لرزش دستم رو کامل حس میکردم...

هیچی....هیچ جوابی نبود...هیچ صدایی نبود...شروع کردم به جیغ و داد و گریه....هر چی به ذهنم میرسید می

گفتم...تا اینکه در با صدای وحشتناکی باز شد....قلبم اومد تو دهنم....پشیمون شدم از داد و فریاد...شدت گریم

بیشتر شد...پشت به در بودم و نمیتونستم اون فرد رو ببینم....با عصبانیت فریاد زد:خفه شو...خفه شو تا خودم

خفت نکردم....

آب دهنم رو به زور قورت دادم...با هق هق گفتم:تو کی هستی؟؟؟ برای چی منو آوردی اینجا؟؟؟ چی می

خوای؟؟؟

صدای قدماش روی سرامیک سکوت رو شکست...سرش رونزدیک گردنم کرد....اینو از نفس های داغش که به

گردنم می خورد راحت حس می کردم...با انزجار سرم رو آوردم جلو که با خشونت دو طرف سرم رو گرفت و

کشید که باعث شد روسریم از سرم بیافته...داد زدم:آشغال عوضی دستت رو بکش....

با گریه التماس کردم:روسریم رو درست کن....

صدای قه قه اش تو کل اتاق پیچید....قشنگ پشت سرم بود و من نمیتونستم ببینمش...صدا قطع شد و بعد پشت

موهام رو گرفت تو دستش و کشید به سمت عقب....از درد چشمام رو بستم و با تمام توانم جیغ زدم....گرمی

نفساش تو کل صورتم پخش میشد.... یاد موقعیتم افتادم و زود چشمام رو باز کردم و خیره شدم تو چشما و

صورتش...یک لحظه یادم رفت چطوری نفس میکشن...

با پوزخند گفت:این از مجهول اول...شناختی دیگه؟؟؟

موهام رو ول کرد و صندلی رو نسبتا هل داد به سمت جلو...صندلی با تکون های بدی ثابت شد....به چشمام

اعتماد نداشتم....نه این یک کابوسه....این یک کابوسه....اشکام سرازیر شد و بازم به خودم گفتم:یک

کابوسه...تو بیدار میشی از خواب....

ایستاد جلو روم....با اون تیپ سراسر مشکی مضخرفش ایستاد جلوم....داشتم می مردم....حس کردم فشارم داره

میاد پایین...تا مرز سکته داشتم می رفتم...

-چیه از دیدنم تعجب کردی سرکار خانم اشتیاق؟؟؟

دهنم برای گفتن هیچ حرفی باز نمیشد...فقط اشک بود که یکی یکی به سرعت جای قبلی رو روی صورتم

میگرفت....مغزم به کل هنگ کرده بود....

-آره بهت حق میدم اما من پنج ساله منتظر این روزم....

آروم زمزمه کردم:چی؟؟؟

بهم نزدیک شد....نزدیک و نزدیک تر..کشیدم عقب اما تا کجا؟؟؟ راهی نداشتم...خدایا کمک کن....کمکم کن....

صورت نحسش جلوی صورتم بود...نفساش تو صورتم پخش میشد و حالت تهوعم رو بیشتر میکرد....

جیغ زدم:چی می خوای از من و زندگیم؟؟؟ چرا دست از سرم برنمیداری؟؟؟ مگه من چه هیزم تری بهت

فروختم؟؟؟

بلند خندید...حالم بهم می خورد از آهنگ صداش....از وجود نحسش...از هیکلش...

میون گریه داد زدم:خفه شو اشراقی....خفه شو...حالم ازت بهم میخوره....تموم کن این مسخره بازی رو...باز

کن منو بزار برم....تو هم برو گمشو هر گورستونی که می خوای بری....

پوزخند زد و اومد جلو و یک تیکه از موهام رو گرفت و کشید عقب....صورتم کشیده شد عقب...درد تو کل بدنم

پیچید...

صورتش رو آورد تو چند سانتی صورتم و یک ابروش رو انداخت بالا و گفت:آها...که بریدی و دوختی و تن

کردی و به سلامت مبارکه...آره؟؟؟

با نفرت گفتم:چی می خوای از جون من؟؟؟

سریع گفت:جونتو....

کپ کردم...چشمای سرخ ترسناکش رو بهم دوخت و گفت:خواسته ی زیادیه؟؟؟

با صدای که از ته حلقم میزد بیرون گفت:چی میگی تو؟؟؟

گفت:بده جناب سرگرد برات توضیح بده!!!

عصبی گفتم:واضح حرف بزن اشراقی....سرگرد کدوم خریه؟؟؟

قه قه زد و گفت:خر که هست....اما من که نیستم...یعنی تو سرگرد رو نمیشناسی دیگه؟؟؟ آخی چه بچه ی

مظلوم و از همه جا بی خبری...

به کل هنگ کرده بودم...قدرت تشخیصم رو از دست داده بودم....

عصبی داد زدم:توضیح میدی یا نه؟؟؟

یک طرف صورتم سوخت....توی گوشام سوت ممتد پیچید....کشیدش برق رو از سرم پروند....

عصبی گفت:یک بار میگم خوب گوش کن....یک داد نزن....دو من موظف نیستم به تو توضیح بدم...پس حواست

باشه که کار دست خودت ندی...

اشکام سرازیر شد و با عجز گفتم:اینجا چه خبره؟؟؟

لباش رو غنچه کرد و حرکتی به سرش داد و گفت:باشه....منم چون بچه ی خوبی هستم باور می کنم که شما

سرگرد راستین راستاد رو نمیشناسید...

جااااااااان؟؟؟!!! چی گفت؟؟؟!!! با چشمای قد نعلبکی باز شدم داد زدم:چییییییییییی؟؟؟!!!

.ه قه زد و گفت:نگو که نمی شناسی...

با بهت گفتم:چی میگی؟؟؟ سرگرد؟؟؟ راستین؟؟؟ خدایا یکی به من توضیح بده؟؟؟

اشراقی پوزخند زد و گفت:ببین نقشه اش چی بوده که به تو نگفته کارش چیه...

هنوز تو بهت بودم.... راستین... سرگرد.... راستین پلیسه؟؟؟ اونم سرگرد؟؟؟ چرا من نفهمیدم؟؟؟ چرا به من

نگفت؟؟؟ اشکم دونه به دونه میریختن پایین...حتما الکی میگه....اون به زندگی من چشم داره...داره دروغ

میگه...

با هق هق داد زدم:دروغ میگی...تو به زندگی من چشم داری...به راستین حسادت می کنی...داری اینا رو میگی

که من رو از راستین زده کنی....

قه قه اش بلند شد....داد زدم:مرض.... انقدر نخند....

اما اون همینطور می خندید....اعصابم داغون بود اینم با خنده هاش بیشتر داغونش میکرد....فقط گریه

میکردم....چرا این اشکا خشک نمیشن؟؟؟

وسط خنده بریده بریده گفت:خدایی...این....از حرف....منم خنده...دار تره....

یک دفعه خندش قطع شد...

روانی زنجیری....با صدایی که توش ته مایه ی خنده داشت گفت:توی احمق باور کردی که من عاشق تو ام؟؟؟

خیلی خنده داره...من یک تار موی فرشته رو با صدتای تو یا هیچ کس دیگه ای عوض نمیکنم....

خدایا چقدر زجر؟؟؟ چقدر شک؟؟؟ چند تا چندتا؟؟؟ چرا انقدر پشت سر هم؟؟؟ خدایا مگه من چه جونی دارم؟؟؟

قیافه ی عاجز من رو که دید پوزخند زد و گفت:تو داستان زندگی من رو میدونی اما کامل نه...حالا بشنو...بعد از

مرگ فرشته داغون شدم...خیلی گذشت تا به خودم بیام و به خودم بگم:ایمان گریه و گوشه نشینی و افسردگی

برای زناست....برو انقام بگیر...مرد باش و برو انتقام بگیر....

هه مرد؟؟؟تو مردی؟؟؟واقعا که....

اشراقی-به خودم گفم:انتقام از کی؟؟؟ صددرصد پلیسی که پرونده ی گروه فرشته اینا دستش بود....بالاخره تیر

اندازی از سمت اونا بود...زیاد سخت نبود پدا کردنش...سرگرد راستاد....حالا چطور باید انتقام میگرفتم....یر به

یر...اون نامزدم رو ازم گرفت منم نامزدش رو میگرفتم....کاملا قانونی مگه نه؟؟؟

صدای خندش سکوت رو شکست....قلبم رو شکست...گفتم:فرشته خودش خواسته بود...

داد زد:اگه به جای امثال شما فرشته ی من پول داشت هیچوقت به این راه کشیده نمیشد....

با عجز گفتم:به راستین چه؟؟؟

داد زد:اونا گروه خوبی بودن....همیشه بدون هیچ شکی کارشون رو میکردن و همه صحیح و سالم

برمیگشتن....اما نامزد جنابعالی گروهشون رو برملا کرد...

گریه ام بند نمیومد...سرگیجه گرفته بودم....انگار فهمید چون از اتاق خارج شد و با یک بسته کیک اومد تو اتاق

و ایستاد جلوم و بازش کرد....خیر سرش دکتر بود....کیک رو چپوند تو دهنم....به زور قورتش دادم....

بعد از تموم شدن کیک گفت:پنج سال صبر کردم ولی ارزش داشت....کارم زیاد سخت نبود....نه اصلا...راحت هم

بود....مخصوصا با مدرک و اعتباری که داشتم....بازیگر خوبیم....باید برم یک تست بدم....همه چی خوب

بود...فقط یک تیر خلاصی می خواست....روز تولدت رو می دونستم....فهمیدنش از روی مدارک کاریت مثل آب

خوردن بود....جهت اطمینان از روز قبلش کشیک دادم....اما سر روز خودش بود...تو منتظر توی کافی شاپ و

من منتظر بیرون از اون....ماشین نامزدتون هر جا باشه از یک کیلومتری جیغ میزنه....تا پیاده شد و اومد سمتم

جوری که ببینتم اومدم داخل....دیدم....چون ایستاد....تا اینجا خوب بود....عالی بود....نقشی که بازی کردم عالی

تر....پلان بعدی تو و سرگرد که محشر بود....خوب این تیر اول....اما هنوز کامل نشده بود....

ماشینت که دم کافی شاپ مونده بود...کیفتم که جا گذاشته بودی....سوئیچ هم اون تو بود....کار من راحت تر

شد...بردمش دم خونتون و کلیدش رو پرت کردم تو حیاط...بعدش هم پنچری....

دوباره کشیک تا بیای بیرون....سه روز معطل شدم...سه تا مرخصی بود خرجش....کارم تموم شده بود....دیگه

نیازی به کار هم نداشتم....اول شما بعد خودم رو می فرستادم اون دنیا...دیگه نیاز به کار نداشتم...تو اومدی

بیرون و الان اینجایی...

اشکام تمام صورتم رو خیس کرده بود....قدرت نفس کشیدن نداشتم....خدایا داشتم تقاص گناه کی رو پس می

دادم؟؟؟ فرشته؟؟؟ راستین؟؟؟ اشراقی؟؟؟ بابا؟؟؟ خودم؟؟؟ کدوممون؟؟؟چرا به فکر خودم نرسیده بود که کی

کیف و ماشینم رو آورده؟؟؟ چرا اونشب انقدر حالم بد بود که متوجه نشم؟؟؟چرا انقدر همه چیز پیچیده بود و

انقدر ساده جلوه می داد؟؟؟

موهای بلندم رو گرفت و دور دستش تابوند...دیگه نایی تو بدنم نمونده بود....حتی اون کیک هم اثر چندانی نکرده

بود...

اومد جلو و گفت:همونقدری که من و فرشته عذاب کشیدیم شما هم باید بکشید...

***

از بس جیغ زده بودم،از بس سیلی خورده بودم دیگه نایی تو بدنم نمونده بود....حس میکردم تک تک موهام از

ریشه کنده شدن....

هیچ راه فراری نبود....دوباره صدای باز شدن منحوس در اومد و صدای منحوس تر اشراقی پیچید تو اتاق:خوب

آرمیلا خانم....می رسیم به بهترین بخش...بخش سرگرمی.....

اومد جلوم و روی صندلی نشست و گوشیم رو از تو جیبش درآورد و گفت:میخوایم حال این عاشق دلخسته رو

بپرسیم...چطوره؟؟؟لذت بخشه مگه نه؟؟؟

با نفرت گفتم:خیلی پستی...

پوزخند زد و گفت: به نظرت حالش مثل وقتی میشه که من از مامان فرشته شنیدم رفته تو گروه قاچاق یا نه؟؟؟

انقدری عاشق تو نیست؟؟؟ میدونی چیه؟؟؟ حرص خوردنش دوای دردمه....اینکه التماسم کنه مرهم زخممه....

بنظرت انقدر عزیز هستی که حرص بخوره و التماسم کنه؟؟؟

به نظرت درد میکشه وقتی صدای گرفته ات رو بشنوه؟؟؟

هیچی نگفتم که گفت:ها؟؟؟ نشنیدم میشه بلند تر بگی؟؟؟

فقط با نگاه خیسم نگاش کردم که با صدای بچه گونه و لوسی گفت:اوخی....بمیرم...نمیدونی؟؟ ؟ اعتراف به

عشقش نکرده؟؟؟ گریه نکن...نه یعنی گریه که بکن....دلتم بسوزه....چون من انقدر به فرشته ابراز علاقه کرده

بودم که سیراب شده بود... اگه یکی از اون این سوال ها رو می پرسید زود و بدون هیچ شکی جواب میداد من و

ایمان برای هم میمیریم...حرص خوردن و التماس کردن که چیزی نیست....پنج سال تمام برای این لحظه بال بال

میزدم...حالا که رسیدم به اون لحظه دلم نمی خواد زود بگذره و تموم شه...بزار پلیسم بفهمه....زودتر از اینکه

بیان من و تو میریم اون دنیا....

با نفرت گفتم:روانی زنجیری....

خندید و شماره گرفت...

.گذاشت روی آیفون ودهنم رو با چسب بست....تقلا فایده داشت....فقط گریه می کردم....به بوق دوم نرسیده

صدای فریاد راستین بلند شد: آرمیلاااااااااا.... کجایی دختره ی خنگ؟؟؟ نگفتی می میریم از نگرانی؟؟؟ کدوم

گوری موندی دو روزه؟؟؟چرا گوشیت خاموش بود؟؟؟

اشراقی پوزخند زد و گفت:با یک بانوی محترم اینجوری حرف نمیزنن جناب....

اشکم سرازیر شد...دوست داشتم جیغ بزنم....خدایا خسته شدم..من همون روزمرگیم رو می خوام...میدونستم

حرفای راستین از روی غیرتشه...اینو هر کسی میفهمید....

راستین ساکت شد....انگار که به گوشاش اعتماد نداشته باشه گفت:آرمیلا؟؟؟

اشراقی گفت:اشراقی هستم....

راستین فریاد زد:چییییییییی؟؟؟ گوشی آرمیلا دست تو چکار میکنه؟؟؟

بعد ساکت شد...انگار که...نه خدایا...نه....دوباره سو تفاهم؟؟؟ نه...خدایا خسته شدم....

اشراقی گفت:زنت پیش منه.....اما نه به میل خودش....

راستین که انگار جون تازه گرفته باشه داد زد:چییییی؟؟؟ آرمیلا؟؟؟ آرمیلا؟؟؟ چی کارش کردی پست فطرت

نامرد...چی می خوای از جون زندگی ما؟؟؟

اشراقی پوزخند زد و بعد صدای دادش بلند شد:اون موقع که گروهت در حال تیراندازی بودن به فکر این بودی

که زندگی چند نفر رو داری میگیری و آتیش میزنی؟؟؟فکر میکردی روزی بیاد که کسی ازت انتقام بگیره نه؟؟؟

راستین آروم گفت:چی میگی؟؟؟

اشراقی عصبی از جاش بلند شد و گفت:آره همین که شنیدی سرگرد....درستم شنیدی....

پنج سال پیش تو تیر اندازی تو مرز زن منم،فرشته ی بی گناه منم کشته شد....حالا یر به یر شدیم....نامزد من در

مقابل نامزد تو....بیا صحبت های پایانی رو با عشقت بکن....

چسب رو محکم از روی دهنم کشید...صدای جیغم بلند شد: راستیییییین.... راستین این چی میگه؟؟؟

راستین بلند گفت:گریه نکن عزیز دلم... گریه نکن گلم....درست میشه...خودم همه چیز رو برات توضیح میدم....

همراه با گریه جیغ زدم:راستین این دیوونه است....این می خواد هم منو بکشه هم خودشو....منو از دست این

نجات بده....

سیلی اشراقی تو صورتم زده شد:خفه شو....نگفتم زر زر کنی....

راستین جوری داد زد که حس کردم الان حنجرش پاره میشه:به ولای علی یک مو از سرش کم بشه حسابت با

کرام الکاتبینه...کاری می کنم مرغای آسمون به حالت گریه کنن...عوضی روانی....

اشراقی پوزخندی زد و گفت:حنجرت رو اذیت نکن سرگرد...تو خواب دیگه باید نامزد محترمت رو ببینی....

قطع کرد و اومد طرفم....صورت خیس از اشکم رو تو دستاش گرفت و گفت:نفس های آخرت رو عمیق بکش...

رفت....گریه امونم رو بریده بود....چقدر طلبکار بودم....چقدر از همه طلب داشتم....چقدر ساده بودم....

نمیدونم چقدر گذشت...ده دقیقه؟؟؟نیم ساعت؟؟؟یک ساعت؟؟؟ده ساعت؟؟؟یک روز...

اما اومد....تو این دو روز فقط دو تا کیک خورده بودم و آب....جون تو بدنم نمونده بود...اومد و طناب لعنتی رو

باز کرد از صندلی و دستم رو گرفت و از اون اتاق لعنتی آوردم بیرون...یک خونه ی بزرگ دوبلکس بود....هلم

میداد سمت پله ها....به التماس افتاده بودم...دیگه جون گریه کردنم نداشتم...اشراقی مثل یک تیکه سنگ بدون

توجه به التماس ها و بد و بیراه هام هلم میداد...راستیییینن کجایی؟؟؟خدایا نجاتم بده....

یک دفعه صدایی کل خونه رو پر کرد....

(خونه در محاصره ی پلیسه....توجه کنید خونه در محاصره ی پلیسه....آروم از خونه خارج بشید...)

نور امید تو دلم روشن شد....اشراقی پوزخند زنان از پله ها بالا میرفت...ترس و امید..با هم نمیخوندن....اما حالا

من به دوتاشون دچار بودم....رفت سمت پشت بوم...جیغ هام تو گوشش اثر نداشت....صدای پلیس هم

همینطور....پایین غلغله بود....رفت لب پشت بوم و منم برد بالا....اشراقی داد زد:خودتون رو اذیت نکنید....الان

تموم میشه...یککککککک...

داد نهههههههه توجه ام رو جلب کرد....چند تا از پلیس ها راستین رو که در حال تقلا بود گفته بودن.....ریزش

اشکم شدید تر شده....

اشراقی پوزخند زد و داد زد:دوووووووووو.....

صدای جیغ مردم بلند شد....راستین جوری داد زد که کل ساختمون لرزید:اشراقی بلای سرش بیاد من میدونم و

تو....طرف حسابت منم نه اون....بیا با من تسویه کن....

اشراقی جواب داد:دیگه دیره سرگرد...پنج سال پیش باید به این فکر می افتادی نه حالا....

راستین رو به اونایی که گرفته بودنش داد زد:ولم کنید....بهتون دستور میدم ولم کنید....

خودش رو از دستشون خلاص کرد و دویید سمت ساختمون....

صدای اشراقی بلند شد:سهههههههه....

صدای جیغ من و یا خدای راستین و همهمه و جیغ مردم با هم قاطی شد....بعدش هم حرکت دست اشراقی روی

کمرم....

چشمم رو بستم و از ته دلم جیغ کشیدم و به سمت پایین هدایت شدم اما دستی دور کمرم حلقه شد و کشیدم

بالا.....

هق هق رو تو سینه ی زن خفه کردم....

-آرمیلا....

با نفرت به سمت اشراقی نگاه کردم...گفت:هیچوقت نخواستم بکشمت....تو مقصرنبودی.....فقط باید زجر راستین

رو میدیدم که دیدم....انقدر صبر کردم تا پلیس بیاد و بعد اوردمت بالا....مگه نه هم راه های بهتری بود و هم وقت

داشتم....

پلیس اشراقی رو دسبند به دست برد پایین...

در پشت بوم به طرز وحشتناکی باز شد و راستین صدام زد:آرمیلاااااا....

تا صداش رو شنیدم دویدم سمتش....الان فقط به حضور اون نیاز داشتم....به ثانیه نکشیده تو بغل گرم و امنش

بودم...هق هقم مهلت حرف زدن بهمنمی داد...راستین اما تمام سر و صورتم رو غرق بوسه کرده بود.....چقدر

نیاز داشتم به دلگرمی.....چقدر نیاز داشتم به آرامش....

به زور گفتم: راس....تین...

با صدای گرفته گفت: جان راستین؟؟؟ جانم عزیزم؟؟؟

گفتم:اذیتم کرد... راستین... میخواست فقط... تو رو اذیت کنه.... من داشتم میمردم... داشت منو میکشت....

عصبی گفت:غلط کرده مردک روانی....مگه من میزارم؟؟؟ بمیرم برات گلم....

با مشت زدم تو سینش و گفتم: خیلی... نا... مردی... خیلی... راس... تین... چطور دلت... اومد منو بازی بدی؟؟؟

بازیچه..ی دستت شدم؟؟؟ شدم عروسک...خیمه شب بازی؟؟؟خی ... لی .. نا ... مردی...

بی توجه به مشتام پیشونی ام رو بوسید و گفت:توضیح میدم عروسکم...اونروز می خواستم بگم که اونجوری

شد...توضیح میدم برات....به اندازه ی تمام توضیح هایی که بهم طلبکاری بهت توضیح میدم...هر کاری کردم به

خاطر خودت بود....

دوباره رفتم تو آغوشش....بهش احتیاج داشتم...احتیاج داشتن که شاخ و دم نداشت...به وجودش احتیاج داشت....

آىوم بردم پایین و سوار یکی از ماشین های پلیس کرد و خودشم کنارم نشست و گفت برن خونمون...

سرم رو گذاشته بودم رو شونه اش و چشمام رو بسته بودم....اونم دستم رو که تو دستش بود نوازش میکرد...

آروم گفت:به مامان اینا همه چیز رو نگفتم....حواست باشه....

چیزی نگفتم که گفت:خوابیدی؟؟؟

آروم گفتم:نه فهمیدم...

دم خونه که رسیدیم زنگ زد....صدای لرزون مامان بود که گفت:آرمی...لا....

در باز شد...دستم رو از تو دست راستین درآوردم و دویدم سمت پله ها....وسط راه بودم که مامان از جلوم اومد

و رفتم سمتش...با همه ی وجودم عطر مادریش رو بلعیدم....حسش کردم....گریه کردم و خودم رو سبک کردم...

صدای مهربون بابا گفت:گل قشنگم؟؟؟

از بغل مامان دراومدم و دویدم سمت بابا...امنیت پدرانه ی آغوشش رو میخواستم....حسش کردم.....خدایا...

ممنون....ممنون م که دیدیم....

بعد از چند دقیقه از بغل بابا دراومدم و به راستین نگاه کردم....نگاه دریاییش که عسلی چشماش رو براق کرده

بود رو دیدم...قلبم لرزید....من عاشق این چشما بودم....عاشق صاحبش بودم....آروم رفتم طرفش....دستاش از

هم باز شدن....صدای پای مامان و بابا نشون از این بود که رفتن....یک نگاه انداختم و مطمئن شدم...دویدم

سمت آغوش شوهرم....

.بعد از چند دقیقه از بغل بابا دراومدم و به راستین نگاه کردم....نگاه دریاییش که عسلی چشماش رو براق کرده

بود رو دیدم...قلبم لرزید....من عاشق این چشما بودم....عاشق صاحبش بودم....آروم رفتم طرفش....دستاش از

هم باز شدن....صدای پای مامان و بابا نشون از این بود که رفتن....یک نگاه انداختم و مطمئن شدم...دویدم

سمت آغوش شوهرم....

نفس کشیدم...با خیال راحت....با کلی احساس آرامش و امنیت...سرم رو آوردم بالا...با چشمای ابریش خیره شد

تو چشمام...دوتا چشم پر از خواستن خیره شدن به هم...

آروم فاصله ی صورتش ر با صورتم کم کرد...منم همینطور....دیگه ترسی نبود...فراری نبود...هر چی بود

خواستن بود....نگاهمون به هم یک ثانیه هم قطع نمیشد....پیشونیش چسبید به پیشونی ام و بعد از یک لبخند

کوچولو لب مرطوب و داغش روی لبم قرار گرفت...یک بوسه ی آرام و شیرین و عاشقانه...

گر گرفته بودم....داغ شده بود....میلرزیدم....از شوق خواستن....نه از ترس....دیگه هیچ جوری نمیخواستم از

کسی که دوسش دارم فاصله بگیرم....فقط توضیح میخواستم....بعدش هم یک عمر آرامش....

آروم کشید عقب...دستم رو گرفت...نشست رو پله ها و منم نشوند رو پاهاش....دستم رو آروم نوازش کرد....

لبخند زدم....لبخند زد....گوشیش رو از جیبش درآورد و شماره گرفت:

الو مامان...بله سلام...ممنون...ما نیم ساعت دیگه میایم بالا...چشم....یا علی...

نگاهم کرد....داشتم نگاش میکردم....سرم رو گرفت و تکیه داد رو شونش....از رو پاش اومد پایین تا اذیت

نشه...گفت:چرا رفتی؟؟؟

آروم گفتم:اذیت میشی....

خندید و گفت:تو خیلی سبک تر از اونی که اذیت بشم....

لبخند زدم اما از جم تکون نخوردم....رو پله بغلش نشستم و سرم رو تکیه دادم به شونش....یک نفس عمیق

کشید و گفت:برگرد عقب...اونجایی که تو کافی شاپ تو اولین دیدار رسمیمون ازم خواستی خودم رو معرفی

کنم...الان اینکار رو کامل انجام میدم....

راستین راستاد....سرگرد پلیس اگاهی تهران...حوزه ی کارم بیشتر برخورد با قاچاق مواد داروییه...32 ساله...

پرونده ای که شش ماه پیش بهم دادن به صورت مخفی بود....من با اسم خودم باید نقش بازی میکردم....به

عنوان سرمایه گذار باید می اومدم شرکت شما....ساده بهت توضیح میدم یک گروه قاچاق مواد دارویی به

صورت خیلی حرفه ای با کمک شرکت های معتبر که هیچ شکی به کارشون نبود کارش رو پیش می برد....

قرار این بود که بعد از آشنایی به کارشون بتونیم جلوشون رو بگیریم....این وسط من باید با شما خیلی صمیمی

تر از یک سرمایه گذار می شدم که کارهای بابا رو هم زیر نظر داشته باشم تا یک وقت ندونسته با اونا همکاری

نکنه و هیچی بهتر از این نبود که بشم داماد خانواده ی شما....برای همین بدون حضر مادر عجله ای

خواستگاری کردم...برای همین با اسم خودم وارد کار شدم....

تو دختر بدی نبودی....اصلا....اما اشکال از من بود که نمیخواستم انتخابم زوری و از روی اجبار کار باشه....

وقتی گفتی امکان بهم زدن هست ناراحت نشدم هیچ خوشحالم شدم...

من باید نقشم رو خوب اجرا میکردم و اون بوسه و آرایشگاه هم فکر کردم خوبه که با برخورد شدید تو مواجه

شدم و فهمیدم بله....اصلا خوب نبود....برای همین از خودم داستان ساختم...من خام بودم....رابطه ای با هیچ

دختری نداشتم که قلقش دستم باشه....

بودن با تو خوب بود...کلی تو سر و کله ی هم میزدیم... تو به جاش عالی بودی،مثل وقتی که مریض بودم و به

جاش به راحتی مقابله به مثل میکردی که اونم برام جالب بود اما مهم نه...

تا اون روز رسید...روز مرد...ولادت امام علی(ع)...همش خاطره بود و شد یک جرقه....جرقه ی عشق...

اونموقع نمیدونستم....کم بود....زیاد مهم نبود که به چشم بیاد...قابل درک نبود...رفت تا مسافرت شیراز....تک

تک لحظاتش بهم ثابت کرد نخیر....این خانم راحت اومد تو زندگیم اما دیگه راحت از قلبم نمیره بیرون....وقتی

گفتی مرد اتفاقی می خوای با خودم گفتم:مگه دیوونه باشم از دستت بدم...

دیگه سرم رو شونش نبود....داشتم تک تک کلماتش رو رو هوا میقاپیدم...

راستین ادامه داد:تو برام جذاب بود....خاص و دوست داشتنی...حتی خوشم می اومد که کنجکاو نبودی...خندید

گفت:کار من رو راحت کردی بودی....

زدم تو بازوش و گفتم:تو هم که بدجنس و از خدا خواسته....

با لبخند ادامه داد:وقتی غیبت هایی که برای کارم داشتم اذیتت میکرد خودم اذیت میشدم اما چاره نبود...از مامان

سیلی خوردم چون بهش گفتم:حواست باشه نفهمه....از مامان سیلی خوردم که بهت نگفتم....که تو رو بدون

اینکه من و درست بشناسی محرم خودم کرده بودم....با دروغ....بهش گفتم:مامان من دروغ نگفتم کامل

نگفتم....اما اون میگفت امکان داره با احساست بازی بشه...

از دعوامون داغون شدم...من نمی خواستم بشکنمت اما تو هم منو شکسته بودی...وقتی فهمیدم بدون خبر رفتی

سفر بهم برخورد...اما فهمیدم یک جورایی حقم بود....روزایی که نبودی...که نه میدیدمت نه صدات رو میشنیدم

خیلی بد بود....افتضاح...فهمیدم ای دل غافل...راستین از دست رفت...تصمیم گرفتم بیام مشهد...بیام و اعتراف

کنم....پروژه ی شرک هست که بهم خورد؟؟؟

چشمام رو روی هم گذاشتم و راستین ادامه داد:پروژه ی همون گروه قاچاق بود...میدونستم دیگه داریم به

هدفمون میرسیم....تموم که میشد بهت میگفتم....

داشتم از تعجب شاخ درمی آوردم...راستین بدون مکث ادامه داد:آره تصمیم گرفتم بیام و اعتراف کنم تا وقتی که

کارم رو فهمیدی نگی بازیچه بودم...آره اولش نمیخواستم ولی بعدش جوری خواستمت که مطمئن بودم اگه اولی

هم در کار بود اینجوری نبود...نامزدی فاطمه عالی بود...یک دنیا حس خوب....حسی که بدونی کسی مال توه...

تکیه گاهشی...

برای تولدت یک دنیا برنامه داشتم....کار گروه تموم شده بود و می خواستم همه چی رو برات توضیح بدم...که

بهم خورد...داغون شدم...آتیش گرفتم...از اینکه یک تازه راه زنم رو ازم گرفت....که نتونستم حفظش کنم...وقتی

قرار بود بیای و نیومدی نگران شدم....دوست داشتم توضیح بشنوم....اونروز ازبس حالم خراب بود اصلا

نمیفهمید دارم چکار میکنم....تا شب پیدات نشد و من میمردم و زنده میشدم...

یک جوری از مامانت اینا خبر گرفته بودیم و فهمیده بودیم نیستی و گفتیم امشب و پیش ما یمونی....خانوادتم

انقدر تو این سه روز نگرانت شده بودن که بدون هیچ چک و چونه ای قبول کردن....مامان بازم توبیخم کرد....

برام تعریف کرد و خرم گفت چرا نذاشتم توضیح بدی....گفت لیاقت تو رو ندارم....میدونستم....میدونستم و مامان

بازم داشت با حرفاش نمک رو زخمم میپاشید...سریع گفتم تلفنت رو کنترل کنن...فقطین به ذهنم میرسید....هنگ

کرده بودم اساسی...

خندید و منم خندیدم...ادامه داد:تلفن اشراقی خاکسترم کرد...چیزیت میشد می مردم...من با ده سال سابقه کاری

هیچی به ذهنم نمیرسید....کارای اشراقی خیلی سطحی بود و راحت پیدا شد...

گفتم:لحظه ای که داشتن میبردنش بهم گفت: هیچوقت نمیخواسته منو بکشه....میگفت تو مقصرنبودی.....فقط

باید زجر راستین رو میدیدم که دیدم....انقدر صبر کرده بود تا پلیس بیاد و بعد آوردم بالا....گفت:مگه نه هم راه

های بهتری بود و هم وقت داشتم....

راستین با تعجب گفت:واقعا؟؟؟

سر تکون دادم و اونم پوف کرد...ادامه داد:دیگه هیچی....پیدا کردتون همش کر همکارا بود...من کاملا خودم رو

گم کرده بودم....

برگشت سمتم و گفت:آرمیلا چیزیت میشد می مردم....می تونی کلا بی خیال این شوهر اتفاقی بشی؟؟؟ من...من

دیوونه اتم دختر...

دستم رو گذاشتم رو لبش و گفتم:هیس...اتفاقی هستی راستین....همه ی اینا اتفاق بود...مگه اتفاق چیز غیر از

ایناست...من اتفاقی عاشقت شدم...مثل تو....این اتفاق عاشقیه....

لبخند اومد رو لب راستین و باز لب من بود که مهر لب راستین روش خورد...

-آرمیلا اینو باید بخوری...

با غرغر گفتم:آقا راستین ترکیدم دیگه بسه بابا....

گوشت کبابی رو به زور کرد تو دهنم و گفت:ساکت...این ناناس بابا هم گشنه شه ها...

اخم کردم و گفتم:فقط به فکر اونی...

دست گذاشت رو شکم برآمده شش ماهه ام و گفت:تو نباشی دنیا رو نمی خوام خانمی...این ناناس عزیزه چون

تو مادرشی....

گونه ام رو بوسید و گفت:من دیگه برم....

بلند شدم و گفتم:خیلی مواظب خودت باش...

لبخند زد و گفت:هستم...

در و باز کرد و گفت:کاری نداری؟؟؟

من-نه فقط زود بیا....دیر نکنی ها....تولد مامانته زشته....

لبخند زد و گفت:یا علی...

در و بست و من میدونستم باز هم دیر خواهد کرد...

.

" پـــــایــــــــان "

************

وبلاگ پرطرفدار گولدجـار - بلاگفــا

و دانلود زیباترین کتابهای رمان برای تمامی گوشیهای موبایل و تبلت و کمپیوتر

-

-

-

 و

-

-

-

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

از طريق ارسالSMS يا پيامک . به شماره

09391315486

ارسال پيام به یاهو مسنجر یا نیمباز

my yahoo = ID = iraaanbook

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد طريق نصبش را توضيح ميدهم

ابتدا با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود و بروي گزينه

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

.براي دانلود بعد از باز کردن لينک بالا.گزينه هاي زير رو به ترتيب کليک کنيد تا دانلود بشه

1-click link www.get.nimbuzz.com

2-click Get Now

3-click Download

---------

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

و قابل توجه دوستاني که به غير از موبايل از طريق کمپيوتر-يا- لپ تاب -يا- تبلت .. به اينترنت دسترسي و از آن استفاده و دانلود مينمايند - اين دوستان هم علاوه بر ياهو مسنجر ميتوانند نسخه نيمباز که مخصوص نصب در کمپيوتر ميباشد را از لينتک زير دانلود کنند و از طريق کمپيوتر با ما و دوستان خود در ارتباط باشند

لينک دانلود نيمباز مسنجر- براي کامپيوتر

http://www.nimbuzz.com/en/get/voip-and-chat-on-pc/pc-client-downloaded

====

نکته مهم : براي دانلود کردن از طريق گوشي موبايل خودتون و براي دريافت کتابهاي رمان از طريق مسنجر يا ( اس ام اس ) نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه .اگر هنوز اينترنت گوشي شما فعال نشده .نگران نباشيد به راحتي ميتوانيد آنرا فعال کنيد .براي فعال کردن اينترنت سيمکارتهاي ايرانسل و همراه اول و خطهاي دائمي ...آموزش کامل و نحوه فعال کردن اينترنت سيمکارتهاي ذکر شده را که در قسمت ( سازنده کتاب ) قرار داده شده مطالعه و فرماييد و از روي آن اينترنت گوشي خود را فعال سازيد.

THE END

 با درود به همه هموطنان عزيز و گراميم ..

احتراما  نرم افزار و کتاب الکترونيکي همراه و کتاب رمـــان  " اتـفـاق عاشقـــي " نوشته : دختــر دريــــا - کاربر انجمن نود و هشتيا -  براي گوشيهاي موبايل با سيستم  آيپوب -( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )- ساخته شده است را به همه  علاقه مندان به کتاب و فرهنگ و ادبيات پارسي و غير پارسي  و همينطور به علاقه مندان و طرفداران وبلاگ ( گولدجار - بلاگفا ) و دوستان خوبم تقديم ميکنم......باشد که قدمي هرچند کوچک در مسير گسترش علم و  فرهنگ کتاب و کتابخواني و پيشبرد آن در سرزمينم برداشته باشم..../ با سپـاس - فريـــد...

شـــــاد  زي ... مهــــر.. افــــــزووون

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

========

از طريق ارسال   { اس ام اس } يا پيامک . به شماره 

09391315486

ارسال پيام  به یاهو مسنجر یا - نیمباز  

    yahoo   ID =  farid.book

*************

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان  نصب کردن مسنجر نيمباز  ميباشد که حتما نصب کنيد  طريق نصبش را توضيح ميدهم 

ابتدا  با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد  و نخست بروي گزينه ( گت نو )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود  و بروي گزينه 

دانلود کليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد 

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن  بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه  ..اين ادرس دانلود هست

ادرسي صفحه دانلود از طريق گوشي موبايل ودانلود  متناسب با نوع گوشي

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز 

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username  :   goldjar.blogfa.com

password:      goldjar2013

 و  قابل توجه دوستاني که به غير از موبايل  از طريق کمپيوتر-يا- لپ تاب  -يا-  تبلت ..  به اينترنت دسترسي و از آن   استفاده و  دانلود مينمايند  - اين دوستان هم علاوه بر ياهو مسنجر  ميتوانند نسخه نيمباز که مخصوص نصب در کمپيوتر ميباشد  را از لينتک زير دانلود کنند و  از طريق کمپيوتر با ما و دوستان خود در ارتباط باشند

لينک دانلود نيمباز مسنجر- براي کامپيوتر

http://www.nimbuzz.com/en/get/voip-and-chat-on-pc/pc-client-downloaded

 نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل  .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

 اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزش زير انجام دهيد

آمـوزش

فعال کردن اينترنت و ام ام اس  سيمکارت ايرانسل

GPRS-irancell + Internet + MMS

ابتدا   گوشي موبايل ايرانسل خودتان را برداريد و کد زير را شماره گيري کنيد

*130*3*6#CALL

بعد از چند لحظه . يک پيام  از شبکه براتون ارسال ميشه که متن پيامش هم به اينصورته که مشترک گرامي تنظيمات اينترنت بزودي برايتان ارسال ميشود  انرا با پين 

کد 1234 ذخيره کنيد و تاييد کنيد  سپس  چند ثانيه بعد از اين پيام يه ديگر ارسال ميشود که حاوي تنظيمات اينرنت ميباشد آنرا  تاييد کنيد يا  بروي ( اوکي ) يا( يس ) يا گزينه (سيو )( بستگي به نو ع  گوشي داره ) فشار دهيد سپس 

تنظيمات ذخيره ميشود در پايان از شما پين کد ميخواهد که بايد عدد 1234 را در آن نوشته و دوباره بروي  اوکي يا  "يس"فشار دهيد  و با اين پيغام که تنظيمات با موفقعيت نصب 

شد مواجه شده و اينترنت شما فعال خواهد شد که براي امتحان با گوشي خود به آدرس گوگل   برويد تا ببينيد به صفحه گوگل متصل ميشود يا نه

www.google.com

اما.. اگر با گرفتن کد بالا اين پيام از شيکه ايرانسل آمد که مدل گوشي شما شناخته نشده ..نگران نشويد  ميتوانيد روش زير را انجام دهيد و مدل گوشي خودتان را بصورت زير 

شماره  2225 ارسال کنيد

در اول آن يک  ( اس ) بزرگ انگليسي قرار بديد سپس يکي فاصله بديد و در ادامش نوع گوشي را بنويسد دوباره يکي فاصله بزاريد و مدل گوشي را بنويسيد  و آنرا به شماره  

2225  ارسال کنيد .درست مانند عبارت زير

S nokia n73

يا

S nokia 6600

اگر بازهم پيامي آمد و گوشي شما شناخته نشد حتما گوشي شما از مدل هاييست که نام آشنا و شناخته شده نيست ولي نگران نباشيد ميتوانيد يک مدل  ديگ بنويسيد يا مدل زير را 

به شماره 2225 بفرستيد چون تنظيمات همشون معمولا يکي هست و  فرقي نداره-- مثل عبارت زير :

S sonyericsson k510

   يا

S nokia 7610

يا 

S nokia n70

حتما با ارسال يکي ازين عبارتها به شماره 2225 بايد تنظيمات اينترنت برايتان ارسال شود..مگر اينکه گوشي شما از از نوع گوشيهايي باشه که بايد تنظيمات رو بطور دستي وارد کرد.که خيلي کم پيش مياد 

دارندگان گوشيهاي سوني اريکسون سري  ( کا) بهترين گوشي را براي فعال کردن اينترنت ( به راحتي انجام ميشه) دارندو فقط با گرفتن همان کد مخصوص که در بالا نوشته شده 

سريع تنظيمات اينترت برايشان ارسال خواهد شد و تمامي برنامه جاوا و مسنجر ها  و کتاب هاي رمان را اجرا ميکنن و براحتي  اين برنامه و نرم افزارها را ميتوان در ين گوشي 

ها نصب نمود

پــايان  تنظيمات اينترنت ايرانسل GPRS - irancell

*********

 تنظيم MMS- irancell

اکنون براي فعال کردن " ام ام اس " سيمکارت و گوشي ايرانسل خودتون درست مثل تنظيمات اينترنت عمل ميکنيم با اين تفاوت که کدي را که شماره گبري ميکنيد بايد 

بجاي عدد 6 ...عدد 5 را قرار  ميدهيم و بعد از گرفتن کد زير همون پيام از شبکه ارسال ميشود که در آن نوشته تنظيمات -را  بزودي دريافت خواهيد کرد آنرا 

با پين کد 1234 تاييد و ذخيره کنيد که بقيش عين همون مراحل بالا هست که ياد گرفتيد  انجام بديد تا " ام ام اس "گوشي ايرانسل شما هم نصب بشه براي دريافت تنظيمات 

*130*3*5#CALL

 سپس بروي دگمه تماس يا همون" کال "فشار دهيد

پـــايان تنظيمات اينترنت و" ام ام اس " براي سيمکارت ايرانســـل

====

و اما 

====

آمـوزش دريافت تنظيمات  اينترنت و " ام ام اس "فعالسازي اينترنت سيمکارتهاي همراه اول و خطهاي دائمي MCI.IR

gprs +wap+internet

کد دستوري زير را شماره گيري کنيد تا تنظيمات و يا راهنمايي مربوطه برايتان ارسال   گردد

*111*231#Call

روش دوم دريافت تنظيمات  .از طريق رفتن به آدرس و سايت زير ميباشد

http://www.mci.ir/web/guest/220

فعال کردن   اينترنت براي سيمکارت همراه اول و دائمي

براي فعال کردن اينترنت در گوشي و موبايلهاي داراي سيمکارت  همراه اول و خط

دائمي  به روش زير عمل ميکنيم

عدد 1  را  ( اس ام اس ) يا ارسال ميکنيم به شماره 8008

  و منتظر جواب از شبکه ميشويم..اس ام اسي که در جواب براي ما ارسال ميشه

داراي اين متن هست که بزودي تنظيمات  براي شما ارسال ميشه با وارد کردن پين کد 1234 آنرا ذخيره کنيد..و بعد از چند لحظه يک اس ام اس ديگر 

"يس" از شبکه ارسال ميشه که  حاوي تنظيمات اينترنت  هستش بايد سريع و بدون اينکه انرا ببنديم تاييدش کنيم و يا روي "اوکي" يا  فشار بديم تا تنظيمات ذخيره بشه سپس از ما ميخواد که پين 

کد را وارد کنيم که بايد عدد 1234 رو بنويسيم و دوباره تاييد کنيم و روي  فشار بديم/ بعد تنظيمات با موقيعت نصب شد ظاهر ميشه و اينترنت سيمکارت و گوشي همراه اول يا 

دائمي شما فعال ميشه و اماده استفاده هستش.

اگر بازم  از شبکه پيام اومد که مدل گوشيون شناسايي نشد..مدل گوشيتون رو  درست مثل عبارت زير به شماره 8008 بفرستيد

مثال:

Nokia 6600

 بعد از فرستادن مدل گوشي خودتان به شماره بالا ..تنظيمات براي شما فرستاده ميشود و آنرا با وارد کردن پين کد 1234 ذخيره و تاييد کنيد درست نحوه نصب آن مانند نصب 

اينترنت ايرانسل ميباشد .بعد از  وارد کردن پين کد 1234  تنظيمات ذخيره ميشه و اينترنت خط و گوشي همرا اول شما فعال ميشه و براي امتحان ميتونيد به ادرس گوگل بريد تا از 

فعال بودن اينترنتش مطمئن شويد

نکته :اگر مدل گوشيتون رو بازم نشناخت ميتونيد يه مدل ديگرو بنويسيد  چون تنظيمات همشون معمولا يکيي هست

مثــال :

Nokia n73

يا 

Nokia n76

در ضمن  نحوه  فعال کردن( ام ام اس) در سيمکارت  همراه اول و دائمي  .بايد يه پيام بدون متن و خالي به شماره 8081 ارسال کنيم و بعد از چند لحظه تنظيمات ارسال ميشود و نحوه دريافت آن هم درست مانند دريافت تنظيمات هست که در بالا توضيح داده شد  که وقتي تنظيمات برايتان ارسال شدند انرا سريع تاييد (اوکي) و ذخيره کنيد و سپس از شما تقاضاي وارد کردن پين کد" پين کد " ميشود که بايد عدد1234 را وارد کنيد و دوباره تاييد و آنرا ذخيره کنيد و سپس تنظيمات نصب ميگردد /البته مدتي بود با اينکه تنظيمات" ام ام اس "  ارسال و نصب ميشد ولي باز هم امکان ارسال براي سيمکارت همراه اول ميسير نبود اگر بازهم چنين بود بايد  با شبکه تماس بگيريد و تقاضاي فعال شدن همراه اول خودتان را مطرح کنيد يا به مشترکين مرراجعه نماييد

*********

 اميدوارم مفيد بوده باشه.اگه در حين کار مشکلي بود به شماره 09391315486

پيامک  ارسال کنيد در خدمتتون خواهم بود

THE END